Marcos 14

Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Tapulaa balia nɛ ka duu yi ba chɛ-bal-la: Diisiŋ kieliŋ gbiele-la. Tapulii-la nɛ ba yie dii boroboro si bi si-buruŋ kɛnɛ. Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia ari Wia teniŋ kerichiba, baa chɛ woŋbiiŋ di ba luɔra kɛŋ Yesu a kpu.
1 E, dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo e o matariam.
2 Ba bula di ba síu kɛŋ ba chɛ-bal-la chɛɛŋ, di ba nɛ ŋaa ŋii, niaa jaŋ ŋaa taawɛi.
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que, porventura, se não faça alvoroço entre o povo.
3 U mu Bɛtani a hɔŋ Saamɔŋ dia lɛ a didii kiaa. Saamɔŋ fa ŋaa gbege nɛ aŋ ku duori. Uu dii kiaa di haal kubala ku juu a kɛŋ tulaali ari loŋ. U suɔra sima, u yalliŋ ma hɛyɛ. U kɛŋ loŋ-la suri a liisɛ nuu-la a bisa hɛ Yesu nyuŋ lɛ.
3 E, estando ele em Betânia assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro, com unguento de nardo puro, de muito preço, e, quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Ka nialiŋ dɔŋsuŋ hɔnɔ gugurimɛ a pipiɛsɛ dɔŋɔ a bul, “Bɛɛ nɛ tii haala deeŋ kɛŋ nuu-la a kaa chei ŋla?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício de unguento?
5 Di ba nɛ fa yaara joŋ nuu-la a yallɛ, u fa jaŋ kii siidi bui balia di ba fa joŋo pi summoo.” Ba sii tutuusɛ haal-la.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Má leŋ haal-la. Bɛɛ nɛ tii ma wiwalimu? Wu-zɔŋ nɛ u ŋaami lɛ.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, para que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Ma di summoo jaŋ hɛ dimɛ bua-na kala lɛ. Bua-na kala lɛ nɛ ma chichɛ ma ŋaa wu-zɔmuŋ a pi summo-la, ma jaŋ wuo ŋaa, ama la di ma bi jaŋ hɛ dimɛ deeŋ deeŋ.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Haal-la ŋaa kukeri nɛ. U ŋaa wii-la kala u si jaŋ wuo ŋaa nɛ. U tisɛ mi yaraa di ba hugi nɛ, ka mi ha bi suba.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Wutitii nɛ mi bulaa pima, dunia sɛmɛ-na kala ba si jaŋ wuo mu a bul Wia wu-zɔmɔ-la, ba jaŋ liisi haala deeŋ ma wiaa a bul.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Ŋii nɛ Judas Isikarɔt sii. U ŋaa Yesu haritooro-la fii ari balia dɔŋɔ nɛ. U sii mumu nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ teeŋ duu kɛŋ Yesu yalla piba.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Ba si nii ŋii, ba tuɔŋ tɔrɛ. Ba bul ba jaŋ joŋ moribiee pu. A chiŋ bua-la lɛ u suomo chichɛ woŋbii-la u si jaŋ to a kɛŋ Yesu yalla piba.
11 E eles, ouvindo- o, alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ba chɛ-bal-la tapul-buŋbuŋ ba si yie dii boroboro-la si bi si-buruŋ kɛnɛ aŋ kpu piese-la ba si yie kaa ŋaa gbiele-la kudiilee, Yesu haritooro-la sii a piɛsu, “Nii nɛ ŋ cho di la mu ŋaa diisiŋ kieliŋ gbiele-la kudiilee di ŋ ku dii?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a Páscoa?
13 Ŋii nɛ u tiŋ u haritooroo balia a bula piba a bul, “Má mu juu taŋ-la tuɔŋ. Di ma nɛ mua, ma jaŋ cheŋ baal kubala duu chuŋ nyuvie ari liiŋ. Má to u hariŋ.
13 E enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem que leva um cântaro de água vos encontrará; segui-o.
14 Dia-na kala u si jua, má to juu bula pi dia-la tiina a bul, ‘La kuhiaŋ si, la piɛsiŋ di nii lɛ nɛ nuhuɔra dia hɛ di ba di u haritooroo juu a hɔnɔ dii diisiŋ kieliŋ gbiele kudiilee?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 U jaŋ dagɛma dii-bal kubala. U ŋaa lusuŋ nyuŋ dia nɛ. Ba wasu kala. Lee-la nɛ ma jaŋ ŋaa kudiile-la.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado
16 Ŋii nɛ u haritooro-la sii lii a mu taŋ tuɔŋ a na wialiŋ kala Yesu si bula piba di ba ŋaa wutitii a ŋaa diisiŋ kieliŋ gbiele-la kudiilee ba dii.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a Páscoa.
