João 4
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs NAA
1 Ŋii nɛ Farisii tiŋŋaa nii ari Yesu na niaa yugɛ a kii Jɔɔŋ, baa tou u foba Wii-chuɔlɛ liiŋ.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Ama Yesu titia bi nuu-kala Wii-chuɔlɛ liiŋ fo, u haritooroo duŋduŋa nɛ.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Yesu si nia di baa bul ŋii, u sii lii Judiya tiŋteeŋ lɛ a miiraa mu Galilii tiŋteeŋ.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 U síi mu Galilii ŋii, u to Samaria tiŋteeŋ
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 a ku yi taŋ kubala Samaria tiŋteeŋ lɛ baa yirɛ Sika. Tiŋtee-la Jekɔb fa si joŋo pi u bie Josɛf fa kpagɛ dimɛ nɛ.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Jekɔb fa si lu vil-la hɛ dimɛ. Yesu fa si vɛŋ woŋbiiŋ ŋii a lɔl, u mu hɔŋ vil-la sɛmɛ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Di wia jil nyu-gbaŋa, ŋii nɛ Samaria tiŋŋaa haal kubala kɔ vil-la duu ŋaa liiŋ. Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Ŋaa liiŋ pimi di mi nyua.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 Bua-la lɛ di u haritooroo-na mu taŋ-la tuɔŋ di ba yɔɔ kudiilee.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Ŋii nɛ Samaria tiŋŋaa haal-la piɛsɛ Yesu a bul, “Bɛɛ nɛ tii ŋ-na Ju̱u tiina chichɛ di mi-na Samaria tiina ŋaa liiŋ piŋ di ŋ nyua?” Ju̱u tiŋŋaa ari Samaria tiŋŋaa bi wii pɛ. Ŋii nɛ tii haal-la bul ŋii.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Di ŋ nɛ fa jiŋ ku-la Wia si joŋo pi niaa, a fa jiŋ nii-la si suluŋ di ŋ ŋaa liiŋ pu duu nyua, ŋ fa jaŋ sulu duu piŋ lii-la si kɛŋ miisiŋ.”
10 Jesus respondeu:
11 Ŋii nɛ haal-la piɛsu a bul, “Kuhiaŋ, ŋ bi guga kɛnɛ di ŋ kaa ŋaa liiŋ, ka vil-la ma luŋ. Nii lɛ nɛ saa ŋ jaŋ na lii-la si kɛŋ miisiŋ?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 La naabalima Jekɔb nɛ joŋ viliŋ deeŋ pila. Ba di u biiriŋ ari u pusuŋ kala nyua viliŋ deeŋ liiŋ nɛ. Ŋ jaŋ bul di ŋ kii Jekɔb nɛɛ?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Nuu-kala si nyua liiŋ deeŋ, lii-nyuasuŋ jaŋ bira kɛŋ tiina.
13 Jesus respondeu:
14 Ama nii-la kala si jaŋ nyua lii-la mi si jaŋ pu, lii-nyuasuŋ bira bi jaŋ kɛnu da. Lii-la mi si jaŋ pu jaŋ birimɛ lii-bulo u tuɔŋ lɛ a bubu̱l, a pu miisiŋ si bi dɛrɛ.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ŋii nɛ haal-la bula pu a bul, “Mi Tiina, pimi liiŋ deeŋ, di lii-nyuasuŋ bira sími kɛŋ, di mi bira sí kɔ di mi ŋaa liiŋ daha.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Mu yirɛ ŋ bala aŋ miira kɔ daha.”
16 Jesus disse:
17 Haal-la si duu bi bala kɛnɛ. Ŋii nɛ Yesu bira bul, “Ŋ kiaa sima ŋ si jaŋ bul di ŋ bi bala kɛnɛ,
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 bɛɛ wiaa ŋ fa jaa baalaa banɔŋ nɛ, ama ma di baal-la si hɛ dimɛ lɛɛlɛ sɛnɛ bi ŋ bal-titii ŋaa. Ŋ bul wutitii nɛ pimi.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ŋii nɛ haal-la bula pi Yesu a bul, “Mi Tiina, u naga ŋ ŋaa nii-la síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ nɛ.”
