Mateus 21

Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ŋii nɛ Yesu ari u haritooroo sii mu Jerusalɛm. Ba ku yi Bɛtifagi a ku yi peel kubala baa yirɛ Oliv. Ŋii nɛ Yesu liisɛ u haritooroo balia a tiŋba a bula piba a bul, “Má mu taŋ-la si hɛ ma sipaaŋ.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 Di ma nɛ mua, ma jaŋ na kakumo ari u bie di ba vɔbɔ a kii. Má puri a kaa kɔ pimi.
2 dizendo-lhes:
3 Di nuu nɛ piɛsɛma, má bula pu ari ma Tiina níi chɛ. U jaŋ leŋ di ma kaa kɔ lima.”
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Wiiŋ deeŋ ŋaa di wii-la nii-la fa síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ ku ŋaa wutitii nɛ.
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 U fa si,
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Ŋii nɛ Yesu haritooro-la mu a ŋaa wii-la Yesu si bula piba di ba ŋaa.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Ba kɛŋ kakumo-la ari u bie kaa kɔ a joŋ ba gɛnniŋ daŋ kakumo-la ari u bie nyuŋ, Yesu jil.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Ni-daŋ-la jesiŋ joŋ ba gɛnniŋ a jɛrɛ woŋbiiŋ lɛ, ka dɔŋsuŋ ma keri pipaariŋ a ma kaa jɛrɛ woŋbiiŋ lɛ.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Ni-daŋ-la si laa Yesu sipaaŋ ari nialiŋ síi to u hariŋ suomo ŋiŋaa goŋ a bul, “Tabarikala Devit nihiŋ! Wia jaŋ pɛ nii-la síi kɔ la Tiina doluŋ lɛ. Má leŋ di la dɛnnɛ Wia!”
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Yesu si muu juu Jerusalɛm, taŋ-la kala zigili. Ŋii nɛ niaa piɛsɛ a bul, “Kubɛɛ nɛ ŋla?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Ŋii nɛ ni-daŋ-la bul, “Yesu si lii Nazarɛt si hɛ Galilii tiŋteeŋ lɛ, nii-la síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ, u nɛ ŋii.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Ŋii nɛ Yesu juu Wia-dia. Nialiŋ dɔŋsuŋ hɛ dimɛ a yiyallɛ kiaa, dɔŋsuŋ ma yuyɔɔ kiaa. Yesu kiriba kala ta ba lii. Baalaa ma hɛ dimɛ a yiyɛrɛ moribiee. Yesu ŋmoo ba teebulba lo. Baalaa dɔŋsuŋ ma yallɛ kokosuŋ. U ŋmoo ba ma kpasinniŋ a lo.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Ba ŋmuŋsa di Wia si, u dia jaŋ ŋaa lee-la niaa si jaŋ chuchuɔlɛ Wia, aŋ ka ma-na miira kaa birimɛ gaari-dia.”
13 E disse-lhes:
14 Ŋii nɛ nyulimaa ari gbegisiŋ kɔ Yesu teeŋ Wia-dia lɛ. U vaarɛba.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Ama nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba si na wu-magila-la u síi ŋaa a bira na haŋbiisiŋ síi ŋaa goŋ ŋii Wia-dia lɛ, ba na baaniŋ. Haŋbiisi-la fa yirɛ, “Tabarikala Devit nihiŋ.”
