Marcos 14
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARIB
1 Kyɛyɛ balɩya rɛ fa kaa ka dɩ Dɩɩsɩ parɩ-banɩɩ kyɛbal hʋ fa pele. Kyɛɛ no rɛ ba aa kyaŋ paanʋʋ hʋ ba aa bɩ wee sɩbʋl. Ɛɛ rɛ wɩɩkyʋwal sɩlaala hʋ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla kɩ kyɛ ŋmanɩɩ dɩ ba lʋwɔlɩ kaŋ Yesu kpʋ.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Amɛ ba mɩɩgɩ vʋʋlɩ dɩ ba ta kana ʋ ba kyɛbal hʋ kyɛɛ, beewɩya dɩ ba aa rɛ yaa gɛɛ nala hʋ sɩ laa taawɛɛ.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Nyɛ rɛ Yesu sii mʋ Bɛɛtani a gyʋʋ hɔŋ Siimɔŋ dɩyaŋ a kɩ di kɩna. Siimɔŋ gyɩ yaa gbegi-werisi rɛ. Ʋ aa di kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ dɩ haaŋ kɩdɩgɩ kaŋ tʋranɩɩ bee pʋrʋŋtʋwa ko gyʋʋ. Tʋranɩɩ hʋ sʋwala gyɩ sʋma rɛ weliŋ, ka ʋ yalɩɩ mɛ hayɛ. Nyɛ rɛ haaŋ hʋ kaŋ pʋrʋŋtʋwa hʋ nyʋwa suri, a bɩsɩ tʋranɩɩ hʋ we Yesu nyuu tɩyaŋ.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Ɛɛ rɛ nala hʋ badɔmɔŋ hɔŋ kɩ gʋrɩmɩ wɩya, aŋ kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ haaŋ no kaŋ tʋranɩɩ no kyogi ta nyɛ?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Dɩ ba aa rɛ fa ta kpa tʋranɩɩ no yallɩ, ʋ fa sɩ yaa mogyamaa, dɩ ba fa kpa tɩya nyaaba.” Nyɛ rɛ ba sii kɩ basɩ haaŋ hʋ wɩya abee baaŋ.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma leŋ haaŋ hʋ bee laaŋfɩya. Bee rɛ tɩŋ ma kɩ dɔmɔ ʋ gɛɛ? Wɩwelii rɛ ʋ yaa tɩya ŋ gɛɛ.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Ma bee nyaaba sɩ we doŋ saŋa kɛ buloŋ. Saŋa hʋ buloŋ dɩ mamaa rɛ aa kyɛ ma yaa wɩwelii tɩya ba, ma sɩ wuwo yaa. Amɛ ŋ beel-ma kɛ bɩ sɩ we doŋ kɩ mʋ deŋdeŋ.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Haaŋ hʋ yaa kuwokeri rɛ. Ʋ yaa wɩɩ hʋ ʋ aa sɩ wuwo yaa rɛ. Ʋ tɩsɩ ŋ teŋ a kɩ pɔ saŋa hʋ ba aa sɩ hogo ŋ nɛ, dɩ ŋ ha bɩ sʋba.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, dʋnɩya logiŋ kɛ buloŋ ba aa sɩ mʋ basɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ, ba sɩ lɩɩ wɩɩ no haaŋ no aa yaa a basɩ.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Ɛɛ rɛ Gyudasɩ Isɩkarɔtɩ aa yaa Yesu hatɩnna fi abee balɩya hʋ kɩdɩgɩ sii mʋ wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ hʋ lee dɩ ʋ kpa Yesu yallɩ tɩya ba.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ba aa nɩɩ gɛɛ, ba tenni fɩyɛlɩ. Ba baa dɩ ba sɩ tɩya ʋ molbiye. Doŋ tɩyaŋ nɛ Gyudasɩ sii piili kɩ kyɛ ŋmanɩɩ hʋ ʋ aa sɩ wuwo tɩŋa a kpa Yesu yallɩ tɩya ba.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ba kyɛbal hʋ kyɛbuŋbuŋ kyɛɛ, ba aa dɩ paanʋʋ ba aa bɩ we sɩbʋl aŋ kpʋ piyese hʋ ba aa sɩ kaŋ yaa kyɛbal hʋ kɩdiiliye, Yesu hatɩnna hʋ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Lee rɛ ɩ kyo dɩ á mʋ yaa Dɩɩsɩ parɩ-banɩɩ kyɛbal hʋ kɩdiiliye?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Ɛɛ rɛ ʋ tɩŋ ʋ hatɩnna hʋ balɩya a basɩ tɩya ba a baa, “Ma mʋ gyʋʋ tɔɔ hʋ tɩyaŋ. Dɩ mamaa rɛ ko kɩ mʋ, ma sɩ kyeŋ baal kɩdɩgɩ dɩ ʋ kyʋŋ nɩɩvii bee nɩɩ. Ma tɩŋa ʋ hal.