Marcos 12
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs ARA
1 Yesu bira magɛ namaga a piba a bul, “Baal kubala nɛ bil baga a chɔŋsɛ kiaa si kɛŋ nɛnɛɛ yugɛ a nagɛ chichuɛŋ. Ba yiyirɛ gireps. U saa ligɛ baga-la golli nɛ. U lu bua baga-la tuɔŋ di ba chagɛ tii-nɛnɛ-la liiŋ hihɛ, a saa lusuŋ nyuŋ dia ma a hɔnɔ pɔ. U paa niaa a hɛ u baga-la tuɔŋ di ba titiŋ. Ka u mu taŋ dɔŋ.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Tii-nɛnɛ-la bii, u tiŋ u dia tiŋtinnaa dɔŋɔ duu mu tiŋtinna-la teeŋ a laa tii-nɛnɛɛ kaa kɔ. U mu.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Ba kɛnu a ŋmobu aŋ leŋ u kɛŋ na-hilliŋ miira mu baga tiina teeŋ.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 U bira miira tiŋ tiŋtinna-la dɔŋɔ. U ma bira mu. Ba kɛnu a ŋmobu a yagɛ u nyuŋ luri a jolimu.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 U bira tiŋ tori, u bira mu. Ba kpuu. U tiŋ niaa yugɛ. Ba ŋaa ŋii titia nialiŋ ma lɛ. Ba ŋmoo dɔŋsuŋ aŋ kpu dɔŋsuŋ maa.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Nii-la si ka, u bii-chooluŋ nɛ ŋii. Ŋii hariŋ lɛ nɛ u timu. U biina u bie nɛ mua, ba jaŋ zilu. U ma bira mu.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Tiŋtinna-la si na bile, ba bula pi dɔŋɔ a bul, ‘Di baga-la tiina nɛ suba, bie deeŋ nɛ jaŋ dii u kiaa. Má kɔ di la kpuu. Di la nɛ kpuu, la nɛ jaŋ miira tii u kialiŋ.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ba kɛŋ bile a kpuu a joŋu yuo ta baga-la hariŋ.”
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛba, “Ɛɛ nɛ baga-la tiina jaŋ ŋaa? U jaŋ kɔ a kpu tiŋtinna-la kala, aŋ joŋ baga-la a pi ni-tania.”
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛ nialiŋ si nii namaga-la, “Ma bi Wia teŋ-la karimaa a mu yi lee-la ba si bul ŋlaa?
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 La Tiina Wia tiŋtiŋŋaa nɛ ŋii.
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Yesu si bul ŋii, Ju̱u tiŋŋaa kuhiasiŋ chichɛ di ba kɛnu kaa mu tɔ dia, bɛɛ wiaa ba jima ari u magɛ namaga-la a tigɛba lɛ nɛ. Ama ba fá nialiŋ si hɛ dimɛ. Ŋii nɛ tii ba leŋu aŋ viiri.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Ba miira mu aŋ tiŋ Farisii tiŋŋaa dɔŋsuŋ ari Hɛrɔd haritooroo dɔŋsuŋ di ba bira mu Yesu teeŋ a magisu a bɛrɛ kɛnu.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ba kɔ u teeŋ a bula pu a bul, “La kuhiaŋ, la jima di ŋ kɛŋ wutitii nɛ. Ŋ sipaaŋ tuo nuu lɛ. Ŋ bi ni-bal síi ka fá. Ŋŋ dagɛ Wia woŋbii-titii nɛ. U ŋaa woŋbiiŋ nɛ di la tiŋ laŋpoo a pi Rom tiŋteeŋ kuori-baliŋ ba síi yirɛ Siiza koo? Dagɛla.
