Lucas 22
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs NTLH
1 Tapulaa deeŋba, diisiŋ kieliŋ gbiele-la kpaga nɛ, gbiele-la lɛ ba si yie dii boroboro-la si bi si-buruŋ kɛnɛ.
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba wiwalimɛ di ba na woŋbii-la ba si jaŋ to a kpu Yesu di nialiŋ bi jiŋ, bɛɛ wiaa baa fá nialiŋ nɛ.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 Ŋii nɛ Sitaani ku juu baal kubala. U fa ŋaa Yesu haritooroo fii ari balia-la dɔŋɔ nɛ. U yiriŋ nɛ Judas. Baa yiru Isikarɔt ma nɛ.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Ŋii nɛ Judas sii mu bula pi nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia-dia kuhiasiŋ ŋii u si jaŋ to a kɛŋ Yesu yalla piba.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Ba tuɔŋ tɔrɛ. Ba sɛi ari ba jaŋ pu moribiee.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 Ŋii nɛ Judas sɛi, a suomo chichɛ woŋbii-la u si jaŋ to a kɛŋ Yesu yalla piba di nialiŋ bi jiŋ.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Ŋii nɛ gbiele-la lɛ ba si yie dii boroboro-la si bi si-buruŋ kɛnɛ yi, bua-la lɛ u si maga di ba kpu pie-bie-la ba si jaŋ kaa ŋaa gbiele-la kudiilee.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Ŋii nɛ Yesu tiŋ Piita ari Jɔɔŋ a bul di ba mu ŋaa ba diisiŋ kieliŋ gbiele kudiilee di ba dii.
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Ŋii nɛ ba piɛsu a bul, “Nii nɛ ŋŋ chɛ di la ŋaa kudiile-la?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 U bula piba a bul, “Bee na, di ma nɛ juu taŋ tuɔŋ, ma jaŋ cheŋ baal kubala duu kori loŋ ari liiŋ. Má to u hariŋ juu dia-la u síi juu.
10 Jesus respondeu:
11 Di ma nɛ mua, má bula pi dia-la tiina a bul, ‘La kuhiaŋ si la piɛsiŋ di nii lɛ nɛ nuhuɔraa dia hɛ, di ba di u haritooroo juu hɔnɔ dii diisiŋ kieliŋ gbiele-la kudiilee?’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 U jaŋ dagɛma dii-bal kubala. U ŋaa lusuŋ nyuŋ dia nɛ. Ba wasu kala. Lee-la nɛ ma jaŋ ŋaa kudiile-la.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 Ŋii nɛ ba mu a na wialiŋ kala u si bula piba ari ba jaŋ na, a ŋaa diisiŋ kieliŋ gbiele kudiile-la ba dii.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Bua-la si yie di ba dii kudiile-la, Yesu ari u naŋzɔɔba kala hɔŋ di ba dii kiaa.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Mi fa paala cho di la di ma dii kiaa deeŋba, aŋ ka di mi-na na hɛɛŋ.
15 e lhes disse:
16 Mi jaŋ bula pima ari mi bira bi jaŋ kɔ di mi dii kudiilee deeŋba, see bua-la lɛ Wia kuorii-la si jaŋ kɔ. Ŋii lɛ nɛ la jaŋ jiŋ kudiile-la la si die bubuɔŋ.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Ŋii nɛ u joŋ nyunyuala ari siniŋ a lɔllɛ Wia aŋ joŋo pi u naŋzɔɔba-la a bul, “Má laa nyunyuala deeŋ ari siniŋ a kaa kpaa ma titia.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 Mi bulaa pima, mi bira bi jaŋ kɔ di mi nyua siniŋ deeŋ, see bua-la lɛ Wia kuorii-la si jaŋ kɔ.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 Ŋii nɛ Yesu bira joŋ boroboro a lɔllɛ Wia aŋ kaa chɔgɛ chɔgɛ, a joŋo piba aŋ bul, “Mi yaraa nɛ ŋii. [Mi joŋo pi Wia a tiŋ ma wiaa, má laa dii. Má ŋaa ŋii a liliisi mi wiaa.” Ŋii nɛ ba dii.