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia ari Wia teniŋ kerichiba piɛsɛ Yesu a bul, “Ŋ nii wialiŋ ba síi bul nɛɛ?” Yesu bul, “Mi nia nɛ.” Ŋii nɛ Yesu ma piɛsɛba, “Ma bi Wia teniŋ karimaa? Ba ŋmuŋsɛ Wia teniŋ tuɔŋ a bul,
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Ŋii nɛ Yesu leŋba aŋ sii mu Bɛtani a chua dimɛ.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Taŋ si pula, Yesu miira mu Jerusalɛm. U síi mu, losuŋ kɛnu woŋbiiŋ lɛ.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 U na tutogo duu chiŋ u sipaaŋ woŋbiiŋ niiŋ. U mu yi tutogo-la bubuɔŋ a wula beŋ di nɛnɛɛ tuo, see pipaariŋ. Ŋii nɛ u bul tia-la lɛ a bul, “A lii jiniŋ a kaa mumu, ŋ bira bi jaŋ nɛŋ.” Tia-la guu suu.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 U haritooroo si na wiiŋ deeŋ, u ŋaaba wu-kpuŋkpere. Ba pipiɛsɛ dɔŋɔ a bul, “Ɛɛ nɛ tia-la guu suu lima ŋii?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Wutitii nɛ mi bulaa pima, di ma nɛ kɛŋ yarida a bi tuɔsaa balia kɛnɛ, ma ma jaŋ wuo ŋaa wii-la si ŋaa tutogo-la lɛ. Ŋla ma duŋduŋa dee, ama ma jaŋ wuo paala bul peeliŋ deeŋ lɛ duu sii a mu tel muga tuɔŋ. U jaŋ ŋaa pima.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Kialiŋ-na kala ma si chuɔlɛ Wia a susul, di ma nɛ kɛŋ yarida, ma jaŋ naba.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Ba si mu Jerusalɛm, Yesu mu juu Wia-dia. U si juu Wia-dia-la ŋii a didagɛ niaa, nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba ari Ju̱u tiŋŋaa kuhiasiŋ, ba kala sii kɔ u teeŋ a piɛsu a bul, “Dol bɛɛ nɛ ŋ kɛŋ a ŋiŋaa wiaa deeŋba? Kubɛɛ nɛ piŋ doluŋ ŋ kaa ŋiŋaa ŋii?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Mi ma jaŋ piɛsɛma wu-bala. Di ma nɛ dagɛmi u bubuɔŋ, mi ma jaŋ dagɛma dol-la mi si kɛnɛ bubuɔŋ.”
24 Jesus respondeu:
25 Ŋii nɛ u piɛsɛba a bul, “Jɔɔŋ, Wia lii-foori-la doluŋ, u lii nii nɛ? U lii Wia teeŋ nɛɛ koo u lii nuhuobiine teeŋ nɛɛ? Má dagɛmi.” Ba suomo kɛŋ wii-la lilɛrɛ dɔŋɔ lɛ aa bul, “Wu-bɛɛ nɛ laa chɛ di la bul? Di la nɛ bula pu a bul di Wia teeŋ nɛ u lii, u jaŋ piɛsɛla a bul, ‘Bɛɛ nɛ saa tii ma bi wialiŋ u si bula laa dii?’
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Di la nɛ saa si u lii nuhuobiine teeŋ nɛ, fawulluŋ jaŋ kɛŋla a tiŋ ni-daŋ-la si chiŋ dimɛ wiaa. Niaa bula ari Jɔɔŋ fa sɛnɛ ŋaa nialiŋ síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ dɔŋɔ nɛ.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Ŋii nɛ ba bula pi Yesu a bul, “La bi jiŋ.” Ŋii nɛ Yesu ma bula piba a bul, “Tɔɔ, mi ma bi jaŋ dagɛma dol-la mi si kɛnɛ bubuɔŋ.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Ŋii nɛ Yesu magɛ namaga a pi nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Ju̱u tiŋŋaa a bul, “Baal kubala nɛ hɛ dimɛ a kɛŋ haŋbolibiisiŋ balia. U sii mu u bii-hiaŋ teeŋ a bula pu a bul, ‘Mi bii, mu baga jiniŋ a tiŋ.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Ŋii nɛ bile bul, ‘Mi bi jaŋ mu baga jiniŋ.’ U ŋii hariŋ lɛ, u tuɔŋ chei wii-la u si bula pi u nyimma lɛ aŋ sii mu baga-la. Ŋii nɛ ba nyimma bira mu a bul u bii-bie-la ma lɛ a bul duu mu baga. Ŋii nɛ bile bul duu jaŋ mu aŋ via.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 — ausente —
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 — ausente —
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Bɛɛ wiaa Jɔɔŋ Wia lii-foori-la kɔ a dagɛma woŋbii-titii-la nɛ ma si jaŋ to, aŋ ka ma bi u wiaa laa dii, ama laŋpoo lilaaraa ari jagumuloba, ba laa u wiaa dii. Ma si paala na ba si laa u wiaa dii ŋii, aŋ ka ma ha bi birima di ma laa u wiaa dii.”
