Lucas 5

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kyɛɛ kɩdɩgɩ Yesu gyɩ sɩŋ fuwo hʋ ba aa yɩrɩ Gɛnɛsarɛti nyʋwa tɩyaŋ nɛ, ka nɩgyamaa mʋ yige dɔmɔŋ kɩ ko ʋ lee dɩ ba nɩɩ Wɩɩsɩ wɩya.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Doŋ nɛ Yesu na nɩɩduworiborisi balɩya dɩ ba vʋwa nɩɩ hʋ nyʋwa. Ba tɩmma gyɩ kaŋ ko vʋwa rɛ, aŋ mʋ dɩ ba sasɩ ba gyoŋsi.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Ɛɛ rɛ Yesu mʋ gyʋʋ nɩɩduworiborisi hʋ kɩdɩgɩ aa yaa Siimɔŋ kɩŋ, aŋ leŋ ʋ yige ʋ bee boro hʋ we nɩɩ hʋ tɩyaŋ. Nyɛ rɛ Yesu hɔŋ nɩɩduworiboro hʋ tɩyaŋ aŋ kɩ daga nɩgyamaa hʋ buloŋ.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Ʋ aa basɩ wɩya tɩya nala hʋ ko teŋ, ʋ basɩ tɩya Siimɔŋ a baa, “Kuwosi nɩɩduworiboro hʋ dɩ ʋ mʋ liluŋii mʋhʋ, dɩ ɩ bee ɩ dɔŋtɩŋsɩ hʋ yuwo ma gyoŋsi, a kasɩ fuwonamɩɩsɩ.”
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Ɛɛ rɛ Siimɔŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ nɩhɩyawʋ, á yuwo gyoŋsi rɛ dɩya tebine buloŋ, aŋ bɩ kaŋ kɩŋ buloŋ. Amɛ ʋ aa yaa ɩ kɛ aa baa dɩ ŋ yuwo wɩya, ŋ sɩ yuwo.”
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Nyɛ rɛ ba yuwo ba gyoŋsi, a kasɩ fuwonamɩɩsɩ kɩŋkaŋ, ba gyoŋsi gba kɩ kyɛ dɩ ba pʋʋrɩ.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Dɩ ba dɔŋtɩŋsɩ badɔmɔŋ mɛ we nɩɩduworiboro kɩdɩgɩ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ba kolli yɩrɩ ba dɩ ba ko kyiyeli ba. Ba ko kuwoni fuwonamɩɩsɩ hʋ, a su nɩɩduworiborisi hʋ balɩya buloŋ. Borisi hʋ su, a paalɩ kɩ kyɛ dɩ ba tuu nɩɩmemii.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Siimɔŋ Piita aa naa wɩya hʋ buloŋ aa yaa, ʋ tuu gbinni Yesu sɩya tɩyaŋ aŋ baa, “Ŋ Tɩɩna, kɩ mʋ aŋ leme ŋ. Ŋ yaa wɩbɔŋyaal lɛ.”
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Ɛɛ hʋ Piita bee ʋ nala hʋ aa kasɩ fuwonamɩɩsɩ hʋ, ʋ gyɩ yaa ba mɛ tɩɩ wɩkperii rɛ.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Dɩ Siimɔŋ dɔŋtɩŋsɩ Gyemsi abee Gyɔɔŋ mɛ fa we doŋ. Ba fa yaa Zebedi biibaala rɛ. Ba nyʋʋsɩ mɛ gyɩ fɩyɛla rɛ abee wɩya hʋ ba aa naa. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya Siimɔŋ a baa, “Ta leŋ dɩ kambɩŋ kana ɩ. A lɩɩ gyɩnaŋ kɩ mʋ, ɩ sɩ kɩ kasɩ nihuwobisi anɩɩ ɩ fa aa kasɩ fuwonamɩɩsɩ gɛɛ.”
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ, ba sii a kaŋ nɩɩduworiborisi hʋ tarɩ ko lɩɩ nɩɩ hʋ nyʋwa, a leŋ ba kɩŋ kɩŋ buloŋ ta doŋ, aŋ sii tɩŋ Yesu hal.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl sii mʋ tɔɔ kɩdɩgɩ dɩ gbege kɩdɩgɩ rɛ gɛɛ. Ʋ aa naa Yesu, ʋ tuu gbinni ʋ sɩya tɩyaŋ a sʋla ʋ, a baa, “Ŋ nɩhɩyawʋ, dɩ ɩ rɛ kyo, ɩ sɩ wuwo tɩɩbɩ ŋ.”
