Marcos 11
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH
1 Nyɛ rɛ Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ gyɩ kpa kɩ mʋ Gyerusalɛm, a ko pele Bɛtifage abee Bɛɛtani aa sɩŋ Olivi dogimo hʋ naasɩ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ Yesu lɩɩ ʋ hatɩnna balɩya, a tɩŋ ba a basɩ tɩya ba a baa,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 “Ma mʋ tɔɔ hʋ aa we ma sɩya. Dɩ mamaa rɛ ko mʋ, ma sɩ na kokubiye dɩ ba vʋwa sɩgɩ. Nal buloŋ ha bɩ gyɩna ʋ. Ma puri a kaŋ ko.
2 com a seguinte ordem:
3 Dɩ mamaa rɛ ko kɩ puri, dɩ ba pɩyɛsɩ ma baa bee rɛ tɩŋ ma kɩ puri, ma baa, ‘Tɩɩna hʋ rɛ aa kyɛ. Ʋ rɛ baa á puri kaŋ ko. Á sɩ mɩɩgɩ kana ʋ ko lagɩ.”’
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ba aa tɩŋ ŋmanɩɩ hʋ kɩ baŋ dɩ ba vʋwa kokubiye sɩgɩ dɩya kɩdɩgɩ dimbee nyʋwa tɩyaŋ. Ba mʋ dɩ ba puri.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Ba aa puri kokubiye hʋ tɩyaŋ nɛ, nala badɔmɔŋ aa sɩŋ doŋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ puri kokubiye hʋ?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Ɛɛ rɛ ba basɩ gɛɛ hʋ Yesu aa baa dɩ ba basɩ. Ba aa basɩ gɛɛ, ba leŋ ba puri mʋ.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Ba kaŋ kokubiye hʋ ko tɩya Yesu, a wuri ba gannɩ a dɔbɔ kokubiye hʋ tɩyaŋ, Yesu gyɩŋ hɔŋ.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Badɔmɔŋ mɛ kpa ba gannɩ gyarɩ ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ. Badɔmɔŋ mɛ keri ŋmanɩɩnyʋwa paaponni, a mɛ kaŋ lɩɩ gyarɩ ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ dɩ ʋ kɩ vala.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Nala hʋ badɔmɔŋ we ʋ sɩya, ba badɔmɔŋ mɛ kɩ tɩŋa ʋ hal. Ba buloŋ kɩ kyɩɩrɩ, a baa, “Ma dannɩ ʋ! Tabarikala! Wɩɩsɩ sɩ pɛ nal hʋ aa ko á Tɩɩna feŋ tɩyaŋ.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Á naabaa Deviti koro hʋ rɛ bɩl aa ko. Wɩɩsɩ sɩ leŋ dɩ ʋ ko. Ma leŋ dɩ á dannɩ Wɩɩsɩ.”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Ɛɛ rɛ Yesu mʋ Gyerusalɛm, a mʋ gyʋʋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ, a deŋ kɩna hʋ buloŋ a we doŋ. Ʋ aa ko deŋ teŋ dɩ lee bile. Ɛɛ rɛ ʋ bee ʋ hatɩnna fi abee balɩya hʋ mɩɩgɩ mʋ Bɛɛtani a pɩŋ doŋ.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ʋ sɩya aa gballa, ba sii lɩɩ Bɛɛtani a kpa ŋmanɩɩ hʋ kɩ mʋ. Losi kaŋ Yesu.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ɛɛ rɛ ʋ naa tutogo dɩ ʋ mʋ sɩŋ sɩya a kaŋ paaponni. Ʋ mʋ pele ʋ memii a kɩ liisi anɩɩ nɔnɔ we doŋ nɛ. Ʋ mʋ wil nyuu deŋ dɩ nɔnɔ tuwo, see paaponni dʋŋ, beewɩya ba nɔnɩɩ ha bɩ pele.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya tɩya hʋ a baa, “Á lɩɩ gyɩnaŋ a kaŋ kɩ mʋ, nal buloŋ bɩl bɩ sɩ na ɩ nɔŋ di.” Ʋ hatɩnna hʋ nɩɩ ʋ aa basɩ gɛɛ.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Ɛɛ rɛ ba mʋʋ pele Gyerusalɛm. Ba aa ko pele doŋ, Yesu mʋ gyʋʋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ, dɩ nala badɔmɔŋ we doŋ a kɩ yallɩ kɩna, ka badɔmɔŋ mɛ kɩ yɔbɔ kɩna. Yesu kile ba buloŋ ta, ba lɩɩ. Baala badɔmɔŋ mɛ gyɩ we doŋ a kɩ kyeŋgi molbiye. Yesu ŋmaa ba teebʋlsɩ mɛ lo. Baala badɔmɔŋ mɛ gyɩ aa yallɩ kokosi, ʋ ŋmaa ba kpasɩnɩ mɛ lo.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ʋ bɩ laa dɩ nal buloŋ kaŋ kɩyallɩya ko tɩŋ Wɩɩkyʋwaldɩya hʋ gyaŋwuwo tɩyaŋ baŋ.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Ɛɛ rɛ Yesu piili kɩ daga ba, a baa, “Ma bɩ liisi wɩya hʋ ba aa saba Wɩɩsɩ teŋ hʋ tɩyaŋ? Ba saba dɩ Wɩɩsɩ baa ʋ dɩya sɩ yaa lee hʋ paalʋʋsɩ buloŋ nala aa sɩ kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ rɛ, aŋka ma kɛ mɩɩgɩ kaŋ doŋ bɩrɩmɩ gaala dɩya.”
