Lucas 22
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs NAA
1 Tapulaa deeŋba, diisiŋ kieliŋ gbiele-la kpaga nɛ, gbiele-la lɛ ba si yie dii boroboro-la si bi si-buruŋ kɛnɛ.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba wiwalimɛ di ba na woŋbii-la ba si jaŋ to a kpu Yesu di nialiŋ bi jiŋ, bɛɛ wiaa baa fá nialiŋ nɛ.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Ŋii nɛ Sitaani ku juu baal kubala. U fa ŋaa Yesu haritooroo fii ari balia-la dɔŋɔ nɛ. U yiriŋ nɛ Judas. Baa yiru Isikarɔt ma nɛ.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Ŋii nɛ Judas sii mu bula pi nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia-dia kuhiasiŋ ŋii u si jaŋ to a kɛŋ Yesu yalla piba.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Ba tuɔŋ tɔrɛ. Ba sɛi ari ba jaŋ pu moribiee.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Ŋii nɛ Judas sɛi, a suomo chichɛ woŋbii-la u si jaŋ to a kɛŋ Yesu yalla piba di nialiŋ bi jiŋ.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Ŋii nɛ gbiele-la lɛ ba si yie dii boroboro-la si bi si-buruŋ kɛnɛ yi, bua-la lɛ u si maga di ba kpu pie-bie-la ba si jaŋ kaa ŋaa gbiele-la kudiilee.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Ŋii nɛ Yesu tiŋ Piita ari Jɔɔŋ a bul di ba mu ŋaa ba diisiŋ kieliŋ gbiele kudiilee di ba dii.
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Ŋii nɛ ba piɛsu a bul, “Nii nɛ ŋŋ chɛ di la ŋaa kudiile-la?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 U bula piba a bul, “Bee na, di ma nɛ juu taŋ tuɔŋ, ma jaŋ cheŋ baal kubala duu kori loŋ ari liiŋ. Má to u hariŋ juu dia-la u síi juu.
10 Jesus lhes explicou:
11 Di ma nɛ mua, má bula pi dia-la tiina a bul, ‘La kuhiaŋ si la piɛsiŋ di nii lɛ nɛ nuhuɔraa dia hɛ, di ba di u haritooroo juu hɔnɔ dii diisiŋ kieliŋ gbiele-la kudiilee?’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 U jaŋ dagɛma dii-bal kubala. U ŋaa lusuŋ nyuŋ dia nɛ. Ba wasu kala. Lee-la nɛ ma jaŋ ŋaa kudiile-la.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Ŋii nɛ ba mu a na wialiŋ kala u si bula piba ari ba jaŋ na, a ŋaa diisiŋ kieliŋ gbiele kudiile-la ba dii.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Bua-la si yie di ba dii kudiile-la, Yesu ari u naŋzɔɔba kala hɔŋ di ba dii kiaa.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Mi fa paala cho di la di ma dii kiaa deeŋba, aŋ ka di mi-na na hɛɛŋ.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Mi jaŋ bula pima ari mi bira bi jaŋ kɔ di mi dii kudiilee deeŋba, see bua-la lɛ Wia kuorii-la si jaŋ kɔ. Ŋii lɛ nɛ la jaŋ jiŋ kudiile-la la si die bubuɔŋ.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ŋii nɛ u joŋ nyunyuala ari siniŋ a lɔllɛ Wia aŋ joŋo pi u naŋzɔɔba-la a bul, “Má laa nyunyuala deeŋ ari siniŋ a kaa kpaa ma titia.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Mi bulaa pima, mi bira bi jaŋ kɔ di mi nyua siniŋ deeŋ, see bua-la lɛ Wia kuorii-la si jaŋ kɔ.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Ŋii nɛ Yesu bira joŋ boroboro a lɔllɛ Wia aŋ kaa chɔgɛ chɔgɛ, a joŋo piba aŋ bul, “Mi yaraa nɛ ŋii. [Mi joŋo pi Wia a tiŋ ma wiaa, má laa dii. Má ŋaa ŋii a liliisi mi wiaa.” Ŋii nɛ ba dii.
