Mateus 25

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga a baa, “Kyɛɛ hʋ wɩya no buloŋ aa sɩ yaa, wɩɩsɩbee koro hʋ sɩ kɩɩ gɛɛ anɩɩ hatoliye fi aa sii tebine kɩdɩgɩ a paa ba fɩŋtɩŋsɩ a mʋ dɩ ba kyeŋ hafalɩɩ bala.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Hatoliye no tɩyaŋ, bɔnɔŋ gyɩ yaa bambugo rɛ, ka bɔnɔŋ mɛ gyɩ yaa wɩgyʋnna.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Bambugo hʋ gyɩ bɩ lɔgɔ nʋʋ kolo, dɩ ba fɩŋtɩŋsɩ hʋ rɛ ko dɩsɩ dɩ ba fa kpa we.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Ka wɩgyʋnna hʋ kɛ gyɩ lɔgɔ nʋʋ we bumbuŋiye tɩyaŋ a kolo.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Hafalɩɩ hʋ bala hʋ gyɩ pɩɩsa rɛ weliŋ, ɛɛ rɛ hatoliye hʋ buloŋ mɛ gyɩ hɔŋ dɩyɛgɩ dɩyɛgɩ lɔlɔ aŋ kpa doo pɩŋ.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Ʋ tekere vɩʋ̃ʋ̃, nal kɩdɩgɩ heeli a baa, “Hafalɩɩ bala hʋ rɛ aa ko! Ma ko lɩɩ mʋ kyeme ʋ.”
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Ɛɛ rɛ hatoliye hʋ buloŋ sii a kaŋ ba fɩŋtɩŋsɩ ŋmasɩ turo ta ba gyɩŋ.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Doŋ nɛ bambugo hʋ basɩ tɩya wɩgyʋnna hʋ a baa, “Á fɩŋtɩŋsɩ hʋ aa kyɛ dɩ ba dɩsɩ rɛ, ma tɩya ma nʋʋ hʋ mʋhʋ mʋhʋ.”
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Ɛɛ rɛ wɩgyʋnna hʋ basɩ tɩya ba a baa, “Aayɩ, nʋʋ hʋ bɩ sɩ pele á beel-ma buloŋ. Ma mʋ kyɛ yɔbɔ ma tɩɩ nʋʋ.”
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Ɛɛ rɛ ba sii kpa mʋ dɩ ba yɔbɔ nʋʋ hʋ. Ba aa mʋʋ tɩyaŋ nɛ, ka hafalɩɩ bala hʋ mɛ ko. Hatoliye hʋ bɔnɔŋ gyɩ aa yaa siri hɔŋ hʋ sii tɩŋa ʋ hal gyʋʋ hafalɩɩ gbɩyala hʋ lee, ka ba kaŋ dimbee hʋ tɔ.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Ʋ hal tɩyaŋ nɛ hatoliye hʋ aa mʋʋ dɩ ba yɔbɔ nʋʋ hʋ mʋ kpa ko a ŋmaa dimbeenyʋwa aŋ baa, ‘Á nɩhɩyawʋ, á aa sʋla ɩ, ha kaŋ suri tɩya ma dɩ á gyʋʋ.”’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Ɛɛ rɛ ʋ baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, ŋ bɩ gyɩŋ ma.”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Yesu aa maga namaga no ko teŋ ʋ baa, “Ma yaŋ gyɩŋ tɩya ma tɩɩ weliŋ beewɩya ma bɩ gyɩŋ kyɛɛ hʋ koo saŋa hʋ mɩyaŋ nihuwobiŋ Biye aa sɩ mɩɩgɩ ko.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl kaŋ namaga a daga wɩɩsɩbee koro hʋ wɩya a baa, “Saŋa no tɩyaŋ wɩɩsɩbee koro hʋ sɩ kɩɩ gɛɛ anɩɩ baal kɩdɩgɩ aa sii dɩ ʋ vala ŋmanɩɩ. Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ ʋ tʋŋtʋnna a kpa ʋ kɩna we ba nosi tɩyaŋ dɩ ba kɩ deŋ.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Ʋ gyɩ kaŋ kɩna hʋ kpaa ba a maga gɛɛ hʋ nal buloŋ aa sɩ wuwo kɩ deŋ nɛ. Ʋ gyɩ kpaa molbiye tusi bɔnɔŋ nɛ a tɩya kɩdɩgɩ dɩ ʋ kɩ deŋ, a kpa tusi bʋlɩya tɩya kɩdɩgɩ mɛ, aŋ kpa tusi mɛ tɩya kɩdɩgɩ hʋ mɛ. Ɛɛ rɛ ka ʋ kpa mʋ ŋmanɩɩ hʋ.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Tʋŋtʋnnɩ hʋ aa laa molbiye tusi bɔnɔŋ hʋ kaŋ mʋ a tʋŋ tʋma a bɩl na tusi bʋnɔŋ tɔnɔ pɛ.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Tʋŋtʋnnɩ hʋ mɛ aa laa molbiye tusi balɩya hʋ, ʋ mɛ kaŋ ʋ kɩna kɩ bɩrɩmɩ, a mɛ na molbiye tusi bʋlɩya tɔnɔ a pɛ.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Amɛ tʋŋtʋnnɩ hʋ aa laa tusi hʋ, ʋ kɛ kaŋ ʋ kɩna mʋ hul bʋwa a kpa hogo.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Ʋ gyɩ pɩɩsa rɛ weliŋ ka ba nɩhɩyawʋ hʋ gyɩ na ko a yɩrɩ ba dɩ ʋ na ba kɩdɩgɩ buloŋ aa kpaa ʋ molbiye yaa gɛɛ.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Tʋŋtʋnnɩ hʋ aa laa tusi bʋnɔŋ hʋ kaŋ ʋ kɩna ko gyʋʋ a basɩ tɩya ʋ nɩhɩyawʋ a baa, ‘Molbiye tusi bʋnɔŋ nɛ ɩ tɩya ŋ, ŋ mɛ naa tusi bʋnɔŋ nɛ a pɛ.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Doŋ nɛ ʋ nɩhɩyawʋ hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Gyaaŋbiye, ɩ yaa tʋŋtʋnnɩtɩɩ rɛ. Ɩ kɔnɩ daga nɩɩ ɩ yaa wɩtɩɩ tɩɩna rɛ. Ɛɛwɩya ɩ aa wuwo deŋ kɩbiye nyuu weliŋ nyɛ ŋ sɩ leŋ dɩ ɩ kɩ deŋ kɩgyamaa. Ŋ teŋ fɩyɛla rɛ weliŋ abee wɩɩ hʋ ɩ aa yaa. Ɛɛwɩya ŋ aa kyɛ dɩ ɩ mɛ teŋ fɩyɛlɩ rɛ a beel ŋ.’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Ɛɛ rɛ tʋŋtʋnnɩ hʋ mɛ aa laa molbiye tusi bʋlɩya hʋ mɛ kaŋ ʋ kɩna ko gyʋʋ a basɩ tɩya ʋ nɩhɩyawʋ hʋ a baa, ‘Ŋ nɩhɩyawʋ, ɩ aa tɩya ŋ molbiye tusi bʋlɩya hʋ, na, ŋ mɛ naa tusi bʋlɩya rɛ a pɛ.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Doŋ nɛ ʋ basɩ tɩya ʋ mɛ a baa, ‘Gyaaŋbiye, ɩ yaa tʋŋtʋnnɩtɩɩ rɛ. Ɩ kɔnɩ daga nɩɩ ɩ yaa wɩtɩɩ tɩɩna rɛ. Ɩ aa wuwo deŋ kɩbiye nyuu weliŋ nyɛ ŋ sɩ leŋ dɩ ɩ kɩ deŋ kɩgyamaa. Ŋ teŋ fɩyɛla rɛ weliŋ abee wɩɩ hʋ ɩ aa yaa. Ɛɛwɩya ŋ aa kyɛ dɩ ɩ teŋ mɛ fɩyɛlɩ rɛ a beel-ŋ.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Nyɛ rɛ tʋŋtʋnnɩ hʋ ʋ aa kpaa molbiye tusi hʋ tɩya mɛ ko gyʋʋ a baa, ‘Ŋ nɩhɩyawʋ, ŋ gyɩma anɩɩ ɩ kaŋ tɩbal lɛ weliŋ, ɩ aa kɩ kʋŋ kɩna ɩ aa bɩ doho rɛ.