Marcos 6

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ lɩɩ haŋ paalʋʋ hʋ tɩyaŋ a kpa mʋ ʋ bee tɩɩ.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ, ʋ sii mʋ gyʋʋ Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya a kɩ daga nala. Ba aa nɩɩ ʋ wɩbasɩɩ hʋ, ba gyeniŋ buloŋ hirige rɛ, a baa “Ɛɛ rɛ ʋ yaa a gyɩŋ wɩya no? Aŋnɛ rɛ tɩya ʋ wɩgyʋŋ no?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Ɛɛ rɛ ʋ yaa a wuwo kɩ yaa wɩmagɩla no? Á gyɩma ʋ rɛ! Kapiŋta hʋ daa gɛɛ? Mɛɛrɩ biibaal daa gɛɛ. Gyemsi abee Gyoose abee Gyuda abee Siimɔŋ daa yaa ʋ naabalɩya? Ʋ naatoliye we daha.” Ɛɛ rɛ ba sii bee su ʋ.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩ tɩŋdaal kɛ buloŋ, ʋ aa kaŋ yohuŋ nɛ lee buloŋ tɩyaŋ, amɛ ʋ bee nala abee ʋ dɩya nala tɩɩ kɛ sɩɩ aa bee su ʋ.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Akuu ba aa bɩ laa ʋ di wɩya, ʋ bɩ wuwo yaa wɩduwoni buloŋ doŋ tɩyaŋ. Ʋ yaŋ ta kpa ʋ nosi a dɔbɔ wɩɩla tɩmma baŋmana tɩyaŋ nɛ ba deye.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Yesu nyʋwa gyɩ fɩyɛla rɛ abee ʋ tɩɩ bee nala aa bɩ laa ʋ di.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ɛɛ rɛ ʋ sii mʋ gɔllɩ tɔnɩ hʋ buloŋ aa kpaga doŋ a kɩ daga nala. Ʋ yɩrɩ ʋ hatɩnna fi abee balɩya hʋ a laŋŋɩ, a tɩŋ ba balɩya balɩya a tɩya ba dee gyɩŋbɔmɔ nyuu tɩyaŋ.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “A lɩɩ ma daatɩgɩya hal, ma ta bɩl kpaa kɩŋ buloŋ pɛ a vala ŋmanɩɩ hʋ. Ma ta kaŋ kɩdiiliye mʋ, a ta kpaa diiku mɛ kolo, a ta kpaa molbii mɛ.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Amɛ ma paa ma naatɔbɔ we, aŋ ta bɩl kpaa gal pɛ kɩna hʋ ma aa laala tɩyaŋ.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Dɩ mamaa rɛ ko mʋ gyʋʋ tɔɔ buloŋ, ma gyʋʋ dɩya hʋ nala aa kyo ma wɩya, a we dɩɩdɩgɩ tɩyaŋ gɛɛɛ dɩ saŋa hʋ ma aa sɩ lɩɩ tɔɔ hʋ tɩyaŋ mʋ pele.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Dɩ ma ko mʋ tɔɔ buloŋ dɩ ba pɔ dɩ ma ta gyʋwa, a bɩ sɩ gyegili nɩɩ wɩya hʋ mɛ ma aa basɩ, ma gallɩ mʋ. Dɩ ma ko lɩɩ bee hʋ tɩyaŋ, ma piisi ma naasɩ taŋha ta. Ɛɛ rɛ sɩ leŋ dɩ ba gyɩma anɩɩ ba aa vɩya ma nyɛ Wɩɩsɩ sɩ dɔgɩsɩ ba.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Ʋ aa tɩya ba ʋ nyʋʋdaasɩ ko mʋ teŋ, ba lɩɩ mʋ a basɩ kɩ tɩya nala dɩ ba bɩrɩmɩ lɩɩ ba wɩbɔmɔ tɩyaŋ.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ba gyɩ kile gyɩŋbɔmɔ yʋga rɛ nala tɩyaŋ, ba lɩɩ. Ba kpaa nʋʋ mɛ a tɩsɩ wɩɩla tɩmma ba na laaŋfɩya.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Ɛɛ rɛ Yesu feŋ taalɩ lee hʋ buloŋ, Kuwori Hɛrɔtɩ mɛ nɩɩ ʋ wɩya. Nala badɔmɔŋ kɩ basɩ a baa, “Ʋ rɛ yaa Gyɔɔŋ, Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ. Wɩɩsɩ kyisi ʋ sʋʋ tɩyaŋ nɛ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ kaŋ dee a kɩ yaa wɩmagɩla no buloŋ.