Lucas 23
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA
1 Ɛɛ rɛ nala no buloŋ sii, a kaŋ Yesu mʋ nal hʋ aa laa Roma paalʋʋ kuworibal hʋ naasɩ sɩŋ Gyudɩya paalʋʋ tɩyaŋ ba kɩ yɩrɩ Pilato sɩya.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Doŋ nɛ ba piili a kɩ basɩ wɩya hʋ ba aa baa dɩ ʋ yaa kyogi, a baa, “Á kaŋ baal no rɛ dɩ ʋ aa mʋrɩ nala, aŋ baa dɩ ba ta tuŋ lampoo kɩ tɩya Roma paalʋʋ kuworibal hʋ. Aŋ bɩl kɩ daga anɩɩ ʋ rɛ yaa Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya dɩ ʋ laa dʋnɩya nala ta, aŋ ha bɩl baa dɩ ʋ yaa kuwori mɛ rɛ.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Ɛɛ rɛ Pilato pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɩ rɛ yaa Gyuuma kuwori hʋ koo?” Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Na ɛɛ rɛ ɩ basɩ gɛɛ.”
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Ɛɛ rɛ Pilato basɩ tɩya Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee nɩgyamaa hʋ buloŋ aa laŋŋa doŋ a baa, “Ŋ bɩ naa wɩɩ hʋ baal no aa yaa kyogi, a maga dɩ ba kpʋ ʋ.”
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Amɛ nala hʋ ha hara a baa, “Ʋ daga nala Gyudɩya paalʋʋ buloŋ tɩyaŋ nɛ a leŋ ba kɩ laa taawɛɛ. Galili paalʋʋ tɩyaŋ nɛ ʋ piili wɩɩ no, aŋ sii kpa ko daha mɛ nyɛ.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Pilato aa nɩɩ wɩɩ no, ʋ pɩyɛsɩ nala hʋ a baa, “Baal no yaa Galili tɩɩna rɛ?”
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Pilato aa ko gyɩma anɩɩ Galili paalʋʋ rɛ Yesu lɩɩ, ʋ leŋ ba kana ʋ mʋ Hɛrɔtɩ lee, beewɩya Hɛrɔtɩ rɛ gyɩ aa deŋ doŋ paalʋʋ. Saŋa no tɩyaŋ dɩ Hɛrɔtɩ gyɩ we Gyerusalɛm tɩyaŋ nɛ.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Hɛrɔtɩ teŋ buloŋ gyɩ fɩyɛla rɛ weliŋ ʋ aa naa Yesu, beewɩya ʋ gyɩ nɩɩ ʋ wɩya rɛ faafaa buloŋ, a kɩ kyɛ dɩ ʋ na ʋ. Ʋ fa aa kyɛ dɩ Yesu yaa wɩmagɩl lɛ dɩ ʋ na.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Ɛɛ rɛ Hɛrɔtɩ pɩyɛsɩ Yesu wɩya yʋga, amɛ ʋ gyɩ bɩ laa wɩɩ buloŋ basɩ.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ sii tarɩsɩ mʋ Yesu tɩyaŋ, a daga wɩya yʋga ba aa bɩɩna anɩɩ ʋ yaa kyogi.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Hɛrɔtɩ bee ʋ laalyuwolo mɛ yaa Yesu sɩya weliŋ, aŋ leŋ ba kpa gawil kɩdɩgɩ laalɩ ʋ, aŋ mɩɩgɩ kana ʋ mʋ Pilato lee.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Hɛrɔtɩ bee Pilato fa bee na dɔmɔŋ sɩɩ. Haŋ kyɛɛ hʋ rɛ ba mɩɩgɩ bɩrɩmɩ kyaŋsɩ.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Ɛɛ rɛ Pilato yɩrɩ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Gyuuma nɩhɩyasɩ abee nala hʋ buloŋ aa laŋŋa doŋ, a basɩ tɩya ba a baa,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 “Ma kaŋ baal no ko ŋ lee rɛ, a basɩ tɩya ŋ anɩɩ ʋ aa mʋrɩ nala rɛ. Ŋ pɩyɛsɩ ʋ wɩya rɛ ma buloŋ sɩɩ tɩyaŋ. Wɩya hʋ buloŋ ma aa baa dɩ ʋ yaa kyogi, ŋ kɛ bɩ naa ʋ wɩkyogii ba tɩyaŋ.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Hɛrɔtɩ mɛ bɩ naa ʋ wɩkyogii buloŋ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ leŋ ba bɩl mɩɩgɩ kana ʋ ko daha. Ma na, baal no bɩ yaa wɩɩ buloŋ kyogi a maga dɩ ba kpʋ ʋ.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Ɛɛwɩya, ŋ sɩ leŋ dɩ ba vɩɩrɩ ʋ, aŋka dɩ ŋ kpa ʋ ta.”