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Ɛɛ rɛ tɩŋ kambɩŋ kana ŋ, ŋ hul bʋwa a kpa molbiye hʋ a hogo. Na ɩ molbiye. Laa ɩ kɩna.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Ɛɛ rɛ ʋ nɩhɩyawʋ hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Ɩ yaa tʋŋtʋnnɩbɔŋ nɛ a kaŋ teŋwɩɩ mɛ. Ɩ aa gyɩma anɩɩ ŋ aa kɩ kʋŋ kɩna ŋ aa bɩ doho,
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 ʋ fa maga dɩ ɩ kpa ŋ molbiye hʋ mʋ biŋ lee hʋ tɩyaŋ ba aa biŋ molbiye rɛ. Ŋ fa aa mɩɩgɩ ko nyɛ, ŋ fa sɩ laa molbiye hʋ abee ŋ tɔnɔ buloŋ.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Ma kaŋ molbiye hʋ laa ʋ lee, a kpa tɩya nal hʋ aa kaŋ molbiye tusi fi hʋ.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Nal hʋ aa kaŋ kɩna yʋga, Wɩɩsɩ sɩ marɩ tɩya ʋ pɛ, amɛ nal hʋ aa bɩ kaŋ kɩna yʋga, mʋhʋ hʋ mɛ ʋ aa kana, Wɩɩsɩ sɩ kaŋ laa ʋ lee.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ma kaŋ tʋŋtʋnnɩ tɔɔ no lɩɩ yuwo ta dɩ ʋ we bilhuu tɩyaŋ. Doŋ tɩyaŋ nɛ nala hʋ aa vɩya Wɩɩsɩ sɩ we a kɩ wii aŋ kɩ kyaŋ ba nyɩŋa.”’
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Saŋa hʋ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye aa sɩ mɩɩgɩ ko abee gaŋdarɩ, ŋ bee malɩkasɩ buloŋ nɛ sɩ ko. Ɛɛ tɩyaŋ nɛ ŋ sɩ hɔŋ ŋ gaŋdaa-kuworikpasa tɩyaŋ.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Aŋka dɩ dʋnɩya nala buloŋ ko laŋŋɩ ŋ sɩya tɩyaŋ. Ŋ sɩ kaŋ ba porigi leye balɩya anɩɩ pedaal aa kaŋ ʋ piyese porigi bʋʋna tɩyaŋ gɛɛ.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Ŋ sɩ leŋ dɩ tɩpʋlʋŋ tɩmma hʋ sɩŋ ŋ noduu, ka dɩ nɩbɔmɔ hʋ mɛ sɩŋ ŋ nogɔbɔ.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Doŋ tɩyaŋ nɛ ŋ sɩ basɩ tɩya nala hʋ aa sɩŋ ŋ noduu a baa, “Ma ko, ma nala hʋ ŋ Kuwo Wɩɩsɩ aa yaa wɩwelii tɩya. Ma ko di wɩɩsɩ koro hʋ ʋ aa mara biŋ ma a lɩɩ dʋnɩya piili tɩyaŋ buloŋ.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Beewɩya, losi gyɩ aa kana ŋ nɛ, ma yaa kɩdiiliye tɩya ŋ, nɩɩnyʋwasɩ gyɩ kana ŋ ma yaa nɩɩ tɩya ŋ, ŋ nyʋwa. Ŋ gyɩ yaa nɩhʋwal lɛ, ma kana ŋ weliŋ.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Ŋ gyɩ kaŋ teŋbil lɛ, ma kpa gal laalɩ ŋ. Ŋ gyɩ aa wɩɩlɩ lɛ, ma deŋ ŋ lee weliŋ. Ba gyɩ kana ŋ tɔ dɩyaŋ nɛ, ma ko na ŋ.”