17 Wia si jua, Yesu ari u haritooroo ku juu a hɔŋ a didii kialiŋ.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Ba síi dii kiaa ŋii, ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Wutitii, mi bulaa pima, ma niaa deeŋba síi dii kialiŋ, ma dɔŋɔ jaŋ joŋmi yallɛ. La duu nɛ pɛ dɔŋɔ a didii kiaa lɛɛlɛ.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ba si nii wii-la, ba tuɔŋ chei. Ba kala pipiɛsɛ kuŋ kuŋ. Dɔŋɔ yie piɛsɛ, “Mi nɛɛ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Porventura, sou eu, Senhor? E outro: Porventura, sou eu, Senhor?
20 Yesu bula piba a bul, “Ma fii ari balia deeŋba tuɔŋ kubala nɛ, la kala nɛ chala kɛŋ boroboro tutuu gbaŋa-la tuɔŋ.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Mi-na, Nuhuobiine Bie, mi jaŋ suu ari ba si ŋmuŋsɛ ŋii a tigɛmi lɛ. Ama nii-la si joŋ mi-na Nuhuobiine Bie yallɛ, aa, u jaŋ na hɛɛŋ yugɛ. Ba fa si buu lula, u nɛ kpia.”
21 Na verdade o Filho do Homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Ba si hɔnɔ didii kiaa, ŋii nɛ Yesu sii a joŋ boroboro a lɔllɛ Wia aŋ kaa chɔgɛ chɔgɛ, a joŋo pi u haritooroo, a bula piba a bul, “Má laa. Mi yaraa namia nɛ ŋii.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão, e, abençoando-o, o partiu, e deu-lh o, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ŋii nɛ u bira joŋ nyunyuala maa ari siniŋ a lɔllɛ Wia aŋ joŋo piba. Ba kala nyua nyunyual-bala-la tuɔŋ.
23 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lh o; e todos beberam dele.
24 Ŋii nɛ Yesu bula piba, “Mi chaliŋ nɛ ŋii. Chaliŋ deeŋ wiaa nɛ tii Wia ta niiŋ ma teeŋ. Mi chaliŋ jaŋ jaasɛ ni-kɛnɛ wiaa, di Wia joŋ ba haachɛba chɛba.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o
25 Wutitii nɛ mi bulaa pima, mi bira bi jaŋ kɔ di mi nyua siniŋ deeŋ, see tapulii-la mi si jaŋ kɔ nɛ, mi jaŋ nyua si-faliŋ Wia kuorii-la tuɔŋ.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele Dia em que o beber novo, no Reino de Deus.
26 Ŋii nɛ ba yii Wii-chuɔlɛ yiiliŋ a dɛrɛ aŋ sii lii a mu peel kubala baa yirɛ Oliv.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Ma kala jaŋ fá viiri. Ba ŋmuŋsɛ Wia teniŋ tuɔŋ di Wia jaŋ kpu pie-daara, aŋ ka piesee fá pisɛ. Ba si ŋmuŋsɛ ŋii Wia teŋ-la, wii-la jaŋ ŋaa. Ma kala jaŋ fá mi teeŋ aŋ leŋmi.
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Wia jaŋ chisɛmi suuŋ lɛ. U nɛ chisɛmi, mi jaŋ laa ma sipaaŋ a mu Galilii.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Ŋii nɛ Piita bula pi Yesu a bul, “Di ba kala fá maa aŋ leŋiŋ, mi-na bi jaŋ miirɛ ŋ hariŋ.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Wutitii nɛ, jiniŋ titaŋiŋ deeŋ, ŋ-na Piita, ŋ jaŋ bul naaŋsiiŋ butori ari ŋ bimi jiŋ, ka di ji-bele-na yel naaŋsiiŋ bulia.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ŋii nɛ Piita bul ari siifiɛsiŋ a bul, “La diŋ paala susuu maa, mi bi jaŋ bul ari mi biŋ jiŋ.” Ku-kaanaa ma kala bul ŋii.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Ŋii nɛ ba mu juu lee kubala baa yirɛ Gɛtisɛmani. Yesu bula pi u haritooroo di ba hɔŋ daha, ka u mu chuɔlɛ Wia aŋ kɔ.
