Lucas 20

Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tapulii kubala Yesu didagɛ niaa Wia-dia lɛ aŋ pɛ bubul Wia wu-zɔmɔ-la wiaa. Ŋii nɛ nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Wia teniŋ kerichiba ari Ju̱u tiŋŋaa kuhiasiŋ sii kɔ u teeŋ.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 Ba piɛsu a bul, “Dol bɛɛ nɛ ŋ kɛŋ a ŋiŋaa wiaa deeŋba? Kubɛɛ nɛ piŋ doluŋ ŋ ŋiŋaa ŋii?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Mi ma jaŋ piɛsɛma wii. Má dagɛmi.
3 Jesus respondeu:
4 Jɔɔŋ, nii-la fa síi fo niaa Wii-chuɔlɛ liiŋ, u doluŋ, u lii Wia teeŋ nɛɛ koo nuhuobiine teeŋ nɛɛ?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Ŋii nɛ ba suomo kɛŋ wii-la lilɛrɛ dɔŋɔ lɛ aa bul, “Wu-bɛɛ nɛ laa chɛ di la bul? Di la nɛ bula pu a bul di Wia teeŋ nɛ u lii, u jaŋ piɛsɛla a bul, ‘Bɛɛ nɛ saa tii ma bi wialiŋ u si bula laa dii?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Di la nɛ bira si nuhuobiine teeŋ nɛ, ni-daŋ-la kala si hilimi daha, ba jaŋ yagɛla ari tabiaa, bɛɛ wiaa ba sɛyɛ ari Jɔɔŋ fa ŋaa nii-la síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ nɛ.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Ŋii nɛ ba bula pu a bul, “La bi jiŋ u dol-la si lii lee-la.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Yesu ma bula piba a bul, “Tɔɔ, mi ma bi jaŋ dagɛma dol-la mi si kɛnɛ bubuɔŋ.”
8 Jesus disse:
9 Ŋii nɛ Yesu magɛ namaga a pi nialiŋ si hɛ dimɛ a bul, “Baal kubala nɛ fa hɛ dimɛ a bil baga a chɔŋsɛ kiaa si kɛŋ nɛnɛɛ yugɛ a nagɛ chichuɛŋ. Ba yiriŋ nɛ gireps. Ŋii nɛ u paa niaa hɛ baga-la lɛ di ba bibeŋ, aŋ sii mu tiŋtee dɔŋ a dieni dimɛ.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Kialiŋ nɛniŋ si yie, u tiŋ u tiŋtinnaa dɔŋɔ duu mu tiŋtinna-la teeŋ a laa tii-nɛnɛ-la dɔŋsuŋ kaa kɔ. U mu ba kɛnu a ŋmobu aŋ kiru, u miira kɛŋ na-hilliŋ a kaa mu baga tiina teeŋ.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Ŋii nɛ u bira tiŋ u tiŋtinna-la dɔŋɔ maa. U ma bira mu. Nialiŋ ŋmobu maa aŋ hiisu aŋ bira kiru maa, u miirɛ ari na-hilliŋ.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Ŋii nɛ u bira tiŋ ni-tori. Nialiŋ piru maa aŋ kiru ta.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Ŋii nɛ baga-la tiina bul, ‘Wu-bɛɛ nɛ mi jaŋ ŋaa? Mi jaŋ tiŋ mi bii-chooluŋ. Ŋ bi pɔɔ, ba jaŋ zilu.’ Ŋii nɛ u tiŋ bile u mu.
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Tiŋtinna-la si nau duu kɔ, ŋii nɛ ba bula pi dɔŋɔ a bul, ‘Baga-la tiina bie nɛ ŋii. Di baga-la tiina nɛ suba, bie deeŋ nɛ jaŋ dii u kiaa. Má leŋ di la kpuu, ka di baga-la ŋaa la kuŋ.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Ba kɛnu kaa lii baga-la tuɔŋ a kpuu.” Ŋii nɛ Yesu piɛsɛ nialiŋ a bul, “Ɛɛ nɛ baga-la tiina jaŋ ŋaa?