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 La time pu koo la sí pa?” Yesu jima nɛ di ba fugoo bul nɛ, ŋii nɛ u piɛsɛba a bul, “Bɛɛ nɛ tii maa magisɛmi? Má kɛŋ moribii-biiŋ kaa kɔ di mi bee na.”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ba kɛŋ dɔŋɔ kaa kɔ. Ŋii nɛ u piɛsɛba, “Kubɛɛ nyuŋ nɛ hɛ dimɛ? Kubɛɛ yiriŋ ma nɛ ba tuuro hɛ moribii-la lɛ?” Ŋii nɛ ba bul di Siiza yiriŋ nɛ.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 U bula piba a bul, “Tɔɔ, má joŋ Rom tiŋteeŋ kuori-bal-la kiaa pu aŋ joŋ Wia ma kiaa pu.” Yesu si bul ŋii, ba niiriŋ kala maa. Ba leŋu aŋ viiri.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Ŋii nɛ nialiŋ dɔŋsuŋ ba síi yirɛ Sadusii tiŋŋaa, ba kɔ u teeŋ. Sadusii tiŋŋaa yie si di nuu nɛ suba, u bira bi sii. Ba piɛsu wiaa a bul,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 “La kuhiaŋ, Moosis dagɛla Wia teniŋ tuɔŋ ari baala nɛ jaa haala, di haal-la ari baal-la nɛ bi bii lula, aŋ ka di baal-la suu, u maga di u ŋaana joŋ haal-la jaa nɛ. Di u lul biiriŋ pi u maala-la si suba, biiri-la jaŋ chiŋ u nyuŋ lɛ.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Naaŋbiiriŋ balipɛ nɛ fa hɛ dimɛ. Ba kala ŋaa baalaa nɛ. Ba naaŋ kubala, ba nyimma ma kubala. Ba kuhiaŋ jaa haala. Ba di haal-la bi bii lula, aŋ ka u suu.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Liamiŋ tiina joŋ haal-la jaa. Ba duu ma bi bii lula. Ka u ma suu. Torimuŋ tiina ma joŋ haal-la jaa. U ma ŋii titia nɛ.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Naaŋbiiri-la balipɛ kala nɛ jaa haal-la. U bi lula. Ŋii hariŋ lɛ nɛ haal-la ma titia suu.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Tapulii-la niaa si jaŋ sii suuŋ lɛ, baalaa deeŋba balipɛ tuɔŋ, kubɛɛ nɛ jaŋ tii haal-la? Ba kala balipɛ nɛ jaau.”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Ma bi Wia teniŋ jiŋ. Ma ma bi Wia doluŋ jiŋ. Ŋii nɛ tii ma yeŋŋi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Tapulii-la niaa si jaŋ sii suuŋ lɛ, baalaa bira bi jaŋ jaa haalaa, haalaa ma bira bi jaŋ jaa balaba. Ba kala jaŋ nagɛ Wia tiŋdaaraa si hɛ Wia-jaŋ lɛ.”
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Na ma piɛsɛmi nialiŋ si jaŋ sii suuŋ lɛ wiaa. Ma bi karimɛ wialiŋ Moosis si bula Wia teniŋ tuɔŋ, lee-la u fa si bul wiaa a tigɛ tii-bie síi dii nyiniŋ lɛɛ? Wia nɛ bula pu duu nɛ ŋaa Abiraham Wia ari Aizik Wia ari Jekɔb Wia. (Bua-la lɛ u si bul ŋii di Abiraham ari Aizik ari Jekɔb fa suba nɛ.)
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Wiaa deeŋba u si bula, ba bubuɔsaa nɛ di Abiraham ari Aizik ari Jekɔb bira sii suuŋ lɛ nɛ a hɛ Wia kuorii-la tuɔŋ. Wia bi jaŋ wuo ŋaa nialiŋ si suba Wia. U ŋaa ni-weyee Wia nɛ. Ma bi wii-kala jiŋ.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Wia teniŋ kerichiba dɔŋɔ nia ba si kɛŋ wii-la lilɛrɛ. U kɔ ba teeŋ. U si na di Yesu chaarɛ wiaa siaa woruŋ, u piɛsu a bul, “Wialiŋ Wia si dagɛ niaa baa to, kubɛɛ nɛ ŋaa ba tuɔŋ wu-baliŋ?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 U bula piba a bul, “Ba bula pi Iziral niaa a bul, ‘Iziral niaa, má jegile nii mi teeŋ. La Tiina Wia duŋduŋa nɛ hɛ dimɛ.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Ŋ́ kɛŋ ŋ tuɔŋ kala ari ŋ tuɔbiinaa kala ari ŋ wii-wii-kala a cho ŋ Tiina Wia.’ Ba tuɔŋ ku-baliŋ nɛ ŋii.
