Lucas 9

Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ŋii nɛ Yesu yirɛ u haritooroo fii ari balia a hɛ dɔŋɔ lɛ, a piba doluŋ di ba wuo jiŋ-bɔŋŋɔɔ aŋ vivaarɛ nyanyal tiŋŋaa maa.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Ŋii nɛ u tiŋba di ba lii a bul Wia kuorii-la wiaa aŋ pɛ vaarɛ nyanyal tiŋŋaa.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 U bula piba di ba sí kuŋ-kala kaa pɛ vɛŋ woŋbii-la, di ba sí daaŋtigisiŋ koru, di ba sí luɔgaba ma koru, di ba sí kudiilee ma koru, di ba sí moribiee ma koru, a sí gɛnniŋ balia ma paa.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 U bira bula piba a bul, “Di ma nɛ mu a juu taŋ kala, má juu dia-la niaa si cho ma wiaa, a hɛ dii-bala lɛ halii a mu lii taŋ-la lɛ.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Di ma mu taŋ kala, di ba pɔ di ma sí juu, má kiele mu. Di ma mua, má kpesi ma naasiŋ hagila ta. Ŋii jaŋ ŋaa di ba jiŋ ari ba ŋaa wii nɛ a cheima.”
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Ŋii nɛ Yesu haritooro-la sii a gɔllɔ to tasiŋ aa bul Wia wu-zɔmɔ-la wiaa aŋ pɛ vaarɛ niaa lee-na kala ba si mua.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Galilii tiŋŋaa kuoro Hɛrɔd si nii wialiŋ Yesu haritooro-la fa si gɔllɔ ŋaa, u tuɔŋ kala vugima, bɛɛ wiaa niaa dɔŋsuŋ bula ari Jɔɔŋ Wia lii-foori-la nɛ sii suuŋ lɛ.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Niaa dɔŋsuŋ ma si Ilaaja nɛ sii suuŋ lɛ, dɔŋsuŋ ma si nialiŋ fa síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ faafaa dɔŋɔ nɛ sii suuŋ lɛ.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Ŋii nɛ Hɛrɔd bul, “Mi ŋaa ba kpu Jɔɔŋ a keri u nyuŋ nɛ, ka kubɛɛ wiaa nɛ saa mi biraa nii ŋla?” Ŋii nɛ u ninɛrikɛ duu na Yesu.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Ŋii nɛ Yesu naŋzɔɔba-la miira kɔ u teeŋ a bul wialiŋ kala ba si ŋaa pu. Ŋii nɛ u kɛŋ ba duŋduŋa mu taŋ kubala baa yirɛ Bɛtisaada.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Nialiŋ si nii Yesu wiaa duu mu Bɛtisaada, ba to u hariŋ mu. U kɛŋba woruŋ a bul Wia kuorii-la wiaa piba, aŋ vaarɛ nialiŋ síi wiilu.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Wia si suomo duu juu, u haritooro-la fii ari balia-la kɔ u teeŋ a bula pu a bul, “Leŋ di niaa deeŋba viiri a mu taŋ tuɔŋ ari bagisiŋ si kpaga daha a chɛ kudiilee ari di-piniŋ, bɛɛ wiaa kuŋ-kala tuo daha.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Má mu chɛ kudiilee a piba di ba dii.” Ŋii nɛ ba bula pu a bul, “Ku-la la si kɛnɛ nɛ boroboroba banɔŋ ari cheŋfilee balia. Ŋŋ chɛ di la mu yɔɔ kudiilee kaa kɔ pi ni-daŋ deeŋ kala nɛɛ?”
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Baalaa fa si hɛ nialiŋ tuɔŋ yi bui banɔŋ nɛ. Ŋii nɛ Yesu bula pi u haritooroo a bul, “Má leŋ di nialiŋ gulimo hɔŋ hɔŋ mahiŋ balia ari fii fii leree.”