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Ba si dii kialiŋ dɛrɛ, u bira joŋ nyunyuala ari siŋ-la a piba aŋ bul, “Nyunyuala ari siniŋ deeŋ ŋaa ni̱i-falii nɛ Wia ta. Mi chaliŋ si jaŋ jaasɛ ma wiaa nɛ tii Wia ta ni̱i-la.]
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Má bee na, nii-la si jaŋ kɛŋmi yallɛ hɛ la tuɔŋ nɛ, la kala didii kiaa.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Mi-na Nuhuobiine Bie, mi jaŋ suu ari Wia si dagɛ ŋii, ama nii-la si jaŋ joŋmi yallɛ, u jaŋ na hɛɛŋ yugɛ.”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Ŋii nɛ Yesu naŋzɔɔba-la suomo pipiɛsɛ dɔŋɔ ari ba tuɔŋ kubɛɛ nɛ jaŋ ŋaa ŋii?
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Ŋii nɛ Yesu haritooroo kɛŋ ba tuɔŋ kuhiaŋ wiaa kaa lilɛrɛ.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Yesu bula piba a bul, “Nialiŋ si bi Ju̱u tiŋŋaa ŋaa kɛŋ ba doluŋ kaa hɔŋ ba niaa nyuŋ nɛ. Kuoroo dɔŋsuŋ síi beŋ niaa, ba cho di nialiŋ ba síi beŋ kɛŋba kaa yiyirɛ ni-zɔmɔ.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Ama u bi maga di ma ŋiŋaa ŋii. U maga di ma tuɔŋ kuhiaŋ nɛ birimɛ haŋbie, di ma sipaa-laara ma tiŋ tiŋtiŋŋaa pipima.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Nuu nɛ hɔnɔ, aŋ ka u dɔŋɔ ŋaa kudiilee pupu u didii. Ba di nii-la si ŋaa kudiile-la pupu, ba tuɔŋ kubɛɛ nɛ yuga? Nii-la si hɔnɔ, ka ba ŋaa kudiilee pupu, u nɛ yuga. Ama mi-na hɛ ma tuɔŋ a tiŋ tiŋtiŋŋaa pipima.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Mi si hɛ ma teeŋ ŋii, mi na hɛɛŋ woruŋ. Aŋ ka ma chiŋ mi sɛmɛ aŋ bimi via ta.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Mi Nyimma pimi doluŋ nɛ di mi ŋaa kuori-baliŋ. Ŋii titia nɛ mi ma jaŋ pima doluŋ di ma ŋaa kuori-balaa.
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 La di ma kala jaŋ dii kudiilee Wia kuorii-la tuɔŋ. Ma jaŋ hɔŋ kuori-kpasinniŋ nyuŋ a dii Iziral tiŋŋaa ta-geŋtisi-la fii ari balia-la sariya.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Ŋii nɛ Yesu bula pi Saamɔŋ Piita a bul, “Saamɔŋ, Sitaani laa woŋbiiŋ nɛ duu magisɛ ma kala, duu pɔrɛ ni-zɔŋŋɔɔ ni-bɔŋŋɔɔ lɛ, ari paara si yie chaarɛ mii-jɔruŋ ta, aŋ ka mii-biiŋ ŋii.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Ama mi chuɔlɛ Wia pi ŋ-na Saamɔŋ nɛ di ŋ yarida sí lɛl. Di ŋ nɛ miira kɔ mi teeŋ, pɛ ŋ naaŋbiiriŋ ma lɛ di ba chiŋ ba yarida naaŋ lɛ woruŋ.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Ŋii nɛ Piita bula pu a bul, “Mi Tiina, mi síi to ŋ hariŋ ŋii, di ba nɛ tɔŋ dia maa, mi paala ŋaa siri nɛ di ba kɛŋmi ma tɔ. Di ba kpuŋ maa, mi ma ŋaa siri nɛ di mi suu.”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Ŋii nɛ Yesu bula pi Piita a bul, “Piita, ji-bele bi jaŋ yel, aŋ ka di ŋ bul naaŋsiiŋ butori ari ŋ bimi jiŋ.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛ u haritooroo a bul, “Bua-la lɛ mi si tiŋma, ma lii aŋ bi moribiee koo sulli-gbaŋsiŋ ma koro, a bi nɛŋtɛŋŋɛɛ tuŋ bulia bulia ma koro. Ma si mu ŋii, ma chɛ kuŋ nɛ kaa?” Ba bul di ba bi kuŋ-kala chɛ ka.
