Marcos 12

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu bɩl maga namaga a tɩya ba a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ biŋ baga a pɔ kɩna aa kaŋ nɔŋkyɩga anɩɩ kyʋkyɔyɩ, ba kɩ yɩrɩ girepisi. Ʋ gyɩ lɩga baga hʋ buloŋ nɛ gol baŋ. A hul bʋwa baga hʋ tɩyaŋ dɩ ba kyaga tɩɩnɔnɔ hʋ nɩɩ kɩ we [beewɩya ba kpaa tɩɩnɔnɔ no kɩ kyɔ sɩŋ nɛ,] a saa dɩɩbiye mɛ ba aa sɩ wuwo hɔŋ ʋ sal nyuu tɩyaŋ kɩ pɔ baga hʋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ʋ paa nala a we baga hʋ tɩyaŋ dɩ ba kɩ tʋma, aŋka ʋ sii kpa mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Tɩɩnɔnɔ hʋ tɔrɩɩ gyɩ aa ko pele, ʋ tɩŋ ʋ dɩya tʋŋtʋnna hʋ kɩdɩgɩ dɩ ʋ mʋ baga tʋŋtʋnna hʋ lee a laa ʋ tɩɩnɔnɔ tol ko. Ʋ sii kpa mʋ.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Baga tʋŋtʋnna hʋ sii kana ʋ a ŋmaa ʋ, aŋ leŋ ʋ kaŋ nohɩlɩya mɩɩgɩ mʋ baga hʋ tɩɩna lee.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Ʋ bɩl mɩɩgɩ tɩŋ dɩya tʋŋtʋnna hʋ kɩdɩgɩ. Ʋ mɛ bɩl kpa mʋ. Ba kana ʋ mɛ, a ŋmaa ʋ, a yaga ʋ nyuu luri, a yaa ʋ gyarɩgɩɩ weliŋ.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Ʋ bɩl tɩŋ nitoo tɩɩna, ʋ mɛ bɩl mʋ. Ba paalɩ kpʋ ʋ kɛ. Nɩgyamaa hʋ buloŋ ʋ aa tɩma, gɛɛ tɩɩ rɛ ba yaa ba buloŋ. Ba ŋmaa badɔmɔŋ nɛ aŋ kpʋ badɔmɔŋ mɛ.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Ba kateŋse tɩyaŋ, ʋ biibaal dʋŋ nɛ ko mʋ ka. Ɛɛ rɛ ʋ sii tɩma ʋ aŋ baa, “Dɩ ŋ biye tɩɩ kɛ rɛ mʋwa, ba sɩ tɩya ʋ gyɩrɩma.” Ʋ mɛ bɩl kpa mʋ.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Tʋŋtʋnna hʋ aa naa biye hʋ, ba basɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, “Dɩ baga hʋ tɩɩna rɛ ko sʋba, biye no rɛ sɩ di ʋ kyaŋ. Ma leŋ dɩ á kpʋ ʋ. Dɩ ámaa rɛ kpʋ ʋ, baga hʋ bee ʋ kɩna buloŋ aa bɩrɩmɩ á kɩna rɛ.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Ba kaŋ biye hʋ, a ŋmaa ʋ kpʋ, a kpa ʋ yuwo ta ɔhɔ tɩyaŋ.”
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Ba aa maga nyɛ, ɛɛ rɛ baga hʋ tɩɩna sɩ yaa? Ʋ sɩ ko leŋ dɩ ba kpʋ haŋ tʋŋtʋnna hʋ buloŋ, aŋ ka dɩ ʋ kpa baga hʋ tɩya nɩdʋŋsɩ.”
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ nala hʋ aa nɩɩ namaga hʋ a baa, “Ma bɩ karɩmɩ Wɩɩsɩ teŋ lee hʋ ba aa basɩ nyɛ?”
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Á Tɩɩna Wɩɩsɩ tʋma rɛ gɛɛ. Ʋ yaa ma wɩkperii rɛ?”’
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Yesu aa basɩ gɛɛ, Gyuuma nɩhɩyasɩ hʋ gyɩ kɩ kyɛ dɩ ba kana ʋ tɔ dɩyaŋ, beewɩya ba gyɩma anɩɩ ba aa rɛ ʋ maga namaga hʋ kɩ daga. Amɛ ba gyɩ aa fá nala hʋ aa we doŋ nɛ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ba lem-ʋ aŋ mʋ.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ba mʋ tɩŋ Farasiima abee Hɛrɔtɩ hatɩnna badɔmɔŋ dɩ ba bɩl mʋ Yesu lee a magɩsɩ ʋ, a bara kana ʋ.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Ba kpa ko ʋ lee a basɩ tɩya ʋ a baa, “Á nɩhɩyawʋ, á gyɩma anɩɩ ɩ kaŋ wɩtɩɩ rɛ. Ɩ sɩya tuwo nal tɩyaŋ. Ɩ bee fá nɩbal buloŋ sɩɩ. Ɩ aa daga Wɩɩsɩ ŋmanɩɩ tɩɩ rɛ. Yaŋ daga tɩya ma, ʋ yaa ŋmanɩɩ rɛ dɩ á tuŋ lampoo kɩ tɩya Roma paalʋʋ kuworibal hʋ ba aa yɩrɩ Siiza? Ʋ maga dɩ á tuŋ kɩ tɩya ʋ rɛ koo á ta tuŋ kɩ tɩya ʋ?”
