Marcos 6
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARIB
1 Ɛɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ lɩɩ haŋ paalʋʋ hʋ tɩyaŋ a kpa mʋ ʋ bee tɩɩ.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ, ʋ sii mʋ gyʋʋ Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya a kɩ daga nala. Ba aa nɩɩ ʋ wɩbasɩɩ hʋ, ba gyeniŋ buloŋ hirige rɛ, a baa “Ɛɛ rɛ ʋ yaa a gyɩŋ wɩya no? Aŋnɛ rɛ tɩya ʋ wɩgyʋŋ no?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Ɛɛ rɛ ʋ yaa a wuwo kɩ yaa wɩmagɩla no? Á gyɩma ʋ rɛ! Kapiŋta hʋ daa gɛɛ? Mɛɛrɩ biibaal daa gɛɛ. Gyemsi abee Gyoose abee Gyuda abee Siimɔŋ daa yaa ʋ naabalɩya? Ʋ naatoliye we daha.” Ɛɛ rɛ ba sii bee su ʋ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩsɩ tɩŋdaal kɛ buloŋ, ʋ aa kaŋ yohuŋ nɛ lee buloŋ tɩyaŋ, amɛ ʋ bee nala abee ʋ dɩya nala tɩɩ kɛ sɩɩ aa bee su ʋ.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Akuu ba aa bɩ laa ʋ di wɩya, ʋ bɩ wuwo yaa wɩduwoni buloŋ doŋ tɩyaŋ. Ʋ yaŋ ta kpa ʋ nosi a dɔbɔ wɩɩla tɩmma baŋmana tɩyaŋ nɛ ba deye.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Yesu nyʋwa gyɩ fɩyɛla rɛ abee ʋ tɩɩ bee nala aa bɩ laa ʋ di.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Ɛɛ rɛ ʋ sii mʋ gɔllɩ tɔnɩ hʋ buloŋ aa kpaga doŋ a kɩ daga nala. Ʋ yɩrɩ ʋ hatɩnna fi abee balɩya hʋ a laŋŋɩ, a tɩŋ ba balɩya balɩya a tɩya ba dee gyɩŋbɔmɔ nyuu tɩyaŋ.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “A lɩɩ ma daatɩgɩya hal, ma ta bɩl kpaa kɩŋ buloŋ pɛ a vala ŋmanɩɩ hʋ. Ma ta kaŋ kɩdiiliye mʋ, a ta kpaa diiku mɛ kolo, a ta kpaa molbii mɛ.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Amɛ ma paa ma naatɔbɔ we, aŋ ta bɩl kpaa gal pɛ kɩna hʋ ma aa laala tɩyaŋ.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Dɩ mamaa rɛ ko mʋ gyʋʋ tɔɔ buloŋ, ma gyʋʋ dɩya hʋ nala aa kyo ma wɩya, a we dɩɩdɩgɩ tɩyaŋ gɛɛɛ dɩ saŋa hʋ ma aa sɩ lɩɩ tɔɔ hʋ tɩyaŋ mʋ pele.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Dɩ ma ko mʋ tɔɔ buloŋ dɩ ba pɔ dɩ ma ta gyʋwa, a bɩ sɩ gyegili nɩɩ wɩya hʋ mɛ ma aa basɩ, ma gallɩ mʋ. Dɩ ma ko lɩɩ bee hʋ tɩyaŋ, ma piisi ma naasɩ taŋha ta. Ɛɛ rɛ sɩ leŋ dɩ ba gyɩma anɩɩ ba aa vɩya ma nyɛ Wɩɩsɩ sɩ dɔgɩsɩ ba.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ʋ aa tɩya ba ʋ nyʋʋdaasɩ ko mʋ teŋ, ba lɩɩ mʋ a basɩ kɩ tɩya nala dɩ ba bɩrɩmɩ lɩɩ ba wɩbɔmɔ tɩyaŋ.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Ba gyɩ kile gyɩŋbɔmɔ yʋga rɛ nala tɩyaŋ, ba lɩɩ. Ba kpaa nʋʋ mɛ a tɩsɩ wɩɩla tɩmma ba na laaŋfɩya.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Ɛɛ rɛ Yesu feŋ taalɩ lee hʋ buloŋ, Kuwori Hɛrɔtɩ mɛ nɩɩ ʋ wɩya. Nala badɔmɔŋ kɩ basɩ a baa, “Ʋ rɛ yaa Gyɔɔŋ, Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ. Wɩɩsɩ kyisi ʋ sʋʋ tɩyaŋ nɛ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ kaŋ dee a kɩ yaa wɩmagɩla no buloŋ.