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ka badɔmɔŋ mɛ baa dɩ Ilaagya rɛ, nal hʋ fa aa yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ kɩdɩgɩ. Badɔmɔŋ mɛ baa dɩ ʋ yaŋ ta yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ anɩɩ faafaa nala hʋ kɩdɩgɩ gɛɛ.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Kuwori Hɛrɔtɩ aa nɩɩ ʋ wɩya, ʋ baa, “Gyɔɔŋ nɛ gɛɛ. Ʋ rɛ yaa nal hʋ ŋ gyɩ aa leŋ ba keri ʋ nyuu hʋ. Ʋ rɛ sii sʋʋ tɩyaŋ gɛɛ.” Wɩɩ hʋ aa tɩŋ Hɛrɔtɩ gyɩ leŋ ba keri Gyɔɔŋ nyuu rɛ nyɛ:
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Hɛrɔtɩ tɩɩtɩɩ gyɩ leŋ ba kaŋ Gyɔɔŋ tɔ dɩyaŋ nɛ ʋ haaŋ Hɛrodiya wɩya. Beewɩya Hɛrodiya gyɩ yaa ʋ maana Fɩlɩpɩ haaŋ nɛ, ʋ kaŋ fasɩ.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ basɩ tɩya Hɛrɔtɩ a baa, “Ʋ bɩ yaa ŋmanɩɩ dɩ ɩ kaŋ ɩ maana haaŋ fasɩ.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Ɛɛ rɛ tɩŋ Hɛrodiya laa wɩɩ hʋ we ʋ tɩya tɩyaŋ a kɩ kyɛ dɩ ba kpʋ Gyɔɔŋ. Amɛ ʋ gyɩ bɩ naa ŋmanɩɩ dɩ ʋ kpʋ ʋ, beewɩya Hɛrɔtɩ gyɩ aa pɔ Gyɔɔŋ nɛ.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Hɛrɔtɩ gyɩ aa tɩya Gyɔɔŋ gyɩrɩma rɛ, beewɩya ʋ naa dɩ ʋ yaa tɩpʋlʋŋ tɩɩna rɛ a kɩ yaa wɩya hʋ aa kpaa ŋmanɩɩ. Gyɔɔŋ wɩbasɩɩ buloŋ gyɩ aa kperi Hɛrɔtɩ rɛ, ka abee gɛɛ buloŋ, ʋ ha kyo dɩ ʋ gyegili nɩɩ wɩya hʋ ʋ aa basɩ rɛ.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Amɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ Hɛrodiya ha vɩya aŋ na ʋ ŋmanɩɩ rɛ. Kuwori Hɛrɔtɩ kyɛlʋlɩɩ kyɛɛ rɛ gyɩ ko baŋ pele. Ɛɛ rɛ ʋ sii yaa kɩdiiliye yʋga, a yɩrɩ ʋ kuworibiisi abee ʋ laalyuwolo nɩhɩyasɩ, abee Galili nɩhɩyasɩ, ba buloŋ ko laŋŋɩ a hɔŋ kɩ di kɩna hʋ.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Ba hɔnɩɩ hʋ tɩyaŋ nɛ Hɛrodiya toluu ko gyʋʋ gʋwa. Hɛrɔtɩ bee nala hʋ buloŋ kɩ deŋ ʋ, ba tenni fɩyɛlɩ ʋ nyuu tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ Hɛrɔtɩ basɩ tɩya haŋtolibiye hʋ dɩ ʋ kɛ daga kɩŋ hʋ buloŋ ʋ aa kyɛ, dɩ ʋ sɩ tɩya ʋ.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ʋ paalɩ ŋmɩyɛsɩ rɛ a baa, “Ɩ aa kyɛ kɩŋ hʋ buloŋ ŋ sɩ tɩya ɩ. Dɩ ɩ rɛ aa kyɛ ŋ taŋha logiŋ kɩdɩgɩ, haalɩ a pele faŋ mɛ, ŋ sɩ kpa tɩya ɩ.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Haŋtolibiye hʋ sii lɩɩ, a mʋ pɩyɛsɩ ʋ naa a baa, “Ŋ basɩ baa bekiŋ nɛ ŋ kɩ kyɛ?” Ɛɛ rɛ Hɛrodiya baa, “Basɩ tɩya ʋ dɩ Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ nyuu rɛ ɩ kɩ kyɛ.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Haŋtolibiye hʋ mɩɩgɩ lagɩlagɩ a mʋ kuwori hʋ lee a basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ aa kyɛ dɩ ɩ keri Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ nyuu rɛ, a we parɩtɩ tɩyaŋ, a kaŋ ko tɩya ŋ.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Kuwori hʋ aa nɩɩ wɩɩ no, ʋ tɩya buloŋ kyogi. Amɛ ʋ aa ŋmɩyɛsa nala hʋ buloŋ sɩɩ tɩyaŋ gɛɛ, ʋ bɩl bɩ sɩ wuwo lugisi ʋ nyʋwa.