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ aa ko nɩɩ wɩya hʋ ʋ aa yaa, ba piili kɩ kyɛ ŋmanɩɩ hʋ ba aa sɩ tɩŋa a lɩɩ ʋ mɩɩbol. Beewɩya ʋ wɩdagɩya hʋ gyɩ gyʋʋ gyamaa hʋ buloŋ dɩgɩŋ nɛ a yaa ba nyʋʋfɩyɛlɩ. Nyɛ rɛ tɩŋ kambɩŋ gyɩ kaŋ wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ, ba kɩ kyɛ ŋmanɩɩ dɩ ba lɩɩ ʋ mɩɩbol gɛɛ.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Ʋ dɩdaana gyɩ aa ko pele, Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ mɩɩgɩ lɩɩ tɔɔ hʋ tɩyaŋ.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Ʋ kyɩkyʋwala pipi ba bɩl sii kpa ŋmanɩɩ hʋ kɩ mʋ, a na tɩya hʋ dɩ ʋ buloŋ sʋba a tuu parɩ ʋ naaliliye tɩyaŋ.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ɛɛ rɛ Piita liisi wɩɩ hʋ Yesu aa basɩ tɩya tɩya hʋ, a basɩ tɩya Yesu a baa, “Á nɩhɩyawʋ, deŋ na, tɩya hʋ ɩ aa ŋmɩyɛsa we hʋ, ʋ rɛ sʋba gɛɛ.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma laa Wɩɩsɩ di.
22 Jesus respondeu:
23 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, dɩ mamaa rɛ laa Wɩɩsɩ di, a bee yaa ʋ sige, ma sɩ wuwo basɩ tɩya dogimo no dɩ ʋ sii mʋ tele mpʋwɔnʋʋ tɩyaŋ, dɩ gɛɛ kɔnɩ yaa.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Ɛɛ wɩya kɩna hʋ kɛ buloŋ ma aa sʋla Wɩɩsɩ kɩ kyɛ, dɩ mamaa rɛ laa di anɩɩ ma sɩ na ba, ma aa na ba rɛ.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Saŋa kɛ buloŋ dɩ ɩ rɛ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ, liisi na dɩ ɩ bee nal kaŋ wɩɩ koo. Dɩ wɩɩ ko we doŋ, ʋ kyo dɩ ʋ kɩɩ gɛɛ buloŋ, ɩ kɛ kpa kyɛ ʋ tɩɩna ɩ Wɩɩsɩ hʋ kyʋwalɩɩ tɩyaŋ. Dɩ ɩ rɛ ko yaa gɛɛ, Wɩɩsɩ aa we wɩɩsɩbee tɩyaŋ, ʋ mɛ sɩ kpa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Amɛ dɩ ɩ rɛ bɩ kpaa wɩya kɩ kyɛ ɩ dɔŋtɩŋsɩ, ɩ kuwo Wɩɩsɩ aa we wɩɩsɩbee tɩyaŋ mɛ bɩ sɩ kpa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ.”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Nyɛ rɛ ba bɩl ko Gyerusalɛm a mʋ gyʋʋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ. Yesu aa vala Wɩɩkyʋwaldɩya hʋ gyaŋwuwo tɩyaŋ gɛɛ rɛ, wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla, abee Gyuuma nɩhɩyasɩ hʋ buloŋ sii ko ʋ lee a pɩyɛsɩ ʋ a baa,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 “Bekiŋ dee rɛ ɩ kana a kɩ yaa wɩya no buloŋ? Aŋnɛ rɛ tɩya ɩ ŋmanɩɩ ɩ kɩ yaa ba?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ mɛ sɩ pɩyɛsɩ ma wɩdɩgɩ. Dɩ mamaa rɛ ko lɩɩ ʋ sɩɩ tɩya ŋ, ŋ mɛ sɩ daga ma dee hʋ ŋ aa kana memii.”
29 Jesus respondeu:
30 Ɛɛ rɛ ʋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Kɩbee rɛ gyɩ tɩya Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ ŋmanɩɩ ʋ kɩ fo nala wɩɩkyʋwalnɩɩ? Wɩɩsɩ rɛ koo nihuwobiŋ nɛ? Ma daga ŋ.”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Ba piili kaŋ wɩɩ hʋ kɩ kpa dɔmɔŋ a baa, “Wɩbee rɛ á sɩ na tɩya ʋ? Dɩ ámaa rɛ baa Wɩɩsɩ lee rɛ ʋ lɩɩ, ʋ sɩ pɩyɛsɩ ma baa bee rɛ yaŋ tɩŋ á bɩ laa wɩya hʋ ʋ aa basɩ di?
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Á yaŋ sɩ wuwo baa ʋ lɩɩ nihuwobiŋ lee kɛ? Aayɩ.” Kambɩŋ gyɩ kaŋ ba rɛ nala hʋ aa we doŋ wɩya, beewɩya nala basa anɩɩ Gyɔɔŋ fa kɔnɩ yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya Yesu a baa, “Á bɩ gyɩma.” Yesu mɛ basɩ tɩya ba a baa, “Ɛɛ kɛ, ŋ mɛ bɩ sɩ daga ma nal hʋ aa tɩya ŋmanɩɩ ŋ kɩ yaa wɩya no.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.