Lucas 5
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NVT
1 Kyɛɛ kɩdɩgɩ Yesu gyɩ sɩŋ fuwo hʋ ba aa yɩrɩ Gɛnɛsarɛti nyʋwa tɩyaŋ nɛ, ka nɩgyamaa mʋ yige dɔmɔŋ kɩ ko ʋ lee dɩ ba nɩɩ Wɩɩsɩ wɩya.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Doŋ nɛ Yesu na nɩɩduworiborisi balɩya dɩ ba vʋwa nɩɩ hʋ nyʋwa. Ba tɩmma gyɩ kaŋ ko vʋwa rɛ, aŋ mʋ dɩ ba sasɩ ba gyoŋsi.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Ɛɛ rɛ Yesu mʋ gyʋʋ nɩɩduworiborisi hʋ kɩdɩgɩ aa yaa Siimɔŋ kɩŋ, aŋ leŋ ʋ yige ʋ bee boro hʋ we nɩɩ hʋ tɩyaŋ. Nyɛ rɛ Yesu hɔŋ nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ aŋ kɩ daga nɩgyamaa hʋ buloŋ.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Ʋ aa basɩ wɩya tɩya nala hʋ ko teŋ, ʋ basɩ tɩya Siimɔŋ a baa, “Kuwosi nɩɩduworiboro hʋ dɩ ʋ mʋ liluŋii mʋhʋ, dɩ ɩ bee ɩ dɔŋtɩŋsɩ hʋ yuwo ma gyoŋsi, a kasɩ fuwonamɩɩsɩ.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Ɛɛ rɛ Siimɔŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ nɩhɩyawʋ, á yuwo gyoŋsi rɛ dɩya tebine buloŋ, aŋ bɩ kaŋ kɩŋ buloŋ. Amɛ ʋ aa yaa ɩ kɛ aa baa dɩ ŋ yuwo wɩya, ŋ sɩ yuwo.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Nyɛ rɛ ba yuwo ba gyoŋsi, a kasɩ fuwonamɩɩsɩ kɩŋkaŋ, ba gyoŋsi gba kɩ kyɛ dɩ ba pʋʋrɩ.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Dɩ ba dɔŋtɩŋsɩ badɔmɔŋ mɛ we nɩɩduworiboro kɩdɩgɩ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ba kolli yɩrɩ ba dɩ ba ko kyiyeli ba. Ba ko kuwoni fuwonamɩɩsɩ hʋ, a su nɩɩduworiborisi hʋ balɩya buloŋ. Borisi hʋ su, a paalɩ kɩ kyɛ dɩ ba tuu nɩɩmemii.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Siimɔŋ Piita aa naa wɩya hʋ buloŋ aa yaa, ʋ tuu gbinni Yesu sɩya tɩyaŋ aŋ baa, “Ŋ Tɩɩna, kɩ mʋ aŋ leme ŋ. Ŋ yaa wɩbɔŋyaal lɛ.”
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Ɛɛ hʋ Piita bee ʋ nala hʋ aa kasɩ fuwonamɩɩsɩ hʋ, ʋ gyɩ yaa ba mɛ tɩɩ wɩkperii rɛ.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Dɩ Siimɔŋ dɔŋtɩŋsɩ Gyemsi abee Gyɔɔŋ mɛ fa we doŋ. Ba fa yaa Zebedi biibaala rɛ. Ba nyʋʋsɩ mɛ gyɩ fɩyɛla rɛ abee wɩya hʋ ba aa naa. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya Siimɔŋ a baa, “Ta leŋ dɩ kambɩŋ kana ɩ. A lɩɩ gyɩnaŋ kɩ mʋ, ɩ sɩ kɩ kasɩ nihuwobisi anɩɩ ɩ fa aa kasɩ fuwonamɩɩsɩ gɛɛ.”
