Atos 25
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs ARA
1 Fɛsitis si ku laa tiŋteeŋ, u hɔŋ Sizariya lɛ tapulaa batori aŋ sii mu Jerusalɛm.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 U si mu Jerusalɛm ŋii, nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari Ju̱u tiŋŋaa kuhiasiŋ ku bul wii-la Pɔɔl si ŋaa cheiba pu, aŋ sulu
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 duu pɛba lɛ a ŋaa di Pɔɔl kɔ Jerusalɛm. Ba vuura nɛ di ba cheme kpuu woŋbiiŋ lɛ. Ŋii nɛ tii ba bul ŋii.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Ŋii nɛ Fɛsitis bul di ba kɛnu tɔ dia nɛ Sizariya tiŋteeŋ lɛ, duu sí lee-la lii, duu ma jaŋ miira mu dimɛ sisɛlɛ.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Ŋii nɛ u bul di ba leŋ di ba kuhiasiŋ to u hariŋ mu Sizariya, di u nɛ ŋaa wii cheiba lɛ, di ba bul u teeŋ dimɛ duu nii.
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Fɛsitis chua Jerusalɛm lɛ ari tapulaa chori koo fii aŋ-na miira mu Sizariya. U taŋ si pula, u mu hɔŋ sariya didilliŋ aŋ ŋaa ba kɛŋ Pɔɔl kaa kɔ.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Pɔɔl si kɔ, Ju̱u timma-la si lii Jerusalɛm kɔ, ba ku gollu chu a bul di wialiŋ Pɔɔl si cheye yuga nɛ siifiɛsɛ, ama ba bi wuo dagɛ ari wialiŋ ba si bula a tigɛu lɛ ŋaa wutitiiba.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Ŋii nɛ Pɔɔl ma bul wiaa duu laa u titia a bul, “Mi bi Ju̱u tiŋŋaa naabalimaba woŋbii-la ba síi to wii-kala cheye, mi bira bi wii ma kala cheye a tigɛ Wia-dia lɛ koo Rom kuori-baliŋ ma lɛ.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Fɛsitis ma faa chɛ di Ju̱u tiŋŋaa chou nɛ, ŋii nɛ u piɛsɛ Pɔɔl ari u jaŋ cho duu mu Jerusalɛm duu dii u sariya dimɛ a tiŋ wiaa deeŋba ba si bula a tigɛu lɛ koo?
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Ŋii nɛ Pɔɔl si, “Ai, mi jaŋ cho di mi mu kuori-baliŋ teeŋ. U maga di u nɛ dii mi sariya. Ŋ titia jima woruŋ ari mi bi wii ŋaa chei Ju̱u tiŋŋaa lɛ.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Di mi nɛ fa ŋaa wii chei a magɛ di ba kpumi, mi faa sɛi nɛ, ama di wialiŋ kala ba síi bul ŋaa wu-nyiariŋ nɛ, nuu-kala tuo duu wuo joŋmi hɛ ba nisiŋ lɛ di ba kpumi. Mii suluŋ di ŋ leŋ di mi mu kuori-baliŋ teeŋ duu nɛ dii mi sariya.”
