Lucas 2
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs ARC
1 Baal kubala nɛ fa hɛ dimɛ, baa yirɛ Ɔgasitas. U nɛ fa ŋaa Rom tiŋŋaa kuori-baliŋ. Bua-la lɛ u bul di ba diisɛ u tiŋteeŋ niaa. Ba ha bi ŋii ŋaa, see lɛɛlɛ nɛ ba ŋaa ŋii.
1 E aconteceu, naqueles dias, que saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo se alistasse.
2 Ba si bugumo diisɛ niaa ŋii, baal kubala nɛ fa chiŋ kuori-baliŋ nyuŋ Siiria tiŋteeŋ lɛ. Baa yirɛ Kiriinias.
2 (Este primeiro alistamento foi feito sendo Cirênio governador da Síria.)
3 Ŋii nɛ nuu-kala mu u jaŋ di ba diisu dimɛ.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Josɛf ma sii Nazarɛt Galilii tiŋteeŋ lɛ a mu Judiya tiŋteeŋ, a mu juu taŋ kubala baa yirɛ Bɛtilɛhɛm. Lee-la nɛ ba fa lul kuoro Devit. Josɛf fa ŋaa kuoro Devit doho nuu nɛ. Ŋii nɛ tii u mu dimɛ.
4 E subiu da Galileia também José, da cidade de Nazaré, à Judeia, à cidade de Davi chamada Belém (porque era da casa e família de Davi),
5 Ba di Mɛɛri kala mu dimɛ. Mɛɛri fa ŋaa nii-la si si u jaŋ jaau nɛ, ka u kɛŋ luoruŋ.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua mulher, que estava grávida.
6 Ba si yi Bɛtilɛhɛm, ba hɔŋ dimɛ. Ŋii nɛ Mɛɛri lulluŋ yi,
6 E aconteceu que, estando eles ali, se cumpriram os dias em que ela havia de dar à luz.
7 aŋ ka ba bi leriŋ na nuhuɔraa dia-la lɛ di ba juu. Ŋii nɛ tii ba mu juu ja-dia. Dimɛ nɛ Mɛɛri lul u bii-buŋbuŋ, baal, a kɛŋ gɛriŋ a bɛu a joŋu bil yaŋ nyuŋ.
7 E deu à luz o seu filho primogênito, e envolveu-o em panos, e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Bua-la lɛ pie-daaraa nɛ fa hɛ tiŋtee-la sɛmɛ dɔŋɔ a hɛ yaŋ tuɔŋ a chua dimɛ titaŋiŋ aa beŋ ba piesee.
8 Ora, havia, naquela mesma comarca, pastores que estavam no campo e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Ŋii nɛ Wia tiŋdaara kubala kɔ ba teeŋ. U si kɔ ŋii, Wia pulumuŋ chaana hɛba lɛ. Fawulluŋ kɛŋba.
9 E eis que um anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor os cercou de resplendor, e tiveram grande temor.
10 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-la bula piba a bul, “Ma sí leŋe di fawulluŋ kɛŋma. Mi kɛŋ wu-zɔŋŋɔɔ nɛ kɔ di mi bula pima. Nii-la kala si nii wu-zɔmɔ-la, u tuɔŋ jaŋ tɔrɛ.
10 E o anjo lhes disse: Não temais, porque eis aqui vos trago novas de grande alegria, que será para todo o povo,
11 Titaŋiŋ deeŋ ba lul ma Laataara nɛ Devit jaŋ lɛ. Baa yiru la Tiina Kirisito, nii-la Wia si liisa.
11 pois, na cidade de Davi, vos nasceu hoje o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Ŋla nɛ ma jaŋ wuo to jiŋ. Di ma mu dimɛ, ma jaŋ na bile di ba kɛŋ gɛnniŋ bɛu a joŋu bil yaŋ nyuŋ.”
12 E isto vos será por sinal: achareis o menino envolto em panos e deitado numa manjedoura.
13 Ŋii nɛ Wia tiŋdaaraa yugɛ a guu lii a pɛ Wia tiŋdaari-la lɛ a yii yiilaa a dɛnnɛ Wia a bul,
13 E, no mesmo instante, apareceu com o anjo uma multidão dos exércitos celestiais, louvando a Deus e dizendo:
14 “Má leŋ di la dɛnnɛ Wia si hɛ Wia-jaŋ lɛ.
14 Glória a Deus nas alturas, paz na terra, boa vontade para com os homens!
15 Ŋii nɛ Wia tiŋdaara-la miira mu Wia-jaŋ. Ka pie-daara-la bula pi dɔŋɔ a bul, “Má leŋ di la mu Bɛtilɛhɛm a na wii-la la Tiina Wia si to u tiŋdaaraa lɛ a bula pila.”
15 E aconteceu que, ausentando-se deles os anjos para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos, pois, até Belém e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos fez saber.
16 Ba sii fá lima lima a mu na Mɛɛri ari Josɛf. Ba naba aŋ na bile maa di u piŋ yaŋ nyuŋ.
16 E foram apressadamente e acharam Maria, e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 Ŋii nɛ pie-daara-la bula pi bile naaŋ ari u nyimma wialiŋ Wia tiŋdaara-la si bula piba a tigɛ bile lɛ.
