Marcos 12
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs VC
1 Yesu bira magɛ namaga a piba a bul, “Baal kubala nɛ bil baga a chɔŋsɛ kiaa si kɛŋ nɛnɛɛ yugɛ a nagɛ chichuɛŋ. Ba yiyirɛ gireps. U saa ligɛ baga-la golli nɛ. U lu bua baga-la tuɔŋ di ba chagɛ tii-nɛnɛ-la liiŋ hihɛ, a saa lusuŋ nyuŋ dia ma a hɔnɔ pɔ. U paa niaa a hɛ u baga-la tuɔŋ di ba titiŋ. Ka u mu taŋ dɔŋ.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Tii-nɛnɛ-la bii, u tiŋ u dia tiŋtinnaa dɔŋɔ duu mu tiŋtinna-la teeŋ a laa tii-nɛnɛɛ kaa kɔ. U mu.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Ba kɛnu a ŋmobu aŋ leŋ u kɛŋ na-hilliŋ miira mu baga tiina teeŋ.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 U bira miira tiŋ tiŋtinna-la dɔŋɔ. U ma bira mu. Ba kɛnu a ŋmobu a yagɛ u nyuŋ luri a jolimu.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 U bira tiŋ tori, u bira mu. Ba kpuu. U tiŋ niaa yugɛ. Ba ŋaa ŋii titia nialiŋ ma lɛ. Ba ŋmoo dɔŋsuŋ aŋ kpu dɔŋsuŋ maa.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Nii-la si ka, u bii-chooluŋ nɛ ŋii. Ŋii hariŋ lɛ nɛ u timu. U biina u bie nɛ mua, ba jaŋ zilu. U ma bira mu.
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Tiŋtinna-la si na bile, ba bula pi dɔŋɔ a bul, ‘Di baga-la tiina nɛ suba, bie deeŋ nɛ jaŋ dii u kiaa. Má kɔ di la kpuu. Di la nɛ kpuu, la nɛ jaŋ miira tii u kialiŋ.’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Ba kɛŋ bile a kpuu a joŋu yuo ta baga-la hariŋ.”
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛba, “Ɛɛ nɛ baga-la tiina jaŋ ŋaa? U jaŋ kɔ a kpu tiŋtinna-la kala, aŋ joŋ baga-la a pi ni-tania.”
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛ nialiŋ si nii namaga-la, “Ma bi Wia teŋ-la karimaa a mu yi lee-la ba si bul ŋlaa?
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 La Tiina Wia tiŋtiŋŋaa nɛ ŋii.
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Yesu si bul ŋii, Ju̱u tiŋŋaa kuhiasiŋ chichɛ di ba kɛnu kaa mu tɔ dia, bɛɛ wiaa ba jima ari u magɛ namaga-la a tigɛba lɛ nɛ. Ama ba fá nialiŋ si hɛ dimɛ. Ŋii nɛ tii ba leŋu aŋ viiri.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Ba miira mu aŋ tiŋ Farisii tiŋŋaa dɔŋsuŋ ari Hɛrɔd haritooroo dɔŋsuŋ di ba bira mu Yesu teeŋ a magisu a bɛrɛ kɛnu.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ba kɔ u teeŋ a bula pu a bul, “La kuhiaŋ, la jima di ŋ kɛŋ wutitii nɛ. Ŋ sipaaŋ tuo nuu lɛ. Ŋ bi ni-bal síi ka fá. Ŋŋ dagɛ Wia woŋbii-titii nɛ. U ŋaa woŋbiiŋ nɛ di la tiŋ laŋpoo a pi Rom tiŋteeŋ kuori-baliŋ ba síi yirɛ Siiza koo? Dagɛla.
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 La time pu koo la sí pa?” Yesu jima nɛ di ba fugoo bul nɛ, ŋii nɛ u piɛsɛba a bul, “Bɛɛ nɛ tii maa magisɛmi? Má kɛŋ moribii-biiŋ kaa kɔ di mi bee na.”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Ba kɛŋ dɔŋɔ kaa kɔ. Ŋii nɛ u piɛsɛba, “Kubɛɛ nyuŋ nɛ hɛ dimɛ? Kubɛɛ yiriŋ ma nɛ ba tuuro hɛ moribii-la lɛ?” Ŋii nɛ ba bul di Siiza yiriŋ nɛ.