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ, ba sii a kaŋ nɩɩduworiborisi hʋ tarɩ ko lɩɩ nɩɩ hʋ nyʋwa, a leŋ ba kɩŋ kɩŋ buloŋ ta doŋ, aŋ sii tɩŋ Yesu hal.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl sii mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ dɩ gbege kɩdɩgɩ rɛ gɛɛ. Ʋ aa naa Yesu, ʋ tuu gbinni ʋ sɩya tɩyaŋ a sʋla ʋ, a baa, “Ŋ nɩhɩyawʋ, dɩ ɩ rɛ kyo, ɩ sɩ wuwo tɩɩbɩ ŋ.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Ɛɛ rɛ Yesu kpa ʋ noŋ a dige ʋ aŋ baa, “Ŋ kyo rɛ. Deye.” Gbegisi hʋ pirigi leŋ baal hʋ.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Doŋ nɛ Yesu basɩ tɩya ʋ abee sɩfɩyaŋ a baa, “Ta ko basɩ wɩɩ no kɩ tɩya nal buloŋ. Amɛ degini wɩɩkyʋwal sɩlaal lee, a kaŋ ɩ tɩɩ mʋ daga ʋ, dɩ ʋ lɩɩ wɩɩsʋlɩɩ, a pɩɩsɩ ɩ bisiŋ ta anɩɩ Moosi aa daga gɛɛ. Dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, nal buloŋ sɩ na anɩɩ ɩ bɩl bɩ kaŋ bisiŋ.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Aŋka wɩɩ hʋ ha vɩya aŋ marɩ taalɩ lee buloŋ a gyʋʋ mʋ. Nala yʋga kɩ ko ʋ lee dɩ ba nɩɩ ʋ wɩbasɩɩ, aŋka dɩ ʋ pɛ tɩɩbɩ ba mɛ.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Ka Yesu aa sii mʋ lee hʋ nala aa tuwo, a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Kyɛɛ kɩdɩgɩ rɛ Yesu kɩ daga nala dɩ Farasiima abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla aa lɩɩ Galili paalʋʋ abee Gyudɩya paalʋʋ abee Gyerusalɛm buloŋ mɛ fa hɔŋ doŋ. Wɩɩsɩ gyɩ tɩya Yesu dee rɛ, ʋ gyɩ kɩ tɩɩbɩ wɩɩla tɩmma.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Ɛɛ rɛ nala badɔmɔŋ mʋ kyʋŋ gbarɩgɩ kɩdɩgɩ abee ʋ wasa a ko, a kɩ lʋga dɩ ba kana ʋ gyʋʋ biŋ Yesu sɩya tɩyaŋ, dɩya hʋ tɩyaŋ.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Amɛ, akuu nala fa aa yʋga lee hʋ tɩyaŋ wɩya, ba gyɩ bɩ wuwo na ŋmanɩɩ dɩ ba kana ʋ gyʋʋ dɩya hʋ. Ɛɛ rɛ ba kana ʋ kaŋ gyɩŋ dɩya hʋ nyuu a luri lee, a kpa ʋ ta ʋ tɩŋ doŋ a tuu pɩŋ Yesu sɩya tɩyaŋ nɩgyamaa hʋ tʋtʋʋ tɩyaŋ.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Ba aa yaa gɛɛ rɛ Yesu na anɩɩ ba laa ʋ di rɛ weliŋ. Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya gbarɩgɩ hʋ a baa, “Ŋ bagyʋwa, ŋ kpa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Ɛɛ rɛ Farasiima abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ piili kɩ bɩɩnɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ a baa, “Kɩbee rɛ yaa nal no aa tʋʋsɩ Wɩɩsɩ nyɛ? Nal buloŋ bɩ sɩ wuwo kpa wɩbɔmɔ kyɛ nal, see Wɩɩsɩ dʋŋ.”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Ɛɛ rɛ Yesu wuwo gyɩŋ ba tɩbɩɩna a pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ bɩɩnɩ wɩya no ma tɩsɩ tɩyaŋ?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Ŋ aa sɩ baa dɩ ŋ kpaa ʋ wɩbɔmɔ kyɛ ʋ rɛ, abee ŋ aa sɩ baa dɩ ʋ sii kɩ vala, ba tɩyaŋ kɩbee basɩɩ rɛ yaa mɔl?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Ŋ sɩ daga ma anɩɩ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye kaŋ dee rɛ dʋnɩya tɩyaŋ ŋ aa sɩ wuwo kpa wɩbɔmɔ kyɛ nala.” Ɛɛ rɛ ka ʋ basɩ tɩya gbarɩgɩ hʋ a baa, “Sii, a kpa ɩ wasa kɩ mʋ dɩya.”