Marcos 14
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs BKJ
1 Tapulaa balia nɛ ka duu yi ba chɛ-bal-la: Diisiŋ kieliŋ gbiele-la. Tapulii-la nɛ ba yie dii boroboro si bi si-buruŋ kɛnɛ. Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia ari Wia teniŋ kerichiba, baa chɛ woŋbiiŋ di ba luɔra kɛŋ Yesu a kpu.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Ba bula di ba síu kɛŋ ba chɛ-bal-la chɛɛŋ, di ba nɛ ŋaa ŋii, niaa jaŋ ŋaa taawɛi.
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 U mu Bɛtani a hɔŋ Saamɔŋ dia lɛ a didii kiaa. Saamɔŋ fa ŋaa gbege nɛ aŋ ku duori. Uu dii kiaa di haal kubala ku juu a kɛŋ tulaali ari loŋ. U suɔra sima, u yalliŋ ma hɛyɛ. U kɛŋ loŋ-la suri a liisɛ nuu-la a bisa hɛ Yesu nyuŋ lɛ.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Ka nialiŋ dɔŋsuŋ hɔnɔ gugurimɛ a pipiɛsɛ dɔŋɔ a bul, “Bɛɛ nɛ tii haala deeŋ kɛŋ nuu-la a kaa chei ŋla?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Di ba nɛ fa yaara joŋ nuu-la a yallɛ, u fa jaŋ kii siidi bui balia di ba fa joŋo pi summoo.” Ba sii tutuusɛ haal-la.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Má leŋ haal-la. Bɛɛ nɛ tii ma wiwalimu? Wu-zɔŋ nɛ u ŋaami lɛ.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Ma di summoo jaŋ hɛ dimɛ bua-na kala lɛ. Bua-na kala lɛ nɛ ma chichɛ ma ŋaa wu-zɔmuŋ a pi summo-la, ma jaŋ wuo ŋaa, ama la di ma bi jaŋ hɛ dimɛ deeŋ deeŋ.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Haal-la ŋaa kukeri nɛ. U ŋaa wii-la kala u si jaŋ wuo ŋaa nɛ. U tisɛ mi yaraa di ba hugi nɛ, ka mi ha bi suba.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Wutitii nɛ mi bulaa pima, dunia sɛmɛ-na kala ba si jaŋ wuo mu a bul Wia wu-zɔmɔ-la, ba jaŋ liisi haala deeŋ ma wiaa a bul.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Ŋii nɛ Judas Isikarɔt sii. U ŋaa Yesu haritooro-la fii ari balia dɔŋɔ nɛ. U sii mumu nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ teeŋ duu kɛŋ Yesu yalla piba.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Ba si nii ŋii, ba tuɔŋ tɔrɛ. Ba bul ba jaŋ joŋ moribiee pu. A chiŋ bua-la lɛ u suomo chichɛ woŋbii-la u si jaŋ to a kɛŋ Yesu yalla piba.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Ba chɛ-bal-la tapul-buŋbuŋ ba si yie dii boroboro-la si bi si-buruŋ kɛnɛ aŋ kpu piese-la ba si yie kaa ŋaa gbiele-la kudiilee, Yesu haritooro-la sii a piɛsu, “Nii nɛ ŋ cho di la mu ŋaa diisiŋ kieliŋ gbiele-la kudiilee di ŋ ku dii?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Ŋii nɛ u tiŋ u haritooroo balia a bula piba a bul, “Má mu juu taŋ-la tuɔŋ. Di ma nɛ mua, ma jaŋ cheŋ baal kubala duu chuŋ nyuvie ari liiŋ. Má to u hariŋ.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Dia-na kala u si jua, má to juu bula pi dia-la tiina a bul, ‘La kuhiaŋ si, la piɛsiŋ di nii lɛ nɛ nuhuɔra dia hɛ di ba di u haritooroo juu a hɔnɔ dii diisiŋ kieliŋ gbiele kudiilee?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 U jaŋ dagɛma dii-bal kubala. U ŋaa lusuŋ nyuŋ dia nɛ. Ba wasu kala. Lee-la nɛ ma jaŋ ŋaa kudiile-la.