Marcos 11
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NVT
1 Nyɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ gyɩ kpa kɩ mʋ Gyerusalɛm, a ko pele Bɛtifage abee Bɛɛtani aa sɩŋ Olivi dogimo hʋ naasɩ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ Yesu lɩɩ ʋ hatɩnna balɩya, a tɩŋ ba a basɩ tɩya ba a baa,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 “Ma mʋ tɔɔ hʋ aa we ma sɩya. Dɩ mamaa rɛ ko mʋ, ma sɩ na kokubiye dɩ ba vʋwa sɩgɩ. Nal buloŋ ha bɩ gyɩna ʋ. Ma puri a kaŋ ko.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Dɩ mamaa rɛ ko kɩ puri, dɩ ba pɩyɛsɩ ma baa bee rɛ tɩŋ ma kɩ puri, ma baa, ‘Tɩɩna hʋ rɛ aa kyɛ. Ʋ rɛ baa á puri kaŋ ko. Á sɩ mɩɩgɩ kana ʋ ko lagɩ.”’
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ba aa tɩŋ ŋmanɩɩ hʋ kɩ baŋ dɩ ba vʋwa kokubiye sɩgɩ dɩya kɩdɩgɩ dimbee nyʋwa tɩyaŋ. Ba mʋ dɩ ba puri.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Ba aa puri kokubiye hʋ tɩyaŋ nɛ, nala badɔmɔŋ aa sɩŋ doŋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ puri kokubiye hʋ?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ɛɛ rɛ ba basɩ gɛɛ hʋ Yesu aa baa dɩ ba basɩ. Ba aa basɩ gɛɛ, ba leŋ ba puri mʋ.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ba kaŋ kokubiye hʋ ko tɩya Yesu, a wuri ba gannɩ a dɔbɔ kokubiye hʋ tɩyaŋ, Yesu gyɩŋ hɔŋ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Badɔmɔŋ mɛ kpa ba gannɩ gyarɩ ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ. Badɔmɔŋ mɛ keri ŋmanɩɩnyʋwa paaponni, a mɛ kaŋ lɩɩ gyarɩ ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ dɩ ʋ kɩ vala.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Nala hʋ badɔmɔŋ we ʋ sɩya, ba badɔmɔŋ mɛ kɩ tɩŋa ʋ hal. Ba buloŋ kɩ kyɩɩrɩ, a baa, “Ma dannɩ ʋ! Tabarikala! Wɩɩsɩ sɩ pɛ nal hʋ aa ko á Tɩɩna feŋ tɩyaŋ.
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Á naabaa Deviti koro hʋ rɛ bɩl aa ko. Wɩɩsɩ sɩ leŋ dɩ ʋ ko. Ma leŋ dɩ á dannɩ Wɩɩsɩ.”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Ɛɛ rɛ Yesu mʋ Gyerusalɛm, a mʋ gyʋʋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ, a deŋ kɩna hʋ buloŋ a we doŋ. Ʋ aa ko deŋ teŋ dɩ lee bile. Ɛɛ rɛ ʋ bee ʋ hatɩnna fi abee balɩya hʋ mɩɩgɩ mʋ Bɛɛtani a pɩŋ doŋ.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Ʋ sɩya aa gballa, ba sii lɩɩ Bɛɛtani a kpa ŋmanɩɩ hʋ kɩ mʋ. Losi kaŋ Yesu.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ɛɛ rɛ ʋ naa tutogo dɩ ʋ mʋ sɩŋ sɩya a kaŋ paaponni. Ʋ mʋ pele ʋ memii a kɩ liisi anɩɩ nɔnɔ we doŋ nɛ. Ʋ mʋ wil nyuu deŋ dɩ nɔnɔ tuwo, see paaponni dʋŋ, beewɩya ba nɔnɩɩ ha bɩ pele.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya tɩya hʋ a baa, “Á lɩɩ gyɩnaŋ a kaŋ kɩ mʋ, nal buloŋ bɩl bɩ sɩ na ɩ nɔŋ di.” Ʋ hatɩnna hʋ nɩɩ ʋ aa basɩ gɛɛ.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Ɛɛ rɛ ba mʋʋ pele Gyerusalɛm. Ba aa ko pele doŋ, Yesu mʋ gyʋʋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ, dɩ nala badɔmɔŋ we doŋ a kɩ yallɩ kɩna, ka badɔmɔŋ mɛ kɩ yɔbɔ kɩna. Yesu kile ba buloŋ ta, ba lɩɩ. Baala badɔmɔŋ mɛ gyɩ we doŋ a kɩ kyeŋgi molbiye. Yesu ŋmaa ba teebʋlsɩ mɛ lo. Baala badɔmɔŋ mɛ gyɩ aa yallɩ kokosi, ʋ ŋmaa ba kpasɩnɩ mɛ lo.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ʋ bɩ laa dɩ nal buloŋ kaŋ kɩyallɩya ko tɩŋ Wɩɩkyʋwaldɩya hʋ gyaŋwuwo tɩyaŋ baŋ.