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Doŋ nɛ gbarɩgɩ hʋ nyagɩ sii sɩŋ ba sɩya tɩyaŋ, a kpa ʋ wasa hʋ tɩyaŋ ʋ fa aa pɩna, a vala kɩ mʋ dɩya aŋ kɩ dannɩ Wɩɩsɩ.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Wɩɩ hʋ yaa nala hʋ buloŋ fa aa we doŋ wɩkperii. Kambɩŋ gyʋʋ ba, ba dannɩ Wɩɩsɩ a baa, “Á naa wɩkperiye rɛ gyɩnaŋ.”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ Yesu sii lɩɩ a na lampolaal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Levi dɩ ʋ hɔŋ ʋ tʋŋtʋnnɩ dɩya tɩyaŋ. Nyɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Sii ko kɩ tɩŋa ŋ hal.”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Ɛɛ rɛ Levi sii, a leŋ ʋ kɩŋ kɩŋ buloŋ ta doŋ aŋ kɩ tɩŋa ʋ hal.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Ɛɛ hal tɩyaŋ, Levi gyɩ leŋ ba marɩ kɩdiiliye yʋga ʋ dɩya tɩyaŋ a tɩya Yesu, a yɩrɩ nɩgyamaa mɛ. Nɩgyamaa hʋ ʋ gyɩ aa yɩra tɩyaŋ, lampolaala yʋga gyɩ we ba tɩyaŋ nɛ.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Ɛɛ rɛ Farasiima badɔmɔŋ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla mɛ aa yaa Farasiima sii ko, a pɩyɛsɩ Yesu hatɩnna hʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma bee lampolaala abee wɩbɔŋyaala buloŋ laŋŋɩ hɔŋ kɩ di kɩna?”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Yesu nɩɩ ba aa basɩ gɛɛ, a basɩ tɩya ba a baa, “Nala hʋ aa kaŋ laaŋfɩya, ba bee kyɛ tɩɩba tɩɩna, see nala hʋ aa wɩɩlɩ.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Ŋ ko dɩ ŋ yɩrɩ wɩbɔŋyaala rɛ dɩ ba leŋ ba wɩbɔmɔ. Ŋ bɩ ko dɩ ŋ yɩrɩ tɩpʋlʋŋ tɩmma.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Ɛɛ rɛ nala badɔmɔŋ ko pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ hatɩnna aa kɩ vʋwa nyʋwa rɛ, a kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ mɛ saŋa buloŋ. Farasiima hatɩnna mɛ kɩ yaa gɛɛ tɩɩ. Amɛ ɩ hatɩnna kɛ bee vʋwa nyʋwa.”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Dɩ nal lɛ kpaa haaŋ, dɩ ʋ bee ʋ kyaŋsɩ kɩ gbɩyalɩ hafalɩɩ hʋ gbɩyala, ʋ kyaŋsɩ hʋ sɩ wuwo vʋwa nyʋwa? Aayɩ, ba bɩ sɩ wuwo vʋwa nyʋwa.
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Amɛ saŋa kɩdɩgɩ rɛ sɩ pele, dɩ ba kaŋ hafalɩɩ bala hʋ mʋ lee kɩdɩgɩ. Ɛɛ tɩyaŋ nɛ ʋ kyaŋsɩ hʋ yaŋ sɩ vʋwa nyʋwa.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl maga namaga no tɩya ba a baa, “Nal buloŋ bɩ sɩ lɔgɔ taŋfalɩɩ a kpa ala tɔ gabɩnɩɩ bol. Dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, ɩ sɩ kyogi gafalɩɩ hʋ, ka dɩ taŋfalɩɩ hʋ bee gabɩnɩɩ hʋ mɛ bɩ sɩ kɩɩ dɔmɔŋ.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Ɛɛ tɩɩ rɛ nal mɛ bɩ sɩ kpa sɩhuwo a we pulbɩnɩɩ tɩyaŋ. Dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, pul hʋ sɩ pɔsɔ, dɩ sɩŋ hʋ buloŋ bɩsɩ ta.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Sɩhuwo maga dɩ ɩ kpa we viiweliye tɩyaŋ nɛ.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Dɩ nal lɛ aa nyʋwa sɩwiilii, ʋ bɩl bɩ sɩ kɩ kyɛ dɩ ʋ nyʋwa sɩhuwo, beewɩya tɩɩna aa baa dɩ sɩwiilii rɛ weliye te sɩhuwo.”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.