Apocalipse 16
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs ARC
1 Ŋii nɛ mi nii nuu yiikoro duu lii Wia-dia-la tuɔŋ. U bula pi Wia tiŋdaara-la balipɛ ari yiikori-baliŋ a bul, “Má kɛŋ gbaŋsiŋ balipɛ-la si kɛŋ Wia baaniŋ kaa mu bisa hɛ dunia lɛ.”
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-la buŋbuŋ tiina joŋ u gbaŋa-la Wia baaniŋ si hɛ u tuɔŋ, a kaa mu bisa hɛ dunia lɛ. U si bisa hɛ dɛrɛ, ŋii nɛ naawiil-bɔŋŋɔɔ síi suɔra kɛŋ nialiŋ kala si kɛŋ baga ku-la magiliŋ, aŋ pɛ chuɔlɛ u nagisiŋ ba si mɛ a bil.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-liamiŋ joŋ u gbaŋa ari Wia baaniŋ a kaa mu bisa hɛ mugi-baliŋ lɛ. Ŋii nɛ mugi-bal-la birimɛ a nagɛ nuhuobiine si suba chaliŋ. U si ŋaa ŋii, kialiŋ kala si kɛŋ miisiŋ a hɛ mugi-bal-la tuɔŋ suu.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-tori-la ma kɛŋ u gbaŋa kaa mu a bisa hɛ fuo-biisiŋ ari fuo-buloo lɛ. Ba kala birimɛ chaliŋ.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-la si kɛŋ liiŋ doluŋ ma bul wiaa. U si, “La Tiina Wia, ŋ kiaa sima nɛ di ŋ dɔgisɛ dunia niaa. Ŋ nɛ Tuɔ-pul Tiina, ŋ nɛ nii-la fa si hɛ dimɛ faafaa kala ari nii-la si hɛ dimɛ lɛɛlɛ.
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 Dunia niaa kpu ŋ niaa ari nialiŋ fa síi bul wiaa, ŋ Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ. Ba si ŋaa ŋii nɛ tii ŋ ŋaa chaliŋ piba di ba nyua. U maga di ba nyua nɛ.”
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Ŋii nɛ mi nii nuu yiikoro duu bul wiaa. Yiikori-la lii koru-la nyuŋ ba fa si yie kpu pusuŋ a nyigɛ a pi Wia nɛ. U tiina si, “Wutitii, la Tiina Wia Wii-jaribakɔ, ŋ kɛŋ wutitii, wutitii woŋbiiŋ nɛ ŋ to a didii niaa sariya ŋii.”
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-nɛsɛ-la joŋ u gbaŋa a bisa hɛ wii-pɔsuŋ lɛ. Ŋii nɛ wia faasa pɔsɛ a nagɛ nyiniŋ, a nyinyigɛ niaa.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Wii-pɔsuŋ si faasa pɔsɛ a nyigɛ niaa ŋii, ba na baaniŋ Wia nyuŋ a tutuusɛ u joŋŋoo, bɛɛ wiaa ba jima u nɛ kɛŋ doluŋ nyanyal-yiri deeŋba kala lɛ. Ama ba bi birima lii ba haachɛba lɛ di ba chuɔlɛ Wia.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-nɔŋ-la joŋ u gbaŋa a bisa u tuɔŋ kiaa a hɛ baga ku-la lɛ, lee-la u fa síi dii kuoruŋ. Ŋii nɛ birimiŋ tɔ lee-la kala, ka nialiŋ kala si hɛ dimɛ ma yaraa bibieri, ba didiŋ ba neŋdelimee.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 A tiŋ ba yara-la síi wii, ari ba naawiila-la wiaa, ba tutuusɛ Wia joŋŋoo, nii-la si hɛ Wia-jaŋ. Ama ba bi birima lii ba haachɛba lɛ di ba chuɔlɛ Wia.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-du-la joŋ u gbaŋa ari Wia baaniŋ a bisa hɛ fuo-bal kubala baa yirɛ Yufiretis lɛ. Ŋii nɛ fuo-la kala hu. Fuo-la si hua, kuoro-la si lii taŋ sɛmɛ wuo na woŋbiiŋ a to fuo-naa-la tuɔŋ a kukɔ.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 Ŋii nɛ mi na jiŋ-bɔŋŋɔɔ batori di ba nagɛ yiŋŋaa. Dɔŋɔ lii diŋ-la lɛ, dɔŋɔ ma lii baga ku-la lɛ, dɔŋɔ ma lii nii-la si nyia wiaa duu bul wiaa, Wia Diŋ-zɔŋ-la doluŋ lɛ. Ba lii ba niiriŋ lɛ a ku lii.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 Jiŋ-bɔŋŋɔɔ deeŋba batori lii Sitaani lɛ nɛ a yie ŋiŋaa wu-kpuŋkperisiŋ. Ba nɛ gɔllɛ dunia kuoroo kala teeŋ, a kɛŋba hɛ dɔŋɔ lɛ baa ŋaa siri di ba yuo laaliŋ. Tapul-bal-la Wii-jaribakɔ si liisa di wiaa deeŋba kala ŋaa, ba jaŋ yuo laal-la.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 (Má bee na, mi jaŋ kɔ ari gaara si yie kɔ ŋii. Wia jaŋ pɛ nii-la kala si bi doŋ pina aŋ pɔ lɛ, nii-la kala si laalɛ u gɛriŋ, di niaa si u yaribiree na.)
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Ŋii nɛ Wia kɛŋ dunia kuoro-la a kaa mu hilimi lee kubala di ba yuo laaliŋ. Hiiburu tiŋŋaa yiikoro lɛ baa yirɛ lee-la Amagɛdɔŋ.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Ŋii nɛ Wia tiŋdaari-pɛ-la joŋ u gbaŋa, a joŋ u tuɔŋ kiaa bisa hɛ peliŋ lɛ. Ŋii nɛ yiikori-bal kubala lii lee-la kuori-kpasa-la si china Wia-dia-la tuɔŋ a bul, “Wialiŋ didɛriŋ yie nɛ.”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Ŋii nɛ duonuŋ liligisɛ a kpikpia. Leriŋ kala ŋiŋaa goŋ, ka tiŋteeŋ ma faasa zigili. Dunia si suomo, u ha bi ŋii zigile aŋ ka.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Tiŋteeŋ si zigili ŋii, u kɛŋ ta-bal-la kaa kpaa leree batori, ka tiŋtee kala ta-balaa ma titel. Ŋii nɛ Wia liise mu yi Babilɔŋ lɛ. U dɔgisu nɛ woruŋ a mu yi ŋii u si na baaniŋ u nyuŋ lɛ.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Ŋii nɛ tiŋteye-la liiŋ fa si gollo chu, ba kala lɛl. Peelee ma kala lɛl.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Ka duoŋ-tabii-balaa si faasa yuŋ kiŋkɛŋ a nagɛ nɔmuŋ-tabiaa, ba lii wia nyuŋ ku tuu tel niaa nyuŋ ba susuu. Wii-la fa ŋaa wu-lɔru nɛ. Ŋii nɛ ni-kaana-la tuusɛ Wia joŋŋoo a tiŋ duoŋ-tabia-la wiaa.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.