Mateus 14
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs ARA
1 Bua-la lɛ nɛ Galilii kuoro Hɛrɔd nii Yesu wiaa.
1 Por aquele tempo, ouviu o tetrarca Herodes a fama de Jesus
2 U bula pi u naŋzɔɔba ari Jɔɔŋ Wia lii-foori-la nɛ ŋii. Wia nɛ chisu suuŋ lɛ, ŋii nɛ tii u kɛŋ doluŋ a wuo ŋiŋaa wu-magilaa deeŋba.
2 e disse aos que o serviam: Este é João Batista; ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
3 Hɛrɔd-la fa sie a mu jaa haal kubala. U yiriŋ nɛ Hɛrɔdias. U fa ŋaa u ŋaana Filip haala nɛ. U laa jaa.
3 Porque Herodes, havendo prendido e atado a João, o metera no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão;
4 Ŋii nɛ Jɔɔŋ bula pi Hɛrɔd a bul, “Ŋ si kɛŋ ŋ ŋaana haala laa jaa ŋii, u bi woŋbiiŋ ŋaa.”
4 pois João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Ŋii nɛ Hɛrɔd faa chɛ duu kpu Jɔɔŋ, ama u faa fá Ju̱u tiŋŋaa nɛ. Ŋii wiaa u ŋaa ba kɛnu tɔ dia. Ju̱u tiŋŋaa fa si di Jɔɔŋ ŋaa nii-la síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ nɛ.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Ŋii nɛ Hɛrɔd chɛ-lulluŋ tapuluŋ bira yi. U yirɛ u niaa di ba ku gbieli. Hɛrɔdias tolo ma kɔ a gua ba kala sipaaŋ, Hɛrɔd beŋ a chou.
6 Ora, tendo chegado o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante de todos e agradou a Herodes.
7 Ŋii nɛ u bula pi tolo-la a bul, “Mi ŋmiɛsa, mi jaŋ piŋ kuŋ-kala ŋ síi chɛ.”
7 Pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe o que pedisse.
8 Ŋii nɛ tolo-la mu bul wiiŋ deeŋ a pi u naaŋ aŋ piɛsu, “Mi bul di mii chɛ bɛɛ kuŋ nɛ?” Ŋii nɛ u naaŋ bula pu duu bul duu chɛ duu keri Jɔɔŋ Wia lii-foori-la nyuŋ a hɛ pirata lɛ nɛ a pu. Tolo-la bul ŋii.
8 Então, ela, instigada por sua mãe, disse: Dá-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Kuoro si nii wii-la, u tuɔŋ kala chei. Ama u si ŋmiɛsa ŋii, niaa kala nii. Ŋii nɛ u bul di ba ŋaa ŋii tolo-la síi chɛ.
9 Entristeceu-se o rei, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, determinou que lha dessem;
10 U ŋaa ba mu keri Jɔɔŋ nyuŋ sarika lɛ,
10 e deu ordens e decapitou a João no cárcere.
11 a hɛ pirata lɛ a kaa ku pi tolo-la. Ŋii nɛ u laa a kaa mu pi u naaŋ.
11 Foi trazida a cabeça num prato e dada à jovem, que a levou a sua mãe.
12 Jɔɔŋ haritooro-la si nii wii-la, ba sii ku laa u ku-suuŋ a kaa mu hugi. Ŋii nɛ ba mu bula pi Yesu wialiŋ si ŋaa.
12 Então, vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e o anunciaram a Jesus.
13 Yesu si nii Jɔɔŋ wiaa, u sii lee-la u fa si hɛ a juu liiŋ daboro a mumu niaa si tuo lee-la, u duŋduŋa. Ama niaa nii Yesu wiaa a lii ba jaŋ lɛ a vɛŋ naasiŋ lɛ a kiri u hariŋ.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, à parte; sabendo-o as multidões, vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Yesu si mu lii liiŋ daboro-la lɛ, u na ni-daŋ di ba hɔnɔ gbɛru. Nennige kala kɛnu. Ŋii nɛ u vaarɛ nialiŋ síi wiilu.
14 Desembarcando, viu Jesus uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Didaaniŋ ku yi, u haritooroo kɔ u teeŋ a bula pu a bul, “Taŋ bire nɛ. Leriŋ deeŋ ŋaa giriŋ nɛ. Ta nialiŋ di ba mu tasi-la si kpagɛ daha a yɔɔ kudiilee a dii.”
15 Ao cair da tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: O lugar é deserto, e vai adiantada a hora; despede, pois, as multidões para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Ŋii nɛ Yesu bul, “Ma sí leŋe di ba viiri. Má-na mu chɛ kudiilee piba di ba dii.”
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam retirar-se; dai-lhes, vós mesmos, de comer.
17 Ŋii nɛ u haritooro-la bul, “Ku-la kala la si kɛnɛ nɛ boroboroba banɔŋ ari cheŋfilee balia.”