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Ŋii nɛ Yesu bira magɛ namaga dɔŋɔ a bul, “Baal kubala nɛ bil baga a chɔŋsɛ kiaa si kɛŋ nɛnɛɛ yugɛ a nagɛ chichuɛŋ. Ba yiyirɛ gireps. U saa ligɛ baga-la golli nɛ. U lu bua baga-la tuɔŋ di ba chagɛ tii-nɛnɛ-la liiŋ hihɛ. U ma saa lusuŋ nyuŋ dia a hɔnɔ pɔ. Ŋii nɛ u paa niaa a hɛ u baga-la tuɔŋ di ba titiŋ. Ka u mu taŋ dɔŋ.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Tii-nɛnɛ-la biiniŋ si yie, u tiŋ u dia tiŋtinnaa di ba mu tiŋtinna-la teeŋ di ba mu laa tii-nɛnɛ-la kaa kɔ. Ba mu.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Ba kɛŋ dɔŋɔ a ŋmobu, a kpu dɔŋɔ, a yagɛ dɔŋɔ ari tabiaa a kpuu.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Ŋii nɛ u tiŋ niaa dɔŋsuŋ a wasa kii buŋbuŋ-la. Ba ŋaa ŋii titia nialiŋ ma lɛ.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Ŋii hariŋ lɛ nɛ u tiŋ u bie. U biina duu bie nɛ mua, ba jaŋ zilu. U ma bira mu.
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Tiŋtinna-la si na bile, ba bula pi dɔŋɔ a bul, ‘Di baga-la tiina nɛ suba, bie deeŋ nɛ jaŋ dii u kiaa. Má kɔ di la kpuu. Di la nɛ kpuu, la nɛ jaŋ miira tii u kialiŋ.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Ba kɛŋ bile a joŋu yuo ta baga-la hariŋ a kpuu.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛba, “Di baga-la tiina nɛ kɔ, ɛɛ nɛ u jaŋ ŋaa baga tiŋtinna-la lɛ?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ŋii nɛ ba bula pu a bul, “U jaŋ kɔ a kpu ni-bɔmɔ-la aŋ joŋ baga-la a pi ni-tania. Di tii-nɛnɛɛ-la biiniŋ nɛ yi, ba jaŋ kɛŋ tii-nɛnɛ-la kaa mu pu.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛ nialiŋ si nii namaga-la, “Ma bi Wia teŋ-la karimaa? a mu yi lee-la ba si bul ŋla:
42 Então Jesus perguntou:
43 Ŋii nɛ Yesu bula pi nialiŋ a bul, “Wia jaŋ kɛŋ u kuorii-la laa ma teeŋ, a joŋo pi nialiŋ si jaŋ to Wia niiŋ woruŋ a ŋiŋaa wialiŋ si jaŋ dagɛ ari ba birima lii ba haachɛba lɛ nɛ. [
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Nii-la si tel tiebii-la nyuŋ, u tiina jaŋ yɛrɛ muno muno. Di tiebii-la ma nɛ tel nuu-kala nyuŋ, u jaŋ yɛrɛ u tiina muno muno.]”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Farisii tiŋŋaa nii Yesu si magɛ namaga-la a jiŋ ari ba wiaa nɛ u bubul ŋii.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Ŋii nɛ ba wiwalimɛ di ba kɛnu kaa mu tɔ dia. Ama ba faa fá ni-daŋ-la si hɛ dimɛ, bɛɛ wiaa ni-daŋ-la joŋ Yesu ari u ŋaa nialiŋ síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ dɔŋɔ nɛ.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.