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Doŋ tɩyaŋ nɛ tɩpʋlʋŋ tɩmma hʋ sɩ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Á Tɩɩna, kyɛbee rɛ á naa ɩ dɩ losi kana ɩ, á tɩya ɩ kɩdiiliye? Kyɛbee rɛ nɩɩnyʋwasɩ kana ɩ, á yaa nɩɩ tɩya ɩ?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Kyɛbee rɛ á naa ɩ dɩ ɩ yaa nɩhʋwal, á kana ɩ weliŋ, koo kyɛbee rɛ á naa ɩ dɩ ɩ kaŋ teŋbil á kpa gal laalɩ ɩ?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Kyɛbee rɛ á naa ɩ dɩ ɩ aa wɩɩlɩ, koo dɩ ba kana ɩ tɔ dɩyaŋ, á ko na ɩ?”
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Doŋ nɛ ŋ sɩ basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, saŋa hʋ buloŋ ma aa yaa wɩwelii a tɩya ŋ naabalɩya no tɩyaŋ nɩbiye, mɩyaŋ nɛ ma yaa tɩya gɛɛ.”
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 Doŋ tɩyaŋ nɛ ŋ sɩ basɩ tɩya nala hʋ aa sɩŋ ŋ nogɔbɔ a baa, “Ma fasɩ lɩɩ ŋ sɩya tɩyaŋ! Wɩɩsɩ vɩya ma wɩya rɛ. Ma mʋ gyʋʋ diŋ hʋ aa bɩ sɩ maakyiye dɩsɩ, diŋ hʋ Wɩɩsɩ aa wee biŋ Sɩtaanɩ bee ʋ noŋ nala.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Beewɩya saŋa hʋ tɩyaŋ losi gyɩ aa kana ŋ, ma bɩ yaa kɩdiiliye tɩya ŋ, nɩɩnyʋwasɩ gyɩ kana ŋ nɛ ma bɩ yaa nɩɩ tɩya ŋ.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Ŋ gyɩ yaa nɩhʋwal lɛ ma bɩ kana ŋ weliŋ. Ŋ gyɩ kaŋ teŋbil lɛ, ma bɩ kpaa gal laalɩ ŋ. Ŋ gyɩ aa wɩɩlɩ rɛ ma bɩ deŋ ŋ, ba gyɩ kana ŋ tɔ dɩyaŋ mɛ, ma bɩ ko na ŋ.”
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Doŋ nɛ ba sɩ pɩyɛsɩ ŋ a baa, “Á Tɩɩna, kyɛbee rɛ losi kana ɩ, koo nɩɩnyʋwasɩ kana ɩ, koo ɩ gyɩ yaa nɩhʋwal koo, ɩ gyɩ kaŋ teŋbil koo, ɩ gyɩ kɩ wɩɩlɩ koo, ba kana ɩ tɔ dɩyaŋ aŋ ka á bɩ kyiyeli ɩ?”
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Ŋ yaŋ sɩ baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, saŋa hʋ buloŋ ma aa vɩya dɩ ma kyiyeli nala no tɩyaŋ nɩbiye, mɩyaŋ nɛ ma vɩya kyiyelii gɛɛ.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Wɩɩsɩ sɩ leŋ dɩ nala no mʋ gyʋʋ lee hʋ ba aa sɩ na tʋwara a kaŋ kɩ mʋ deŋdeŋ, aŋka dɩ tɩpʋlʋŋ tɩmma hʋ mɛ kaŋ mɩɩbol hʋ aa bɩ tenii.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.