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Ba si dii kialiŋ dɛrɛ, u bira joŋ nyunyuala ari siŋ-la a piba aŋ bul, “Nyunyuala ari siniŋ deeŋ ŋaa ni̱i-falii nɛ Wia ta. Mi chaliŋ si jaŋ jaasɛ ma wiaa nɛ tii Wia ta ni̱i-la.]
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 Má bee na, nii-la si jaŋ kɛŋmi yallɛ hɛ la tuɔŋ nɛ, la kala didii kiaa.
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Mi-na Nuhuobiine Bie, mi jaŋ suu ari Wia si dagɛ ŋii, ama nii-la si jaŋ joŋmi yallɛ, u jaŋ na hɛɛŋ yugɛ.”
22 Pois o
23 Ŋii nɛ Yesu naŋzɔɔba-la suomo pipiɛsɛ dɔŋɔ ari ba tuɔŋ kubɛɛ nɛ jaŋ ŋaa ŋii?
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Ŋii nɛ Yesu haritooroo kɛŋ ba tuɔŋ kuhiaŋ wiaa kaa lilɛrɛ.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Yesu bula piba a bul, “Nialiŋ si bi Ju̱u tiŋŋaa ŋaa kɛŋ ba doluŋ kaa hɔŋ ba niaa nyuŋ nɛ. Kuoroo dɔŋsuŋ síi beŋ niaa, ba cho di nialiŋ ba síi beŋ kɛŋba kaa yiyirɛ ni-zɔmɔ.
25 Então Jesus disse:
26 Ama u bi maga di ma ŋiŋaa ŋii. U maga di ma tuɔŋ kuhiaŋ nɛ birimɛ haŋbie, di ma sipaa-laara ma tiŋ tiŋtiŋŋaa pipima.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Nuu nɛ hɔnɔ, aŋ ka u dɔŋɔ ŋaa kudiilee pupu u didii. Ba di nii-la si ŋaa kudiile-la pupu, ba tuɔŋ kubɛɛ nɛ yuga? Nii-la si hɔnɔ, ka ba ŋaa kudiilee pupu, u nɛ yuga. Ama mi-na hɛ ma tuɔŋ a tiŋ tiŋtiŋŋaa pipima.
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 Mi si hɛ ma teeŋ ŋii, mi na hɛɛŋ woruŋ. Aŋ ka ma chiŋ mi sɛmɛ aŋ bimi via ta.
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 Mi Nyimma pimi doluŋ nɛ di mi ŋaa kuori-baliŋ. Ŋii titia nɛ mi ma jaŋ pima doluŋ di ma ŋaa kuori-balaa.
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 La di ma kala jaŋ dii kudiilee Wia kuorii-la tuɔŋ. Ma jaŋ hɔŋ kuori-kpasinniŋ nyuŋ a dii Iziral tiŋŋaa ta-geŋtisi-la fii ari balia-la sariya.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 Ŋii nɛ Yesu bula pi Saamɔŋ Piita a bul, “Saamɔŋ, Sitaani laa woŋbiiŋ nɛ duu magisɛ ma kala, duu pɔrɛ ni-zɔŋŋɔɔ ni-bɔŋŋɔɔ lɛ, ari paara si yie chaarɛ mii-jɔruŋ ta, aŋ ka mii-biiŋ ŋii.
31 Jesus continuou:
32 Ama mi chuɔlɛ Wia pi ŋ-na Saamɔŋ nɛ di ŋ yarida sí lɛl. Di ŋ nɛ miira kɔ mi teeŋ, pɛ ŋ naaŋbiiriŋ ma lɛ di ba chiŋ ba yarida naaŋ lɛ woruŋ.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Ŋii nɛ Piita bula pu a bul, “Mi Tiina, mi síi to ŋ hariŋ ŋii, di ba nɛ tɔŋ dia maa, mi paala ŋaa siri nɛ di ba kɛŋmi ma tɔ. Di ba kpuŋ maa, mi ma ŋaa siri nɛ di mi suu.”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Ŋii nɛ Yesu bula pi Piita a bul, “Piita, ji-bele bi jaŋ yel, aŋ ka di ŋ bul naaŋsiiŋ butori ari ŋ bimi jiŋ.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛ u haritooroo a bul, “Bua-la lɛ mi si tiŋma, ma lii aŋ bi moribiee koo sulli-gbaŋsiŋ ma koro, a bi nɛŋtɛŋŋɛɛ tuŋ bulia bulia ma koro. Ma si mu ŋii, ma chɛ kuŋ nɛ kaa?” Ba bul di ba bi kuŋ-kala chɛ ka.
