Atos 16
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs ARC
1 Ŋii nɛ Pɔɔl sii mu Dɛɛbi, a lii dimɛ a mu Lisita. U mu dimɛ ŋii di Yesu haritooroo kubala hɛ dimɛ, baa yirɛ Timoti. U naaŋ fa ŋaa Ju̱u tiina nɛ a ma fa laa Yesu wiaa dii, aŋ ka u nyimma fa ŋaa Giriik tiina.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Nialiŋ si laa Yesu wiaa dii Lisita ari Ikooniam kala lɛ bibɛsɛ baal-la lɛ.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Pɔɔl faa chɛ di Timoti to u hariŋ. A tiŋ Ju̱u tiŋŋaa si hɛ lere-la lɛ wiaa Pɔɔl kɛnu keri u peniŋ, bɛɛ wiaa ba kala jima ari u nyimma ŋaa Giriik tiina nɛ.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Ba síi mu tasi-la ŋii, ba bul wiaa a pi nialiŋ si laa Yesu wiaa dii dimɛ. Ba bula piba wialiŋ Yesu naŋzɔɔba-la ari nialiŋ si laa Yesu wiaa dii kuhiasiŋ Jerusalɛm lɛ si bile piba di ba tuto.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Ŋii nɛ nialiŋ si laa Yesu wiaa dii aa hilimi wasa kɛŋ yarida. Ba ku puŋaa pɛ tapulii kala.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Pɔɔl ari Saalas gɔllɛ ŋii halii a to Firijia ari Galiisia tiŋteeŋ, bɛɛ wiaa Wia Diŋ-zɔŋ-la biba woŋbiiŋ pa di ba bul Wia niiŋ wiaa Esia tiŋteeŋ lɛ.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Ka ba joŋ ba woŋbiiŋ a mu yi Maasiya. Dimɛ nɛ ba walimɛ di ba juu Bitiinia tiŋteeŋ, ama Yesu Diŋ-zɔŋ-la biba woŋbiiŋ pa.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Ŋii nɛ ba to Maasiya tiŋteeŋ a mu yi Turɔwas.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Dimɛ, titaŋiŋ Pɔɔl na ari duosoo tuɔŋ di baal kubala a lii Masidoonia, duu china aa sulu duu kɔ Masidoonia tiŋteeŋ a pɛba lɛ.
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Pɔɔl si na ŋii dɛrɛ, la duu ŋaa siri di la mu Masidoonia, bɛɛ wiaa la jima ari Wia sɛnɛ dagɛla di la mu bul Wia wu-zɔmɔ-la a pi nialiŋ si hɛ lee-la nɛ.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Ba bira sii dimɛ a sii juu liiŋ daboro, a duoro chol tegi tegi a mu Saamɔtas. U taŋ si pula la bira sii a mu Niyapɔlis.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 La bira lii dimɛ a vɛnɛ mu Filipa. U fa ŋaa ta-bal nɛ Masidoonia sɛmɛ dɔŋɔ a tuto Rom. La hɔŋ taŋ-la lɛ tapulaa baŋmɛnɛ.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Chɛ-wiesii-la chɛɛŋ si yie, la lii taŋ-la tuɔŋ a mu fuoŋ niiŋ. La fa biina la jaŋ na Wia di-chuɔluŋ dimɛ. La si mu dimɛ, la tuu hɔŋ a bul wiaa pipi haala-la fa si hilime dimɛ di ba chuɔlɛ Wia.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Haala-la si jegile nii la wialiŋ, ba tuɔŋ haal kubala nɛ fa hɛ dimɛ, baa yirɛ Lidia. U fa lii Taataya tiŋteeŋ nɛ. U fa biri gɛnniŋ nɛ a yiyallɛ. U faa chuɔlɛ Wia nɛ. U si jegile nii wialiŋ Pɔɔl fa síi bul, Wia pullɛ u tuɔŋ, u laa wialiŋ dii.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ba fo ba di u dia niaa Wii-chuɔlɛ liiŋ. Ŋii nɛ haal-la sulla a bul, “Di ma nɛ biina di mi sɛnɛ laa Yesu wiaa dii nɛ, má ku juu chua mi dia lɛ.” U si sulla dieni ŋii, la mu chua.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Chɛɛ kubala la bira mu Wia di-chuɔluŋ. Yomo toli-bie ku cheŋla. Jima nɛ kɛnu, u vuga pipi niaa. U vuga na moribiee yugɛ a pi nialiŋ si tiiu.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 U to la di Pɔɔl hariŋ a yie faasaa bul, “Niaa deeŋba tiŋ tiŋtiŋŋaa a pi Wii-baliŋ si yuga a kii kuŋ-kuŋ-kala. Ba bulaa pima ŋii ma si jaŋ ŋaa di Wia laama ta.”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 U yie ŋaa ŋii tapulii kala. Ŋii nɛ Pɔɔl baaniŋ sii. U miira birima chaasɛ tolo-la, aŋ bula pi jima-la a bul, “Yesu Kirisito doluŋ lɛ mi si, ŋŋ lii aŋ leŋ tolo-la.” Jima-la guu lii tolo-la lɛ.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Tolo-la tiŋŋaa si na ari ba bira bi moribie-la ka na, ba kɛŋ Pɔɔl ari Saalas a lɛrɛ mu ba taŋ kuhiasiŋ teeŋ ba si yie hihilimi lee-la.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Ba kɛŋba kaa mu ba Rom kuhiasiŋ teeŋ, a bula piba a bul, “Niaa deeŋba ŋaa Ju̱u tiŋŋaa nɛ aŋ wiwalimɛ niaa la taŋ tuɔŋ.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 Baa dagɛla di laa ŋaa wialaa la Rom tiŋŋaa síi kisu.”
