Marcos 12
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA
1 Yesu bɩl maga namaga a tɩya ba a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ biŋ baga a pɔ kɩna aa kaŋ nɔŋkyɩga anɩɩ kyʋkyɔyɩ, ba kɩ yɩrɩ girepisi. Ʋ gyɩ lɩga baga hʋ buloŋ nɛ gol baŋ. A hul bʋwa baga hʋ tɩyaŋ dɩ ba kyaga tɩɩnɔnɔ hʋ nɩɩ kɩ we [beewɩya ba kpaa tɩɩnɔnɔ no kɩ kyɔ sɩŋ nɛ,] a saa dɩɩbiye mɛ ba aa sɩ wuwo hɔŋ ʋ sal nyuu tɩyaŋ kɩ pɔ baga hʋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ʋ paa nala a we baga hʋ tɩyaŋ dɩ ba kɩ tʋma, aŋka ʋ sii kpa mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Tɩɩnɔnɔ hʋ tɔrɩɩ gyɩ aa ko pele, ʋ tɩŋ ʋ dɩya tʋŋtʋnna hʋ kɩdɩgɩ dɩ ʋ mʋ baga tʋŋtʋnna hʋ lee a laa ʋ tɩɩnɔnɔ tol ko. Ʋ sii kpa mʋ.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Baga tʋŋtʋnna hʋ sii kana ʋ a ŋmaa ʋ, aŋ leŋ ʋ kaŋ nohɩlɩya mɩɩgɩ mʋ baga hʋ tɩɩna lee.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Ʋ bɩl mɩɩgɩ tɩŋ dɩya tʋŋtʋnna hʋ kɩdɩgɩ. Ʋ mɛ bɩl kpa mʋ. Ba kana ʋ mɛ, a ŋmaa ʋ, a yaga ʋ nyuu luri, a yaa ʋ gyarɩgɩɩ weliŋ.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Ʋ bɩl tɩŋ nitoo tɩɩna, ʋ mɛ bɩl mʋ. Ba paalɩ kpʋ ʋ kɛ. Nɩgyamaa hʋ buloŋ ʋ aa tɩma, gɛɛ tɩɩ rɛ ba yaa ba buloŋ. Ba ŋmaa badɔmɔŋ nɛ aŋ kpʋ badɔmɔŋ mɛ.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Ba kateŋse tɩyaŋ, ʋ biibaal dʋŋ nɛ ko mʋ ka. Ɛɛ rɛ ʋ sii tɩma ʋ aŋ baa, “Dɩ ŋ biye tɩɩ kɛ rɛ mʋwa, ba sɩ tɩya ʋ gyɩrɩma.” Ʋ mɛ bɩl kpa mʋ.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Tʋŋtʋnna hʋ aa naa biye hʋ, ba basɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, “Dɩ baga hʋ tɩɩna rɛ ko sʋba, biye no rɛ sɩ di ʋ kyaŋ. Ma leŋ dɩ á kpʋ ʋ. Dɩ ámaa rɛ kpʋ ʋ, baga hʋ bee ʋ kɩna buloŋ aa bɩrɩmɩ á kɩna rɛ.
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ba kaŋ biye hʋ, a ŋmaa ʋ kpʋ, a kpa ʋ yuwo ta ɔhɔ tɩyaŋ.”
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Ba aa maga nyɛ, ɛɛ rɛ baga hʋ tɩɩna sɩ yaa? Ʋ sɩ ko leŋ dɩ ba kpʋ haŋ tʋŋtʋnna hʋ buloŋ, aŋ ka dɩ ʋ kpa baga hʋ tɩya nɩdʋŋsɩ.”
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ nala hʋ aa nɩɩ namaga hʋ a baa, “Ma bɩ karɩmɩ Wɩɩsɩ teŋ lee hʋ ba aa basɩ nyɛ?”
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Á Tɩɩna Wɩɩsɩ tʋma rɛ gɛɛ. Ʋ yaa ma wɩkperii rɛ?”’
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Yesu aa basɩ gɛɛ, Gyuuma nɩhɩyasɩ hʋ gyɩ kɩ kyɛ dɩ ba kana ʋ tɔ dɩyaŋ, beewɩya ba gyɩma anɩɩ ba aa rɛ ʋ maga namaga hʋ kɩ daga. Amɛ ba gyɩ aa fá nala hʋ aa we doŋ nɛ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ba lem-ʋ aŋ mʋ.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ba mʋ tɩŋ Farasiima abee Hɛrɔtɩ hatɩnna badɔmɔŋ dɩ ba bɩl mʋ Yesu lee a magɩsɩ ʋ, a bara kana ʋ.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ba kpa ko ʋ lee a basɩ tɩya ʋ a baa, “Á nɩhɩyawʋ, á gyɩma anɩɩ ɩ kaŋ wɩtɩɩ rɛ. Ɩ sɩya tuwo nal tɩyaŋ. Ɩ bee fá nɩbal buloŋ sɩɩ. Ɩ aa daga Wɩɩsɩ ŋmanɩɩ tɩɩ rɛ. Yaŋ daga tɩya ma, ʋ yaa ŋmanɩɩ rɛ dɩ á tuŋ lampoo kɩ tɩya Roma paalʋʋ kuworibal hʋ ba aa yɩrɩ Siiza? Ʋ maga dɩ á tuŋ kɩ tɩya ʋ rɛ koo á ta tuŋ kɩ tɩya ʋ?”
