Atos 9
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs VC
1 Sɔɔl ha fufugi la Tiina Yesu haritooro-la ari u jaŋ kpuba, a sii mu nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ teeŋ,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 a sulu duu ŋmuŋsɛ tenniŋ pu duu kaa mu taŋ kubala baa yirɛ Damaasikas a kpaa Wii-chuɔlɛ diisiŋ lɛ. U nɛ ŋaa ŋii duu na nuu-na kala síi to woŋbii-la dimɛ, baalaa koo haalaa kala, duu wuo kɛŋ doluŋ a wuo kɛsɛba vɔɔ kaa kɔ Jerusalɛm. U ŋmuŋsa pu.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Sɔɔl si lii joŋ woŋbiiŋ a mumu Damaasikas a ku kpagɛ taŋ-la, pulumuŋ guu lii wia nyuŋ a faasa chaana hɛu lɛ.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 U tuu tel tiŋteeŋ. Ka u nii nuu yiikoro. Uu bul u teeŋ, “Sɔɔl, Sɔɔl, bɛɛ nɛ tii ŋ to mi naasiŋ a dudɔgisɛmi ŋla?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ŋii nɛ u piɛsɛ, “Kubɛɛ nɛ, tiina?” Yiikoro-la bul, “Mi nɛ ŋaa Yesu, nii-la ŋ si to u naasiŋ a dudɔgisɛ.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Sii juu taŋ-la tuɔŋ. Dimɛ ba jaŋ dagiŋ wii-la ŋ si jaŋ ŋaa.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Sɔɔl ari nialiŋ fa síi vɛŋ, ba china tuɔbibeŋ, ba nii yiikori-la, ama ba bi nuu-kala naa.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sɔɔl nyaga sii a suri u siaa. U bi kuŋ-kala wuo na. Ba kɛŋ u nisiŋ lɛ nɛ a lɛrɛ juu Damaasikas.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 U nyulimɛ a hɛ dimɛ u tapulaa batori. U bi kuŋ-kala die, u bi liiŋ ma nyua.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Yesu haritooro-la kubala ma fa hɛ Damaasikas lɛ, baa yirɛ Ananayas. U na wiaa ari duosoo tuɔŋ. Ŋla nɛ u na: La Tiina Yesu yiru a bul, “Ananayas!” Ŋii nɛ u si, “Nami, mi Tiina.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ŋii nɛ la Tiina Yesu bula pu, “Sii mu woŋbii-la ba síi yirɛ woŋbii-tegi-tegi a mu baal kubala dia u yiriŋ nɛ Judas, a piɛsɛ chɛ baal-la si lii taŋ kubala baa yirɛ Taasis. Baal-la yiriŋ nɛ Sɔɔl. U níi chuɔlɛ Wia sisɛlɛ ŋii.”
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Ŋii nɛ Yesu bira bula pi Ananayas a bul, “Sɔɔl níi chuɔlɛ Wia ŋii, u na ari duosoo tuɔŋ, ŋ-na Ananayas, di ŋ ku juu a joŋ ŋ nisiŋ daŋu lɛ di u siaa bira suri.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ŋii nɛ Ananayas bul, “Mi Tiina, niaa yuga kiŋkɛŋ a bula pimi ari baala deeŋ ŋaa wu-bɔŋŋɔɔ ŋ niaa lɛ si hɛ Jerusalɛm lɛ.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ pu doluŋ taŋ deeŋ lɛ duu kɛsɛ nialiŋ kala síi chuɔluŋ vɔɔ.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 La Tiina Yesu bula pi Ananayas a bul, “Sii mu, mi nɛ liisu duu tima pipimi. U jaŋ mu bul mi wiaa nialiŋ si bi Ju̱u tiŋŋaa ŋaa teeŋ, ari kuoroo, ari Iziral niaa teeŋ.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Mi nɛ jaŋ dagu hɛɛ-la ŋii u si jaŋ na a tiŋ mi wiaa.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ŋii nɛ Ananayas sii mu dia-la Sɔɔl si jua. U juu a joŋ u nisaa daŋ Sɔɔl lɛ aŋ bul, “Mi naaŋbie Sɔɔl, la Tiina Yesu-la ŋ si na woŋbiiŋ lɛ ŋ síi kɔ daha, u nɛ tiŋmi. U tiŋmi di mi kɔ di ŋ siaa wuo suri, ka di Wia Diŋ-zɔŋ-la ma hɛŋ lɛ.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 U si bul ŋii, di kiaa nagɛ cheŋfiliŋ kerikee guu lii Sɔɔl siaa lɛ tel, ka u bira wuo nina. U sii, ba fou Wii-chuɔlɛ liiŋ.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 U dii kiaa a bira dol. U hɛ Damaasikas lɛ a juu Yesu haritooro-la si hɛ Damaasikas tuɔŋ tapulaa baŋmɛnɛ.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 U si hɛ dimɛ, u guu sii mu Wii-chuɔlɛ diisiŋ a suomo bubul Yesu wiaa a pipi niaa, a bul duu nɛ ŋaa Wia Bie.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Nialiŋ kala si nii wialiŋ u si bula, u ŋaaba wu-kpuŋkpere. Baa piɛsɛ dɔŋɔ, “Baala deeŋ dee fa bi Jerusalɛm lɛ hɛ aa kpu nialiŋ síi to Yesu deeŋ ŋii? Ŋla wiaa saa dee u bira kɔ daha, duu kɛsɛba vɔɔ kaa mu nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ teeŋ?