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Ka badɔmɔŋ mɛ baa dɩ Ilaagya rɛ, nal hʋ fa aa yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ kɩdɩgɩ. Badɔmɔŋ mɛ baa dɩ ʋ yaŋ ta yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ anɩɩ faafaa nala hʋ kɩdɩgɩ gɛɛ.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Kuwori Hɛrɔtɩ aa nɩɩ ʋ wɩya, ʋ baa, “Gyɔɔŋ nɛ gɛɛ. Ʋ rɛ yaa nal hʋ ŋ gyɩ aa leŋ ba keri ʋ nyuu hʋ. Ʋ rɛ sii sʋʋ tɩyaŋ gɛɛ.” Wɩɩ hʋ aa tɩŋ Hɛrɔtɩ gyɩ leŋ ba keri Gyɔɔŋ nyuu rɛ nyɛ:
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Hɛrɔtɩ tɩɩtɩɩ gyɩ leŋ ba kaŋ Gyɔɔŋ tɔ dɩyaŋ nɛ ʋ haaŋ Hɛrodiya wɩya. Beewɩya Hɛrodiya gyɩ yaa ʋ maana Fɩlɩpɩ haaŋ nɛ, ʋ kaŋ fasɩ.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Ɛɛ rɛ Gyɔɔŋ basɩ tɩya Hɛrɔtɩ a baa, “Ʋ bɩ yaa ŋmanɩɩ dɩ ɩ kaŋ ɩ maana haaŋ fasɩ.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Ɛɛ rɛ tɩŋ Hɛrodiya laa wɩɩ hʋ we ʋ tɩya tɩyaŋ a kɩ kyɛ dɩ ba kpʋ Gyɔɔŋ. Amɛ ʋ gyɩ bɩ naa ŋmanɩɩ dɩ ʋ kpʋ ʋ, beewɩya Hɛrɔtɩ gyɩ aa pɔ Gyɔɔŋ nɛ.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Hɛrɔtɩ gyɩ aa tɩya Gyɔɔŋ gyɩrɩma rɛ, beewɩya ʋ naa dɩ ʋ yaa tɩpʋlʋŋ tɩɩna rɛ a kɩ yaa wɩya hʋ aa kpaa ŋmanɩɩ. Gyɔɔŋ wɩbasɩɩ buloŋ gyɩ aa kperi Hɛrɔtɩ rɛ, ka abee gɛɛ buloŋ, ʋ ha kyo dɩ ʋ gyegili nɩɩ wɩya hʋ ʋ aa basɩ rɛ.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Amɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ Hɛrodiya ha vɩya aŋ na ʋ ŋmanɩɩ rɛ. Kuwori Hɛrɔtɩ kyɛlʋlɩɩ kyɛɛ rɛ gyɩ ko baŋ pele. Ɛɛ rɛ ʋ sii yaa kɩdiiliye yʋga, a yɩrɩ ʋ kuworibiisi abee ʋ laalyuwolo nɩhɩyasɩ, abee Galili nɩhɩyasɩ, ba buloŋ ko laŋŋɩ a hɔŋ kɩ di kɩna hʋ.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Ba hɔnɩɩ hʋ tɩyaŋ nɛ Hɛrodiya toluu ko gyʋʋ gʋwa. Hɛrɔtɩ bee nala hʋ buloŋ kɩ deŋ ʋ, ba tenni fɩyɛlɩ ʋ nyuu tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ Hɛrɔtɩ basɩ tɩya haŋtolibiye hʋ dɩ ʋ kɛ daga kɩŋ hʋ buloŋ ʋ aa kyɛ, dɩ ʋ sɩ tɩya ʋ.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ʋ paalɩ ŋmɩyɛsɩ rɛ a baa, “Ɩ aa kyɛ kɩŋ hʋ buloŋ ŋ sɩ tɩya ɩ. Dɩ ɩ rɛ aa kyɛ ŋ taŋha logiŋ kɩdɩgɩ, haalɩ a pele faŋ mɛ, ŋ sɩ kpa tɩya ɩ.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Haŋtolibiye hʋ sii lɩɩ, a mʋ pɩyɛsɩ ʋ naa a baa, “Ŋ basɩ baa bekiŋ nɛ ŋ kɩ kyɛ?” Ɛɛ rɛ Hɛrodiya baa, “Basɩ tɩya ʋ dɩ Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ nyuu rɛ ɩ kɩ kyɛ.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Haŋtolibiye hʋ mɩɩgɩ lagɩlagɩ a mʋ kuwori hʋ lee a basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ aa kyɛ dɩ ɩ keri Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ nyuu rɛ, a we parɩtɩ tɩyaŋ, a kaŋ ko tɩya ŋ.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Kuwori hʋ aa nɩɩ wɩɩ no, ʋ tɩya buloŋ kyogi. Amɛ ʋ aa ŋmɩyɛsa nala hʋ buloŋ sɩɩ tɩyaŋ gɛɛ, ʋ bɩl bɩ sɩ wuwo lugisi ʋ nyʋwa.