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 U bula piba a bul, “Tɔɔ, má joŋ Rom tiŋteeŋ kuori-bal-la kiaa pu aŋ joŋ Wia ma kiaa pu.” Yesu si bul ŋii, ba niiriŋ kala maa. Ba leŋu aŋ viiri.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Ŋii nɛ nialiŋ dɔŋsuŋ ba síi yirɛ Sadusii tiŋŋaa, ba kɔ u teeŋ. Sadusii tiŋŋaa yie si di nuu nɛ suba, u bira bi sii. Ba piɛsu wiaa a bul,
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “La kuhiaŋ, Moosis dagɛla Wia teniŋ tuɔŋ ari baala nɛ jaa haala, di haal-la ari baal-la nɛ bi bii lula, aŋ ka di baal-la suu, u maga di u ŋaana joŋ haal-la jaa nɛ. Di u lul biiriŋ pi u maala-la si suba, biiri-la jaŋ chiŋ u nyuŋ lɛ.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Naaŋbiiriŋ balipɛ nɛ fa hɛ dimɛ. Ba kala ŋaa baalaa nɛ. Ba naaŋ kubala, ba nyimma ma kubala. Ba kuhiaŋ jaa haala. Ba di haal-la bi bii lula, aŋ ka u suu.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Liamiŋ tiina joŋ haal-la jaa. Ba duu ma bi bii lula. Ka u ma suu. Torimuŋ tiina ma joŋ haal-la jaa. U ma ŋii titia nɛ.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Naaŋbiiri-la balipɛ kala nɛ jaa haal-la. U bi lula. Ŋii hariŋ lɛ nɛ haal-la ma titia suu.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Tapulii-la niaa si jaŋ sii suuŋ lɛ, baalaa deeŋba balipɛ tuɔŋ, kubɛɛ nɛ jaŋ tii haal-la? Ba kala balipɛ nɛ jaau.”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Ma bi Wia teniŋ jiŋ. Ma ma bi Wia doluŋ jiŋ. Ŋii nɛ tii ma yeŋŋi.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Tapulii-la niaa si jaŋ sii suuŋ lɛ, baalaa bira bi jaŋ jaa haalaa, haalaa ma bira bi jaŋ jaa balaba. Ba kala jaŋ nagɛ Wia tiŋdaaraa si hɛ Wia-jaŋ lɛ.”
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Na ma piɛsɛmi nialiŋ si jaŋ sii suuŋ lɛ wiaa. Ma bi karimɛ wialiŋ Moosis si bula Wia teniŋ tuɔŋ, lee-la u fa si bul wiaa a tigɛ tii-bie síi dii nyiniŋ lɛɛ? Wia nɛ bula pu duu nɛ ŋaa Abiraham Wia ari Aizik Wia ari Jekɔb Wia. (Bua-la lɛ u si bul ŋii di Abiraham ari Aizik ari Jekɔb fa suba nɛ.)
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Wiaa deeŋba u si bula, ba bubuɔsaa nɛ di Abiraham ari Aizik ari Jekɔb bira sii suuŋ lɛ nɛ a hɛ Wia kuorii-la tuɔŋ. Wia bi jaŋ wuo ŋaa nialiŋ si suba Wia. U ŋaa ni-weyee Wia nɛ. Ma bi wii-kala jiŋ.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Wia teniŋ kerichiba dɔŋɔ nia ba si kɛŋ wii-la lilɛrɛ. U kɔ ba teeŋ. U si na di Yesu chaarɛ wiaa siaa woruŋ, u piɛsu a bul, “Wialiŋ Wia si dagɛ niaa baa to, kubɛɛ nɛ ŋaa ba tuɔŋ wu-baliŋ?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 U bula piba a bul, “Ba bula pi Iziral niaa a bul, ‘Iziral niaa, má jegile nii mi teeŋ. La Tiina Wia duŋduŋa nɛ hɛ dimɛ.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Ŋ́ kɛŋ ŋ tuɔŋ kala ari ŋ tuɔbiinaa kala ari ŋ wii-wii-kala a cho ŋ Tiina Wia.’ Ba tuɔŋ ku-baliŋ nɛ ŋii.