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Amɛ Yesu gyɩ gyɩma anɩɩ ba paala rɛ a basɩ. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ magɩsɩ ŋ nyɛ? Ma kaŋ molbinʋʋ hʋ kɩdɩgɩ ko dɩ ŋ na.”
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Ba kpa kɩdɩgɩ tɩya ʋ. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Aŋnɛ nyuu bee ʋ feŋ nɛ ba kpaa biŋ molbii hʋ tɩyaŋ nyɛ?” Ɛɛ rɛ ba baa dɩ Roma paalʋʋ kuworibal hʋ nyuu abee ʋ feŋ nɛ.
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Ʋ yaŋ basɩ tɩya ba baa, “Ɛɛ kɛ, kɩŋ hʋ aa yaa Roma paalʋʋ kuworibal hʋ kɩŋ, ma kpa tɩya ʋ, kɩŋ mɛ aa yaa Wɩɩsɩ kɩŋ, ma kpa tɩya Wɩɩsɩ.” Yesu aa basɩ nyɛ, ba yaa kyʋra. Doŋ nɛ ba lem-ʋ aŋ mʋ.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Ɛɛ rɛ nala hʋ badɔmɔŋ ba aa yɩrɩ Sadusiima mɛ ko Yesu lee. Sadusiima fa bɩ laa di anɩɩ dɩ nal lɛ sʋba, ʋ sɩ bɩl sii sʋʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ba pɩyɛsɩ Yesu a baa,
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 “Á Tɩɩna, Moosi saba Wɩɩsɩ Teŋ tɩyaŋ anɩɩ dɩ baal lɛ kpaa haaŋ, dɩ ʋ bee haaŋ hʋ bɩ lʋl biye ka dɩ baal hʋ sʋba, dɩ ʋ maga dɩ ʋ naabiye kpa haaŋ hʋ rɛ, a lʋl biisi tɩya ʋ maana hʋ.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Nɩmmabalɩya bapɛ rɛ gyɩ we doŋ. Ba buloŋ gyɩ yaa baala rɛ, a fa yaa hadɩgɩ bee badɩgɩ balɩya. Ba nɩhɩyawʋ tɩɩna kpaa haaŋ. Ʋ bee haaŋ hʋ bɩ lʋl biye ka ʋ sʋba.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ʋ katɩyal kpa haaŋ hʋ. Ʋ beel-ʋ mɛ bɩ lʋl biye, ka ʋ mɛ sʋba. Too hʋ tɩɩna mɛ kpa haaŋ hʋ. Ʋ mɛ gɛɛ tɩɩtɩɩ puu ʋ.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Nɩmmabalɩya hʋ bapɛ buloŋ nɛ kpaa haaŋ hʋ, ka ʋ bee ba kɩdɩgɩ buloŋ bɩ lʋla. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ haaŋ hʋ mɛ sʋba.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Tɔɔ, kyɛɛ hʋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, baala no bapɛ tɩyaŋ, ba kɩbee rɛ sɩ tɩŋ haaŋ hʋ? Beewɩya ba bapɛ hʋ buloŋ nɛ ʋ yala?”
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma bɩ gyɩŋ Wɩɩsɩ teŋ, a bɩl bɩ gyɩŋ Wɩɩsɩ dee mɛ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ma nyʋgɩsɩ nyɛ.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Kyɛɛ hʋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, baala bɩl bɩ sɩ paa haana, haana mɛ bɩl bɩ sɩ yal balama. Ba buloŋ sɩ kɩɩ gɛɛ nɩɩ malɩkasɩ aa we wɩɩsɩbee tɩyaŋ.”
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Na ma aa pɩyɛsɩ ŋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ wɩya rɛ. Ma bɩ karɩma wɩya hʋ Moosi aa saba Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ, lee hʋ ʋ fa aa basa tɩɩpuso hʋ aa di diŋ hʋ wɩya? Wɩɩsɩ basɩ tɩya ʋ rɛ a baa dɩ ʋ rɛ yaa Wɩɩsɩ hʋ Abɩraham abee Azɩkɩ abee Gyeekɔbɩ gyɩ aa tɩŋa.
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Wɩɩ no ʋ aa basa, ʋ memii rɛ yaŋ yaa bee? Ʋ daga anɩɩ Abɩraham abee Azɩkɩ abee Gyeekɔbɩ ha we ba mɩɩbol tɩyaŋ nɛ Wɩɩsɩ kɛ lee. Wɩɩsɩ bɩ yaa sʋʋnɩ Wɩɩsɩ. Ʋ yaa niweye Wɩɩsɩ rɛ. Ma bɩ gyɩŋ wɩɩ buloŋ.”