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Ŋii nɛ u haritooro-la sii lii a mu taŋ tuɔŋ a na wialiŋ kala Yesu si bula piba di ba ŋaa wutitii a ŋaa diisiŋ kieliŋ gbiele-la kudiilee ba dii.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Wia si jua, Yesu ari u haritooroo ku juu a hɔŋ a didii kialiŋ.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Ba síi dii kiaa ŋii, ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Wutitii, mi bulaa pima, ma niaa deeŋba síi dii kialiŋ, ma dɔŋɔ jaŋ joŋmi yallɛ. La duu nɛ pɛ dɔŋɔ a didii kiaa lɛɛlɛ.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ba si nii wii-la, ba tuɔŋ chei. Ba kala pipiɛsɛ kuŋ kuŋ. Dɔŋɔ yie piɛsɛ, “Mi nɛɛ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Yesu bula piba a bul, “Ma fii ari balia deeŋba tuɔŋ kubala nɛ, la kala nɛ chala kɛŋ boroboro tutuu gbaŋa-la tuɔŋ.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Mi-na, Nuhuobiine Bie, mi jaŋ suu ari ba si ŋmuŋsɛ ŋii a tigɛmi lɛ. Ama nii-la si joŋ mi-na Nuhuobiine Bie yallɛ, aa, u jaŋ na hɛɛŋ yugɛ. Ba fa si buu lula, u nɛ kpia.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Ba si hɔnɔ didii kiaa, ŋii nɛ Yesu sii a joŋ boroboro a lɔllɛ Wia aŋ kaa chɔgɛ chɔgɛ, a joŋo pi u haritooroo, a bula piba a bul, “Má laa. Mi yaraa namia nɛ ŋii.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ŋii nɛ u bira joŋ nyunyuala maa ari siniŋ a lɔllɛ Wia aŋ joŋo piba. Ba kala nyua nyunyual-bala-la tuɔŋ.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Ŋii nɛ Yesu bula piba, “Mi chaliŋ nɛ ŋii. Chaliŋ deeŋ wiaa nɛ tii Wia ta niiŋ ma teeŋ. Mi chaliŋ jaŋ jaasɛ ni-kɛnɛ wiaa, di Wia joŋ ba haachɛba chɛba.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Wutitii nɛ mi bulaa pima, mi bira bi jaŋ kɔ di mi nyua siniŋ deeŋ, see tapulii-la mi si jaŋ kɔ nɛ, mi jaŋ nyua si-faliŋ Wia kuorii-la tuɔŋ.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Ŋii nɛ ba yii Wii-chuɔlɛ yiiliŋ a dɛrɛ aŋ sii lii a mu peel kubala baa yirɛ Oliv.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Ma kala jaŋ fá viiri. Ba ŋmuŋsɛ Wia teniŋ tuɔŋ di Wia jaŋ kpu pie-daara, aŋ ka piesee fá pisɛ. Ba si ŋmuŋsɛ ŋii Wia teŋ-la, wii-la jaŋ ŋaa. Ma kala jaŋ fá mi teeŋ aŋ leŋmi.
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Wia jaŋ chisɛmi suuŋ lɛ. U nɛ chisɛmi, mi jaŋ laa ma sipaaŋ a mu Galilii.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Ŋii nɛ Piita bula pi Yesu a bul, “Di ba kala fá maa aŋ leŋiŋ, mi-na bi jaŋ miirɛ ŋ hariŋ.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Wutitii nɛ, jiniŋ titaŋiŋ deeŋ, ŋ-na Piita, ŋ jaŋ bul naaŋsiiŋ butori ari ŋ bimi jiŋ, ka di ji-bele-na yel naaŋsiiŋ bulia.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Ŋii nɛ Piita bul ari siifiɛsiŋ a bul, “La diŋ paala susuu maa, mi bi jaŋ bul ari mi biŋ jiŋ.” Ku-kaanaa ma kala bul ŋii.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Ŋii nɛ ba mu juu lee kubala baa yirɛ Gɛtisɛmani. Yesu bula pi u haritooroo di ba hɔŋ daha, ka u mu chuɔlɛ Wia aŋ kɔ.