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Ama lɛɛlɛ ma ku-la kala si kɛŋ moribiee koo sulli-gbaŋa, u maga duu joŋ. Ma ku-la ma kala si bi tokobii kɛnɛ, u maga duu joŋ u gɛri-baliŋ yallɛ nɛ a yɔɔ dɔŋɔ.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Ŋii nɛ ba ŋmuŋsɛ Wia teniŋ tuɔŋ. Ba bula ari ba jaŋ kɛnu pɛ wu-bɔŋ ŋiŋaaraa lɛ. Wiaa deeŋba ba ŋmuŋsa a tigɛmi lɛ nɛ. Ba kala jaŋ ŋaami lɛ nɛ, bɛɛ wiaa wialiŋ kala ba si ŋmuŋsa a tigɛmi lɛ, ba kala jaŋ sɛnɛ ŋaa a dɛrɛ.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Ŋii nɛ u haritooroo bula pu a bul, “La Tiina, bee na, tokobiee balia nɛ ŋla.” Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Má leŋ di wii-la kala bal.”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Ŋii nɛ Yesu lii Jerusalɛm lɛ a jil peel-la nyuŋ ba síi yirɛ Oliv, ari u si vɛnɛɛ ŋaa ŋii. Ŋii nɛ u haritooroo to u hariŋ mu.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ba si yi lee-la, u bula piba a bul, “Má chuɔlɛ Wia, di Sitaani sí wuo nyisɛma.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 U si bul ŋii dɛrɛ, u kieli u haritooro-la a mu sipaaŋ muapilii, a tuu kpirimi duu chuɔlɛ Wia.
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 U chuɔlɛ Wia a bul, “Mi Nyimma, di ŋ tuɔtɔruŋ lɛ nɛ, liisɛ hɛɛ-la síi kɔmi lɛ. Ama mi-na tuɔtɔruŋ lɛ dee ŋ-na tuɔtɔruŋ lɛ nɛ.” [
42 dizendo:
43 Ŋii nɛ Wia tiŋdaara kubala lii wia nyuŋ a ku tuu u teeŋ a pu doluŋ.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 U tuɔŋ faasa chei kiŋkɛŋ kiŋkɛŋ. Ŋii nɛ u faasa chuɔlɛ Wia ari siifiɛsiŋ. U suoluŋ paala nagɛ chaliŋ a tutuu tiŋteeŋ.]
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 U si chuɔlɛ Wia dɛrɛ, u sii a miira mu u haritooroo teeŋ, di ba piŋ doŋ, bɛɛ wiaa ba tuɔŋ cheye nɛ woruŋ.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Ŋii nɛ u piɛsɛba, “Ma sɛnɛ piŋ nɛɛ? Má sii chuɔlɛ Wia, di Sitaani sí wuo nyisɛma.”
