Atos 9
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs ARA
1 Sɔɔl ha fufugi la Tiina Yesu haritooro-la ari u jaŋ kpuba, a sii mu nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiaŋ teeŋ,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 a sulu duu ŋmuŋsɛ tenniŋ pu duu kaa mu taŋ kubala baa yirɛ Damaasikas a kpaa Wii-chuɔlɛ diisiŋ lɛ. U nɛ ŋaa ŋii duu na nuu-na kala síi to woŋbii-la dimɛ, baalaa koo haalaa kala, duu wuo kɛŋ doluŋ a wuo kɛsɛba vɔɔ kaa kɔ Jerusalɛm. U ŋmuŋsa pu.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Sɔɔl si lii joŋ woŋbiiŋ a mumu Damaasikas a ku kpagɛ taŋ-la, pulumuŋ guu lii wia nyuŋ a faasa chaana hɛu lɛ.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 U tuu tel tiŋteeŋ. Ka u nii nuu yiikoro. Uu bul u teeŋ, “Sɔɔl, Sɔɔl, bɛɛ nɛ tii ŋ to mi naasiŋ a dudɔgisɛmi ŋla?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ŋii nɛ u piɛsɛ, “Kubɛɛ nɛ, tiina?” Yiikoro-la bul, “Mi nɛ ŋaa Yesu, nii-la ŋ si to u naasiŋ a dudɔgisɛ.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Sii juu taŋ-la tuɔŋ. Dimɛ ba jaŋ dagiŋ wii-la ŋ si jaŋ ŋaa.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Sɔɔl ari nialiŋ fa síi vɛŋ, ba china tuɔbibeŋ, ba nii yiikori-la, ama ba bi nuu-kala naa.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Sɔɔl nyaga sii a suri u siaa. U bi kuŋ-kala wuo na. Ba kɛŋ u nisiŋ lɛ nɛ a lɛrɛ juu Damaasikas.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 U nyulimɛ a hɛ dimɛ u tapulaa batori. U bi kuŋ-kala die, u bi liiŋ ma nyua.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Yesu haritooro-la kubala ma fa hɛ Damaasikas lɛ, baa yirɛ Ananayas. U na wiaa ari duosoo tuɔŋ. Ŋla nɛ u na: La Tiina Yesu yiru a bul, “Ananayas!” Ŋii nɛ u si, “Nami, mi Tiina.”
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Ŋii nɛ la Tiina Yesu bula pu, “Sii mu woŋbii-la ba síi yirɛ woŋbii-tegi-tegi a mu baal kubala dia u yiriŋ nɛ Judas, a piɛsɛ chɛ baal-la si lii taŋ kubala baa yirɛ Taasis. Baal-la yiriŋ nɛ Sɔɔl. U níi chuɔlɛ Wia sisɛlɛ ŋii.”
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Ŋii nɛ Yesu bira bula pi Ananayas a bul, “Sɔɔl níi chuɔlɛ Wia ŋii, u na ari duosoo tuɔŋ, ŋ-na Ananayas, di ŋ ku juu a joŋ ŋ nisiŋ daŋu lɛ di u siaa bira suri.”
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ŋii nɛ Ananayas bul, “Mi Tiina, niaa yuga kiŋkɛŋ a bula pimi ari baala deeŋ ŋaa wu-bɔŋŋɔɔ ŋ niaa lɛ si hɛ Jerusalɛm lɛ.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ pu doluŋ taŋ deeŋ lɛ duu kɛsɛ nialiŋ kala síi chuɔluŋ vɔɔ.”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 La Tiina Yesu bula pi Ananayas a bul, “Sii mu, mi nɛ liisu duu tima pipimi. U jaŋ mu bul mi wiaa nialiŋ si bi Ju̱u tiŋŋaa ŋaa teeŋ, ari kuoroo, ari Iziral niaa teeŋ.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Mi nɛ jaŋ dagu hɛɛ-la ŋii u si jaŋ na a tiŋ mi wiaa.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Ŋii nɛ Ananayas sii mu dia-la Sɔɔl si jua. U juu a joŋ u nisaa daŋ Sɔɔl lɛ aŋ bul, “Mi naaŋbie Sɔɔl, la Tiina Yesu-la ŋ si na woŋbiiŋ lɛ ŋ síi kɔ daha, u nɛ tiŋmi. U tiŋmi di mi kɔ di ŋ siaa wuo suri, ka di Wia Diŋ-zɔŋ-la ma hɛŋ lɛ.”
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 U si bul ŋii, di kiaa nagɛ cheŋfiliŋ kerikee guu lii Sɔɔl siaa lɛ tel, ka u bira wuo nina. U sii, ba fou Wii-chuɔlɛ liiŋ.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 U dii kiaa a bira dol. U hɛ Damaasikas lɛ a juu Yesu haritooro-la si hɛ Damaasikas tuɔŋ tapulaa baŋmɛnɛ.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 U si hɛ dimɛ, u guu sii mu Wii-chuɔlɛ diisiŋ a suomo bubul Yesu wiaa a pipi niaa, a bul duu nɛ ŋaa Wia Bie.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Nialiŋ kala si nii wialiŋ u si bula, u ŋaaba wu-kpuŋkpere. Baa piɛsɛ dɔŋɔ, “Baala deeŋ dee fa bi Jerusalɛm lɛ hɛ aa kpu nialiŋ síi to Yesu deeŋ ŋii? Ŋla wiaa saa dee u bira kɔ daha, duu kɛsɛba vɔɔ kaa mu nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ teeŋ?”