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Ŋii nɛ Fɛsitis ari u nihiasiŋ vuurɛ wiaa. Ka u bula pi Pɔɔl a bul, “Na ŋ si ŋ jaŋ mu kuori-baliŋ teeŋ duu nɛ dii ŋ sariya. Ŋ saa jaŋ mu.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 U bi diene di kuoro kubala ba síi yirɛ Agiripa ari u dihaala ba síi yirɛ Bɛɛnis kɔ di ba chuɔlɛ Fɛsitis Sizariya lɛ.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Ba si mu dimɛ tapulaa baŋmɛnɛ, Fɛsitis bul Pɔɔl wiaa kala a piba a bul, “Baal kubala nɛ hɛ daha. Fiilis nɛ fa kɛnu kaa tɔ dia. U ha hɛ dimɛ.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Mi si mu Jerusalɛm, nialiŋ si kpu pusuŋ pipi Wia kuhiasiŋ ari ba nihiasiŋ Ju̱u tiŋŋaa tuɔŋ ku bul wialiŋ u si ŋaa cheiba lɛ, aŋ bul di mi dii u sariya a joŋ cheeriŋ pu.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Ŋii nɛ mi bula piba ari Rom tiŋŋaa bi sɛi di ba bul duu cheye nɛ aŋ joŋ tiina hɛ u diŋdɔŋŋɔɔ nisiŋ lɛ, see di ba kala hɔnɔ, di dɔŋɔ bul u wiaa, dɔŋɔ ma bul u wiaa.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ŋii nɛ ba kɔ daha. Ba si kɔ, mi bi kaa dieni. U taŋ si pula, mi mu sariya didilliŋ aŋ ŋaa ba kɛŋ baal-la kaa kɔ.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Nialiŋ fa síi bul Pɔɔl teeŋ sii chiŋ a bul wialiŋ Pɔɔl si ŋaa chei. Mi fa biina di ba jaŋ dagɛ wu-bɔmɔ-la u si ŋaa. Ama ba bi wuo dagɛ.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Wii-la ba si bula nɛ ŋaa wu-kaa-lɛrii nɛ ba kaa lɛrɛ a mu tigɛ ba Wii-chuɔluŋ lɛ ari baal kubala si suba, baa yirɛ Yesu. Pɔɔl yie bubul ari Yesu sii suuŋ lɛ a hɛ u miisiŋ lɛ.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Mi fa bi jiŋ ŋii mi si jaŋ to a jiŋ wiiŋ deeŋ tuɔŋ. Ŋii nɛ mi piɛsɛ Pɔɔl ari u jaŋ sɛi a mu Jerusalɛm di ba dii u sariya dimɛɛ?
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Pɔɔl bi sɛyɛ. U sulmi di mi leŋ di ba benu a kɛnu kaa mu kuori-baliŋ teeŋ di u dii u sariya. Ŋii nɛ mi ŋaa ba bibenu. Mi nɛ ku na woŋbiiŋ, mi jaŋ leŋ di ba kɛnu mu kuori-baliŋ teeŋ di u dii u sariya.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Ŋii nɛ Agiripa bula pi Fɛsitis ari u titia cho duu ma nii baal-la niiŋ nɛ. Ŋii nɛ Fɛsitis bula pu ari u chie jaŋ nii u wu-buluŋ.
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 U taŋ si pula, Agiripa ari Bɛɛnis mu sariya didiiliŋ. Ba kpiɛrɛ ba titia woruŋ a mu juu dii-bal-la. Niaa zilba kiŋkɛŋ. Ba di laali-yuoroo nihiasiŋ ari ni-balaa taŋ-la lɛ, ba kala ku juu a hɔŋ dɔŋɔ lɛ. Ba kala si hɔŋ ŋii, Fɛsitis ŋaa ba kɛŋ Pɔɔl ku juu.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Ŋii nɛ Fɛsitis bul, “Kuoro Agiripa, ma di nialiŋ kala si hɛ daha, ma na baala deeŋ. U wiaa nɛ tii Ju̱u timma-la si hɛ daha ari Ju̱u timma-la si lii Jerusalɛm kala ku wiwalimɛmi. Baa ŋaa goŋ a bul di u bi maga di u kɛŋ miisiŋ.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Mi-na bi na ari u si ŋaa wii-la chei a magɛ di ba kpuu. Ama u titia nɛ sulmi ari u jaŋ mu kuori-baliŋ teeŋ duu dii u sariya. Mi saa jaŋ leŋ duu mu.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Ama mi paala bi chaasa jiŋ wii-la kala mi si jaŋ ŋmuŋsa pi kuori-baliŋ a mu tigɛu lɛ. Ŋii nɛ tii mi kɛnu kaa kɔ ma teeŋ di ma nii u wiaa. Ŋ-na kuoro Agiripa teeŋ nɛ mi saa paala kɛnu kaa kɔ. Mi biina ari ŋ ma nɛ juu wii-la tuɔŋ, ŋ jaŋ wuo na wii di mi wuo ŋmuŋsɛ teniŋ pi kuori-baliŋ.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 U bi woŋbii kɛnɛ mi teeŋ di mi nɛ leŋe di ba kɛŋ daŋsarika kaa mu kuori-baliŋ teeŋ, aŋ bi chaasa bul wii-la kala u si ŋaa chei.”
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.