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Ama lɛɛlɛ ma ku-la kala si kɛŋ moribiee koo sulli-gbaŋa, u maga duu joŋ. Ma ku-la ma kala si bi tokobii kɛnɛ, u maga duu joŋ u gɛri-baliŋ yallɛ nɛ a yɔɔ dɔŋɔ.
36 Então Jesus disse:
37 Ŋii nɛ ba ŋmuŋsɛ Wia teniŋ tuɔŋ. Ba bula ari ba jaŋ kɛnu pɛ wu-bɔŋ ŋiŋaaraa lɛ. Wiaa deeŋba ba ŋmuŋsa a tigɛmi lɛ nɛ. Ba kala jaŋ ŋaami lɛ nɛ, bɛɛ wiaa wialiŋ kala ba si ŋmuŋsa a tigɛmi lɛ, ba kala jaŋ sɛnɛ ŋaa a dɛrɛ.”
37 Pois as
38 Ŋii nɛ u haritooroo bula pu a bul, “La Tiina, bee na, tokobiee balia nɛ ŋla.” Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Má leŋ di wii-la kala bal.”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Ŋii nɛ Yesu lii Jerusalɛm lɛ a jil peel-la nyuŋ ba síi yirɛ Oliv, ari u si vɛnɛɛ ŋaa ŋii. Ŋii nɛ u haritooroo to u hariŋ mu.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Ba si yi lee-la, u bula piba a bul, “Má chuɔlɛ Wia, di Sitaani sí wuo nyisɛma.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 U si bul ŋii dɛrɛ, u kieli u haritooro-la a mu sipaaŋ muapilii, a tuu kpirimi duu chuɔlɛ Wia.
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 U chuɔlɛ Wia a bul, “Mi Nyimma, di ŋ tuɔtɔruŋ lɛ nɛ, liisɛ hɛɛ-la síi kɔmi lɛ. Ama mi-na tuɔtɔruŋ lɛ dee ŋ-na tuɔtɔruŋ lɛ nɛ.” [
42 dizendo:
43 Ŋii nɛ Wia tiŋdaara kubala lii wia nyuŋ a ku tuu u teeŋ a pu doluŋ.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 U tuɔŋ faasa chei kiŋkɛŋ kiŋkɛŋ. Ŋii nɛ u faasa chuɔlɛ Wia ari siifiɛsiŋ. U suoluŋ paala nagɛ chaliŋ a tutuu tiŋteeŋ.]
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 U si chuɔlɛ Wia dɛrɛ, u sii a miira mu u haritooroo teeŋ, di ba piŋ doŋ, bɛɛ wiaa ba tuɔŋ cheye nɛ woruŋ.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 Ŋii nɛ u piɛsɛba, “Ma sɛnɛ piŋ nɛɛ? Má sii chuɔlɛ Wia, di Sitaani sí wuo nyisɛma.”
46 E disse:
47 Yesu ha síi bul wiaa ŋii, di ni-daŋ kɔ. Yesu haritooro-la fii ari balia-la dɔŋɔ nɛ kɛŋba kaa kɔ lee-la. U yiriŋ nɛ Judas. Ba si kɔ, Judas mu Yesu teeŋ a guoru.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Ŋii nɛ Yesu bul, “Judas, ŋ sɛnɛ guorimi ŋla nɛ di ŋ joŋ mi-na Nuhuobiine Bie yallɛɛ?”