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Amɛ Yesu gyɩ gyɩma anɩɩ ba paala rɛ a basɩ. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ magɩsɩ ŋ nyɛ? Ma kaŋ molbinʋʋ hʋ kɩdɩgɩ ko dɩ ŋ na.”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ba kpa kɩdɩgɩ tɩya ʋ. Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Aŋnɛ nyuu bee ʋ feŋ nɛ ba kpaa biŋ molbii hʋ tɩyaŋ nyɛ?” Ɛɛ rɛ ba baa dɩ Roma paalʋʋ kuworibal hʋ nyuu abee ʋ feŋ nɛ.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Ʋ yaŋ basɩ tɩya ba baa, “Ɛɛ kɛ, kɩŋ hʋ aa yaa Roma paalʋʋ kuworibal hʋ kɩŋ, ma kpa tɩya ʋ, kɩŋ mɛ aa yaa Wɩɩsɩ kɩŋ, ma kpa tɩya Wɩɩsɩ.” Yesu aa basɩ nyɛ, ba yaa kyʋra. Doŋ nɛ ba lem-ʋ aŋ mʋ.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Ɛɛ rɛ nala hʋ badɔmɔŋ ba aa yɩrɩ Sadusiima mɛ ko Yesu lee. Sadusiima fa bɩ laa di anɩɩ dɩ nal lɛ sʋba, ʋ sɩ bɩl sii sʋʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ba pɩyɛsɩ Yesu a baa,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Á Tɩɩna, Moosi saba Wɩɩsɩ Teŋ tɩyaŋ anɩɩ dɩ baal lɛ kpaa haaŋ, dɩ ʋ bee haaŋ hʋ bɩ lʋl biye ka dɩ baal hʋ sʋba, dɩ ʋ maga dɩ ʋ naabiye kpa haaŋ hʋ rɛ, a lʋl biisi tɩya ʋ maana hʋ.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Nɩmmabalɩya bapɛ rɛ gyɩ we doŋ. Ba buloŋ gyɩ yaa baala rɛ, a fa yaa hadɩgɩ bee badɩgɩ balɩya. Ba nɩhɩyawʋ tɩɩna kpaa haaŋ. Ʋ bee haaŋ hʋ bɩ lʋl biye ka ʋ sʋba.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Ʋ katɩyal kpa haaŋ hʋ. Ʋ beel-ʋ mɛ bɩ lʋl biye, ka ʋ mɛ sʋba. Too hʋ tɩɩna mɛ kpa haaŋ hʋ. Ʋ mɛ gɛɛ tɩɩtɩɩ puu ʋ.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Nɩmmabalɩya hʋ bapɛ buloŋ nɛ kpaa haaŋ hʋ, ka ʋ bee ba kɩdɩgɩ buloŋ bɩ lʋla. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ haaŋ hʋ mɛ sʋba.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Tɔɔ, kyɛɛ hʋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, baala no bapɛ tɩyaŋ, ba kɩbee rɛ sɩ tɩŋ haaŋ hʋ? Beewɩya ba bapɛ hʋ buloŋ nɛ ʋ yala?”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma bɩ gyɩŋ Wɩɩsɩ teŋ, a bɩl bɩ gyɩŋ Wɩɩsɩ dee mɛ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ma nyʋgɩsɩ nyɛ.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Kyɛɛ hʋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, baala bɩl bɩ sɩ paa haana, haana mɛ bɩl bɩ sɩ yal balama. Ba buloŋ sɩ kɩɩ gɛɛ nɩɩ malɩkasɩ aa we wɩɩsɩbee tɩyaŋ.”
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Na ma aa pɩyɛsɩ ŋ nala aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ wɩya rɛ. Ma bɩ karɩma wɩya hʋ Moosi aa saba Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ, lee hʋ ʋ fa aa basa tɩɩpuso hʋ aa di diŋ hʋ wɩya? Wɩɩsɩ basɩ tɩya ʋ rɛ a baa dɩ ʋ rɛ yaa Wɩɩsɩ hʋ Abɩraham abee Azɩkɩ abee Gyeekɔbɩ gyɩ aa tɩŋa.