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Dɩya hʋ buloŋ ʋ aa sɩ mʋ gyʋʋ, ma tɩŋa ʋ gyʋʋ, a basɩ tɩya dɩya hʋ tɩɩna a baa, ‘Á Tɩɩna baa dɩ á pɩyɛsɩ ɩ dɩ lee rɛ ɩ nɩhʋwala dɩya we, dɩ ʋ bee ʋ hatɩnna ko gyʋʋ hɔŋ di Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ kyɛbal hʋ kɩdiiliye?’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ʋ sɩ daga ma dɩɩbal kɩdɩgɩ. Ʋ yaa salnyuu dɩya rɛ. Ba marɩ ʋ buloŋ nɛ. Doŋ nɛ ma sɩ yaa kɩdiiliye hʋ.”’
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ sii lɩɩ a mʋ tɔɔ hʋ, a na wɩya hʋ buloŋ Yesu aa basɩ tɩya ba, dɩ ba yaa gɛɛ tɩɩ, ka ba yaa Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ kyɛbal hʋ kɩdiiliye.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Wɩɩsɩ aa ko gyʋʋ, Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ gyʋʋ hɔŋ a kɩ di kɩna hʋ.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Ba aa di kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ, Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, ma nala no aa di kɩna hʋ, ma kɩdɩgɩ rɛ sɩ kpa ŋ yallɩ. Ŋ beel-ʋ buloŋ nɛ laŋŋɩ kɩ di kɩna hʋ lagɩlagɩ no nyɛ.”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ba aa nɩɩ wɩɩ hʋ, ba tɩsɩ kyogi. Ba buloŋ kɩ pɩyɛsɩ ʋ kɩŋ kɩŋ a baa, “Mɩyaŋ nɛ?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma fi abee balɩya no kɩdɩgɩ rɛ, ŋ bee nal hʋ aa kyala kaŋ paanʋʋ tuu yuu gbaha hʋ tɩyaŋ nɛ.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye, ŋ sɩ sʋba anɩɩ ba aa saba ŋ wɩya gɛɛ. Amɛ nal hʋ aa kpaa mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye yallɩ, ʋ sɩ na tʋwara yʋga. Ba fa aa bɩ lʋla ʋ rɛ kpɩya.”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Ba aa hɔŋ kɩ di kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ, Yesu kpa paanʋʋ a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ aŋ kaŋ lɔgɔ lɔgɔ, a kpa tɩya ʋ hatɩnna hʋ, aŋ basɩ tɩya ba a baa, “Ma laa. Ŋ teŋbii rɛ nyɛ.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl kpa nɩɩnyʋwagbaŋbiye bee sɩŋ mɛ a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ aŋ kpa tɩya ba, ba buloŋ nyʋwa nɩɩnyʋwagbaŋbiidɩgɩ hʋ tɩyaŋ.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Ka Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ kyal lɛ gɛɛ. Kyal no rɛ Wɩɩsɩ kpa we nyʋʋfalɩɩ hʋ. Ŋ kyal sɩ gyaasɩ nɩgyamaa wɩya, dɩ Wɩɩsɩ kpa ba wɩbɔmɔ kyɛ ba.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, ŋ bɩl bɩ sɩ maakyiye nyʋwa sɩŋ no iriŋ a kaŋ kɩ mʋ kyɛɛ hʋ ŋ aa sɩ nyʋwa sɩfalɩɩ Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ɛɛ rɛ ba yɩɩ wɩɩkyʋwal yɩɩl aŋ sii lɩɩ a mʋ gyɩŋ Olivi dogimo hʋ.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba baa, “Ma buloŋ sɩ fá aŋ ka ŋ. Beewɩya ba saba Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ nɛ a baa dɩ Wɩɩsɩ sɩ kpʋ pedaal hʋ ka dɩ piyese hʋ fá pɩsa.