17 Mas eles responderam: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Ŋii nɛ Yesu bul, “Má kaa kɔ pimi.”
18 Então, ele disse: Trazei-mos.
19 U ŋaa nialiŋ tuu hɔŋ yaŋ nyuŋ. Ŋii nɛ u laa boroboroba banɔŋ-la ari cheŋfilie-la balia a wula beŋ wia nyuŋ aŋ lɔllɛ Wia aŋ kaa chɔgɛ chɔgɛ a pi u haritooroo. U haritooroo laa kpaa nialiŋ.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes, às multidões.
20 Nuu-kala dii a vɔgɛ. Ka u haritooro-la paa ku-kaaŋ-biisiŋ a su̱ siŋsiŋ fii ari balia.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram recolheram ainda doze cestos cheios.
21 Nialiŋ fa si dii boroboro-la, ba tuɔŋ baalaa fa ŋaa bui banɔŋ nɛ.
21 E os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Ŋii nɛ Yesu leŋ u haritooroo laa sipaaŋ mu juu liiŋ daboro a duoro chol muga cholo, aŋ ka duu ta ni-daŋ-la di ba viiri.
22 Logo a seguir, compeliu Jesus os discípulos a embarcar e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 U si ta ni-daŋ-la ba viiri, u mu jil peeliŋ nyuŋ duu chuɔlɛ Wia. Ŋii nɛ wia tuu juu, duu duŋduŋa nɛ ha hɛ peel-la nyuŋ.
23 E, despedidas as multidões, subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Em caindo a tarde, lá estava ele, só.
24 Bua-la lɛ di liiŋ daboro-la yi liiŋ tutuɔbaaniŋ. Lii-peliŋ kaa viviisi, ba fa chaasɛ pel-la nɛ.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Siipuuraa, Yesu sii vɛŋ liiŋ nyuŋ a mumu u haritooro-la teeŋ.
25 Na quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando por sobre o mar.
26 Ba si nau duu vɛŋ liiŋ nyuŋ, fawulluŋ kɛŋba. Ba bul di ni-dima nɛ. Fawulluŋ si kɛŋba ŋii, ba ŋmuŋmoo niiŋ.
26 E os discípulos, ao verem-no andando sobre as águas, ficaram aterrados e exclamaram: É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Ŋii nɛ Yesu guu bula piba a bul, “Má nyirɛ ma bɔyɛ. Mi-na nɛ. Ma sí leŋe di fawulluŋ kɛŋma.”
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
28 Ŋii nɛ Piita bul, “Mi Tiina, di ŋ nɛ, bul di mi lii kɔ ŋ teeŋ lii-la nyuŋ.”
28 Respondendo-lhe Pedro, disse: Se és tu, Senhor, manda-me ir ter contigo, por sobre as águas.
29 Ŋii nɛ Yesu bul duu kɔ. U si bul ŋii, Piita lii liiŋ daboro-la tuɔŋ a vɛŋ liiŋ nyuŋ aa mu Yesu teeŋ.
29 E ele disse: Vem! E Pedro, descendo do barco, andou por sobre as águas e foi ter com Jesus.
30 Ama Piita si bee na lii-pel-la, fawulluŋ kɛnu. U suomo tutuu lii-la bubuɔŋ. Ŋii nɛ u faasa ŋmoo niiŋ a bul, “Mi Tiina, laami ta.”
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a submergir, gritou: Salva-me, Senhor!
31 Yesu guu liisɛ u nisiŋ a yia a kɛnu aŋ bula pu, “Ŋ yarida bi yugɛ. Bɛɛ nɛ tii ŋ bi mi wiaa laa dii?”
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, tomou-o e lhe disse: Homem de pequena fé, por que duvidaste?
32 Ba si mu juu liiŋ daboro-la dɛrɛ, pel-la kɛrɛ.
32 Subindo ambos para o barco, cessou o vento.
33 Nialiŋ kala si hɛ liiŋ daboro-la tuɔŋ tuu kpirimi a chuɔlɛ Yesu aŋ bul, “Wutitii, ŋ nɛ ŋaa Wia Bie.”
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: Verdadeiramente és Filho de Deus!
34 Ŋii nɛ ba chol a ku yi taŋ kubala baa yirɛ Gɛnɛzarɛt.
34 Então, estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré.
35 Ŋii nɛ nialiŋ si hɛ lee-la yie jiŋ Yesu. Ŋii nɛ ba mu paa ba nyanyal tiŋŋaa kala si hɛ tasi-la si golli Gɛnɛzarɛt a kaa kɔ Yesu teeŋ.
35 Reconhecendo-o os homens daquela terra, mandaram avisar a toda a circunvizinhança e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Ba sulu duu leŋ di nialiŋ síi wiilu digi u gɛriŋ niipiniŋ lɛ. Di ba nɛ dige, ba yie duori.
36 e lhe rogavam que ao menos pudessem tocar na orla da sua veste. E todos os que tocaram ficaram sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.