Marcos 15
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs VC
1 Ŋii nɛ taŋ-pul. Nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari ba taŋ kuhiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba ari nialiŋ kala si yie hilimi aa vuurɛ wiaa, ba kala ku hilimi a vuurɛ. Ba kɛŋ Yesu a vɔbu a kɛnu kaa mu Paalit teeŋ.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Ŋii nɛ Paalit piɛsɛ Yesu a bul, “Ŋ nɛ ŋaa Ju̱u tiŋŋaa kuoro, koo?” Yesu bula pu a bul, “Oo, mi nɛ.”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ bul wiaa yugɛ Yesu si ŋaa chei, ka u bi wii bula.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Ŋii nɛ Paalit bira piɛsɛ Yesu a bul, “Ŋ bi wii kɛnɛ ŋ si jaŋ bula pibaa? Bee na wiaa si magɛ ŋii ba bul di ŋ cheye.”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Yesu bira bi u niiŋ suro. Wii-la kperi Paalit.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Ba gbieli-bal-la nɛ yie-na kala Paalit yie liisɛ nialiŋ ba si kaa tɔ dia dɔŋɔ nɛ a ta, nii-la niaa si sula laa ta.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Di nialiŋ dɔŋsuŋ ma fa hɛ sarika lɛ. Ba fa ŋaa taawɛi nɛ a kpu niaa. Ba kɛŋba kaa mu tɔ dia. Ba dɔŋɔ yiriŋ nɛ Barabas.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Ŋii nɛ niaa yugɛ a gire mu Paalit teeŋ a bul duu ŋaa ŋii u si vɛnɛɛ ŋaa piba.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 — ausente —
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 — ausente —
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ nyisɛ niaa hɛ di ba sɛi di ba liisɛ Barabas a ta aŋ leŋ Yesu.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Ŋii nɛ Paalit bira piɛsɛ nialiŋ a bul, “Aŋ ka baal-la ma síi yirɛ Ju̱u tiŋŋaa kuoro, bɛɛ nɛ ma si mi kɛnu kaa ŋaa?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Ŋii nɛ ba kala faasa kpia a bul, “Leŋ di ba kɛnu kaa kpaasa mɛrɛ daa-gɛsɛɛ nyuŋ.”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Ŋii nɛ Paalit piɛsɛba a bul, “Wu-bɔŋ bɛɛ nɛ u ŋaa?” Ŋii nɛ ba faasa kpia a kii buŋbuŋ-la a bul, “Leŋ di ba kɛnu kpaasa mɛrɛ daa-gɛsɛɛ nyuŋ.”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Paalit chɛ duu ŋaa di nialiŋ tuɔŋ tɔrɛ. U liisɛ Barabas aŋ leŋ ba viirɛ Yesu aŋ bul ba kɛnu kaa mu kpaasa mɛrɛ daa-gɛsɛɛ nyuŋ.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Ŋii nɛ laali-yuoroo kɛnu kaa lii ba kuori-baliŋ dia kaala tuɔŋ a yirɛ ba laali-yuoroo dɔŋsuŋ kala. Ba kala ku hilimi.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Ŋii nɛ ba joŋ gɛri-fiaŋ a laalu a chɛ sɔsuŋ a kaa sua nyuŋ-chuulo a nagɛ kuoro nyuŋ-chuulo a joŋo chuu.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Ba saa tuu kpirimi u sipaaŋ a zilu a bul, “Ju̱u tiŋŋaa kuoro, laa chuɔluŋ.”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ba joŋ sekeliŋ a viirɛ u nyuŋ lɛ, a tu naŋtuɔruŋ ma a hɛu lɛ a tuu kpirimi a zilu.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Ba si mɔmu lɛ a dɛrɛ, ba wuri gɛri-fiaŋ-la aŋ paa u titia gɛnniŋ a laalu, a kɛnu kaa lii woŋbiiŋ di ba kɛnu kaa mu kpaasɛ daa-gɛsɛɛ nyuŋ.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Ba si ku lii ŋii di ba cheŋ baal kubala baa yirɛ Saamɔŋ. U jaŋ yiriŋ nɛ Siriini. U nɛ fa ŋaa Alɛkizaŋda ari Rufas nyimma. U lii baga a jujuu taŋ-la tuɔŋ. Uu kɔ ŋii, ba kɛnu a fugu u joŋ daa-gɛsɛ-la a baasɛ.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Ba kɛŋ Yesu kaa mu lee kubala, baa yirɛ Gɔligɔta. Yiri-la bubuɔŋ nɛ nyu-kuŋkogulo.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Ba si yi dimɛ, ba joŋ siniŋ a guoli tii-keliŋ kubala baa yirɛ mɛɛ lɛ a joŋo pu duu nyua. U via.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 — ausente —
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 — ausente —
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ba si si Yesu ŋaa wialiŋ chei, ba ŋmuŋsa mɛrɛ daa-gɛsɛ-la lɛ a bul, “Ju̱u tiŋŋaa kuoro nɛ ŋla.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Gaaraa balia ma nɛ ba kpaasɛ a pɛ Yesu lɛ. Dɔŋɔ hɛ Yesu na-diiŋ, dɔŋɔ ma hɛ u na-gua. [
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Ba fa ŋmuŋsa bil Wia teniŋ tuɔŋ a bul di ba jaŋ kɛnu kaa pɛ haachɛ diiree lɛ. Lɛɛlɛ wiaa deeŋba kala sɛnɛ ŋaa.]