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Wu-liamiŋ ma nɛ ŋla: ‘Cho ŋ dɔŋɔ tiina ari ŋ si cho ŋ titia ŋii.’ Wialiŋ Wia si bula, wii-kala tuo a kii wiaa deeŋba baliamiŋ.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Ŋii nɛ Wia teniŋ kerichi-la bula pu a bul, “La kuhiaŋ, wutitii nɛ ŋ bul ŋii. Wia duŋduŋa nɛ hɛ dimɛ, kuŋ-kala bira tuo see Wia duŋduŋa.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Ŋ si jaŋ kɛŋ ŋ tuɔŋ kala ari ŋ tuɔbiinaa kala ari ŋ wii-wii-kala a cho Wia, a cho ŋ dɔŋɔ tiina ari ŋ si cho ŋ titia ŋii, u nɛ kpia ŋ si joŋ pusuŋ kpu a nyiga pi Wia, koo ŋ si joŋ kiaa dɔŋsuŋ a bile pi Wia.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yesu na di baal-la kɛŋ wu-jimiŋ. Ŋii nɛ u bula pu a bul, “Ma di Wia kuorii-la bi bol.” U si bul ŋii dɛrɛ, nuu-kala bira bi nyu-duoŋ kɛnɛ duu piɛsu wii-kala.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Yesu bira dagɛ niaa Wia-dia tuɔŋ a piɛsɛba, “Ɛɛ nɛ Wia teniŋ kerichiba jaŋ wuo bul ari Kirisito, nii-la Wia si liisa, jaŋ ŋaa Devit nihi duŋduŋ nɛ?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Wia Diŋ-zɔŋ-la nɛ fa dagɛ Devit duu bul wiaa a tigɛ Kirisito lɛ. Ŋla nɛ u bul,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Devit titia yirɛ nia deeŋ u Tiina. Ɛɛ nɛ saa u jaŋ wuo ŋaa u nihi duŋduŋ?” Yesu síi bul wiaa, niaa yuga a jegile nii u teeŋ ari tuɔtɔruŋ.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Yesu bira dagɛba a bul, “Má kɛŋ ma titia woruŋ Wia teniŋ kerichiba lɛ. Ba yie gugɔllɛ yɔbɔ lɛ ari ba gɛri-duduosuŋ aa chɛ di niaa jujoŋba jirima a chuchuɔlɛba.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Ba yie chichɛ ni-balaa di-hɔnuŋ Wii-chuɔlɛ diisiŋ lɛ. Di ba nɛ yirɛba di ba ku dii kiaa, ba cho di ba hɔŋ ni-balaa di-hɔnɔɔ maa.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Ba yie fugo chuɔlɛ Wia didieni a kɛŋ yo-haalaa kiaa laa didii. Bua-la lɛ Wia si jaŋ dii ba sariya, ba nɛ jaŋ na hɛɛŋ a kii ba dɔŋsuŋ tiŋŋaa kala.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Yesu mu hɔŋ lee-la niaa si joŋ ba moribiee bil a pipi Wia a nina ŋii ba síi hɛ. Nialiŋ si kɛŋ kiaa, ba faasa hihɛ moribiee.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ŋii nɛ yo-haal kubala ma kɔ. U ŋaa summu nɛ a mu joŋ amiisiŋba balia a ma hɛ. Kɔbu nɛ ŋii.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Ŋii nɛ Yesu yirɛ u haritooroo a bula piba a bul, “Wutitii nɛ mi bulaa pima, yo-haala deeŋ moribii-bie-la u si joŋo hɛ, u nɛ kii nialiŋ moribie-la kala.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Nialiŋ kala si joŋ moribiee a pi Wia, ba liisa aŋ ka nɛ. Aŋ ka u-na joŋ u summu moribiiŋ kala a hɛ, ku-la kala u si kɛnɛ nɛ ŋii.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.