17 E, vendo- o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita.
18 Nialiŋ kala si nii ŋii, u ŋaaba wu-kpuŋkpere.
18 E todos os que a ouviram se maravilharam do que os pastores lhes diziam.
19 Mɛɛri laa wiaa deeŋba kala a hɛ u nyuŋ lɛ a kaa bibiinɛ.
19 Mas Maria guardava todas essas coisas, conferindo- as em seu coração.
20 Ŋii nɛ pie-daara-la miira mu ba pie-daaliŋ. Baa mu a yiyii yiilaa a didɛnnɛ Wia. Wialiŋ kala Wia tiŋdaara-la si bula piba, ba naba.
20 E voltaram os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes havia sido dito.
21 Bile si yi tapulaa chori, ba keri u peniŋ aŋ hɛ u yiriŋ. Ba hɛ Yesu pu, yiri-la Wia tiŋdaari-la fa si daga bua-la lɛ Mɛɛri fa ha si bi luoruŋ kɛnɛ.
21 E, quando os oito dias foram cumpridos para circuncidar o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 — ausente —
22 E, cumprindo-se os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, o levaram a Jerusalém, para o apresentarem ao Senhor
23 — ausente —
23 (segundo o que está escrito na lei do Senhor: Todo macho primogênito será consagrado ao Senhor)
24 Ba bira ŋmuŋsa di ba kpu kokosuŋ balia maa a pi Wia. Ŋii nɛ Josɛf ari Mɛɛri sii mu Wia-dia di ba ŋaa ŋii.
24 e para darem a oferta segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Bua-la lɛ baal kubala nɛ fa hɛ Jerusalɛm lɛ, baa yirɛ Simiaŋ. U fa ŋaa ni-zɔŋ nɛ a fifá Wia a fa gbigbɛrɛ di Wia laa Iziral tiŋŋaa ta. Wia Diŋ-zɔŋ-la ma hɛu lɛ woruŋ.
25 Havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e temente a Deus, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 Wia Diŋ-zɔŋ-la fa bula pu ari u bi jaŋ suu see duu na Kirisito, nii-la Wia si jaŋ liisɛ duu kɔ.
26 E fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 Ŋii nɛ Yesu nyimma ari u naaŋ juu Wia-dia a joŋu pi Wia aŋ pɛ ŋaa ŋii Wia niiŋ wiaa si bula ŋii nɛ. Di Wia Diŋ-zɔŋ-la kɛŋ Simiaŋ ma ku juu Wia-dia.
27 E, pelo Espírito, foi ao templo e, quando os pais trouxeram o menino Jesus, para com ele procederem segundo o uso da lei,
28 Simiaŋ na bile a laau a hɛ u nisaa lɛ aŋ dɛnnɛ Wia a bul,
28 ele, então, o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 “Mi Tiina, ŋ leŋ di wialiŋ ŋ si bula pimi sɛnɛ ku ŋaa.
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra,
30 Mi sɛnɛ na nii-la si kɔ duu laa dunia niaa ta nɛ.
30 pois já os meus olhos viram a tua salvação,
31 Ŋ timu duu kɔ nuu-kala teeŋ nɛ, di nuu-kala nau.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos,
32 Bie deeŋ jaŋ nagɛ pulumuŋ a dagɛ nialiŋ si bi Ju̱u tiŋŋaa ŋaa woŋbiiŋ, ka di ŋ niaa Iziral tiŋŋaa ma na.”
32 luz para alumiar as nações e para glória de teu povo Israel.
33 Simiaŋ si bul ŋii dɛrɛ, wialiŋ u fa si bula a tigɛ bile lɛ ŋaa bile nyimma ari u naaŋ wu-kpuŋkpere.
33 José e Maria se maravilharam das coisas que dele se diziam.
34 Ŋii nɛ Simiaŋ chuɔlɛ Wia piba duu pɛba lɛ aŋ bula pi u naaŋ a bul, “Wia liisɛ ŋ bie deeŋ duu ku dɔgisɛ nialiŋ si bi u wiaa laa dii, aŋ ma laa nialiŋ si laa u wiaa dii ta Iziral tiŋŋaa tuɔŋ. Wia ta bie deeŋ duu ŋaa magil nɛ. Niaa yugɛ jaŋ joŋ ba hariŋ yiau.
34 E Simeão os abençoou e disse à Maria, sua mãe: Eis que este é posto para queda e elevação de muitos em Israel e para sinal que é contraditado
35 Ka ba tuɔbiinaa jaŋ lii di-jaliŋ.” Ŋii nɛ u bira bula pi Mɛɛri a bul, “Ŋ titia tuɔŋ jaŋ chei woruŋ ŋ bile wiaa a nagɛ ba si joŋ sia tɔbuŋ.”
35 (e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Haal kubala ma nɛ fa hɛ dimɛ. U yiriŋ nɛ Ana. U fa ŋaa nii-la síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ nɛ. U nyimma ma yiriŋ nɛ fa Fanuwɛl a lii Asa doho niaa tuɔŋ. U fa ŋaa ha-nihiaŋ nɛ. U fa jaa bala jisiŋ balipɛ nɛ ka u suu.