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 U kɛŋ Piita ari Jeems ari Jɔɔŋ a kaa mu dimɛ. Yesu tuɔŋ kala chei. U tuɔŋ bi pina.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 U bula pi u haritooroo a bul, “Mi tuɔŋ kala nɛ cheye a magɛ di mi suu. Má hɔnɔ pɔ daha.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Ba hɔŋ. Ka u suusa mu sipaaŋ mua a tuu kpirimi tiŋteeŋ a sul Wia a bul duu nɛ kɛŋ woŋbiiŋ, duu sí leŋe di wii-la juu-u lɛ
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 a bira bul, “Mi Nyimma, ŋ jaŋ wuo ŋaa wii-kala. Liisɛ hɛɛ-la síi kɔmi lɛ. Ama mi-na ŋla tuɔtɔruŋ lɛ dee, ŋ-na tuɔtɔruŋ lɛ nɛ.”
36 E disse: Aba, Pai, todas
37 U chuɔla dɛrɛ aŋ sii kɔ u haritooroo teeŋ di ba piŋ doŋ. Ŋii nɛ u piɛsɛ Piita a bul, “Ŋ pina nɛɛ? Ŋ bi doŋ muapilii ma wuo bɛrɛɛ a diene yi hawa kubalaa?
37 E, chegando, achou-os dormindo e disse a Pedro: Simão, dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Má chuɔlɛ Wia a pupɔ di Sitaani sí wuo nyisɛma. Ma tuɔŋ lɛ ma cho di ma ŋaa wu-zɔŋŋɔɔ, aŋ ka ma bi doluŋ kɛnɛ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade,
39 U bira mu a chuɔlɛ Wia a bira bul ŋii titia.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 U miira kɔ di ba bira piŋ doŋ, bɛɛ wiaa doŋ kɛŋba nɛ woruŋ. Ba bi jiŋ ba si jaŋ bul wii-la kala a pu.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam carregados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 U miira mu torimuŋ aŋ ku piɛsɛba, “Ma ha pinaa wiesi nɛɛ? Má sii, bua-la yie nɛ. Ba jaŋ kɛŋ mi-na, Nuhuobiine Bie a pi haachɛ diiree.
41 E voltou terceira vez e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do Homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Má sii, la mu. Nii-la si jaŋ joŋmi yallɛ ka kɔ nɛ.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Yesu ha bi wiaa bula dɛrɛ, di Judas níi kɔ ŋii. U fa ŋaa Yesu haritooro-la fii ari balia dɔŋɔ nɛ. Niaa yugɛ a tuto u hariŋ. Dɔŋsuŋ kori tokobiee ari taŋguloo. Nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba ari ba taŋ kuhiasiŋ nɛ tiŋba, ba kɔ.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas, e dos anciãos, e, com ele, uma grande multidão com espadas e porretes.
44 Zɛŋbɛ tiina-la fa pi nialiŋ magil nɛ a bul, “Nii-la mi si mu guori, u nɛ ŋii. Má kɛnu.”
44 Ora, o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai- o com segurança.
45 Judas si yi lee-la Yesu si hɛ, u mu u teeŋ tegi tegi aŋ bul, “La kuhiaŋ!” aŋ guoru.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Ba kala guriku a kɛnu.
46 E lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Ka niaa china bibeŋ. Ba tuɔŋ dɔŋɔ liisɛ u tokobiiŋ, a ta nuu digiliŋ keri. Nii-la fa ŋaa nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ dia-yoŋ nɛ.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛba a bul, “Mi ŋaa gaaru nɛɛ? Ma si kori tokobiee ari taŋguloo a kukɔ di ma kɛŋmii?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e porretes a prender-me, como a um salteador?
49 Na, tapulii-na kala la di ma nɛ yie hɛ Wia-dia lɛ, mi dagɛ Wia wiaa a pipima. Aŋ ka ma bi walima di ma kɛŋmi dimɛ. Ama wialiŋ kala ba si ŋmuŋsa Wia teniŋ tuɔŋ a tigɛmi lɛ, ba kala jaŋ ŋaa.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ŋii nɛ u haritooroo kala viau aŋ fá.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Ka bapuɔsi kubala baagɛ gɛri-bɔsɔ a tuto Yesu hariŋ a mumu. Baa walimɛ di ba kɛnu.