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Wɩɩ no ʋ aa basa, ʋ memii rɛ yaŋ yaa bee? Ʋ daga anɩɩ Abɩraham abee Azɩkɩ abee Gyeekɔbɩ ha we ba mɩɩbol tɩyaŋ nɛ Wɩɩsɩ kɛ lee. Wɩɩsɩ bɩ yaa sʋʋnɩ Wɩɩsɩ. Ʋ yaa niweye Wɩɩsɩ rɛ. Ma bɩ gyɩŋ wɩɩ buloŋ.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl kɩdɩgɩ aa nɩɩ dɩ ba kaŋ wɩɩ hʋ kɩ ŋmaa nyʋʋtaaduwo gɛɛ, ʋ mɛ kpa ko ba lee. Ʋ aa naa dɩ Yesu lɩɩ wɩɩ hʋ sɩɩ weliŋ gɛɛ, ʋ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ ʋ aa biŋ tɩya nala dɩ ba kɩ tɩŋa, ba tɩyaŋ kɩbee rɛ yaa wɩbal?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Ba basɩ tɩya Iziral nala rɛ a baa,
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Kyo ɩ Tɩɩna Wɩɩsɩ abee ɩ bembii buloŋ, abee ɩ tɩya buloŋ, abee ɩ dee buloŋ, abee ɩ tɩbɩɩna buloŋ.’
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Wɩlɩya tɩɩna mɛ rɛ nyɛ,
31 O segundo é:
32 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Á Tɩɩna, wɩtɩɩ rɛ ɩ basɩ. Wɩɩsɩ dʋŋ nɛ we doŋ, kɩŋ buloŋ bɩl tuwo, see Wɩɩsɩ dʋŋ.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Ɩ aa sɩ kaŋ ɩ bembii buloŋ, abee ɩ tɩbɩɩna buloŋ, abee ɩ wɩɩ wɩɩ buloŋ a kyo Wɩɩsɩ, a kyo ɩ dɔŋtɩɩna mɛ anɩɩ ɩ aa kyo ɩ tɩɩ gɛɛ, ʋ rɛ kpɩya ɩ aa sɩ kaŋ pʋsɩ kpʋ a fisi ba buloŋ tɩya Wɩɩsɩ, koo ɩ aa kpaa kɩna a lɩɩ wɩɩsʋlɩɩ tɩya Wɩɩsɩ.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yesu aa naa dɩ baal hʋ lɩɩ wɩɩ hʋ sii abee wɩgyʋŋ gɛɛ, ʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ɩ bee Wɩɩsɩ koro hʋ bɩ boliye.” Ʋ aa basɩ gɛɛ ko teŋ, nal buloŋ bɩl bɩ kaŋ nyʋwa ʋ aa sɩ pɩyɛsɩ ʋ wɩɩ buloŋ.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl kɩ daga nala Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ a pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ baa dɩ Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya, sɩ yaa Deviti nihii?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Wiyesi Welii hʋ rɛ fa daga Deviti dɩ ʋ basɩ Krisita hʋ wɩya a baa,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Deviti tɩɩ yɩrɩ nal no ʋ Tɩɩna rɛ. Ɛɛ rɛ ʋ yaŋ sɩ yaa a yaa ʋ nihii dʋŋ?” Nɩgyamaa rɛ gyɩ gyegile a nɩɩ Yesu wɩbasɩɩ hʋ, ba tenni fɩyɛlɩ.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Yesu bɩl daga ba a baa, “Ma pɔ ma tɩɩ weliŋ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ. Ba aa gɔllɩ we gyamaa tɩyaŋ nɛ abee ba gadoliye, a kɩ kyɛ dɩ nala kɩ tɩya ba gyɩrɩma aŋ kɩ kyʋwalɩ ba.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Ba aa kɩ kyɛ nɩbala lɩhɔnɩya rɛ wɩɩkyʋwaldɩɩsɩ tɩyaŋ. Dɩ ba aa rɛ yɩrɩ ba laŋŋʋʋ tɩyaŋ buloŋ, ba aa kyo dɩ ba hɔŋ nɩbala lɩhɔnɩɩ rɛ.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Ba aa fugo kyʋwalɩ Wɩɩsɩ kɩ pɩɩsɩ rɛ, aŋ kaŋ lohaana kɩna kɩ fasɩ. Saŋa hʋ tɩyaŋ Wɩɩsɩ aa sɩ di dʋnɩya sarɩya, ba aa rɛ sɩ na dɔgɩsɩɩ a te ba dɔŋtɩŋsɩ buloŋ.”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Yesu gyɩ mʋʋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ rɛ, a mʋ hɔŋ kpaga lee hʋ nala aa kpa ba wɩɩsʋlɩɩ molbiye kɩ we, a kɩ deŋ gɛɛ hʋ ba aa we. Kɩna tɩmma hʋ ko kɩ we molbiye yʋga yʋga.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ɛɛ rɛ lohanyaabʋ kɩdɩgɩ mɛ ko, a mʋ kpa aniiniima balɩya a we, kobo rɛ gɛɛ.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Ɛɛ rɛ Yesu yɩrɩ ʋ hatɩnna hʋ a basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, lohaaŋ no rɛ we molbii a te nal kɩdɩgɩ buloŋ daha, beewɩya
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 nala hʋ buloŋ aa kpaa molbiye a sʋla Wɩɩsɩ, ba lɩya aŋ ka rɛ. Amɛ ʋ kɛ dɩya bee ʋ bee buloŋ nɛ ʋ kaŋ mʋ we gɛɛ.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.