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Haal-la bira bula pu a bul, “La-na Samaria tiŋŋaa naabalimaba, baa chuɔlɛ Wia peeliŋ deeŋ nyuŋ nɛ, aŋ ka ma Ju̱u tiŋŋaa si, di Jerusalɛm nɛ lee-la la si maga di laa chuɔlɛ Wia.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ŋii nɛ Yesu bula pu a bul, “Bua kubala jaŋ yi, niaa si bi jaŋ chuɔlɛ la Nyimma Wia peeliŋ deeŋ nyuŋ koo Jerusalɛm lɛ. Laa wiiŋ deeŋ dii.
21 Jesus respondeu:
22 Ma-na Samaria tiŋŋaa sɛnɛ bi jiŋ nii-la ma síi chuɔlu. La-na Ju̱u tiŋŋaa jiŋ Nii-la la síi chuɔlu nɛ. Nii-la lɛ Wia si jaŋ to a laa dunia niaa ta, u lii Ju̱u tiŋŋaa tuɔŋ nɛ.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Bua kubala jaŋ yi, u paala yi nɛ, nialiŋ si jaŋ sɛnɛ chuɔlɛ Wia, ba jaŋ chuɔlɛ la Nyimma Wia ari wutitii, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ. Ŋii nɛ Wia chɛ di niaa chuchuɔlu.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Wia ŋaa ni-dima nɛ, nialiŋ síi chɛ di ba chuɔlu, u maga di ba chuɔlu ari wutitii, u Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ŋii nɛ haal-la bula pu di u jima ari nii-la ba síi yirɛ Kirisito, nii-la Wia si liisa, u jaŋ kɔ. Di u nɛ kɔ, u jaŋ dagɛba wii-na kala.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Yesu miira bula pu a bul, “Mi nɛ ŋii, mi níi bul wiaa ŋ teeŋ ŋii.”
26 Então Jesus disse:
27 Bua-la di Yesu haritooroo miira kɔ. U kperiba ba si ku nau, duu bul wiaa haal-la teeŋ. Ama ba kuŋ-kala bi niiŋ suro a piɛsu a bul, “Bɛɛ nɛ ŋŋ chɛ u teeŋ?” Koo ba bira bi piɛsa bul, “Bɛɛ nɛ tii ŋ bubul wiaa haal-la teeŋ?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ŋii nɛ haal-la leŋ u pupoiŋ dimɛ, aŋ miira mu jaŋ tuɔŋ, a yirɛ niaa a bula piba,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Má kɔ na baal kubala si wuo dagɛ wialiŋ kala mi si ŋaa. Nia deeŋ nɛ saa ŋaa Kirisito, nii-la Wia si liisaa, koo?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Niaa si nii wiiŋ deeŋ, ba lii mu Yesu teeŋ.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Bua-la lɛ di Yesu haritooroo ka sulu a bul, “La kuhiaŋ, laa kiaa dii.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ŋii nɛ Yesu bula piba a bul, “Mi kɛŋ kudiilee nɛ mi dii, ama ma bi kialiŋ wiaa jiŋ.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Ŋii nɛ Yesu haritooro-la miira chinaa piɛsɛ dɔŋɔ a bul, “Nuu nɛ saa kɛŋ kudiilee ku pu koo?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Yesu bula piba a bul, “Mi kudiilee nɛ di mi sɛi nii-la si tiŋmi niiŋ, a tiŋ tiŋtimii-la u si pimi dɛrɛ.