51 E um jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe as mãos,
52 Ama u wuri gɛri-bɔsɔ-la a ta aŋ kɛŋ yaribiree a fá viiri.
52 mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Ba saa kɛŋ Yesu a kaa mu nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ teeŋ. Ba kɔ dimɛ di nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari ba Wii-chuɔlɛ hiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba kala hilime.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Ba kɛnu mumu ŋii, ka Piita daa tuto ba hariŋ a mu juu nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ kaala. U jua di nialiŋ síi pɔ kaala-la hɔnɔ wiwieni nyiniŋ. U mu pɛba lɛ.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasi-la ari nialiŋ kala si yie hilime vuvuurɛ wiaa chichɛ di ba na Yesu si ŋaa wii-la chei di ba kpuu a chɛ chɛ wii ka.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Niaa yuga a nyia wiaa pu. Ama ba bul nii-liɛriŋ nɛ, ba bi nii-bala bula.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Ŋii nɛ niaa dɔŋsuŋ sii chiŋ a nyia wiaa pupu a bul,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente contra ele, dizendo:
58 “La nia ari Yesu si u jaŋ ŋmoo Wia-dia-la niaa si saa a lo aŋ bira wuo saa u dɔŋɔ tapulaa batori chɛɛŋ, di niaa dee bi jaŋ saa dia-la-na.”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derribarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ama ba wialiŋ kala bi kubala ŋaa.
59 E nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ sii lii chiŋ nialiŋ tutuɔbaaniŋ a piɛsɛ Yesu a bul, “Ŋ bi nia niaa deeŋba si bul wialiŋ a tigɛŋ lɛɛ? Ŋ-na bi wii kɛnɛ ŋ jaŋ bul?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Ŋii nɛ Yesu tɔrɛ u niiŋ. U bi wii-kala bula. Ŋii nɛ baal-la bira piɛsu, “Ŋ nɛ ŋaa Kirisito, nii-la Wia si liisa? Ŋ nɛ Wia Biee?”
61 Mas ele calou-se e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Ŋii nɛ Yesu bul, “Mi-na nɛ. Ma jaŋ na mi-na Nuhuobiine Bie di mi hɔŋ Wia sɛmɛ, ni-duoŋ di-hɔnuŋ, a to duoŋbiliŋbaanaa tuɔŋ a kuu tuu.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
63 U bul ŋii, baal-la kɛŋ u gɛnniŋ kaa kiɛsɛ aŋ bul, “U bi maga di la bira chɛ daŋsiaba.
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Ma kala bi nia u si chei Wia yiriŋ ŋii? Bɛɛ nɛ ma biinɛ?” Ŋii nɛ nialiŋ kala bul di u cheye nɛ, u maga di ba kpuu nɛ.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Dɔŋsuŋ ma sii a tu naŋtuɔruŋ a hɛ u siaa lɛ aŋ vɔɔ u siaa tɔ a ŋmobu aŋ bula pu duu dagɛ nii-la si ŋmobu. Ŋii nɛ ka ba kɛnu kaa mu pi laali-yuoroo. Ba fallɛ u chaŋkpaŋŋaa lɛ.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Piita si hɔŋ kaala-la lɛ, ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ dia tiŋtinni-tolo kubala ku lii
66 E, estando Pedro embaixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 a na Piita duu hɔnɔ wiwieni nyiniŋ. U benu woruŋ aŋ bula pu a bul, “Ŋ ma faa to Yesu hariŋ nɛ, baal-la si lii Nazarɛt.”
67 e, vendo a Pedro, que estava se aquentando, olhou para ele e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ŋii nɛ Piita nyia wiaa a bul, “Mi bi Yesu jiŋ. Mi bi wii-la ŋ si paala bubul jiŋ,” aŋ sii lii chiŋ zawura tuɔŋ.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Piita si chiŋ dimɛ, ŋii nɛ tiŋtinni-tolo dɔŋɔ bira nau a bula pi nialiŋ si china kpagu a bul, “Baala deeŋ ma ŋaa Yesu haritooro-la dɔŋɔ nɛ.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Piita bira nyia wiaa a bul duu dee. Muasuaa nialiŋ si chiŋ dimɛ ma bula pu a bul, “Wutitii nɛ, ŋ ma ŋaa ba dɔŋɔ nɛ, ŋ lii Galilii nɛ.”
70 Mas ele o negou outra vez. E, pouco depois, os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente, tu és um deles, porque és também galileu.
71 Ŋii nɛ Piita ŋmiɛsɛ a bul, “Mi bi baala deeŋ jiŋ.”
71 E ele começou a imprecar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 U si bul ŋii dɛrɛ di ji-bele yele liamiŋ lɛ. Piita liisi wii-la Yesu si bula pu ari u jaŋ nyia wiaa a pu naaŋsiiŋ butori, ka di ji-bele-na yel naaŋsiiŋ bulia. U saa kɛŋ nyuŋ gurɛ a yiyel.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás tu. E, retirando-se dali, chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.