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Ni-daŋ-la kala fa si hilime, ba sii pɛ ba nihiasi-la lɛ a kɛŋ Pɔɔl ari Saalas. Ŋii nɛ Rom tiŋŋaa kuhiasiŋ kɛŋ ba gɛnniŋ wuri aŋ bul di ba viirɛba.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Ba faasa viirɛba aŋ kɛŋba tɔ dia, aŋ bula pi sarika bibenni-la duu tɔba woruŋ di ba sí wuo lii.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 U nii ba niiŋ a kɛŋ Pɔɔl ari Saalas a kaa kiele juu sipaaŋ dia tuɔŋ, a kɛŋ ba naasiŋ baliamiŋ kala hɛ kuruŋ.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ari tita-siesee Pɔɔl ari Saalas chuchuɔlɛ Wia a yii yiilaa a didɛnnɛ Wia. Nialiŋ ba si kaa tɔ dia ku-kaanaa ma jijegili aa nii.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Ŋii nɛ tiŋteeŋ guu zigili a kɛŋ sarika dia-la ma kala kaa zigili. Borusuŋ kala guu suri. Nuu-kala kuruŋ ma lii tel.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Sarika bibenni-la hirike sii doŋ lɛ a na di sarika-la borusuŋ kala suro. U biina nialiŋ kala ba si kaa tɔ dia, ba lii fá viiri nɛ. U liisɛ u tokobii duu kpu u titia.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Ŋii nɛ Pɔɔl faasa kpia a bula pu a bul, “Sí ŋ titia kpu. La kala nɛ hɛ daha.”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Sarika bibenni-la ŋaa ba kɛŋ chaaniŋ kaa kɔ. U laa fá juu, a tuu tel Pɔɔl ari Saalas naasiŋ lɛ a chichel.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 U kɛŋba kaa lii a piɛsɛba a bul, “Mi naŋdɔŋsuŋ, ɛɛ nɛ mi jaŋ ŋaa di Wia laami ta?”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Ŋii nɛ ba bula pu a bul, “Laa la Tiina Yesu wiaa dii, di Wia laa ma ari ŋ dia niaa kala ta.”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Ŋii nɛ ba bul la Tiina Yesu niiŋ wiaa pi ba di u dia niaa kala.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Titaŋ-la titia nɛ sarika bibenni-la kɛŋba a chɛsɛ ba yaraa naawiilaa, ka ba fo ba di u dia niaa kala Wii-chuɔlɛ liiŋ.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Sarika bibenni-la kɛŋ Pɔɔl ari Saalas a kaa mu u dia, a piba kudiilee ba dii. Ba di u dia niaa kala ŋaa tuɔtɔru ari ba si laa Wia wiaa dii.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Taŋ si pula, Rom nihiasiŋ tiŋ di ba mu bula pi porisiba kuhiasiŋ di ba bula pi sarika bibenni-la duu liisɛ Pɔɔl ari Saalas.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Ŋii nɛ sarika bibenni-la bula pi Pɔɔl di Rom nihiasi-la tima di ba bula pu duu liisɛ ba di Saalas. Ŋii wiaa ba jaŋ wuo mu ari yarifiɛlaa.
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ŋii nɛ Pɔɔl bula pi porisi kuhiasi-la a bul, “Ba viirɛla niaa tuɔŋ, aŋ bi la sariya die a dagɛla wu-cheyiŋ, aŋ ka la ma ŋaa Rom tiŋŋaa. Ŋii nɛ ba kɛŋla tɔ dia. Ka lɛɛlɛ baa chɛ di la luɔra viiri. Ai, la bi sɛi. U maga di Rom nihiasi-la titia kɔ daha nɛ a ku liisɛla.”
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Ŋii nɛ porisi kuhiasi-la mu bula pi Rom nihiasi-la ari Pɔɔl ari Saalas ma ŋaa Rom timma nɛ. Ba si nii ŋii, fawulluŋ kɛŋba.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Ŋii nɛ ba sii mu sulba ari ba cheye nɛ aŋ liisɛba sarika lɛ, aŋ bula piba di ba lii ba taŋ lɛ.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Ba lii sarika lɛ a mu Lidia dia. Dimɛ nɛ ba na nialiŋ dɔŋsuŋ si laa Yesu wiaa dii. Ba bul wiaa piba a ŋaa ba nyuŋ nyaasɛ, aŋ viiri.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.