Apocalipse 16
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs NVI
1 Ŋii nɛ mi nii nuu yiikoro duu lii Wia-dia-la tuɔŋ. U bula pi Wia tiŋdaara-la balipɛ ari yiikori-baliŋ a bul, “Má kɛŋ gbaŋsiŋ balipɛ-la si kɛŋ Wia baaniŋ kaa mu bisa hɛ dunia lɛ.”
1 Então ouvi uma forte voz que vinha do santuário dizendo aos sete anjos: "Vão derramar sobre a terra as sete taças da ira de Deus".
2 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-la buŋbuŋ tiina joŋ u gbaŋa-la Wia baaniŋ si hɛ u tuɔŋ, a kaa mu bisa hɛ dunia lɛ. U si bisa hɛ dɛrɛ, ŋii nɛ naawiil-bɔŋŋɔɔ síi suɔra kɛŋ nialiŋ kala si kɛŋ baga ku-la magiliŋ, aŋ pɛ chuɔlɛ u nagisiŋ ba si mɛ a bil.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça pela terra, e abriram-se feridas malignas e dolorosas naqueles que tinham a marca da besta e adoravam a sua imagem.
3 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-liamiŋ joŋ u gbaŋa ari Wia baaniŋ a kaa mu bisa hɛ mugi-baliŋ lɛ. Ŋii nɛ mugi-bal-la birimɛ a nagɛ nuhuobiine si suba chaliŋ. U si ŋaa ŋii, kialiŋ kala si kɛŋ miisiŋ a hɛ mugi-bal-la tuɔŋ suu.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e este se transformou em sangue como de um morto, e morreu toda criatura que vivia no mar.
4 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-tori-la ma kɛŋ u gbaŋa kaa mu a bisa hɛ fuo-biisiŋ ari fuo-buloo lɛ. Ba kala birimɛ chaliŋ.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de águas, e eles se transformaram em sangue.
5 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-la si kɛŋ liiŋ doluŋ ma bul wiaa. U si, “La Tiina Wia, ŋ kiaa sima nɛ di ŋ dɔgisɛ dunia niaa. Ŋ nɛ Tuɔ-pul Tiina, ŋ nɛ nii-la fa si hɛ dimɛ faafaa kala ari nii-la si hɛ dimɛ lɛɛlɛ.
5 Então ouvi o anjo que tem autoridade sobre as águas dizer: "Tu és justo, tu, o Santo, que és e que eras, porque julgaste estas coisas;
6 Dunia niaa kpu ŋ niaa ari nialiŋ fa síi bul wiaa, ŋ Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ. Ba si ŋaa ŋii nɛ tii ŋ ŋaa chaliŋ piba di ba nyua. U maga di ba nyua nɛ.”
6 pois eles derramaram o sangue dos teus santos e dos teus profetas, e tu lhes deste sangue para beber, como eles merecem".
7 Ŋii nɛ mi nii nuu yiikoro duu bul wiaa. Yiikori-la lii koru-la nyuŋ ba fa si yie kpu pusuŋ a nyigɛ a pi Wia nɛ. U tiina si, “Wutitii, la Tiina Wia Wii-jaribakɔ, ŋ kɛŋ wutitii, wutitii woŋbiiŋ nɛ ŋ to a didii niaa sariya ŋii.”
7 E ouvi o altar responder: "Sim, Senhor Deus todo-poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos".
8 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-nɛsɛ-la joŋ u gbaŋa a bisa hɛ wii-pɔsuŋ lɛ. Ŋii nɛ wia faasa pɔsɛ a nagɛ nyiniŋ, a nyinyigɛ niaa.
8 O quarto anjo derramou a sua taça no sol, e foi dado poder ao sol para queimar os homens com fogo.
9 Wii-pɔsuŋ si faasa pɔsɛ a nyigɛ niaa ŋii, ba na baaniŋ Wia nyuŋ a tutuusɛ u joŋŋoo, bɛɛ wiaa ba jima u nɛ kɛŋ doluŋ nyanyal-yiri deeŋba kala lɛ. Ama ba bi birima lii ba haachɛba lɛ di ba chuɔlɛ Wia.
9 Estes foram queimados pelo forte calor e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem domínio sobre estas pragas; contudo se recusaram a se arrepender e a glorificá-lo.
10 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-nɔŋ-la joŋ u gbaŋa a bisa u tuɔŋ kiaa a hɛ baga ku-la lɛ, lee-la u fa síi dii kuoruŋ. Ŋii nɛ birimiŋ tɔ lee-la kala, ka nialiŋ kala si hɛ dimɛ ma yaraa bibieri, ba didiŋ ba neŋdelimee.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino ficou em trevas. De tanta agonia, os homens mordiam a própria língua,
11 A tiŋ ba yara-la síi wii, ari ba naawiila-la wiaa, ba tutuusɛ Wia joŋŋoo, nii-la si hɛ Wia-jaŋ. Ama ba bi birima lii ba haachɛba lɛ di ba chuɔlɛ Wia.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu, por causa das suas dores e das suas feridas; contudo, recusaram-se a arrepender-se das obras que haviam praticado.