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Ɛɛ rɛ Yesu kpa ʋ noŋ a dige ʋ aŋ baa, “Ŋ kyo rɛ. Deye.” Gbegisi hʋ pirigi leŋ baal hʋ.
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Doŋ nɛ Yesu basɩ tɩya ʋ abee sɩfɩyaŋ a baa, “Ta ko basɩ wɩɩ no kɩ tɩya nal buloŋ. Amɛ degini wɩɩkyʋwal sɩlaal lee, a kaŋ ɩ tɩɩ mʋ daga ʋ, dɩ ʋ lɩɩ wɩɩsʋlɩɩ, a pɩɩsɩ ɩ bisiŋ ta anɩɩ Moosi aa daga gɛɛ. Dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, nal buloŋ sɩ na anɩɩ ɩ bɩl bɩ kaŋ bisiŋ.”
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Aŋka wɩɩ hʋ ha vɩya aŋ marɩ taalɩ lee buloŋ a gyʋʋ mʋ. Nala yʋga kɩ ko ʋ lee dɩ ba nɩɩ ʋ wɩbasɩɩ, aŋka dɩ ʋ pɛ tɩɩbɩ ba mɛ.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Ka Yesu aa sii mʋ lee hʋ nala aa tuwo, a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Kyɛɛ kɩdɩgɩ rɛ Yesu kɩ daga nala dɩ Farasiima abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla aa lɩɩ Galili paalʋʋ abee Gyudɩya paalʋʋ abee Gyerusalɛm buloŋ mɛ fa hɔŋ doŋ. Wɩɩsɩ gyɩ tɩya Yesu dee rɛ, ʋ gyɩ kɩ tɩɩbɩ wɩɩla tɩmma.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Ɛɛ rɛ nala badɔmɔŋ mʋ kyʋŋ gbarɩgɩ kɩdɩgɩ abee ʋ wasa a ko, a kɩ lʋga dɩ ba kana ʋ gyʋʋ biŋ Yesu sɩya tɩyaŋ, dɩya hʋ tɩyaŋ.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Amɛ, akuu nala fa aa yʋga lee hʋ tɩyaŋ wɩya, ba gyɩ bɩ wuwo na ŋmanɩɩ dɩ ba kana ʋ gyʋʋ dɩya hʋ. Ɛɛ rɛ ba kana ʋ kaŋ gyɩŋ dɩya hʋ nyuu a luri lee, a kpa ʋ ta ʋ tɩŋ doŋ a tuu pɩŋ Yesu sɩya tɩyaŋ nɩgyamaa hʋ tʋtʋʋ tɩyaŋ.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Ba aa yaa gɛɛ rɛ Yesu na anɩɩ ba laa ʋ di rɛ weliŋ. Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya gbarɩgɩ hʋ a baa, “Ŋ bagyʋwa, ŋ kpa ɩ wɩbɔmɔ kyɛ ɩ rɛ.”
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Ɛɛ rɛ Farasiima abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ piili kɩ bɩɩnɩ ba tɩsɩ tɩyaŋ a baa, “Kɩbee rɛ yaa nal no aa tʋʋsɩ Wɩɩsɩ nyɛ? Nal buloŋ bɩ sɩ wuwo kpa wɩbɔmɔ kyɛ nal, see Wɩɩsɩ dʋŋ.”
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Ɛɛ rɛ Yesu wuwo gyɩŋ ba tɩbɩɩna a pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ bɩɩnɩ wɩya no ma tɩsɩ tɩyaŋ?
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 Ŋ aa sɩ baa dɩ ŋ kpaa ʋ wɩbɔmɔ kyɛ ʋ rɛ, abee ŋ aa sɩ baa dɩ ʋ sii kɩ vala, ba tɩyaŋ kɩbee basɩɩ rɛ yaa mɔl?
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Ŋ sɩ daga ma anɩɩ mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye kaŋ dee rɛ dʋnɩya tɩyaŋ ŋ aa sɩ wuwo kpa wɩbɔmɔ kyɛ nala.” Ɛɛ rɛ ka ʋ basɩ tɩya gbarɩgɩ hʋ a baa, “Sii, a kpa ɩ wasa kɩ mʋ dɩya.”
