Mateus 21
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs NTLH
1 Ŋii nɛ Yesu ari u haritooroo sii mu Jerusalɛm. Ba ku yi Bɛtifagi a ku yi peel kubala baa yirɛ Oliv. Ŋii nɛ Yesu liisɛ u haritooroo balia a tiŋba a bula piba a bul, “Má mu taŋ-la si hɛ ma sipaaŋ.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Di ma nɛ mua, ma jaŋ na kakumo ari u bie di ba vɔbɔ a kii. Má puri a kaa kɔ pimi.
2 com a seguinte ordem:
3 Di nuu nɛ piɛsɛma, má bula pu ari ma Tiina níi chɛ. U jaŋ leŋ di ma kaa kɔ lima.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Wiiŋ deeŋ ŋaa di wii-la nii-la fa síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ ku ŋaa wutitii nɛ.
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 U fa si,
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Ŋii nɛ Yesu haritooro-la mu a ŋaa wii-la Yesu si bula piba di ba ŋaa.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Ba kɛŋ kakumo-la ari u bie kaa kɔ a joŋ ba gɛnniŋ daŋ kakumo-la ari u bie nyuŋ, Yesu jil.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Ni-daŋ-la jesiŋ joŋ ba gɛnniŋ a jɛrɛ woŋbiiŋ lɛ, ka dɔŋsuŋ ma keri pipaariŋ a ma kaa jɛrɛ woŋbiiŋ lɛ.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Ni-daŋ-la si laa Yesu sipaaŋ ari nialiŋ síi to u hariŋ suomo ŋiŋaa goŋ a bul, “Tabarikala Devit nihiŋ! Wia jaŋ pɛ nii-la síi kɔ la Tiina doluŋ lɛ. Má leŋ di la dɛnnɛ Wia!”
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Yesu si muu juu Jerusalɛm, taŋ-la kala zigili. Ŋii nɛ niaa piɛsɛ a bul, “Kubɛɛ nɛ ŋla?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Ŋii nɛ ni-daŋ-la bul, “Yesu si lii Nazarɛt si hɛ Galilii tiŋteeŋ lɛ, nii-la síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ, u nɛ ŋii.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Ŋii nɛ Yesu juu Wia-dia. Nialiŋ dɔŋsuŋ hɛ dimɛ a yiyallɛ kiaa, dɔŋsuŋ ma yuyɔɔ kiaa. Yesu kiriba kala ta ba lii. Baalaa ma hɛ dimɛ a yiyɛrɛ moribiee. Yesu ŋmoo ba teebulba lo. Baalaa dɔŋsuŋ ma yallɛ kokosuŋ. U ŋmoo ba ma kpasinniŋ a lo.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Ba ŋmuŋsa di Wia si, u dia jaŋ ŋaa lee-la niaa si jaŋ chuchuɔlɛ Wia, aŋ ka ma-na miira kaa birimɛ gaari-dia.”
13 Ele lhes disse:
14 Ŋii nɛ nyulimaa ari gbegisiŋ kɔ Yesu teeŋ Wia-dia lɛ. U vaarɛba.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Ama nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba si na wu-magila-la u síi ŋaa a bira na haŋbiisiŋ síi ŋaa goŋ ŋii Wia-dia lɛ, ba na baaniŋ. Haŋbiisi-la fa yirɛ, “Tabarikala Devit nihiŋ.”