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ laalyuwol kɩdɩgɩ, a tɩma ʋ dɩ ʋ mʋ keri Gyɔɔŋ nyuu kaŋ ko.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Laalyuwol hʋ sii a mʋ lee hʋ ba aa kaŋ Gyɔɔŋ mʋ tɔ hʋ, a keri ʋ nyuu a we parɩtɩ tɩyaŋ, a kaŋ ko tɩya haŋtolibiye hʋ. Ʋ laa a kaŋ mʋ tɩya ʋ naa.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Gyɔɔŋ hatɩnna hʋ aa nɩɩ wɩɩ no, ba sii ko a laa ʋ teŋbii a kaŋ mʋ hogo.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Yesu hatɩnna hʋ ʋ fa aa tɩma hʋ, ba mɩɩgɩ ko ʋ lee, a basɩ wɩya hʋ buloŋ ba aa yaa abee wɩya hʋ buloŋ ba aa daga, a tɩya ʋ.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Nala hʋ badɔmɔŋ gyɩ aa yaŋ kɩ lɩɩ rɛ ka badɔmɔŋ mɛ ko kɩ gyʋʋ. Yesu abee ʋ hatɩnna paalɩ bɩ naa sɩnɩɩ dɩ ba di kɩna mɛ gba. Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ma leŋ dɩ á mʋ lee hʋ nala aa tuwo dɩ ma wiyesi mʋhʋ.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ɛɛ rɛ ba sii a gyʋʋ nɩɩduworiboro a kɩ mʋ lee hʋ nala aa tuwo.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Amɛ nala yʋga gyɩ naa ba a wuwo gyɩma anɩɩ ba aa rɛ. Ɛɛ rɛ ba lɩɩ tɔgyamaa a fa mʋ lee hʋ Yesu fa aa mʋʋ, a laa ʋ bee ʋ hatɩnna hʋ sɩya a pele doŋ.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Ba mɛ mʋ ko, a lɩɩ nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ. Yesu aa ko lɩɩ nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ, dɩ ʋ naa nɩgyamaa dɩ ba hɔŋ kɩ gyegili ʋ. Ba sikii buloŋ kana ʋ, beewɩya ba gyɩ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ piyese aa bɩ kaŋ pedaal. Ʋ sii piili kɩ daga ba wɩya yʋga.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ʋ dɩdaana aa ko pele, ʋ hatɩnna hʋ ko basɩ tɩya ʋ a baa, “Lee no yaa ɔhɔ rɛ, ka wɩɩsɩ fɩyɛlɩ nyɛ.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Ta nala hʋ dɩ ba mʋ tɔnɩ hʋ abee bagɩsɩ aa kpaga daha, a mʋ yɔbɔ kɩdiiliye a di.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Yesu mɩɩgɩ basɩ tɩya a baa, “Ma mʋ kyɛ kɩdiiliye tɩya ba dɩ ba di.” Ba pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Gbo! Dɩ ámaa sɩ kpa molbii yɔbɔ kɩdiiliye tɩya nala no dɩ ba wuwo di vɔgɔ, ʋ sɩ te nɩdɩgɩ bɩŋpiliŋ tuno.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Nyɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Paanʋʋ baŋmɛ rɛ we doŋ? Ma mʋ na.” Ba mʋ, aŋ mɩɩgɩ ko basɩ tɩya ʋ abaa, “Kɩna bɔnɔŋ nɛ abee fuwonamɩɩsɩ balɩya.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ dɩ ba leŋ nala hʋ buloŋ tuu hɔŋ kyige gulo gulo ɔfɩyɛl hʋ nyuu tɩyaŋ.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Nyɛ rɛ badɔmɔŋ hɔŋ nala kɔɔ, kɔɔ, badɔmɔŋ mɛ mɔllɩbalɩya bee fi fi.