2 Coríntios 7
Yesu Kiristito Wu-Zɔŋŋɔɔ (Ghana) (SIL) vs ACF
1 Mi naaŋbii-kpianaba, Wia si folo bul di u jaŋ ŋaa wiaa deeŋba kala pila, má leŋ di la liisɛ la titia disiŋ-na kala lɛ. Di la nɛ bi disiŋ kala ŋaa, ŋii jaŋ dagɛ ari wutitii, la sɛnɛ fifá Wia nɛ.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Má chaasa pullɛ ma tuɔŋ pila. La bi wii ŋaa cheima, la bi ma nyuŋ ma cheye, la bira bima gura maa.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Mi si bul wiiŋ deeŋ, u bi naga ari mi si di ma cheye nɛ, bɛɛ wiaa mi laa sipaaŋ bula pima ari la choma nɛ. Ŋii wiaa, di miisiŋ nɛ, la kala jaŋ kɛnu, di suuŋ ma nɛ, la kala jaŋ suu.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 La nyuŋ nyaasa ma wiaa nɛ. A tiŋ ma wiaa nɛ tii la bibigisi la titia lɛ. Mi kala nɛ ŋaa tuɔtɔru. La na hɛɛŋ nɛ kiŋkɛŋ, ama mi tuɔŋ faasa tɔrɛ nɛ.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 La si paala ku juu Masidoonia tiŋteeŋ, la bi wiesee na. Wiaa juula woruŋ. La yaraa lɛ la na hɛɛŋ, la tuɔbiinaa lɛ wiaa wiwalimɛla woruŋ.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Ŋii nɛ la naaŋbie kubala baa yirɛ Taatis kɔ la teeŋ. U si kɔ ŋii, la tuɔŋ tɔrɛ nɛ woruŋ. Wia nɛ pila tuɔtɔruŋ deeŋ. U nɛ yie ŋaa nialiŋ tuɔŋ si cheye na tuɔtɔruŋ.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 U si kɔ ŋii duŋduŋa dee bi leŋe la tuɔŋ tɔrɛ. U bula pila ari ma kɛnu woruŋ, u ma tuɔŋ tɔrɛ. U bira bula pila ari ma cho di ma nami, a bira bula pila ari wii-la mi si bula pima ŋaa ma tuɔŋ faasa chei nɛ, a bira bula pila ari ma cho mi wiaa nɛ. Ŋii wiaa mi tuɔ-chei-la miira birimɛ tuɔtɔruŋ nɛ.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Teŋ-la mi si ŋmuŋsa pima leŋe ma tuɔŋ cheye nɛ. Di ma tuɔŋ nɛ cheye maa, mi-na tuɔŋ bi cheye. Di ma tuɔŋ nɛ fa cheye a tiŋ teŋ-la wiaa, mi jima ari ma tuɔŋ bi jaŋ chei a dieni.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Ama lɛɛlɛ mi tuɔŋ tɔrɔ nɛ, bɛɛ wiaa ma birima lii ma haachɛba lɛ. Ma síi to Wia nɛ tii ma tuɔŋ chei ŋii, ama ma saa bi tele.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Di Wia nɛ leŋe nuu tuɔŋ chei a tiŋ u haachɛba wiaa, u tiina yie birima lii u haachɛba-la lɛ nɛ. Di u nɛ ŋaa ŋii, Wia laau ta. Ama di nuu tuɔŋ nɛ cheye ari dunia niaa tuɔŋ si cheye ŋii, u tiina bi jaŋ kɛŋ miisiŋ Wia teeŋ.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Má bee na hɛɛ-la ma si na a tiŋ ma síi chɛ di ma to Wia woŋbii-la wiaa. Lɛɛlɛ ma fiɛsɛ siiŋ nɛ a didagɛ ari ma bi wii cheye. Ma na baaniŋ nɛ a tiŋ wu-bɔmɔ-la ma si ŋaa wiaa. Fawulluŋ kɛŋma. Ma chomi nɛ a fiɛsɛ siiŋ di ma nami. Ma ŋaa siri di ma dɔgisɛ nialiŋ síi ŋaa wu-bɔŋŋɔɔ ma tuɔŋ. Ma daga ari ma bi wii-kala cheye.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Ŋii wiaa teŋ-la mi si ŋmuŋsa, u bi naga ari nii-la si ŋaa wiaa chei nɛ tii mi ŋmuŋsɛ. Mi bira bi ŋmuŋsa pi nii-la si na hɛɛŋ a tiŋ ba si ŋaa wii-la cheiu lɛ. Ama mi ŋmuŋsa nɛ di ma dagɛ Wia sipaaŋ ari ma chola nɛ.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Ŋii wiaa la tuɔŋ piŋ di-bala nɛ. Taatis si kɔ ma teeŋ, ma leŋe u tuɔŋ tɔrɛ nɛ woruŋ. U tuɔbiinaa ma piŋ di-bala. Ŋii nɛ leŋe la ma tuɔŋ tɔrɛ.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Mi bigisi mi titia lɛ nɛ u sipaaŋ a tiŋ ma wiaa. Ama ma bi leŋe hiisiŋ diimi. Ŋii nɛ wialiŋ kala la si bula pi Taatis a tigɛma lɛ ma ku ŋaa wutitii. Wialiŋ kala la si bula pima sɛnɛ ŋaa wutitii nɛ.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Taatis titia choma nɛ woruŋ. U na ŋii ma síi to Wia niiŋ wialiŋ. Ma fá fawulluŋ aŋ kɛnu woruŋ, a zizilu woruŋ.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Mi tuɔŋ tɔrɛ nɛ, bɛɛ wiaa mi ŋaa ma yarida nɛ kiŋkɛŋ.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.