34 Jesus lhes declarou:
35 Ma si u ha ka chɛŋsiŋ banɛsɛ nɛ, ka di ma wasɛ baga kiaa hɛ dɔŋɔ lɛ. Mi jaŋ bula pima, má bee na, kiaa nɛ bia a gollima ŋii di ma wasa hɛ dɔŋɔ lɛ. Ba nɛ nialiŋ si ŋaa siri di ba laa mi wiaa dii.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Nialiŋ kala si wasɛ kialiŋ hɛ dɔŋɔ lɛ, ba jaŋ laa ba time. Kialiŋ ma ma si wasa hɛ dɔŋɔ lɛ, ba ma nɛ ŋaa nialiŋ si laa mi wiaa dii. Ba nɛ jaŋ kɛŋ miisi-la si bi dɛrɛ. Ŋii wiaa nialiŋ si kɛsɛ nialiŋ si laa mi wiaa dii ari nialiŋ síi bul Wia wiaa pipi niaa, ba kala tuɔŋ jaŋ tɔrɛ.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Wii-la sɛnɛ ŋaa wutitii nɛ. Nuu dɔŋ nɛ bul Wia wiaa, nuu dɔŋ ma kɛsɛ nialiŋ si laa mi wiaa dii hɛ dɔŋɔ lɛ.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Mi tiŋma nɛ di ma mu kɛsɛ nialiŋ si laa mi wiaa dii. Ma si ŋaa ŋii, ma nagɛ nialiŋ si mu wasɛ baga kiaa nɛ hɛ dɔŋɔ lɛ, baga-la lɛ ba si bi tima. Niaa dɔŋsuŋ nɛ tiŋ baga-la lɛ, ka ba pɛ nii baga-la sima ŋii.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ŋii nɛ niaa yuga Samaria tiŋteeŋ lɛ a laa Yesu wiaa dii. Haal-la si bul wialiŋ Yesu si bula a tigɛu lɛ nɛ tii ba laa Yesu wiaa dii ŋii.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Samaria nialiŋ si kɔ Yesu teeŋ, ba sulu duu chua ba teeŋ. Yesu sɛi a chua dimɛ tapulaa balia.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Niaa bira yuga a laa u wiaa dii a tiŋ wialiŋ u si dagɛba wiaa.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Ŋii nɛ nialiŋ bula pi haal-la a bul, “Lɛɛlɛ la laa u wiaa dii a tiŋ la titia si nii u niiŋ wiaa ŋii nɛ, u bi naga wii-la ŋ si bula pila nɛ tii. La titia wuo jiŋ ari u nɛ sɛnɛ ŋaa dunia Laataara.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Yesu si chua dimɛ tapulaa balia-la, u sii a bira mu Galilii tiŋteeŋ.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Yesu titia fa bula pi niaa ari nii-la síi bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ, ba buu jirima ka pa u titia jaŋ lɛ.
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 U si mu Galilii tiŋteeŋ ŋii, ba kɛnu woruŋ a tiŋ wialiŋ kala u si ŋaa ba-na Ju̱u tiŋŋaa gbiele-la lɛ Jerusalɛm lɛ. Ba ma fa hɛ dimɛ.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Yesu bira miira mu lee-la ba síi yirɛ Keena a hɛ Galilii tiŋteeŋ lɛ, lee-la u fa si kɛŋ liiŋ birimɛ siniŋ. Di kerichi-bal kubala fa hɛ taŋ kubala lɛ baa yirɛ Kapɛnam lɛ. U bie fa wiwiilɛ.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 U si nia di Yesu lii Judiya tiŋteeŋ a kɔ Galilii tiŋteeŋ, u mu Yesu teeŋ a sulu duu ku vaarɛ u bie pu, di u kpagɛ suuŋ nɛ.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Ŋii nɛ Yesu bula pu, “See di ma na wu-magilaa ari wu-kpuŋkperisiŋ, ma bi jaŋ ŋaa yarida.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ŋii nɛ kerichi-la bula pu, “Mi kuhiaŋ, kɔ lagi di mi bie sí suu.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ŋii nɛ Yesu bula pu, “Mu dia, ŋ bie duoro nɛ.” Baal-la laa wii-la Yesu si bula pu dii a joŋ u woŋbiiŋ aa vɛŋ.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Uu mu ŋii, u tiŋtinna ku chemu a bula pu ari bile duoro nɛ.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 U piɛsɛ duu na bua-la lɛ u si duoro. Ba bula pu ari diamiŋ wiihɛyɛ, kerifi kubala lɛ nɛ waari-la leŋu.
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ŋii nɛ bile nyimma jiŋ ari bua-la lɛ nɛ Yesu bula pu ari u bie kɛŋ miisiŋ nɛ. Ŋii nɛ ba di u dia niaa kala laa u wiaa dii.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Wu-liamiŋ nɛ ŋii Yesu si ŋaa, u si bira lii Judiya kɔ Galilii tiŋteeŋ.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.