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 U kɛŋ Piita ari Jeems ari Jɔɔŋ a kaa mu dimɛ. Yesu tuɔŋ kala chei. U tuɔŋ bi pina.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 U bula pi u haritooroo a bul, “Mi tuɔŋ kala nɛ cheye a magɛ di mi suu. Má hɔnɔ pɔ daha.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Ba hɔŋ. Ka u suusa mu sipaaŋ mua a tuu kpirimi tiŋteeŋ a sul Wia a bul duu nɛ kɛŋ woŋbiiŋ, duu sí leŋe di wii-la juu-u lɛ
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 a bira bul, “Mi Nyimma, ŋ jaŋ wuo ŋaa wii-kala. Liisɛ hɛɛ-la síi kɔmi lɛ. Ama mi-na ŋla tuɔtɔruŋ lɛ dee, ŋ-na tuɔtɔruŋ lɛ nɛ.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 U chuɔla dɛrɛ aŋ sii kɔ u haritooroo teeŋ di ba piŋ doŋ. Ŋii nɛ u piɛsɛ Piita a bul, “Ŋ pina nɛɛ? Ŋ bi doŋ muapilii ma wuo bɛrɛɛ a diene yi hawa kubalaa?
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Má chuɔlɛ Wia a pupɔ di Sitaani sí wuo nyisɛma. Ma tuɔŋ lɛ ma cho di ma ŋaa wu-zɔŋŋɔɔ, aŋ ka ma bi doluŋ kɛnɛ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 U bira mu a chuɔlɛ Wia a bira bul ŋii titia.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 U miira kɔ di ba bira piŋ doŋ, bɛɛ wiaa doŋ kɛŋba nɛ woruŋ. Ba bi jiŋ ba si jaŋ bul wii-la kala a pu.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 U miira mu torimuŋ aŋ ku piɛsɛba, “Ma ha pinaa wiesi nɛɛ? Má sii, bua-la yie nɛ. Ba jaŋ kɛŋ mi-na, Nuhuobiine Bie a pi haachɛ diiree.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Má sii, la mu. Nii-la si jaŋ joŋmi yallɛ ka kɔ nɛ.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Yesu ha bi wiaa bula dɛrɛ, di Judas níi kɔ ŋii. U fa ŋaa Yesu haritooro-la fii ari balia dɔŋɔ nɛ. Niaa yugɛ a tuto u hariŋ. Dɔŋsuŋ kori tokobiee ari taŋguloo. Nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba ari ba taŋ kuhiasiŋ nɛ tiŋba, ba kɔ.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Zɛŋbɛ tiina-la fa pi nialiŋ magil nɛ a bul, “Nii-la mi si mu guori, u nɛ ŋii. Má kɛnu.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Judas si yi lee-la Yesu si hɛ, u mu u teeŋ tegi tegi aŋ bul, “La kuhiaŋ!” aŋ guoru.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Ba kala guriku a kɛnu.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Ka niaa china bibeŋ. Ba tuɔŋ dɔŋɔ liisɛ u tokobiiŋ, a ta nuu digiliŋ keri. Nii-la fa ŋaa nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ dia-yoŋ nɛ.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛba a bul, “Mi ŋaa gaaru nɛɛ? Ma si kori tokobiee ari taŋguloo a kukɔ di ma kɛŋmii?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Na, tapulii-na kala la di ma nɛ yie hɛ Wia-dia lɛ, mi dagɛ Wia wiaa a pipima. Aŋ ka ma bi walima di ma kɛŋmi dimɛ. Ama wialiŋ kala ba si ŋmuŋsa Wia teniŋ tuɔŋ a tigɛmi lɛ, ba kala jaŋ ŋaa.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Ŋii nɛ u haritooroo kala viau aŋ fá.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Ka bapuɔsi kubala baagɛ gɛri-bɔsɔ a tuto Yesu hariŋ a mumu. Baa walimɛ di ba kɛnu.