48 Mas Jesus disse:
49 Yesu haritooro-la fa si hɛ dimɛ a na wii-la síi ŋaa, ŋii nɛ ba piɛsɛ Yesu a bul, “La Tiina, ŋŋ chɛ di la kɛŋ la tokobie-la taba nɛɛ?”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Ŋii nɛ Yesu haritooroo dɔŋɔ joŋ tokobii, a ta nialiŋ dɔŋɔ na-diiŋ digiliŋ kiɛsɛ. Baal-la fa ŋaa nii-la si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ yomo nɛ.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Ŋii nɛ Yesu bul di u maga nɛ, di ba leŋ. U si bul ŋii, u digi baal-la digiliŋ lɛ a ŋaa u fiɛlɛ.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia-dia kuhiasiŋ ari ba taŋ kuhiasi-la si kɔ di ba kɛnu, a bul, “Mi ŋaa gaaru nɛɛ? Ma síi kori tokobiee ari taŋguloo a kukɔ di ma kɛŋmii?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 La di ma kala nɛ fa hɛ Wia-dia lɛ tapulii-na kala, aŋ ka ma bi walima di ma kɛŋmi dimɛ. Ama bua deeŋ lɛ nɛ birimiŋ tiina Sitaani pima doluŋ ma wuo kɔ di ma kɛŋmi.”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 Ŋii nɛ ba kɛŋ Yesu. Ba kɛnu kaa mu nii-la si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ dia, ka Piita daa tuto ba hariŋ.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Di ba hɛ nyiniŋ kaala tuɔŋ. Ba si jua, Piita mu pɛ nialiŋ síi wieni nyiŋ-la lɛ.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Toli-bie kubala ma hɛ dimɛ. U fa ŋaa dia-la tiŋtinnu nɛ. U na Piita duu hɔnɔ aa wieni nyiniŋ. U bul, “Baala deeŋ ma faa to Yesu hariŋ nɛ.”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Ŋii nɛ Piita si, “Haal, mi paala buu jiŋ.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 Muapilii di baal kubala ma nau a bul, “Ŋ ma ŋaa ba dɔŋɔ nɛ.” Ŋii nɛ Piita bira bul duu dee.
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 U bi diene bira di baal dɔŋ ma nɛ ŋii a pɛsɛ ari Piita ŋaa Yesu haritooroo dɔŋɔ nɛ, bɛɛ wiaa u ma ŋaa Galilii tiina nɛ.
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Ŋii nɛ Piita bira bula pu a bul, “Baal, mi paala bi wii-la ŋ síi bul jiŋ.” Piita síi bul ŋii, u bi bula dɛrɛ di ji-bele yele.
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Ŋii nɛ la Tiina Yesu daasɛ a beŋ Piita. U liisi wii-la Yesu fa si bula pu ari u jaŋ bul naaŋsiiŋ butori ari u bi u-na Yesu jiŋ, ka di ji-bele-na yel.
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Ŋii nɛ Piita lii a faasa yel.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Ŋii nɛ nialiŋ si pɔ Yesu sieru lɛ aŋ ŋmobu.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 Ba vɔɔ u siaa tɔ a ŋmobu aŋ piɛsu duu dagɛ nii-la si ŋmobu.
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Ba bul wiaa ma yugɛ a tuusu.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Taŋ si pula, Ju̱u tiŋŋaa taŋ kuhiasiŋ ari nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba, ba hilimi a leŋ ba kɛŋ Yesu kɔ ba sipaaŋ, lee-la ba si yie hilime vuvuurɛ wiaa.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Ŋii nɛ ba piɛsu a bul, “Dagɛla, ŋ nɛ ŋaa nii-la Wia si liisaa?” Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Di mi nɛ bula pima maa, ma bi jaŋ laa dii.
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 Di mi nɛ saa bira piɛsɛma wii maa, ma bi jaŋ bul wii-kala,
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 ama a lii lɛɛlɛ a kaa mu mi-na Nuhuobiine Bie jaŋ hɔŋ Wii-baliŋ sɛmɛ, ni-duoŋ di-hɔnuŋ.”
69 Mas de agora em diante o
70 Ŋii nɛ ba kala piɛsu a bul, “Ŋ nɛ saa ŋaa Wia Bie koo?” Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Ma bul woruŋ nɛ, mi nɛ sɛnɛ ŋaa Wia Bie.”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ŋii nɛ nialiŋ bul, “La bira bi siada tiina kala ka chɛ. La titia nia wii-la u si bula nɛ.”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.