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ laalyuwol kɩdɩgɩ, a tɩma ʋ dɩ ʋ mʋ keri Gyɔɔŋ nyuu kaŋ ko.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Laalyuwol hʋ sii a mʋ lee hʋ ba aa kaŋ Gyɔɔŋ mʋ tɔ hʋ, a keri ʋ nyuu a we parɩtɩ tɩyaŋ, a kaŋ ko tɩya haŋtolibiye hʋ. Ʋ laa a kaŋ mʋ tɩya ʋ naa.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Gyɔɔŋ hatɩnna hʋ aa nɩɩ wɩɩ no, ba sii ko a laa ʋ teŋbii a kaŋ mʋ hogo.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Yesu hatɩnna hʋ ʋ fa aa tɩma hʋ, ba mɩɩgɩ ko ʋ lee, a basɩ wɩya hʋ buloŋ ba aa yaa abee wɩya hʋ buloŋ ba aa daga, a tɩya ʋ.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Nala hʋ badɔmɔŋ gyɩ aa yaŋ kɩ lɩɩ rɛ ka badɔmɔŋ mɛ ko kɩ gyʋʋ. Yesu abee ʋ hatɩnna paalɩ bɩ naa sɩnɩɩ dɩ ba di kɩna mɛ gba. Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ma leŋ dɩ á mʋ lee hʋ nala aa tuwo dɩ ma wiyesi mʋhʋ.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ɛɛ rɛ ba sii a gyʋʋ nɩɩduworiboro a kɩ mʋ lee hʋ nala aa tuwo.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Amɛ nala yʋga gyɩ naa ba a wuwo gyɩma anɩɩ ba aa rɛ. Ɛɛ rɛ ba lɩɩ tɔgyamaa a fa mʋ lee hʋ Yesu fa aa mʋʋ, a laa ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ sɩya a pele doŋ.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Ba mɛ mʋ ko, a lɩɩ nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ. Yesu aa ko lɩɩ nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ, dɩ ʋ naa nɩgyamaa dɩ ba hɔŋ kɩ gyegili ʋ. Ba sikii buloŋ kana ʋ, beewɩya ba gyɩ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ piyese aa bɩ kaŋ pedaal. Ʋ sii piili kɩ daga ba wɩya yʋga.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ʋ dɩdaana aa ko pele, ʋ hatɩnna hʋ ko basɩ tɩya ʋ a baa, “Lee no yaa ɔhɔ rɛ, ka wɩɩsɩ fɩyɛlɩ nyɛ.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Ta nala hʋ dɩ ba mʋ tɔnɩ hʋ abee bagɩsɩ aa kpaga daha, a mʋ yɔbɔ kɩdiiliye a di.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Yesu mɩɩgɩ basɩ tɩya a baa, “Ma mʋ kyɛ kɩdiiliye tɩya ba dɩ ba di.” Ba pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Gbo! Dɩ ámaa sɩ kpa molbii yɔbɔ kɩdiiliye tɩya nala no dɩ ba wuwo di vɔgɔ, ʋ sɩ te nɩdɩgɩ bɩŋpiliŋ tuno.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Nyɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Paanʋʋ baŋmɛ rɛ we doŋ? Ma mʋ na.” Ba mʋ, aŋ mɩɩgɩ ko basɩ tɩya ʋ abaa, “Kɩna bɔnɔŋ nɛ abee fuwonamɩɩsɩ balɩya.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ dɩ ba leŋ nala hʋ buloŋ tuu hɔŋ kyige gulo gulo ɔfɩyɛl hʋ nyuu tɩyaŋ.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Nyɛ rɛ badɔmɔŋ hɔŋ nala kɔɔ, kɔɔ, badɔmɔŋ mɛ mɔllɩbalɩya bee fi fi.