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Ka Sɔɔl síi bul wialaa, u wasa kɛŋ doluŋ a kii buŋbuŋ-la. U wuo dagɛ ari Yesu nɛ ŋaa Kirisito, Wia si liisa. U paala faasa bul ŋii, Ju̱u tiŋŋaa si hɛ Damaasikas lɛ, ba naŋdaasiŋ kala yuɔrɛ.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 U hɛ dimɛ a dieni, ŋii nɛ chɛɛ kubala Ju̱u tiŋŋaa vuurɛ di ba kpuu.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Sɔɔl ku nii. Ba yie pɔ taŋ-la boiŋnii-baaliŋ wiihɛyɛ ari titaŋiŋ kala nɛ di ba kpuu.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Titaŋ kubala Sɔɔl haritooroo joŋu hɛ sime tuɔŋ a kɛŋ ŋmɛniŋ vɔɔ, a lɛru u kieli jee-la a tuu jeeŋ hariŋ, a lii mu Jerusalɛm.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Sɔɔl si mu Jerusalɛm, u chichɛ duu juu Yesu haritooro-la tuɔŋ. Ba bi laa dii ari u ŋaa Yesu haritooro-la dɔŋɔ. Ba fifáu.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Yesu naŋzɔɔba-la dɔŋɔ ba síi yirɛ Banabas nɛ pɛu lɛ a kɛnu kaa mu Yesu naŋzɔɔba-la teeŋ. U nɛ bula piba ŋii Sɔɔl si na la Tiina Yesu woŋbiiŋ lɛ, u bul wiaa pu ŋii. Banabas nɛ saa bira bula piba ŋii Sɔɔl si kɛŋ nyu-duoŋ a bul Yesu wiaa pi niaa Damaasikas lɛ.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Ba sɛi u juu ba tuɔŋ a gugɔllɛ ari tuɔtɔruŋ Jerusalɛm lɛ,
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 a bubul Wia wiaa ari nyu-duoŋ la Tiina Yesu doluŋ lɛ. Ba di Ju̱u timma-la síi bul Giriik tiŋŋaa wu-buluŋ, ba kɛŋ wiaa lilɛrɛ. Ba wiwalimɛ di ba kpuu.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 U naaŋbiiri-la si nii wiiŋ deeŋ, ba kɛnu kaa mu Sizariya a ŋaa u mu Taasis.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Ŋii hariŋ lɛ nialiŋ si laa Yesu wiaa dii aa hilimi Judiya ari Galilii ari Samaria tiŋteeŋ lɛ kala na wiese, a wasa ŋaa Wia yarida, a to la Tiina Yesu a fifáu. Wia Diŋ-zɔŋ-la ma pɛba lɛ. Ba puŋa pɛ.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Piita fa gɔllɛ leree kala nɛ. Tapulii kubala u sii mu Lida duu na Wia niaa dimɛ.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 U si mu dimɛ, u na baal kubala baa yirɛ Iniyas. U gbɛrikɛ piŋ dia lɛ jisiŋ chori.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Ŋii nɛ Piita bula pu a bul, “Iniyas, Yesu Kirisito vaariŋ nɛ, sii chuoli ŋ bɔsɔ.” U guu sii a duori.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Nialiŋ kala si lii Lida ari Sarɔŋ na ŋii, a birimɛ to la Tiina Yesu.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Haal kubala nɛ fa hɛ Jɔpa lɛ. U faa to Yesu nɛ. U yiriŋ nɛ Tabita. (Giriik tiŋŋaa kaa yiru Dɔɔkas. U bubuɔŋ nɛ bagil.) U kɛŋ zile kiŋkɛŋ a pipɛ summoo lɛ.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Bua-la lɛ u wiwiilɛ a suu. Ba fou liiŋ a kaa jila bil lusuŋ nyuŋ dia lɛ.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Jɔpa ari Lida fa bi bol. Nialiŋ si laa Yesu wiaa dii a hɛ Jɔpa lɛ nii ari Piita hɛ Lida lɛ. Ba tiŋ niaa balia u teeŋ di ba sulu duu hɛ doluŋ aŋ kɔ ba teeŋ lima lima. Ba mu a bula pu.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Piita sii to ba hariŋ mu. U si mu dimɛ, ba kɛnu jil lusuŋ nyuŋ dia-la. Yo-haalaa kala chiŋ u sɛmɛ aa yel, a paa gɛri-laalaa ari gɛri-vɔbia-la Dɔɔkas fa si yɛrɛ u fa si hɛ u miisiŋ lɛ, a didagɛ Piita.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Piita ŋaa ba kala lii dia-la tuɔŋ. Ba si lia, u tuu kpirimi a chuɔlɛ Wia. U chuɔlɛ Wia dɛrɛ aŋ birimɛ suu-la teeŋ a bul, “Tabita, sii.” U suri u siaa. U si na Piita, u sii hɔŋ.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Piita mu yiu a kɛŋ u nisiŋ lɛ u sii. Ŋii nɛ u yirɛ Wia niaa ari yo-haala-la a joŋo piba. Ba kala nau duu bira weye.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Wiiŋ deeŋ teeli Jɔpa kala nɛ. Niaa yuga a ku laa la Tiina Yesu wiaa dii.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Piita hɛ puri-tisɛru kubala dia lɛ nɛ Jɔpa lɛ a didieni. U yiriŋ nɛ fa Saamɔŋ.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.