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ɛɛ rɛ Yesu piili kɩ daga ba, a baa, “Ma bɩ liisi wɩya hʋ ba aa saba Wɩɩsɩ teŋ hʋ tɩyaŋ? Ba saba dɩ Wɩɩsɩ baa ʋ dɩya sɩ yaa lee hʋ paalʋʋsɩ buloŋ nala aa sɩ kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ rɛ, aŋka ma kɛ mɩɩgɩ kaŋ doŋ bɩrɩmɩ gaala dɩya.”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ aa ko nɩɩ wɩya hʋ ʋ aa yaa, ba piili kɩ kyɛ ŋmanɩɩ hʋ ba aa sɩ tɩŋa a lɩɩ ʋ mɩɩbol. Beewɩya ʋ wɩdagɩya hʋ gyɩ gyʋʋ gyamaa hʋ buloŋ dɩgɩŋ nɛ a yaa ba nyʋʋfɩyɛlɩ. Nyɛ rɛ tɩŋ kambɩŋ gyɩ kaŋ wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ, ba kɩ kyɛ ŋmanɩɩ dɩ ba lɩɩ ʋ mɩɩbol gɛɛ.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ʋ dɩdaana gyɩ aa ko pele, Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ mɩɩgɩ lɩɩ tɔɔ hʋ tɩyaŋ.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Ʋ kyɩkyʋwala pipi ba bɩl sii kpa ŋmanɩɩ hʋ kɩ mʋ, a na tɩya hʋ dɩ ʋ buloŋ sʋba a tuu parɩ ʋ naaliliye tɩyaŋ.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ɛɛ rɛ Piita liisi wɩɩ hʋ Yesu aa basɩ tɩya tɩya hʋ, a basɩ tɩya Yesu a baa, “Á nɩhɩyawʋ, deŋ na, tɩya hʋ ɩ aa ŋmɩyɛsa we hʋ, ʋ rɛ sʋba gɛɛ.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma laa Wɩɩsɩ di.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, dɩ mamaa rɛ laa Wɩɩsɩ di, a bee yaa ʋ sige, ma sɩ wuwo basɩ tɩya dogimo no dɩ ʋ sii mʋ tele mpʋwɔnʋʋ tɩyaŋ, dɩ gɛɛ kɔnɩ yaa.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Ɛɛ wɩya kɩna hʋ kɛ buloŋ ma aa sʋla Wɩɩsɩ kɩ kyɛ, dɩ mamaa rɛ laa di anɩɩ ma sɩ na ba, ma aa na ba rɛ.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Saŋa kɛ buloŋ dɩ ɩ rɛ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ, liisi na dɩ ɩ bee nal kaŋ wɩɩ koo. Dɩ wɩɩ ko we doŋ, ʋ kyo dɩ ʋ kɩɩ gɛɛ buloŋ, ɩ kɛ kpa kyɛ ʋ tɩɩna ɩ Wɩɩsɩ hʋ kyʋwalɩɩ tɩyaŋ. Dɩ ɩ rɛ ko yaa gɛɛ, Wɩɩsɩ aa we wɩɩsɩbee tɩyaŋ, ʋ mɛ sɩ kpa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Amɛ dɩ ɩ rɛ bɩ kpaa wɩya kɩ kyɛ ɩ dɔŋtɩŋsɩ, ɩ kuwo Wɩɩsɩ aa we wɩɩsɩbee tɩyaŋ mɛ bɩ sɩ kpa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ.”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Nyɛ rɛ ba bɩl ko Gyerusalɛm a mʋ gyʋʋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ. Yesu aa vala Wɩɩkyʋwaldɩya hʋ gyaŋwuwo tɩyaŋ gɛɛ rɛ, wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla, abee Gyuuma nɩhɩyasɩ hʋ buloŋ sii ko ʋ lee a pɩyɛsɩ ʋ a baa,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 “Bekiŋ dee rɛ ɩ kana a kɩ yaa wɩya no buloŋ? Aŋnɛ rɛ tɩya ɩ ŋmanɩɩ ɩ kɩ yaa ba?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ mɛ sɩ pɩyɛsɩ ma wɩdɩgɩ. Dɩ mamaa rɛ ko lɩɩ ʋ sɩɩ tɩya ŋ, ŋ mɛ sɩ daga ma dee hʋ ŋ aa kana memii.”
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Kɩbee rɛ gyɩ tɩya Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ ŋmanɩɩ ʋ kɩ fo nala wɩɩkyʋwalnɩɩ? Wɩɩsɩ rɛ koo nihuwobiŋ nɛ? Ma daga ŋ.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ba piili kaŋ wɩɩ hʋ kɩ kpa dɔmɔŋ a baa, “Wɩbee rɛ á sɩ na tɩya ʋ? Dɩ ámaa rɛ baa Wɩɩsɩ lee rɛ ʋ lɩɩ, ʋ sɩ pɩyɛsɩ ma baa bee rɛ yaŋ tɩŋ á bɩ laa wɩya hʋ ʋ aa basɩ di?
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Á yaŋ sɩ wuwo baa ʋ lɩɩ nihuwobiŋ lee kɛ? Aayɩ.” Kambɩŋ gyɩ kaŋ ba rɛ nala hʋ aa we doŋ wɩya, beewɩya nala basa anɩɩ Gyɔɔŋ fa kɔnɩ yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya Yesu a baa, “Á bɩ gyɩma.” Yesu mɛ basɩ tɩya ba a baa, “Ɛɛ kɛ, ŋ mɛ bɩ sɩ daga ma nal hʋ aa tɩya ŋmanɩɩ ŋ kɩ yaa wɩya no.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.