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ɛɛ rɛ ʋ kpa paanʋʋ hʋ bɔnɔŋ abee fuwonamɩɩsɩ hʋ balɩya, a wil deŋ wɩɩsɩnyuu, aŋ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ, aŋ kaŋ paanʋʋ hʋ lɔgɔ a tɩya ʋ hatɩnna hʋ dɩ ba laa mʋ kpaa nala hʋ. Ʋ bɩl kaŋ fuwonamɩɩsɩ hʋ balɩya mɛ a kpaa ba.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ba buloŋ di a vɔgɔ.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ka ba mʋ paa paanʋʋ hʋ abee fuwonamɩɩsɩ hʋ kɩkaalɩya, a su simbiisi fi abee balɩya.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Nala hʋ gyɩ aa dii kɩdiiliye hʋ, ba tɩyaŋ baala dʋŋ gyɩ yaa tusi bʋnɔŋ nɛ.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Ɛɛ rɛ ʋ leŋ ʋ hatɩnna hʋ mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro, a laa ʋ sɩya duwori kyol fuwo hʋ kyolo, a kɩ mʋ Bɛsaada. Ka ʋ ta nɩgyamaa hʋ buloŋ ba mʋ.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Ʋ aa taa nala hʋ ba mʋ teŋ, ʋ sii mʋ gyɩŋ dogimo kɩdɩgɩ nyuu dɩ ʋ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Ʋ dɩdaana ko kɩ pele dɩ nɩɩduworiboro hʋ we nɩɩ hʋ tʋtʋʋ bee tʋtʋʋ, aŋka Yesu dʋŋ ha we dogimo tɩyaŋ.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ɛɛ rɛ Yesu deŋ na dɩ puwo kaŋ ʋ hatɩnna hʋ kɩ lʋga, a pɔ dɩ nɩɩduworiboro hʋ ta mʋwa. Ʋ sɩgballɩnyʋwa, ʋ sii a vala nɩɩ hʋ nyuu a kɩ mʋ, a ko kpaga ba, a kɩ kyɛ dɩ ʋ parɩ ba baŋ.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Ba aa na ʋ dɩ ʋ aa vala nɩɩ hʋ nyuu, ba bɩɩna anɩɩ nɩdɩma rɛ. Kambɩŋ kaŋ ba, ba yaga kyiyesuu.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Ɛɛ rɛ ʋ piliŋsi basɩ tɩya ba a baa, “Ma kaŋ ma tɩɩ. Mɩyaŋ nɛ. Ma ta leŋ dɩ kambɩŋ kaŋ ma.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Ka ʋ yaŋ mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro hʋ. Ʋ aa gyʋʋ ko teŋ, puwo hʋ sige. Ʋ yaa ʋ hatɩnna hʋ wɩkperii.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Ba gyɩ naa dɩ Yesu kaŋ paanʋʋ gama bɔnɔŋ a kpaa nala tusi bʋnɔŋ nɛ, ka ba ha gyɩ bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ memii, beewɩya ba ha bɩ gyɩŋ nal hʋ Yesu aa yaa.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ɛɛ rɛ ba kyol fuwo hʋ kyolo, a ko pele tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Gyɛnɛsarɛtɩ, a lɩɩ nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ aŋ kaŋ vʋwa nɩɩ hʋ nyʋwa.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Ba aa lɩɩ ko teŋ, dɩ nala gyɩma anɩɩ Yesu rɛ.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Ba fá mʋ gbɛ ba paalʋʋ buloŋ, a paa wɩɩlɩ tɩmma abee ba wasɩnɩ, a kaŋ mʋ lee kɛ buloŋ ba aa nɩya dɩ Yesu we.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Lee kɛ buloŋ Yesu a mʋwa, tɔbala koo tɔbiisi koo bagɩsɩ, nala aa paa ba wɩɩla tɩmma rɛ a kaŋ lɩɩ biŋ lɩgyalɩya tɩyaŋ, a sʋla ʋ dɩ ʋ leŋ dɩ ba dige ʋ gal nyʋwa mɛ gba. Ba nala hʋ buloŋ gyɩ aa wuwo dige ʋ, ba gyɩ naa laaŋfɩya rɛ.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.