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 U jaŋ kɔ a kpu tiŋtinna-la kala aŋ joŋ baga-la a pi ni-tania.”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Ŋii nɛ Yesu beŋba aŋ piɛsɛba a bul, “Ba ŋmuŋsɛ Wia teniŋ tuɔŋ ari tiebii-la dii-saaraa si via ta, u nɛ jaŋ ku ŋaa tiebii-duoŋ ba si joŋo bil dia geŋtine. Wiiŋ deeŋ bubuɔŋ nɛ saa ŋaa bɛɛ?
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Nii-la kala si tel tiebii-la nyuŋ, u tiina jaŋ yɛrɛ muno muno. Di tiebii-la ma nɛ tel nuu-kala nyuŋ, u jaŋ yɛrɛ u tiina muno muno.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Ŋii nɛ Wia teniŋ kerichiba ari nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ walimɛ di ba kɛŋ Yesu naa-buasu-la lɛ, bɛɛ wiaa ba jima ari u magɛ namaga-la a tigɛba lɛ nɛ. Ama baa fá nialiŋ si hɛ dimɛ nɛ.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Ŋii nɛ ba bee chichɛ woŋbii-la ba si jaŋ to a kɛnu. Ba kpal niaa a ŋaa di ba fugi ari ba ŋaa ni-titiiba nɛ. Ba joŋ moribiee piba di ba mu a magisɛ Yesu a piɛsu wiaa a na duu nɛ bul wii chei, di ba wuo to ŋii lɛ a kɛnu a kaa mu hɛ ba kuori-baliŋ nisiŋ lɛ, duu ŋaau ŋii kala u si cho.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Ŋii nɛ nialiŋ ba si hɛ, ba mu Yesu teeŋ, a piɛsu a bul, “La kuhiaŋ, la jima wialiŋ kala ŋ síi bul aŋ didagɛ maa, ba ŋaa wutitiiba nɛ. La jima ari ŋ joŋ niaa kala ba ŋaa kubala nɛ, ŋŋ dagɛ Wia woŋbii-titii nɛ.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 U ŋaa woŋbii nɛ di la ti̱ŋ laŋpoo a pi Rom tiŋteeŋ kuori-baliŋ ba síi yirɛ Siiza koo? Dagɛla.”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Ama Yesu jiŋ ba bubuɔŋ. Ŋii nɛ u piɛsɛba a bul,
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Má kɛŋ moribii-biiŋ kaa kɔ mi bee na. Kubɛɛ nyuŋ nɛ hɛ dimɛ? Kubɛɛ yiriŋ ma nɛ ba tuuro hɛ moribie-la lɛ?” Ŋii nɛ ba si, “Siiza yiriŋ nɛ.”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Ŋii nɛ Yesu bul, “Tɔɔ, má joŋ Rom tiŋteeŋ kuori-bal-la kiaa a pu, aŋ joŋ Wia ma kiaa pu.”
25 Então Jesus disse:
26 U si bul ŋii, ba bi wii-kala na ba si jaŋ wuo to ŋii lɛ kɛnu nialiŋ si hɛ dimɛ sipaaŋ. Wialiŋ u si bula ŋaaba wu-kpuŋkpere, ba niiŋ kala maa.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Ŋii nɛ Sadusii tiŋŋaa dɔŋsuŋ ma kɔ Yesu teeŋ. Niaa deeŋba laa dii ari nialiŋ si suba bira bi jaŋ sii suuŋ lɛ. Ŋii nɛ ba piɛsu a bul,
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “La kuhiaŋ, Moosis dagɛla Wia teniŋ tuɔŋ ari baal nɛ jaa haala, di haal-la ari baal-la nɛ bi bii lula, aŋ ka di baal-la suu, duu ŋaana jaa yo-haal-la a lul biiriŋ pi u malima si suba, di biiri-la chiŋ u nyuŋ lɛ.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Naaŋbiiriŋ balipɛ nɛ fa hɛ dimɛ bua kubala lɛ. Ba kuhiaŋ jaa haala. Ba di haal-la bi bii lula, aŋ ka u suu.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Liamiŋ tiina joŋ haal-la jaa. Ba duu ma bi bii lula, aŋ ka u ma suu.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Torimuŋ tiina ma joŋ haal-la jaa. U ma ŋii titia nɛ. Ŋii nɛ naaŋbiiri-la balipɛ kala jaa haal-la. Ba kala suu aŋ bi bii lula.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 U ŋii hariŋ haal-la ma suu.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Tapulii-la niaa si jaŋ sii suuŋ lɛ, baalaa deeŋba balipɛ tuɔŋ kubɛɛ nɛ jaŋ tii haal-la? Ba kala balipɛ nɛ jaau.”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Baala-la ari haala-la si hɛ ba miisiŋ lɛ lɛɛlɛ, ba níi jaa dɔŋɔ.