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia ari Wia teniŋ kerichiba piɛsɛ Yesu a bul, “Ŋ nii wialiŋ ba síi bul nɛɛ?” Yesu bul, “Mi nia nɛ.” Ŋii nɛ Yesu ma piɛsɛba, “Ma bi Wia teniŋ karimaa? Ba ŋmuŋsɛ Wia teniŋ tuɔŋ a bul,
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Ŋii nɛ Yesu leŋba aŋ sii mu Bɛtani a chua dimɛ.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Taŋ si pula, Yesu miira mu Jerusalɛm. U síi mu, losuŋ kɛnu woŋbiiŋ lɛ.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 U na tutogo duu chiŋ u sipaaŋ woŋbiiŋ niiŋ. U mu yi tutogo-la bubuɔŋ a wula beŋ di nɛnɛɛ tuo, see pipaariŋ. Ŋii nɛ u bul tia-la lɛ a bul, “A lii jiniŋ a kaa mumu, ŋ bira bi jaŋ nɛŋ.” Tia-la guu suu.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 U haritooroo si na wiiŋ deeŋ, u ŋaaba wu-kpuŋkpere. Ba pipiɛsɛ dɔŋɔ a bul, “Ɛɛ nɛ tia-la guu suu lima ŋii?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Wutitii nɛ mi bulaa pima, di ma nɛ kɛŋ yarida a bi tuɔsaa balia kɛnɛ, ma ma jaŋ wuo ŋaa wii-la si ŋaa tutogo-la lɛ. Ŋla ma duŋduŋa dee, ama ma jaŋ wuo paala bul peeliŋ deeŋ lɛ duu sii a mu tel muga tuɔŋ. U jaŋ ŋaa pima.
21 Então Jesus disse:
22 Kialiŋ-na kala ma si chuɔlɛ Wia a susul, di ma nɛ kɛŋ yarida, ma jaŋ naba.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Ba si mu Jerusalɛm, Yesu mu juu Wia-dia. U si juu Wia-dia-la ŋii a didagɛ niaa, nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba ari Ju̱u tiŋŋaa kuhiasiŋ, ba kala sii kɔ u teeŋ a piɛsu a bul, “Dol bɛɛ nɛ ŋ kɛŋ a ŋiŋaa wiaa deeŋba? Kubɛɛ nɛ piŋ doluŋ ŋ kaa ŋiŋaa ŋii?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Mi ma jaŋ piɛsɛma wu-bala. Di ma nɛ dagɛmi u bubuɔŋ, mi ma jaŋ dagɛma dol-la mi si kɛnɛ bubuɔŋ.”
24 Jesus respondeu:
25 Ŋii nɛ u piɛsɛba a bul, “Jɔɔŋ, Wia lii-foori-la doluŋ, u lii nii nɛ? U lii Wia teeŋ nɛɛ koo u lii nuhuobiine teeŋ nɛɛ? Má dagɛmi.” Ba suomo kɛŋ wii-la lilɛrɛ dɔŋɔ lɛ aa bul, “Wu-bɛɛ nɛ laa chɛ di la bul? Di la nɛ bula pu a bul di Wia teeŋ nɛ u lii, u jaŋ piɛsɛla a bul, ‘Bɛɛ nɛ saa tii ma bi wialiŋ u si bula laa dii?’
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Di la nɛ saa si u lii nuhuobiine teeŋ nɛ, fawulluŋ jaŋ kɛŋla a tiŋ ni-daŋ-la si chiŋ dimɛ wiaa. Niaa bula ari Jɔɔŋ fa sɛnɛ ŋaa nialiŋ síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ dɔŋɔ nɛ.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Ŋii nɛ ba bula pi Yesu a bul, “La bi jiŋ.” Ŋii nɛ Yesu ma bula piba a bul, “Tɔɔ, mi ma bi jaŋ dagɛma dol-la mi si kɛnɛ bubuɔŋ.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Ŋii nɛ Yesu magɛ namaga a pi nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Ju̱u tiŋŋaa a bul, “Baal kubala nɛ hɛ dimɛ a kɛŋ haŋbolibiisiŋ balia. U sii mu u bii-hiaŋ teeŋ a bula pu a bul, ‘Mi bii, mu baga jiniŋ a tiŋ.’
28 Jesus continuou:
29 Ŋii nɛ bile bul, ‘Mi bi jaŋ mu baga jiniŋ.’ U ŋii hariŋ lɛ, u tuɔŋ chei wii-la u si bula pi u nyimma lɛ aŋ sii mu baga-la. Ŋii nɛ ba nyimma bira mu a bul u bii-bie-la ma lɛ a bul duu mu baga. Ŋii nɛ bile bul duu jaŋ mu aŋ via.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 — ausente —
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 — ausente —
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Bɛɛ wiaa Jɔɔŋ Wia lii-foori-la kɔ a dagɛma woŋbii-titii-la nɛ ma si jaŋ to, aŋ ka ma bi u wiaa laa dii, ama laŋpoo lilaaraa ari jagumuloba, ba laa u wiaa dii. Ma si paala na ba si laa u wiaa dii ŋii, aŋ ka ma ha bi birima di ma laa u wiaa dii.”