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Amɛ Wɩɩsɩ sɩ kyisi ŋ sʋʋ tɩyaŋ. Dɩ mɩyaŋ nɛ ko sii, ŋ sɩ laa ma sɩya a mʋ Galili.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Ɛɛ rɛ Piita basɩ tɩya Yesu a baa, “Dɩ ba buloŋ sɩ fá vɩya ɩ ta mɛ, ŋ kɛ bɩ sɩ maakyiye mɩɩgɩ ɩ hal.”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Wɩtɩɩ rɛ, gyɩnaŋ tebine no, ɩ Piita, ɩ sɩ tʋwa naaŋsɩɩnyʋwa bʋto anɩɩ ɩ bɩ gyɩma ŋ, ka dɩ gyibal na wii naaŋsɩɩnyʋwa bʋlɩya.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Ɛɛ rɛ Piita basɩ abee sɩfɩyasɩ baa, “Dɩ ŋ beel-ɩ sɩ paalɩ sʋba mɛ, ŋ bɩ sɩ laa nyʋwa baa ŋ bɩ gyɩma ɩ.” Nɩkaalɩya hʋ buloŋ mɛ basɩ gɛɛ tɩɩ.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Ɛɛ rɛ ba mʋ gyʋʋ lee kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Gesamani. Yesu basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma hɔŋ daha ka dɩ ŋ mʋ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋ ko.”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ka ʋ kaŋ Piita abee Gyemsi abee Gyɔɔŋ a mʋ doŋ. Yesu tɩya gyɩ kyogo rɛ kɩŋkaŋ, haalɩ ʋ hakɩla buloŋ gyarɩ.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Ʋ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ŋ tɩya buloŋ nɛ kyogo, ŋ bembii kɩ kyɛ dɩ ʋ bori. Ma hɔŋ daha pɔ.”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Ba hɔŋ ka ʋ fasɩ mʋ sɩya mʋhʋ a tuu gbinni taŋha a sʋla Wɩɩsɩ a baa, “Saŋa hʋ pele rɛ, amɛ ɩ dee tɩyaŋ, leŋ dɩ tʋwara no parɩ ŋ mʋ.”
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 A bɩl baa, “Ŋ Kuwo, ɩ wuwo kɩ yaa wɩɩ buloŋ nɛ. Lɩɩ tʋwara no aa sɩ ko ŋ tɩyaŋ. Amɛ, ŋ kyɛrɩ tɩyaŋ daa, ɩ kyɛrɩ tɩyaŋ nɛ.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Ʋ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ hʋ teŋ aŋ sii ko ʋ hatɩnna hʋ lee, dɩ ba pɩŋ doo. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ Piita a baa, “Ɩ pɩna rɛ? Ɩ bɩ sɩ wuwo bara doo mʋhʋ anɩɩ hawadɩgɩ mɛ?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Ma kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ, a kɩ pɔ dɩ Sɩtaanɩ ta wuwo mʋrɩ ma. Ma tɩsɩ tɩyaŋ ma kyo dɩ ma aa yaa wɩweliye rɛ, amɛ ma bɩ kaŋ gɛɛ dee ma tɩɩ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ʋ bɩl mʋ a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ, a bɩl basɩ gɛɛ tɩɩ.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ʋ mɩɩgɩ kɩ ko dɩ ba bɩl pɩŋ doo, beewɩya doo gyɩ kaŋ ba rɛ weliŋ. Ba bɩ gyɩŋ ba aa sɩ basɩ wɩɩ hʋ buloŋ a tɩya ʋ.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ʋ mɩɩgɩ mʋ tootɩɩna aŋ ko pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma ha pɩŋ kɩ wiyesi rɛ? Ʋ maga rɛ. Ma sii, saŋa hʋ pele rɛ. Ba sɩ kaŋ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye a mʋ tɩya wɩbɔŋyaala.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ma sii dɩ á mʋ. Ma na! Nal hʋ aa sɩ kpa ŋ yallɩ rɛ aa ko.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Yesu aa basɩ gɛɛ ʋ nyʋwa ha bɩ tele taŋha dɩ Gyudasɩ rɛ mʋ kɩ ko gɛɛ. Ʋ fa yaa Yesu hatɩnna fi abee balɩya hʋ kɩdɩgɩ rɛ. Nɩgyamaa gyɩ giri kɩ tɩŋa ʋ hal. Badɔmɔŋ kolo takoobiye abee daŋgulo. Wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla abee ba bee-nɩhɩyasɩ rɛ gyɩ tɩŋ ba, ba ko.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Minaafigi tɩɩna hʋ gyɩ tɩya nala hʋ magɩl lɛ a baa, “Nal hʋ ŋ aa sɩ mʋ guwori, ʋ rɛ gɛɛ. Ma gurigi ʋ kɩ mʋ.”