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ba si kpaasu mɛrɛ daa-gɛsɛ-la nyuŋ ŋii, nialiŋ si to dimɛ bibal, ba tutuusu aŋ kɛŋ ba nyuŋ chuchugisi a bul, “Oi, ŋ nɛ ŋaa nii-la si si ŋ jaŋ ŋmoo la Wia dia lo aŋ bira wuo saau tapulaa batori pɛgɛ.
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Lii daa-la nyuŋ a laa ŋ titia ta.”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasi-la ari Wia teniŋ kerichiba, ba ma sisieri Yesu lɛ a bulaa pi dɔŋɔ, “U wuo niaa laa tita nɛ aŋ bi u titia wuo laa ta.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 U si si u nɛ ŋaa Kirisito, Ju̱u tiŋŋaa kuoro, leŋ duu lii daa-la nyuŋ ku tuu di la na a laa u wiaa dii.” Nialiŋ balia ma ba si kpaasa a pɛ Kirisito lɛ, ba ma tuusu.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Wia ku magɛ nyu-gbaŋa, leriŋ kala biri lim a mu yi didaaniŋ, ka leriŋ bira pullɛ.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Ŋii nɛ Yesu faasa yirɛ u yiikoro lɛ a bul, “Eloi, Eloi, lama sabakitani.” U bubuɔŋ nɛ: “Mi Tiina Wia, bɛɛ nɛ tii ŋ joŋmi ta?”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Di niaa dɔŋsuŋ chiŋ dimɛ a jegile nii wialiŋ u si bula. Ŋii nɛ ba bula pi dɔŋɔ a bul, “Na Ilaaja nɛ u yiyirɛ ŋii.”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Nialiŋ dɔŋɔ fa si chiŋ dimɛ mu joŋ suosuo a kaa mu yuu siniŋ si nyala a joŋo tuu sekeliŋ lɛ, a kaa mu hɛ u niiŋ lɛ duu nyua. U si ŋaa ŋii, u bul, “Má leŋ la gbɛrɛ a na ari Ilaaja jaŋ ku soru daa-la nyuŋ koo.”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Ŋii nɛ Yesu faasa yirɛ aŋ wiesi u wiesi kati.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Patiisa nɛ fa hɛ Wia-dia tuɔŋ. Ba kaa kɛrɛ. U kiɛsɛ balia a chiŋ nyu-gbaŋa a kiɛsa ku tuu.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Ŋii nɛ di laali-yuoroo zɔlɔ kuhiaŋ kubala fa chiŋ Yesu sipaaŋ a pɔu. U si na Yesu duu wiesi u wiesi kati ŋii, u bul, “Wutitii, baala deeŋ sɛnɛ ŋaa Wia Bii nɛ.”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Haalaa dɔŋsuŋ ma fa chiŋ di-bolii a bibenu. Ba tuɔŋ Mɛɛri Magidaliŋ ari Saloomi ma fa hɛ dimɛ. Jeems ari Joozis naaŋ ma hɛ dimɛ. Ba fa kɛŋ Jeems kaa yirɛ bapuɔsuŋ nɛ.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Haalaa deeŋba kala faa to Yesu hariŋ nɛ a pipɛu lɛ Galilii lɛ. Haala-la ma fa si to Yesu hariŋ a kɔ Jerusalɛm, ba jesiŋ ma fa hɛ dimɛ.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 — ausente —
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 — ausente —
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ŋii nɛ Paalit guu hiriki a pipiɛsɛ u titia, “Yesu daŋa suba nɛɛ?” Ŋii nɛ u yirɛ laali-yuoroo zɔlɔ kuhiaŋ-la a piɛsu, “Yesu daŋa suba nɛɛ?”
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 U bul, “Oo, u suba nɛ.” U si nii ŋii, u pi Josɛf woŋbiiŋ duu mu sori Yesu ku-suuŋ a kaa ku tuu tiŋteeŋ.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Ŋii nɛ Josɛf mu yɔɔ gɛripɛ-pula a kaa bɛu a joŋu hugi. U kɛnu kaa mu hugi buŋ ba si lɔsɔ lɛ. U bilimi tabii-baliŋ nɛ a tɔ bua-la niiŋ.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Mɛɛri Magidaliŋ ari Joozis naaŋ Mɛɛri ma hɛ dimɛ a na lee-la ba si joŋu hugi.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.