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Ŋii nɛ u haritooro-la ŋaa nialiŋ kala tuu hɔŋ.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Yesu laa boroboroba banɔŋ-la ari cheŋfilee balia-la a wula beŋ wia nyuŋ aŋ chuɔlɛ Wia, aŋ kaa chɔgɛ chɔgɛ a pi u haritooroo. Ba laa kaa mu kpaa nialiŋ.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Ba kala dii a vɔgɛ aŋ ka. U haritooro-la paa ku-kaaŋ-biisiŋ a su̱ siŋsiŋ fii ari balia.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Tapulii kubala Yesu duŋduŋa chuchuɔlɛ Wia. U haritooroo ma hɛ u teeŋ. Ŋii nɛ u piɛsɛba a bul, “Kubɛɛ nɛ niaa si mi ŋaa?”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Ŋii nɛ u haritooro-la bul, “Dɔŋsuŋ si ŋ ŋaa Jɔɔŋ nɛ, Wia lii-foori-la. Dɔŋsuŋ ma si di ŋ ŋaa Ilaaja nɛ. Dɔŋsuŋ ma si ŋ ŋaa nialiŋ fa síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ faafaa dɔŋɔ nɛ si sii suuŋ lɛ.”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Ŋii nɛ Yesu miira piɛsɛ u haritooroo maa a bul, “Ka ma maa, ma si mi ŋaa kubɛɛ nɛ?” Piita si, “Ŋ nɛ ŋaa Kirisito, nii-la Wia si liisa.”
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Ŋii nɛ Yesu bula piba ari siifiɛsiŋ di ba pɔ di ba sí wii-la bula pi nuu-kala.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 U bira bula piba a bul, “Mi-na Nuhuobiine Bie jaŋ na hɛɛŋ kiŋkɛŋ. Ju̱u tiŋŋaa nihiasiŋ ari nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba kala jaŋ viami. Ba jaŋ kpumi, ka di mi sii suuŋ lɛ tapul-torimuŋ chɛɛŋ.”
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Ŋii nɛ u bula pi nialiŋ kala a bul, “Di nuu-kala níi chɛ duu tomi, see duu via u titia woŋbiiŋ aŋ joŋ u daa-gɛsɛɛ baasɛ tapulii-na kala a to mi hariŋ.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Nii-la kala síi chɛ duu laa u miisiŋ, u jaŋ joŋ u miisiŋ ta, ama nii-la si via u miisiŋ ta a tiŋ mi wiaa, u jaŋ sɛnɛ laa u miisiŋ.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Di ŋ nɛ tii dunia kala aŋ bi miisiŋ kɛnɛ, bɛɛ kuŋ nyuurii nɛ ŋ na?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Mi-na Nuhuobiine Bie jaŋ mu Wia-jaŋ aŋ miira kɔ, a chaanɛ ari mi Nyimma si chaanɛ ŋii. Wia tiŋdaaraa ma jaŋ to mi hariŋ kɔ a ma chaanɛ. Ba-na bi disiŋ kɛnɛ. Nialiŋ hiisiŋ si kɛnɛ a tiŋ mi wiaa ari wialiŋ mi si bula wiaa, mi ma jaŋ fába hiisiŋ bua-la lɛ mi si jaŋ miira kɔ.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Wutitii nɛ mi bulaa pima, niaa dɔŋsuŋ hɛ daha, ba bi jaŋ suu see di Wia kuorii-la kɔ.”