46 E disse:
47 Yesu ha síi bul wiaa ŋii, di ni-daŋ kɔ. Yesu haritooro-la fii ari balia-la dɔŋɔ nɛ kɛŋba kaa kɔ lee-la. U yiriŋ nɛ Judas. Ba si kɔ, Judas mu Yesu teeŋ a guoru.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Ŋii nɛ Yesu bul, “Judas, ŋ sɛnɛ guorimi ŋla nɛ di ŋ joŋ mi-na Nuhuobiine Bie yallɛɛ?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Yesu haritooro-la fa si hɛ dimɛ a na wii-la síi ŋaa, ŋii nɛ ba piɛsɛ Yesu a bul, “La Tiina, ŋŋ chɛ di la kɛŋ la tokobie-la taba nɛɛ?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Ŋii nɛ Yesu haritooroo dɔŋɔ joŋ tokobii, a ta nialiŋ dɔŋɔ na-diiŋ digiliŋ kiɛsɛ. Baal-la fa ŋaa nii-la si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ yomo nɛ.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ŋii nɛ Yesu bul di u maga nɛ, di ba leŋ. U si bul ŋii, u digi baal-la digiliŋ lɛ a ŋaa u fiɛlɛ.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia-dia kuhiasiŋ ari ba taŋ kuhiasi-la si kɔ di ba kɛnu, a bul, “Mi ŋaa gaaru nɛɛ? Ma síi kori tokobiee ari taŋguloo a kukɔ di ma kɛŋmii?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 La di ma kala nɛ fa hɛ Wia-dia lɛ tapulii-na kala, aŋ ka ma bi walima di ma kɛŋmi dimɛ. Ama bua deeŋ lɛ nɛ birimiŋ tiina Sitaani pima doluŋ ma wuo kɔ di ma kɛŋmi.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Ŋii nɛ ba kɛŋ Yesu. Ba kɛnu kaa mu nii-la si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ dia, ka Piita daa tuto ba hariŋ.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Di ba hɛ nyiniŋ kaala tuɔŋ. Ba si jua, Piita mu pɛ nialiŋ síi wieni nyiŋ-la lɛ.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Toli-bie kubala ma hɛ dimɛ. U fa ŋaa dia-la tiŋtinnu nɛ. U na Piita duu hɔnɔ aa wieni nyiniŋ. U bul, “Baala deeŋ ma faa to Yesu hariŋ nɛ.”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Ŋii nɛ Piita si, “Haal, mi paala buu jiŋ.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Muapilii di baal kubala ma nau a bul, “Ŋ ma ŋaa ba dɔŋɔ nɛ.” Ŋii nɛ Piita bira bul duu dee.
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 U bi diene bira di baal dɔŋ ma nɛ ŋii a pɛsɛ ari Piita ŋaa Yesu haritooroo dɔŋɔ nɛ, bɛɛ wiaa u ma ŋaa Galilii tiina nɛ.
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Ŋii nɛ Piita bira bula pu a bul, “Baal, mi paala bi wii-la ŋ síi bul jiŋ.” Piita síi bul ŋii, u bi bula dɛrɛ di ji-bele yele.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Ŋii nɛ la Tiina Yesu daasɛ a beŋ Piita. U liisi wii-la Yesu fa si bula pu ari u jaŋ bul naaŋsiiŋ butori ari u bi u-na Yesu jiŋ, ka di ji-bele-na yel.
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Ŋii nɛ Piita lii a faasa yel.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Ŋii nɛ nialiŋ si pɔ Yesu sieru lɛ aŋ ŋmobu.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ba vɔɔ u siaa tɔ a ŋmobu aŋ piɛsu duu dagɛ nii-la si ŋmobu.
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Ba bul wiaa ma yugɛ a tuusu.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Taŋ si pula, Ju̱u tiŋŋaa taŋ kuhiasiŋ ari nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba, ba hilimi a leŋ ba kɛŋ Yesu kɔ ba sipaaŋ, lee-la ba si yie hilime vuvuurɛ wiaa.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Ŋii nɛ ba piɛsu a bul, “Dagɛla, ŋ nɛ ŋaa nii-la Wia si liisaa?” Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Di mi nɛ bula pima maa, ma bi jaŋ laa dii.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Di mi nɛ saa bira piɛsɛma wii maa, ma bi jaŋ bul wii-kala,
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 ama a lii lɛɛlɛ a kaa mu mi-na Nuhuobiine Bie jaŋ hɔŋ Wii-baliŋ sɛmɛ, ni-duoŋ di-hɔnuŋ.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Ŋii nɛ ba kala piɛsu a bul, “Ŋ nɛ saa ŋaa Wia Bie koo?” Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Ma bul woruŋ nɛ, mi nɛ sɛnɛ ŋaa Wia Bie.”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Ŋii nɛ nialiŋ bul, “La bira bi siada tiina kala ka chɛ. La titia nia wii-la u si bula nɛ.”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.