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Ŋii nɛ Yesu bira magɛ namaga dɔŋɔ a bul, “Baal kubala nɛ bil baga a chɔŋsɛ kiaa si kɛŋ nɛnɛɛ yugɛ a nagɛ chichuɛŋ. Ba yiyirɛ gireps. U saa ligɛ baga-la golli nɛ. U lu bua baga-la tuɔŋ di ba chagɛ tii-nɛnɛ-la liiŋ hihɛ. U ma saa lusuŋ nyuŋ dia a hɔnɔ pɔ. Ŋii nɛ u paa niaa a hɛ u baga-la tuɔŋ di ba titiŋ. Ka u mu taŋ dɔŋ.
33 Jesus disse:
34 Tii-nɛnɛ-la biiniŋ si yie, u tiŋ u dia tiŋtinnaa di ba mu tiŋtinna-la teeŋ di ba mu laa tii-nɛnɛ-la kaa kɔ. Ba mu.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Ba kɛŋ dɔŋɔ a ŋmobu, a kpu dɔŋɔ, a yagɛ dɔŋɔ ari tabiaa a kpuu.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Ŋii nɛ u tiŋ niaa dɔŋsuŋ a wasa kii buŋbuŋ-la. Ba ŋaa ŋii titia nialiŋ ma lɛ.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Ŋii hariŋ lɛ nɛ u tiŋ u bie. U biina duu bie nɛ mua, ba jaŋ zilu. U ma bira mu.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Tiŋtinna-la si na bile, ba bula pi dɔŋɔ a bul, ‘Di baga-la tiina nɛ suba, bie deeŋ nɛ jaŋ dii u kiaa. Má kɔ di la kpuu. Di la nɛ kpuu, la nɛ jaŋ miira tii u kialiŋ.’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Ba kɛŋ bile a joŋu yuo ta baga-la hariŋ a kpuu.”
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛba, “Di baga-la tiina nɛ kɔ, ɛɛ nɛ u jaŋ ŋaa baga tiŋtinna-la lɛ?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Ŋii nɛ ba bula pu a bul, “U jaŋ kɔ a kpu ni-bɔmɔ-la aŋ joŋ baga-la a pi ni-tania. Di tii-nɛnɛɛ-la biiniŋ nɛ yi, ba jaŋ kɛŋ tii-nɛnɛ-la kaa mu pu.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛ nialiŋ si nii namaga-la, “Ma bi Wia teŋ-la karimaa? a mu yi lee-la ba si bul ŋla:
42 Jesus então perguntou:
43 Ŋii nɛ Yesu bula pi nialiŋ a bul, “Wia jaŋ kɛŋ u kuorii-la laa ma teeŋ, a joŋo pi nialiŋ si jaŋ to Wia niiŋ woruŋ a ŋiŋaa wialiŋ si jaŋ dagɛ ari ba birima lii ba haachɛba lɛ nɛ. [
43 E Jesus terminou:
44 Nii-la si tel tiebii-la nyuŋ, u tiina jaŋ yɛrɛ muno muno. Di tiebii-la ma nɛ tel nuu-kala nyuŋ, u jaŋ yɛrɛ u tiina muno muno.]”
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Farisii tiŋŋaa nii Yesu si magɛ namaga-la a jiŋ ari ba wiaa nɛ u bubul ŋii.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Ŋii nɛ ba wiwalimɛ di ba kɛnu kaa mu tɔ dia. Ama ba faa fá ni-daŋ-la si hɛ dimɛ, bɛɛ wiaa ni-daŋ-la joŋ Yesu ari u ŋaa nialiŋ síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ dɔŋɔ nɛ.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.