Hebreus 6
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs NTLH
1 Ŋii wiaa la si wuo jiŋ buŋbuŋ wialiŋ ba si bula pila a tigɛ Kirisito lɛ ŋii, u maga di la kiele mu sipaaŋ nɛ a wuo waa dɛrɛ Kirisito wiaa lɛ. Ma sí leŋe di la bira suomo bubul wialiŋ la si jaŋ ŋaa a birima lii la haachɛba-la lɛ, aŋ leŋ la wu-bɔmɔ-la la fa síi ŋaa. La bira bi chɛ di la suomo bul ŋii la si jaŋ to a laa Wia wiaa dii.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 La ma bira bi chɛ la bul ŋii ba si jaŋ fola Wii-chuɔlɛ liiŋ, ari ŋii ba si jaŋ joŋ nisaa daŋla lɛ, ari ŋii niaa si jaŋ suu aŋ sii suuŋ lɛ, ari ŋii Wia si jaŋ dii niaa sariya a joŋ cheeriŋ pi dɔŋsuŋ a kaa mu deeŋ deeŋ, a bira joŋ miisiŋ pi dɔŋsuŋ ma a kaa mu deeŋ deeŋ.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Di Wia nɛ sɛyɛ, la jaŋ kieli buŋbuŋ wialiŋ aŋ mu sipaaŋ.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Di Wia nɛ wuo suri niaa siaa di ba wuo jiŋ u wiaa, a wuo laa wialiŋ si lii Wia teeŋ dii, a bira kɛŋ u Diŋ-zɔŋ-la maa,
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 a wuo nii Wia niiŋ wiaa a jiŋ ari u niiŋ wialiŋ zɔmɔ nɛ kiŋkɛŋ, a bira wuo na Wia kuorii-la si jaŋ kɔ doluŋ si magɛ ŋii ba miisiŋ lɛ lɛɛlɛ ŋla,
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 di ba nɛ jiŋ wiaa deeŋba kala aŋ bira joŋ hariŋ yia Wia wu-zɔmɔ-la, ɛɛ nɛ ba jaŋ bira ŋaa di ba birima lii ba haachɛba lɛ, aŋ bira kɔ Wia teeŋ? Ba bira bi jaŋ wuo miira kɔ Wia teeŋ. U saa naga ari ba bira wasa kpaasɛ Wia Bie mɛrɛ daa-gɛsɛɛ nyuŋ nɛ. Ba si ŋaa ŋii, ba bira leŋe hiisiŋ diiu nɛ niaa tuɔŋ.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Di duonuŋ nɛ nii hɛ tiŋteeŋ lɛ, tiŋtee-la yie wuo nyua duoŋ lii-la. U si nyua lii-la ŋii, kiaa wiwasɛ lee-la. Nialiŋ síi pɛrɛ lee-la ma nina kiaa woruŋ. Tiŋtee-la zɔmɔ piba nɛ. Wia nɛ pɛ tiŋtee-la lɛ.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Ama di yaŋ ari sɔsuŋ duŋduŋa níi nyu lee-la, ŋii-na tiŋtee-la bi zɔmɔ pi nialiŋ. Wia via tiŋtee-la wiaa nɛ. Ba jaŋ chaanɛ nyiniŋ hɛ duu dii buru.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Laa bul wiaa deeŋba kala, ama ma-na, la naŋdɔŋ-chooloo, ma-na kpia nɛ. Ma bi tiŋtee-lɔru-la wiaa la si bula naga. La ŋaa yarida ari Wia jaŋ laama ta,
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 bɛɛ wiaa Wia kɛŋ wutitii. U bi jaŋ bee kieli tiŋtimii-la ma si tima pu. A tiŋ u wiaa ma cho u niaa nɛ a tima pipiba, aŋ haa titiŋ ŋii.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 La saa cho di ma kuŋ-kala fiɛsɛ siiŋ aa yiɛlɛ kialiŋ ma si jaŋ na, a jiŋ woruŋ ari ma sɛnɛ jaŋ naba, a kɛŋ ŋii naaŋ lɛ a mu dɛrɛ.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 La bi chɛ di ma kɛŋ yariwiiŋ. Ŋii nɛ tii la bul ŋii. Laa chɛ di ma to nialiŋ si laa Wia wiaa dii faafaa naa-buasuŋ nɛ. Niaa deeŋba chiŋ wialiŋ ba si laa dii lɛ nɛ a nyalima ŋii halii, a wuo na kialiŋ Wia fa si bula piba ari ba jaŋ na.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Faafaa-la Wia bil u niiŋ a pi Abiraham aŋ ŋmiɛsɛ. Kuŋ-kala fa tuo a yuga a kii u-na Wia duu ŋmiɛsɛ. Ŋii nɛ u ŋmiɛsɛ u titia.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 U ŋmiɛsa a bul, “Wutitii, mi jaŋ pɛŋ lɛ a leŋ di ŋ doho niaa puŋ.”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Ŋii nɛ Abiraham kɛŋ kenyiri a wuo nyalimɛ, a sɛnɛ na wii-la Wia fa si bula pu ari u jaŋ na.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Ama di nuhobiinee níi chɛ di ba ŋmiɛsɛ, ba yie ŋmiɛsɛ ku-la si kiiba nɛ. Di ba nɛ kɛŋ wii ma kaa lilɛrɛ, ba yie ŋmiɛsɛ nɛ. Di ba nɛ ŋmiɛsa, wii-la sɛnɛ chiŋ.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Wia fa bula pi u niaa ari u jaŋ joŋ kiaa piba. U fa síi chɛ di ba chaasa jiŋ ari u bi jaŋ kɛŋ u niiŋ birimɛ, ama u sɛnɛ jaŋ joŋ kialiŋ piba, u ŋmiɛsa daŋ nɛ.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Wia saa ŋaa wiaa balia nɛ. U si wuo bul wii-la aŋ pɛ ŋmiɛsɛ ŋii, wiaa deeŋba baliamiŋ bira bi jaŋ kɔ di ba birima, bɛɛ wiaa Wia bi wiaa nyia. U bul wiaa deeŋba a pi la nialiŋ si fá mu Wia teeŋ, di la laa la titia dimɛ nɛ. U bul ŋii pila di la nyuŋ nyaasɛ nɛ a tiŋ kialiŋ Wia si bula ari u jaŋ ŋaa pila wiaa, a kɛŋ kialiŋ la síi yiɛlu woruŋ.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 La síi yiɛlɛ kialiŋ ŋii, la jaŋ wuo nyirɛ la bɔyɛ a chiŋ wialiŋ la si laa dii lɛ woruŋ, a wuo juu Wia di-zɔŋ-la, lee-la patiisa-baliŋ fa si kɛrɛ. Ni-pɛiba bi lee-la wuo juu.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Yesu nɛ ŋaa nialiŋ si tima pipi Wia niaa nyuŋ a kaa mu wuu, ari baal kubala ba faa yirɛ Mɛlikizɛdɛki fa si ŋaa nialiŋ si tima pipi Wia niaa nyuŋ kuhiaŋ a kaa mu wuu ŋii. Yesu nɛ laa sipaaŋ juu di-zɔŋ-la a tiŋ la wiaa, di la ma wuo to u hariŋ a juu lee-la.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.