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Gyudasɩ aa pele lee hʋ Yesu aa we, ʋ degini ʋ lee mʋ aŋ baa, “Ŋ nɩhɩyawʋ,” aŋ guwori ʋ.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Ba buloŋ giri ko kana ʋ.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Nala hʋ aa sɩŋ doŋ ba kɩdɩgɩ lɩɩ ʋ takoobii, a ŋmaŋ nal kɩdɩgɩ dɩgɩŋ kyɔl. Nal hʋ dɩgɩŋ ba gyɩ aa ŋmaŋ kyɔl hʋ fa yaa wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ dɩya yoŋ nɛ.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Ŋ yaa biibɔŋ nɛ, ma kol takoobiye abee daŋgulo a kɩ ko dɩ ma kana ŋ?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Na kyɛɛ kɛ buloŋ nɛ ŋ beel-ma aa we Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ, ŋ kɩ daga ma Wɩɩsɩ wɩya, aŋka ma bɩ lʋga dɩ ma kana ŋ doŋ. Amɛ ŋ wɩya hʋ buloŋ ba aa saba Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ, see ba buloŋ aa yaa.”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ buloŋ vɩya ʋ ta aŋ fá.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Ka bapʋwasɩɩ kɩdɩgɩ mɛ aa baasɩ ʋ wagyɛ a kɩ tɩŋa Yesu hal, ba kɩ lʋga dɩ ba kana ʋ.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Ɛɛ rɛ ʋ wuri ʋ wagyɛ hʋ ta aŋ kaŋ teŋbil a fá nyʋgɩsɩ.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Ba gyɩ kaŋ Yesu mʋ wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ dɩya rɛ. Ba aa ko doŋ dɩ wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ, abee ba wɩɩkyʋwaldɩya nɩhɩyasɩ, abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla buloŋ laŋŋa.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Ba aa kana ʋ kɩ mʋ gɛɛ, ka Piita lʋwɔlɩ kɩ tɩŋ ba hal a mʋ gyʋʋ wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ gyaŋwuwo. Ʋ gyʋwa dɩ nala hʋ aa pɔ gyaŋwuwo hʋ hɔnɔ a kɩ wiyeni diŋ. Ʋ mɛ mʋ pɛ ba tɩyaŋ.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Ɛɛ rɛ dɩ wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ hʋ abee nɩkaalɩya hʋ buloŋ laŋŋa kɩ vʋʋlɩ wɩya, a kɩ kyɛ dɩ ba na wɩɩ hʋ Yesu aa yaa kyogi, a maga dɩ ba kpʋ ʋ. Aŋ kyɛ kyɛ wɩɩ lɔlɔ.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Nɩgyamaa gyɩ nyɩya wɩya tɩya ʋ rɛ. Amɛ ba buloŋ gyɩ aa basɩ nyʋʋlɩyaba rɛ.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Ɛɛ rɛ nala badɔmɔŋ sii sɩŋ a nyɩya wɩya kɩ tɩya ʋ a baa,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “Á nɩɩ dɩ baal no baa dɩ ʋ sɩ ŋmaa Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ nala aa saa a lo, aŋ bɩl wuwo saa kɩdɩgɩ kyɛyɛ boto bʋwaŋ ʋ dʋŋ bee ʋ dʋŋ.”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Amɛ ba mɛ ha gyɩ basɩ wɩya kɩ bɩ dɔmɔŋ nɛ.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Ɛɛ rɛ wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ sii lɩɩ sɩŋ nala hʋ tʋtʋʋ tɩyaŋ a pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Ɩ bɩ nɩɩ nala no aa basɩ ɩ wɩya mɔɔ gɛɛ? Ɩ kɛ bɩ kaŋ wɩɩ ɩ aa sɩ basɩ?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Ɛɛ rɛ Yesu tallɩ ʋ nyʋwa a bɩ laa wɩɩ buloŋ basɩ. Ɛɛ rɛ baal hʋ bɩl pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɩ rɛ yaa Krisita, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya? Ɩ rɛ yaa Wɩɩsɩ Biye hʋ?”