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Wu-liamiŋ ma nɛ ŋla: ‘Cho ŋ dɔŋɔ tiina ari ŋ si cho ŋ titia ŋii.’ Wialiŋ Wia si bula, wii-kala tuo a kii wiaa deeŋba baliamiŋ.”
31 O segundo é:
32 Ŋii nɛ Wia teniŋ kerichi-la bula pu a bul, “La kuhiaŋ, wutitii nɛ ŋ bul ŋii. Wia duŋduŋa nɛ hɛ dimɛ, kuŋ-kala bira tuo see Wia duŋduŋa.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Ŋ si jaŋ kɛŋ ŋ tuɔŋ kala ari ŋ tuɔbiinaa kala ari ŋ wii-wii-kala a cho Wia, a cho ŋ dɔŋɔ tiina ari ŋ si cho ŋ titia ŋii, u nɛ kpia ŋ si joŋ pusuŋ kpu a nyiga pi Wia, koo ŋ si joŋ kiaa dɔŋsuŋ a bile pi Wia.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yesu na di baal-la kɛŋ wu-jimiŋ. Ŋii nɛ u bula pu a bul, “Ma di Wia kuorii-la bi bol.” U si bul ŋii dɛrɛ, nuu-kala bira bi nyu-duoŋ kɛnɛ duu piɛsu wii-kala.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Yesu bira dagɛ niaa Wia-dia tuɔŋ a piɛsɛba, “Ɛɛ nɛ Wia teniŋ kerichiba jaŋ wuo bul ari Kirisito, nii-la Wia si liisa, jaŋ ŋaa Devit nihi duŋduŋ nɛ?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Wia Diŋ-zɔŋ-la nɛ fa dagɛ Devit duu bul wiaa a tigɛ Kirisito lɛ. Ŋla nɛ u bul,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Devit titia yirɛ nia deeŋ u Tiina. Ɛɛ nɛ saa u jaŋ wuo ŋaa u nihi duŋduŋ?” Yesu síi bul wiaa, niaa yuga a jegile nii u teeŋ ari tuɔtɔruŋ.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Yesu bira dagɛba a bul, “Má kɛŋ ma titia woruŋ Wia teniŋ kerichiba lɛ. Ba yie gugɔllɛ yɔbɔ lɛ ari ba gɛri-duduosuŋ aa chɛ di niaa jujoŋba jirima a chuchuɔlɛba.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Ba yie chichɛ ni-balaa di-hɔnuŋ Wii-chuɔlɛ diisiŋ lɛ. Di ba nɛ yirɛba di ba ku dii kiaa, ba cho di ba hɔŋ ni-balaa di-hɔnɔɔ maa.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Ba yie fugo chuɔlɛ Wia didieni a kɛŋ yo-haalaa kiaa laa didii. Bua-la lɛ Wia si jaŋ dii ba sariya, ba nɛ jaŋ na hɛɛŋ a kii ba dɔŋsuŋ tiŋŋaa kala.”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Yesu mu hɔŋ lee-la niaa si joŋ ba moribiee bil a pipi Wia a nina ŋii ba síi hɛ. Nialiŋ si kɛŋ kiaa, ba faasa hihɛ moribiee.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ŋii nɛ yo-haal kubala ma kɔ. U ŋaa summu nɛ a mu joŋ amiisiŋba balia a ma hɛ. Kɔbu nɛ ŋii.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Ŋii nɛ Yesu yirɛ u haritooroo a bula piba a bul, “Wutitii nɛ mi bulaa pima, yo-haala deeŋ moribii-bie-la u si joŋo hɛ, u nɛ kii nialiŋ moribie-la kala.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Nialiŋ kala si joŋ moribiee a pi Wia, ba liisa aŋ ka nɛ. Aŋ ka u-na joŋ u summu moribiiŋ kala a hɛ, ku-la kala u si kɛnɛ nɛ ŋii.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.