36 E estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Esta era já avançada em idade, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade,
37 U bala si suba, u hɔnɔ a ŋaa yo-haal nɛ jisiŋ mahiŋ banɛsɛ ari banɛsɛ. Bua-na kala lɛ u yie vɛnɛɛ mu Wia-dia wiihɛyɛ ari titaŋiŋ kala. U yie vɔɔ niiŋ dimɛ aŋ pɛ chuɔlɛ Wia.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo a Deus em jejuns e orações, de noite e de dia.
38 Simiaŋ fa síi bul wiaa pipi Mɛɛri ŋii, di Ana ma ku juu. U na bile a dɛnnɛ Wia aŋ bul wiaa a tigɛ bile lɛ a pi nialiŋ kala fa si gbɛrɛ di Wia laa Jerusalɛm niaa ta.
38 E, sobrevindo na mesma hora, ela dava graças a Deus e falava dele a todos os que esperavam a redenção em Jerusalém.
39 Mɛɛri ari Josɛf si ŋaa wialiŋ kala Wia si si di ba ŋaa Jerusalɛm lɛ a dɛrɛ, ba miira mu Galilii tiŋteeŋ a mu ba jaŋ Nazarɛt.
39 E, quando acabaram de cumprir tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Bile waa a kɛŋ doluŋ a kala ŋaa wu-jimii. Wia pɛu lɛ.
40 E o menino crescia e se fortalecia em espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Jina-na kala Yesu nyimma ari u naaŋ yie mu Jerusalɛm di ba gbieli diisiŋ kieliŋ gbiele.
41 Ora, todos os anos, iam seus pais a Jerusalém, à Festa da Páscoa.
42 Yesu si ŋaa jisiŋ fii ari balia, ba di u nyimma ari u naaŋ mu diisiŋ kieliŋ gbiele-la Jerusalɛm lɛ, ari ba si vɛnɛɛ ŋaa ŋii.
42 E, tendo ele já doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume do dia da festa.
43 Gbiele-la si dɛrɛ, ba miiraa mu dia, ka Yesu ha hɛ hariŋ. U naaŋ ari u nyimma bi jiŋ.
43 E, regressando eles, terminados aqueles dias, ficou o menino Jesus em Jerusalém, e não o souberam seus pais.
44 Ba fa biina ari u hɛ ba nialiŋ si miira mu ba jaŋ tuɔŋ nɛ. Ba suomo chichɛu ba naaŋbiiriŋ ari ba naŋdɔŋsuŋ tuɔŋ. Ba vɛŋ deeŋ deeŋ wia tuu juu a chɛu ka.
44 Pensando, porém, eles que viria de companhia pelo caminho, andaram caminho de um dia e procuravam-no entre os parentes e conhecidos.
45 Ba si chɛu ka, ba miira mu Jerusalɛm a bene chichɛu dimɛ.
45 E, como o não encontrassem, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 U tapulaa batori chɛɛŋ nɛ ba nau Wia-dia lɛ, di ba di Ju̱u tiŋŋaa kerichiba hɔnɔ. Uu jegili wialiŋ ba síi bul aŋ pɛ pipiɛsɛba wiaa maa.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Nialiŋ kala si hɛ dimɛ a nii u síi chaarɛ wiaa siaa ari wu-jimiŋ ŋii, u ŋaaba wu-kpuŋkpere.
47 E todos os que o ouviam admiravam a sua inteligência e respostas.
48 U nyimma ari u naaŋ si nau, u ŋaaba ma wu-kpuŋkpere. Ŋii nɛ u naaŋ piɛsu, “Mi bii, bɛɛ nɛ tii ŋ ŋaala ŋla? La di ŋ nyimma gɔllɔ chɛŋ ka nɛ.”
48 E, quando o viram, maravilharam-se, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu, ansiosos, te procurávamos.
49 Ŋii nɛ u piɛsɛba a bul, “Bɛɛ nɛ tii ma gɔllɔɔ chɛmi? Ma bi jiŋ ari mi jaŋ hɛ mi Nyimma dia lɛɛ?”
49 E ele lhes disse: Por que é que me procuráveis? Não sabeis que me convém tratar dos negócios de meu Pai?
50 Ama ba fa bi wii-la u si bula piba bubuɔŋ jiŋ.
50 E eles não compreenderam as palavras que lhes dizia.
51 Ŋii nɛ Yesu ari u nyimma ari u naaŋ miira mu Nazarɛt a hɛ dimɛ. Ba si hɛ dimɛ, u to ba niiŋ woruŋ. U naaŋ laa wialiŋ kala si ŋaa a hɛ u tuɔŋ lɛ aa biinɛ.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava no coração todas essas coisas.
52 Ŋii nɛ Yesu waa, u wu-jimiŋ ma puŋa pɛ. Wia chou, niaa ma zizilu woruŋ.
52 E crescia Jesus em sabedoria, e em estatura, e em graça para com Deus e os homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.