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Yesu si bul wiaa deeŋba kala dɛrɛ, u tapulaa chori chɛɛŋ nɛ u sii jil peeliŋ nyuŋ duu chuɔlɛ Wia. U kɛŋ Piita ari Jɔɔŋ ari Jeems ba jil.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 U fa síi chuɔlɛ Wia ŋii, u siaa birimɛ. U gɛriŋ ma pullɛ a tutul.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Niaa balia guu kɔ u teeŋ a kalaa tul. Moosis ari Ilaaja nɛ.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Ba chiŋ aa bul wiaa. Baa bul ŋii Yesu si jaŋ suu Jerusalɛm lɛ. U tiŋtiŋŋaa didɛriŋ nɛ ŋii.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Piita ari u naŋdɔŋsuŋ fa piŋ doŋ nɛ, ama ba hirike sii a na Yesu síi tul ŋii, a na nialiŋ balia ma si chiŋ u teeŋ.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Ŋii nɛ nialiŋ ta Yesu aŋ viviiri. Ba si viire ŋii, Piita bula pu, “Kuhiaŋ, u ŋaa wu-zɔŋ nɛ la si hɛ daha. La jaŋ hɛ lɛŋŋɛɛ batori, di ŋ kɛŋ dɔŋɔ, di Moosis ma kɛŋ dɔŋɔ, di Ilaaja ma kɛŋ dɔŋɔ.” U síi bul wiaa deeŋba kala, u fa paala bi jiŋ wii-la kala u síi bul.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Piita ha síi bul wiaa ŋii, duoŋbiliŋbaaniŋ ku tuu tɔba. U si tɔba ŋii, fawulluŋ kɛŋ Yesu haritooro-la.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Ka nuu yiikoro lii duoŋbiliŋbaaŋ-la tuɔŋ aa bul, “Mi Bie nɛ ŋla. U nɛ ŋaa nii-la mi si liisa. Má jegile nii u teeŋ.”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Yiikori-la si bul wiaa dɛrɛ, u-na Yesu duŋduŋa nɛ hɛ dimɛ. Ŋii nɛ u haritooro-la tɔrɛ ba niiŋ. Ba bi wii-la ba si na bula pi nuu-kala.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 U taŋ si pula, ba lii peel-la nyuŋ tuu, ŋii nɛ ni-daŋ ku cheŋ Yesu.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Di baal kubala lii ni-daŋ-la tuɔŋ a faasa yirɛ, “La kuhiaŋ, bee na mii suluŋ di ŋ pɛ mi bie lɛ. U nɛ mi bie kala.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Jiŋ-bɔmuŋ nɛ kɛnu, u chichiirɛ a teriki. Naŋtuɔ-fuŋfuga yie tɔ u niiŋ. Uu walimu a pɔ u buu ka leŋ.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Mi mu sul ŋ haritooroo di ba kiri jiŋ-bɔŋ-la u lɛ, ama ba bi wuo kiri.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Ma lɛɛlɛ niaa deeŋba, ma bi yarida kɛnɛ. Ma ŋaa ni-bɔmɔ nɛ. Ɛɛ nɛ mi jaŋ nyalimɛ a dieni ma teeŋ?” Ŋii nɛ u bula pi baal-la a bul, “Kɛŋ ŋ bile kaa kɔ mi teeŋ.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Ŋii nɛ bile sii mu. Bile síi mu ŋii, ŋii nɛ jiŋ-bɔŋ-la ŋmobu lo tiŋteeŋ u teriki. Ŋii nɛ Yesu bul jiŋ-bɔŋ-la lɛ duu lii bile lɛ. U lii, ka bile duori, aŋ ka Yesu joŋu pi u nyimma.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 U ŋaa nialiŋ kala wu-kpuŋkpere. Ba si di Wia kɛŋ doluŋ woruŋ.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Ma sí wii-la mi si jaŋ bula pima yu. U nɛ ŋla: Ba jaŋ joŋ mi-na, Nuhuobiine Bie a hɛ niaa nisiŋ lɛ.”