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Mɩyaŋ nɛ. Ma sɩ na mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye, dɩ ŋ hɔŋ Wɩɩsɩ noduu logiŋ lɩhɔnɩɩ, a tɩŋ taala tɩyaŋ a ko kɩ tuu.”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Ʋ aa basɩ gɛɛ, baal hʋ kaŋ ʋ tɩɩ gannɩ kɩyɛsɩ aŋ baa, “Ʋ bɩ maga dɩ a bɩl kɩ kyɛ daŋsɩya tɩmma.
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Ma buloŋ nɩɩ ʋ aa tʋʋsɩ Wɩɩsɩ gɛɛ rɛ? Ɛɛ rɛ ma na?” Ɛɛ rɛ nala hʋ buloŋ baa dɩ ʋ kyogo rɛ, a maga dɩ ba kpʋ ʋ.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Badɔmɔŋ sii, a tʋ naŋtʋwɔl we ʋ sɩya tɩyaŋ, aŋ vʋwa ʋ sɩya tɔ, aa ŋmaa ʋ, aŋ pɩyɛsɩ ʋ dɩ ʋ daga nal hʋ aa ŋmaa ʋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ba kana ʋ mʋ tɩya laalyuwolo hʋ, ba mɛ ŋmaa ʋ kyaŋkpaŋa tɩyaŋ.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Piita aa hɔŋ gyaŋwuwo hʋ tɩyaŋ gɛɛ rɛ, wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ dɩya tʋŋtʋnnɩ-toluu kɩdɩgɩ ko lɩɩ
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 a na Piita dɩ ʋ hɔŋ kɩ wiyeni diŋ hʋ. Ʋ deŋ ʋ weliŋ aŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ɩ mɛ fa aa tɩŋ Yesu aa lɩɩ Nazarɛti hal lɛ.”
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Piita tʋwa a baa, “Ŋ bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ ɩ aa basɩ tɩyaŋ,” aŋ sii lɩɩ sɩŋ paganyʋwa hʋ tɩyaŋ dɩ gyibalbuŋ wiye.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Piita aa sɩŋ doŋ ɛɛ rɛ tʋŋtʋnnɩ toluu hʋ bɩl na ʋ a basɩ tɩya nala hʋ aa sɩŋ kpaga ʋ a baa, “Baal no mɛ yaa Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ rɛ.”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Piita bɩl tʋwa a baa dɩ ʋ daa. Mʋhʋ sʋwaa, dɩ nala hʋ aa sɩŋ doŋ mɛ basɩ tɩya ʋ a baa, “Wɩtɩɩ rɛ, ɩ mɛ yaa ba kɩdɩgɩ rɛ, ɩ lɩɩ Galili rɛ.”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Ɛɛ rɛ Piita kaabɩ tɩya ʋ tɩɩ, aŋ ŋmɩyɛsɩ a baa, “Ŋ bɩ gyɩŋ baal no ma aa dagɩ.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ʋ aa basɩ gɛɛ teŋ dɩ gyibal wiye ʋ lɩya tɩɩna. Piita liisi wɩɩ hʋ Yesu aa basɩ tɩya ʋ anɩɩ ʋ sɩ tʋwa ʋ naaŋsɩɩnyʋwa bʋto, ka dɩ gyibal na wii naaŋsɩɩnyʋwa bʋlɩya. Ɛɛ rɛ ʋ kaŋ ʋ nyuu gʋra a wii weliŋ.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.