34 Jesus respondeu:
35 Ama bua-la lɛ baala-la ari haala-la si jaŋ sii suuŋ lɛ a kɛŋ miisi-la si bi dɛrɛ, ba bira bi jaŋ jaa dɔŋɔ.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Ba jaŋ nagɛ Wia tiŋdaaraa a bira bi jaŋ suu. Wia si chisɛba suuŋ lɛ ŋii, ba jaŋ ŋaa Wia biiriŋ.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Moosis fa paala chaasa dagɛ ari ba jaŋ chisɛ nialiŋ si suba suuŋ lɛ di ba wei. U fa bul Wia teniŋ sɛmɛ dɔŋɔ ari la Tiina Wia nɛ ŋaa Abiraham Wia ari Aizik Wia ari Jekɔb ma Wia. Lee-la u fa si bul wiaa a tigɛ tii-bie-la síi dii nyiniŋ lɛ nɛ, u fa bul ŋii.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 U si bul ŋii daga ari u ŋaa ni-weyee Wia nɛ. U bi jaŋ wuo ŋaa nialiŋ si suba Wia.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Ŋii nɛ Wia teniŋ kerichiba dɔŋsuŋ bula pu a bul, “La kuhiaŋ, ŋ bul woruŋ nɛ.”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Ba bira bi nyu-duoŋ kɛnɛ di ba piɛsɛ Yesu wii-kala.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Ŋii nɛ Yesu piɛsɛba, “Ɛɛ nɛ ba jaŋ wuo bul ari Kirisito, nii-la Wia si liisa, jaŋ ŋaa Devit nihiliɛrɛ duŋduŋa?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Devit titia bula Wia teniŋ sɛmɛ dɔŋɔ ba síi yirɛ Saams a bul,
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 see duu yuo dii u diŋdɔŋŋɔɔ kala dɛrɛ.’
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Devit titia yirɛ nia deeŋ u Tiina. Ɛɛ nɛ saa u jaŋ wuo ŋaa Devit nihiliɛrɛ duŋduŋa?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Ŋii nɛ Yesu bula pi u haritooroo nialiŋ kala sipaaŋ a bul,
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Má kɛŋ ma titia woruŋ Wia teniŋ kerichiba lɛ. Ba yie gugɔllɛ yɔbɔ lɛ ari ba gɛri-duduosuŋ, a cho di niaa jujoŋba jirima a chuchuɔlɛba. Ba yie chichɛ di-hɔŋ-zɔŋŋɔɔ Wii-chuɔlɛ diisiŋ lɛ. Di ba nɛ yirɛba di ba ku dii kiaa, ba cho di ba hɔŋ ni-balaa di-hɔnɔɔ maa.
46 — Cuidado com os
47 Ba yie fugo chuɔlɛ Wia didieni a kɛŋ yo-haalaa kiaa kaa laa didii. Bua-la lɛ Wia si jaŋ dii ba sariya, ba nɛ jaŋ na hɛɛŋ a kii ba dɔŋsuŋ tiŋŋaa kala.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.