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Doŋ nɛ gbarɩgɩ hʋ nyagɩ sii sɩŋ ba sɩya tɩyaŋ, a kpa ʋ wasa hʋ tɩyaŋ ʋ fa aa pɩna, a vala kɩ mʋ dɩya aŋ kɩ dannɩ Wɩɩsɩ.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Wɩɩ hʋ yaa nala hʋ buloŋ fa aa we doŋ wɩkperii. Kambɩŋ gyʋʋ ba, ba dannɩ Wɩɩsɩ a baa, “Á naa wɩkperiye rɛ gyɩnaŋ.”
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ Yesu sii lɩɩ a na lampolaal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Levi dɩ ʋ hɔŋ ʋ tʋŋtʋnnɩ dɩya tɩyaŋ. Nyɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Sii ko kɩ tɩŋa ŋ hal.”
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Ɛɛ rɛ Levi sii, a leŋ ʋ kɩŋ kɩŋ buloŋ ta doŋ aŋ kɩ tɩŋa ʋ hal.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Ɛɛ hal tɩyaŋ, Levi gyɩ leŋ ba marɩ kɩdiiliye yʋga ʋ dɩya tɩyaŋ a tɩya Yesu, a yɩrɩ nɩgyamaa mɛ. Nɩgyamaa hʋ ʋ gyɩ aa yɩra tɩyaŋ, lampolaala yʋga gyɩ we ba tɩyaŋ nɛ.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Ɛɛ rɛ Farasiima badɔmɔŋ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla mɛ aa yaa Farasiima sii ko, a pɩyɛsɩ Yesu hatɩnna hʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma bee lampolaala abee wɩbɔŋyaala buloŋ laŋŋɩ hɔŋ kɩ di kɩna?”
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Yesu nɩɩ ba aa basɩ gɛɛ, a basɩ tɩya ba a baa, “Nala hʋ aa kaŋ laaŋfɩya, ba bee kyɛ tɩɩba tɩɩna, see nala hʋ aa wɩɩlɩ.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Ŋ ko dɩ ŋ yɩrɩ wɩbɔŋyaala rɛ dɩ ba leŋ ba wɩbɔmɔ. Ŋ bɩ ko dɩ ŋ yɩrɩ tɩpʋlʋŋ tɩmma.”
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Ɛɛ rɛ nala badɔmɔŋ ko pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Gyɔɔŋ Wɩɩsɩnɩɩfool hʋ hatɩnna aa kɩ vʋwa nyʋwa rɛ, a kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ mɛ saŋa buloŋ. Farasiima hatɩnna mɛ kɩ yaa gɛɛ tɩɩ. Amɛ ɩ hatɩnna kɛ bee vʋwa nyʋwa.”
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Dɩ nal lɛ kpaa haaŋ, dɩ ʋ bee ʋ kyaŋsɩ kɩ gbɩyalɩ hafalɩɩ hʋ gbɩyala, ʋ kyaŋsɩ hʋ sɩ wuwo vʋwa nyʋwa? Aayɩ, ba bɩ sɩ wuwo vʋwa nyʋwa.
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Amɛ saŋa kɩdɩgɩ rɛ sɩ pele, dɩ ba kaŋ hafalɩɩ bala hʋ mʋ lee kɩdɩgɩ. Ɛɛ tɩyaŋ nɛ ʋ kyaŋsɩ hʋ yaŋ sɩ vʋwa nyʋwa.”
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl maga namaga no tɩya ba a baa, “Nal buloŋ bɩ sɩ lɔgɔ taŋfalɩɩ a kpa ala tɔ gabɩnɩɩ bol. Dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, ɩ sɩ kyogi gafalɩɩ hʋ, ka dɩ taŋfalɩɩ hʋ bee gabɩnɩɩ hʋ mɛ bɩ sɩ kɩɩ dɔmɔŋ.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Ɛɛ tɩɩ rɛ nal mɛ bɩ sɩ kpa sɩhuwo a we pulbɩnɩɩ tɩyaŋ. Dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, pul hʋ sɩ pɔsɔ, dɩ sɩŋ hʋ buloŋ bɩsɩ ta.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Sɩhuwo maga dɩ ɩ kpa we viiweliye tɩyaŋ nɛ.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Dɩ nal lɛ aa nyʋwa sɩwiilii, ʋ bɩl bɩ sɩ kɩ kyɛ dɩ ʋ nyʋwa sɩhuwo, beewɩya tɩɩna aa baa dɩ sɩwiilii rɛ weliye te sɩhuwo.”
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.