12 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-du-la joŋ u gbaŋa ari Wia baaniŋ a bisa hɛ fuo-bal kubala baa yirɛ Yufiretis lɛ. Ŋii nɛ fuo-la kala hu. Fuo-la si hua, kuoro-la si lii taŋ sɛmɛ wuo na woŋbiiŋ a to fuo-naa-la tuɔŋ a kukɔ.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que fosse preparado o caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Ŋii nɛ mi na jiŋ-bɔŋŋɔɔ batori di ba nagɛ yiŋŋaa. Dɔŋɔ lii diŋ-la lɛ, dɔŋɔ ma lii baga ku-la lɛ, dɔŋɔ ma lii nii-la si nyia wiaa duu bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ. Ba lii ba niiriŋ lɛ a ku lii.
13 Então vi saírem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Jiŋ-bɔŋŋɔɔ deeŋba batori lii Sitaani lɛ nɛ a yie ŋiŋaa wu-kpuŋkperisiŋ. Ba nɛ gɔllɛ dunia kuoroo kala teeŋ, a kɛŋba hɛ dɔŋɔ lɛ baa ŋaa siri di ba yuo laaliŋ. Tapul-bal-la Wii-jaribakɔ si liisa di wiaa deeŋba kala ŋaa, ba jaŋ yuo laal-la.
14 São espíritos de demônios que realizam sinais miraculosos; eles vão aos reis de todo o mundo, a fim de reuni-los para a batalha do grande dia do Deus todo-poderoso.
15 (Má bee na, mi jaŋ kɔ ari gaara si yie kɔ ŋii. Wia jaŋ pɛ nii-la kala si bi doŋ pina aŋ pɔ lɛ, nii-la kala si laalɛ u gɛriŋ, di niaa si u yaribiree na.)
15 "Eis que venho como ladrão! Feliz aquele que permanece vigilante e conserva consigo as suas vestes, para que não ande nu e não seja vista a sua vergonha".
16 Ŋii nɛ Wia kɛŋ dunia kuoro-la a kaa mu hilimi lee kubala di ba yuo laaliŋ. Hiiburu tiŋŋaa yiikoro lɛ baa yirɛ lee-la Amagɛdɔŋ.
16 Então os três espíritos os reuniram no lugar que, em hebraico, é chamado Armagedom.
17 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-pɛ-la joŋ u gbaŋa, a joŋ u tuɔŋ kiaa bisa hɛ peliŋ lɛ. Ŋii nɛ yiikori-bal kubala lii lee-la kuori-kpasa-la si china Wia-dia-la tuɔŋ a bul, “Wialiŋ didɛriŋ yie nɛ.”
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e do santuário saiu uma forte voz que vinha do trono, dizendo: "Está feito! "
18 Ŋii nɛ duonuŋ liligisɛ a kpikpia. Leriŋ kala ŋiŋaa goŋ, ka tiŋteeŋ ma faasa zigili. Dunia si suomo, u ha bi ŋii zigile aŋ ka.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes, trovões e um forte terremoto. Nunca havia ocorrido um terremoto tão forte como esse desde que o homem existe sobre a terra.
19 Tiŋteeŋ si zigili ŋii, u kɛŋ ta-bal-la kaa kpaa leree batori, ka tiŋtee kala ta-balaa ma titel. Ŋii nɛ Wia liise mu yi Babilɔŋ lɛ. U dɔgisu nɛ woruŋ a mu yi ŋii u si na baaniŋ u nyuŋ lɛ.
19 A grande cidade foi fracionada em três partes, e as cidades das nações se desmoronaram. Deus lembrou-se da grande Babilônia e lhe deu o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Ŋii nɛ tiŋteye-la liiŋ fa si gollo chu, ba kala lɛl. Peelee ma kala lɛl.
20 Todas as ilhas fugiram, e as montanhas desapareceram.
21 Ka duoŋ-tabii-balaa si faasa yuŋ kiŋkɛŋ a nagɛ nɔmuŋ-tabiaa, ba lii wia nyuŋ ku tuu tel niaa nyuŋ ba susuu. Wii-la fa ŋaa wu-lɔru nɛ. Ŋii nɛ ni-kaana-la tuusɛ Wia joŋŋoo a tiŋ duoŋ-tabia-la wiaa.
21 Caíram sobre os homens, vindas do céu, enormes pedras de granizo, de cerca de trinta e cinco quilos cada; eles blasfemaram contra Deus por causa do granizo, pois a praga fora terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.