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ɛɛ rɛ ʋ kpa paanʋʋ hʋ bɔnɔŋ abee fuwonamɩɩsɩ hʋ balɩya, a wil deŋ wɩɩsɩnyuu, aŋ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ, aŋ kaŋ paanʋʋ hʋ lɔgɔ a tɩya ʋ hatɩnna hʋ dɩ ba laa mʋ kpaa nala hʋ. Ʋ bɩl kaŋ fuwonamɩɩsɩ hʋ balɩya mɛ a kpaa ba.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Ba buloŋ di a vɔgɔ.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Ka ba mʋ paa paanʋʋ hʋ abee fuwonamɩɩsɩ hʋ kɩkaalɩya, a su simbiisi fi abee balɩya.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Nala hʋ gyɩ aa dii kɩdiiliye hʋ, ba tɩyaŋ baala dʋŋ gyɩ yaa tusi bʋnɔŋ nɛ.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ɛɛ rɛ ʋ leŋ ʋ hatɩnna hʋ mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro, a laa ʋ sɩya duwori kyol fuwo hʋ kyolo, a kɩ mʋ Bɛsaada. Ka ʋ ta nɩgyamaa hʋ buloŋ ba mʋ.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ʋ aa taa nala hʋ ba mʋ teŋ, ʋ sii mʋ gyɩŋ dogimo kɩdɩgɩ nyuu dɩ ʋ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Ʋ dɩdaana ko kɩ pele dɩ nɩɩduworiboro hʋ we nɩɩ hʋ tʋtʋʋ bee tʋtʋʋ, aŋka Yesu dʋŋ ha we dogimo tɩyaŋ.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ɛɛ rɛ Yesu deŋ na dɩ puwo kaŋ ʋ hatɩnna hʋ kɩ lʋga, a pɔ dɩ nɩɩduworiboro hʋ ta mʋwa. Ʋ sɩgballɩnyʋwa, ʋ sii a vala nɩɩ hʋ nyuu a kɩ mʋ, a ko kpaga ba, a kɩ kyɛ dɩ ʋ parɩ ba baŋ.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Ba aa na ʋ dɩ ʋ aa vala nɩɩ hʋ nyuu, ba bɩɩna anɩɩ nɩdɩma rɛ. Kambɩŋ kaŋ ba, ba yaga kyiyesuu.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Ɛɛ rɛ ʋ piliŋsi basɩ tɩya ba a baa, “Ma kaŋ ma tɩɩ. Mɩyaŋ nɛ. Ma ta leŋ dɩ kambɩŋ kaŋ ma.”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Ka ʋ yaŋ mʋ gyʋʋ nɩɩduworiboro hʋ. Ʋ aa gyʋʋ ko teŋ, puwo hʋ sige. Ʋ yaa ʋ hatɩnna hʋ wɩkperii.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Ba gyɩ naa dɩ Yesu kaŋ paanʋʋ gama bɔnɔŋ a kpaa nala tusi bʋnɔŋ nɛ, ka ba ha gyɩ bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ memii, beewɩya ba ha bɩ gyɩŋ nal hʋ Yesu aa yaa.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Ɛɛ rɛ ba kyol fuwo hʋ kyolo, a ko pele tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Gyɛnɛsarɛtɩ, a lɩɩ nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ aŋ kaŋ vʋwa nɩɩ hʋ nyʋwa.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Ba aa lɩɩ ko teŋ, dɩ nala gyɩma anɩɩ Yesu rɛ.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Ba fá mʋ gbɛ ba paalʋʋ buloŋ, a paa wɩɩlɩ tɩmma abee ba wasɩnɩ, a kaŋ mʋ lee kɛ buloŋ ba aa nɩya dɩ Yesu we.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Lee kɛ buloŋ Yesu a mʋwa, tɔbala koo tɔbiisi koo bagɩsɩ, nala aa paa ba wɩɩla tɩmma rɛ a kaŋ lɩɩ biŋ lɩgyalɩya tɩyaŋ, a sʋla ʋ dɩ ʋ leŋ dɩ ba dige ʋ gal nyʋwa mɛ gba. Ba nala hʋ buloŋ gyɩ aa wuwo dige ʋ, ba gyɩ naa laaŋfɩya rɛ.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.