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Ama u haritooro-la bi wii-la u si bula bubuɔŋ jiŋ. U ŋaa wu-faali nɛ ba teeŋ. Ŋii nɛ tii ba bi u bubuɔŋ wuo jiŋ. Ama ba fifá fawulluŋ di ba piɛsɛ wii-la bubuɔŋ.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Ŋii nɛ Yesu haritooroo kɛŋ ba tuɔŋ kuhiaŋ wiaa lilɛrɛ.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Yesu fa jiŋ wii-la ba síi biinu a kɛŋ bii-bie kaa kɔ kii u sɛmɛ,
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 aŋ bula piba a bul, “Di nuu-kala nɛ kɛŋ bii-bie dɔŋɔ woruŋ a tiŋ mi wiaa, mi nɛ u kɛŋ woruŋ ŋii. Nii-la ma kala si kɛŋmi woruŋ, mi duŋduŋa dee u kɛŋ woruŋ ŋii. Nii-la si tiŋmi ma nɛ u kɛŋ woruŋ ŋii. Nii-la si ŋaa ni-bie ma tuɔŋ, u nɛ ŋaa ma tuɔŋ kuhiaŋ.”
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Ŋii nɛ Jɔɔŋ bula pi Yesu a bul, “Kuhiaŋ, la na baal kubala duu yirɛ ŋ yiriŋ aa kiri jiŋ-bɔŋŋɔɔ niaa lɛ. La kiru duu sí ŋii ŋaa, bɛɛ wiaa u bi la dɔŋɔ ŋaa.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Ŋii nɛ Yesu bula pi Jɔɔŋ ari u haritooroo ku-kaanaa a bul, “Ma síu kiru, bɛɛ wiaa nii-la kala si bi ma hariŋ lia, u ŋaa ma dɔŋɔ nɛ.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Ŋii nɛ tapulii-la kpagɛ di ba joŋ Yesu a kaa jil Wia-jaŋ. U ŋaa siri a sii, a joŋ woŋbiiŋ a mumu Jerusalɛm.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 U tiŋ tiŋdaaraa di ba laa u sipaaŋ a mu Samaria tiŋteeŋ ta-bie kubala, a chɛ leriŋ a bilu lɛ.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Ka nialiŋ bi siri ŋaa di ba laau, bɛɛ wiaa ba jima duu mu Jerusalɛm nɛ.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 U haritooroo Jeems ari Jɔɔŋ si na ŋii, ba piɛsɛ Yesu a bul, “La Tiina, ŋ jaŋ leŋ di la sul nyiniŋ duu lii wia nyuŋ ku tuu a diiba koo?”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Ŋii nɛ Yesu daasɛ hariŋ aŋ kpiaba lɛ [a bul, “Ma bi jiŋ dima-la yiri Wia si joŋo pima. Mi-na Nuhuobiine Bie bi kɔ di mi kpu niaa, ama di mi laa niaa ta nɛ.”]
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Ŋii nɛ ka ba kiele mu taŋ dɔŋɔ.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Ba si lii joŋ ba woŋbiiŋ, baal kubala bula pi Yesu a bul, “Mi ŋaa siri di mi to ŋ hariŋ a mu lee-na kala ŋ síi mu.”
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Jolluŋ kɛŋ buasuŋ nɛ a jujuu, diibiisiŋ ma kɛŋ dɛlliŋ nɛ a jujuu, ama mi-na Nuhuobiine Bie bi di-piniŋ kɛnɛ di mi pina wiesi.”
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ŋii nɛ u bula pi nuu dɔŋ maa a bul, “To mi hariŋ.” U bula pu a bul, “Mi Tiina, leŋ di mi laa sipaaŋ mu hugi mi nyimma.”
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Leŋ di suunuŋ tiŋŋaa mu hugi ba suunuŋ, aŋ ka di ŋ ma mu bul Wia kuorii-la wiaa a pi niaa.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Nuu ma dɔŋ bira bula pu a bul, “Mi Tiina, mi jaŋ to ŋ hariŋ, ama leŋ di mi mu ta mi dia niaa aŋ kɔ.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Nuu-na kala si suomo duu pɛrɛ aŋ didaasɛ u hariŋ, u bi tiŋtimii kala kɛnɛ Wia kuorii-la lɛ.”
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.