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 Ama u wuri gɛri-bɔsɔ-la a ta aŋ kɛŋ yaribiree a fá viiri.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Ba saa kɛŋ Yesu a kaa mu nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ teeŋ. Ba kɔ dimɛ di nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari ba Wii-chuɔlɛ hiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba kala hilime.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Ba kɛnu mumu ŋii, ka Piita daa tuto ba hariŋ a mu juu nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ kaala. U jua di nialiŋ síi pɔ kaala-la hɔnɔ wiwieni nyiniŋ. U mu pɛba lɛ.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasi-la ari nialiŋ kala si yie hilime vuvuurɛ wiaa chichɛ di ba na Yesu si ŋaa wii-la chei di ba kpuu a chɛ chɛ wii ka.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Niaa yuga a nyia wiaa pu. Ama ba bul nii-liɛriŋ nɛ, ba bi nii-bala bula.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Ŋii nɛ niaa dɔŋsuŋ sii chiŋ a nyia wiaa pupu a bul,
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “La nia ari Yesu si u jaŋ ŋmoo Wia-dia-la niaa si saa a lo aŋ bira wuo saa u dɔŋɔ tapulaa batori chɛɛŋ, di niaa dee bi jaŋ saa dia-la-na.”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Ama ba wialiŋ kala bi kubala ŋaa.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ sii lii chiŋ nialiŋ tutuɔbaaniŋ a piɛsɛ Yesu a bul, “Ŋ bi nia niaa deeŋba si bul wialiŋ a tigɛŋ lɛɛ? Ŋ-na bi wii kɛnɛ ŋ jaŋ bul?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Ŋii nɛ Yesu tɔrɛ u niiŋ. U bi wii-kala bula. Ŋii nɛ baal-la bira piɛsu, “Ŋ nɛ ŋaa Kirisito, nii-la Wia si liisa? Ŋ nɛ Wia Biee?”
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Ŋii nɛ Yesu bul, “Mi-na nɛ. Ma jaŋ na mi-na Nuhuobiine Bie di mi hɔŋ Wia sɛmɛ, ni-duoŋ di-hɔnuŋ, a to duoŋbiliŋbaanaa tuɔŋ a kuu tuu.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 U bul ŋii, baal-la kɛŋ u gɛnniŋ kaa kiɛsɛ aŋ bul, “U bi maga di la bira chɛ daŋsiaba.
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Ma kala bi nia u si chei Wia yiriŋ ŋii? Bɛɛ nɛ ma biinɛ?” Ŋii nɛ nialiŋ kala bul di u cheye nɛ, u maga di ba kpuu nɛ.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Dɔŋsuŋ ma sii a tu naŋtuɔruŋ a hɛ u siaa lɛ aŋ vɔɔ u siaa tɔ a ŋmobu aŋ bula pu duu dagɛ nii-la si ŋmobu. Ŋii nɛ ka ba kɛnu kaa mu pi laali-yuoroo. Ba fallɛ u chaŋkpaŋŋaa lɛ.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Piita si hɔŋ kaala-la lɛ, ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ dia tiŋtinni-tolo kubala ku lii
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 a na Piita duu hɔnɔ wiwieni nyiniŋ. U benu woruŋ aŋ bula pu a bul, “Ŋ ma faa to Yesu hariŋ nɛ, baal-la si lii Nazarɛt.”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ŋii nɛ Piita nyia wiaa a bul, “Mi bi Yesu jiŋ. Mi bi wii-la ŋ si paala bubul jiŋ,” aŋ sii lii chiŋ zawura tuɔŋ.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Piita si chiŋ dimɛ, ŋii nɛ tiŋtinni-tolo dɔŋɔ bira nau a bula pi nialiŋ si china kpagu a bul, “Baala deeŋ ma ŋaa Yesu haritooro-la dɔŋɔ nɛ.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Piita bira nyia wiaa a bul duu dee. Muasuaa nialiŋ si chiŋ dimɛ ma bula pu a bul, “Wutitii nɛ, ŋ ma ŋaa ba dɔŋɔ nɛ, ŋ lii Galilii nɛ.”
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Ŋii nɛ Piita ŋmiɛsɛ a bul, “Mi bi baala deeŋ jiŋ.”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 U si bul ŋii dɛrɛ di ji-bele yele liamiŋ lɛ. Piita liisi wii-la Yesu si bula pu ari u jaŋ nyia wiaa a pu naaŋsiiŋ butori, ka di ji-bele-na yel naaŋsiiŋ bulia. U saa kɛŋ nyuŋ gurɛ a yiyel.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.