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl kɩdɩgɩ aa nɩɩ dɩ ba kaŋ wɩɩ hʋ kɩ ŋmaa nyʋʋtaaduwo gɛɛ, ʋ mɛ kpa ko ba lee. Ʋ aa naa dɩ Yesu lɩɩ wɩɩ hʋ sɩɩ weliŋ gɛɛ, ʋ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ ʋ aa biŋ tɩya nala dɩ ba kɩ tɩŋa, ba tɩyaŋ kɩbee rɛ yaa wɩbal?”
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Ba basɩ tɩya Iziral nala rɛ a baa,
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Kyo ɩ Tɩɩna Wɩɩsɩ abee ɩ bembii buloŋ, abee ɩ tɩya buloŋ, abee ɩ dee buloŋ, abee ɩ tɩbɩɩna buloŋ.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Wɩlɩya tɩɩna mɛ rɛ nyɛ,
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Á Tɩɩna, wɩtɩɩ rɛ ɩ basɩ. Wɩɩsɩ dʋŋ nɛ we doŋ, kɩŋ buloŋ bɩl tuwo, see Wɩɩsɩ dʋŋ.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Ɩ aa sɩ kaŋ ɩ bembii buloŋ, abee ɩ tɩbɩɩna buloŋ, abee ɩ wɩɩ wɩɩ buloŋ a kyo Wɩɩsɩ, a kyo ɩ dɔŋtɩɩna mɛ anɩɩ ɩ aa kyo ɩ tɩɩ gɛɛ, ʋ rɛ kpɩya ɩ aa sɩ kaŋ pʋsɩ kpʋ a fisi ba buloŋ tɩya Wɩɩsɩ, koo ɩ aa kpaa kɩna a lɩɩ wɩɩsʋlɩɩ tɩya Wɩɩsɩ.”
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Yesu aa naa dɩ baal hʋ lɩɩ wɩɩ hʋ sii abee wɩgyʋŋ gɛɛ, ʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ɩ bee Wɩɩsɩ koro hʋ bɩ boliye.” Ʋ aa basɩ gɛɛ ko teŋ, nal buloŋ bɩl bɩ kaŋ nyʋwa ʋ aa sɩ pɩyɛsɩ ʋ wɩɩ buloŋ.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl kɩ daga nala Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ a pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ baa dɩ Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya, sɩ yaa Deviti nihii?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Wiyesi Welii hʋ rɛ fa daga Deviti dɩ ʋ basɩ Krisita hʋ wɩya a baa,
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Deviti tɩɩ yɩrɩ nal no ʋ Tɩɩna rɛ. Ɛɛ rɛ ʋ yaŋ sɩ yaa a yaa ʋ nihii dʋŋ?” Nɩgyamaa rɛ gyɩ gyegile a nɩɩ Yesu wɩbasɩɩ hʋ, ba tenni fɩyɛlɩ.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Yesu bɩl daga ba a baa, “Ma pɔ ma tɩɩ weliŋ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ. Ba aa gɔllɩ we gyamaa tɩyaŋ nɛ abee ba gadoliye, a kɩ kyɛ dɩ nala kɩ tɩya ba gyɩrɩma aŋ kɩ kyʋwalɩ ba.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Ba aa kɩ kyɛ nɩbala lɩhɔnɩya rɛ wɩɩkyʋwaldɩɩsɩ tɩyaŋ. Dɩ ba aa rɛ yɩrɩ ba laŋŋʋʋ tɩyaŋ buloŋ, ba aa kyo dɩ ba hɔŋ nɩbala lɩhɔnɩɩ rɛ.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Ba aa fugo kyʋwalɩ Wɩɩsɩ kɩ pɩɩsɩ rɛ, aŋ kaŋ lohaana kɩna kɩ fasɩ. Saŋa hʋ tɩyaŋ Wɩɩsɩ aa sɩ di dʋnɩya sarɩya, ba aa rɛ sɩ na dɔgɩsɩɩ a te ba dɔŋtɩŋsɩ buloŋ.”
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Yesu gyɩ mʋʋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ rɛ, a mʋ hɔŋ kpaga lee hʋ nala aa kpa ba wɩɩsʋlɩɩ molbiye kɩ we, a kɩ deŋ gɛɛ hʋ ba aa we. Kɩna tɩmma hʋ ko kɩ we molbiye yʋga yʋga.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Ɛɛ rɛ lohanyaabʋ kɩdɩgɩ mɛ ko, a mʋ kpa aniiniima balɩya a we, kobo rɛ gɛɛ.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Ɛɛ rɛ Yesu yɩrɩ ʋ hatɩnna hʋ a basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, lohaaŋ no rɛ we molbii a te nal kɩdɩgɩ buloŋ daha, beewɩya
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 nala hʋ buloŋ aa kpaa molbiye a sʋla Wɩɩsɩ, ba lɩya aŋ ka rɛ. Amɛ ʋ kɛ dɩya bee ʋ bee buloŋ nɛ ʋ kaŋ mʋ we gɛɛ.”
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.