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Ka Sɔɔl síi bul wialaa, u wasa kɛŋ doluŋ a kii buŋbuŋ-la. U wuo dagɛ ari Yesu nɛ ŋaa Kirisito, Wia si liisa. U paala faasa bul ŋii, Ju̱u tiŋŋaa si hɛ Damaasikas lɛ, ba naŋdaasiŋ kala yuɔrɛ.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 U hɛ dimɛ a dieni, ŋii nɛ chɛɛ kubala Ju̱u tiŋŋaa vuurɛ di ba kpuu.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Sɔɔl ku nii. Ba yie pɔ taŋ-la boiŋnii-baaliŋ wiihɛyɛ ari titaŋiŋ kala nɛ di ba kpuu.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Titaŋ kubala Sɔɔl haritooroo joŋu hɛ sime tuɔŋ a kɛŋ ŋmɛniŋ vɔɔ, a lɛru u kieli jee-la a tuu jeeŋ hariŋ, a lii mu Jerusalɛm.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Sɔɔl si mu Jerusalɛm, u chichɛ duu juu Yesu haritooro-la tuɔŋ. Ba bi laa dii ari u ŋaa Yesu haritooro-la dɔŋɔ. Ba fifáu.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Yesu naŋzɔɔba-la dɔŋɔ ba síi yirɛ Banabas nɛ pɛu lɛ a kɛnu kaa mu Yesu naŋzɔɔba-la teeŋ. U nɛ bula piba ŋii Sɔɔl si na la Tiina Yesu woŋbiiŋ lɛ, u bul wiaa pu ŋii. Banabas nɛ saa bira bula piba ŋii Sɔɔl si kɛŋ nyu-duoŋ a bul Yesu wiaa pi niaa Damaasikas lɛ.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Ba sɛi u juu ba tuɔŋ a gugɔllɛ ari tuɔtɔruŋ Jerusalɛm lɛ,
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 a bubul Wia wiaa ari nyu-duoŋ la Tiina Yesu doluŋ lɛ. Ba di Ju̱u timma-la síi bul Giriik tiŋŋaa wu-buluŋ, ba kɛŋ wiaa lilɛrɛ. Ba wiwalimɛ di ba kpuu.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 U naaŋbiiri-la si nii wiiŋ deeŋ, ba kɛnu kaa mu Sizariya a ŋaa u mu Taasis.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Ŋii hariŋ lɛ nialiŋ si laa Yesu wiaa dii aa hilimi Judiya ari Galilii ari Samaria tiŋteeŋ lɛ kala na wiese, a wasa ŋaa Wia yarida, a to la Tiina Yesu a fifáu. Wia Diŋ-zɔŋ-la ma pɛba lɛ. Ba puŋa pɛ.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Piita fa gɔllɛ leree kala nɛ. Tapulii kubala u sii mu Lida duu na Wia niaa dimɛ.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 U si mu dimɛ, u na baal kubala baa yirɛ Iniyas. U gbɛrikɛ piŋ dia lɛ jisiŋ chori.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ŋii nɛ Piita bula pu a bul, “Iniyas, Yesu Kirisito vaariŋ nɛ, sii chuoli ŋ bɔsɔ.” U guu sii a duori.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Nialiŋ kala si lii Lida ari Sarɔŋ na ŋii, a birimɛ to la Tiina Yesu.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Haal kubala nɛ fa hɛ Jɔpa lɛ. U faa to Yesu nɛ. U yiriŋ nɛ Tabita. (Giriik tiŋŋaa kaa yiru Dɔɔkas. U bubuɔŋ nɛ bagil.) U kɛŋ zile kiŋkɛŋ a pipɛ summoo lɛ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Bua-la lɛ u wiwiilɛ a suu. Ba fou liiŋ a kaa jila bil lusuŋ nyuŋ dia lɛ.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Jɔpa ari Lida fa bi bol. Nialiŋ si laa Yesu wiaa dii a hɛ Jɔpa lɛ nii ari Piita hɛ Lida lɛ. Ba tiŋ niaa balia u teeŋ di ba sulu duu hɛ doluŋ aŋ kɔ ba teeŋ lima lima. Ba mu a bula pu.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Piita sii to ba hariŋ mu. U si mu dimɛ, ba kɛnu jil lusuŋ nyuŋ dia-la. Yo-haalaa kala chiŋ u sɛmɛ aa yel, a paa gɛri-laalaa ari gɛri-vɔbia-la Dɔɔkas fa si yɛrɛ u fa si hɛ u miisiŋ lɛ, a didagɛ Piita.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Piita ŋaa ba kala lii dia-la tuɔŋ. Ba si lia, u tuu kpirimi a chuɔlɛ Wia. U chuɔlɛ Wia dɛrɛ aŋ birimɛ suu-la teeŋ a bul, “Tabita, sii.” U suri u siaa. U si na Piita, u sii hɔŋ.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Piita mu yiu a kɛŋ u nisiŋ lɛ u sii. Ŋii nɛ u yirɛ Wia niaa ari yo-haala-la a joŋo piba. Ba kala nau duu bira weye.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Wiiŋ deeŋ teeli Jɔpa kala nɛ. Niaa yuga a ku laa la Tiina Yesu wiaa dii.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Piita hɛ puri-tisɛru kubala dia lɛ nɛ Jɔpa lɛ a didieni. U yiriŋ nɛ fa Saamɔŋ.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.