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Amɛ dɩ Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ rɛ ko pele buloŋ, ba aa leŋ Pilato lɩɩ nala hʋ ba aa kaŋ tɔ dɩya tɩyaŋ kɩdɩgɩ rɛ a ta, nal hʋ Gyuuma hʋ aa kyo dɩ ba lɩya.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Ɛɛ rɛ nala hʋ buloŋ kyɩɩrɩ a baa, “Kpʋ Yesu aŋ lɩɩ Barabaasɩ tɩya ma.”
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 (Saŋa kɩdɩgɩ, nala gyɩ sii laa taawɛɛ rɛ Gyerusalɛm tɩyaŋ, a gyɩ kpʋ nala. Ɛɛ wɩya rɛ tɩŋ ba gyɩ kaŋ Barabaasɩ tɔ dɩyaŋ.)
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Pilato fa aa kyɛ dɩ ʋ kpa Yesu ta rɛ, ɛɛ rɛ ʋ bɩl marɩ basɩ wɩya tɩya nɩgyamaa hʋ.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Amɛ ba marɩ kyɩɩrɩ yʋga a baa, “Kpaasɩ ʋ mal daagarɩɩ tɩyaŋ, kpaasɩ ʋ daagarɩɩ tɩyaŋ!”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Ɛɛ rɛ Pilato bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Bekiŋ wɩɩ rɛ baal no yaa kyogi? Ŋ kɛ bɩ naa wɩɩ hʋ ʋ aa yaa kyogi a maga dɩ ba kpʋ ʋ. Ɛɛwɩya, ŋ sɩ leŋ dɩ ba vɩɩrɩ ʋ, aŋka dɩ ŋ kpa ʋ ta.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Ka nala hʋ ha vɩya aŋ hara, a marɩ kyɩɩrɩ yʋga a baa, “Ʋ maga dɩ ba kaŋ Yesu kpaasɩ daagarɩɩ tɩyaŋ nɛ.” Ba aa yaa kyagɩŋsɩ hʋ gɛɛ rɛ Pilato kyɛ wɩɩ lɔlɔ, aŋ laa ba nyʋwa hʋ,
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 a baa dɩ ba kaŋ Yesu mʋ kpaasɩ mal daagarɩɩ tɩyaŋ.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Ɛɛ rɛ Pilato leŋ ba lɩɩ Barabaasɩ ta. Baal hʋ ba gyɩ aa kaŋ tɔ dɩya tɩyaŋ akuu taawɛɛ aa siye bee hʋ tɩyaŋ ba kpʋ nala wɩya. Aŋ kpa Yesu mɛ tɩya ba dɩ ba kaŋ mʋ yaa gɛɛ hʋ buloŋ ba aa sɩ yaa.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Ɛɛ rɛ laalyuwolo hʋ kaŋ Yesu lɩɩ dɩ ba kana ʋ mʋ kpaasɩ mal daagarɩɩ hʋ tɩyaŋ. Ba aa mʋʋ hʋ tɩyaŋ nɛ, ba kyeŋ baal kɩdɩgɩ aa lɩɩ Sariini ba kɩ yɩrɩ Siimɔŋ, dɩ ʋ lɩɩ baga a ko kɩ gyʋʋ Gyerusalɛm. Ɛɛ rɛ ba kana ʋ, a kpa daagarɩɩ hʋ tɩya ʋ ʋ baasɩ, a kɩ tɩŋ Yesu hal.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Ka gyamaa hʋ buloŋ mɛ gyɩ lɩɩ tɩŋa ʋ hal. Haana badɔmɔŋ nɛ gyɩ we ba tɩyaŋ, a kɩ wii Yesu wɩya kɩŋkaŋ.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ deŋ ba, aŋ basɩ tɩya ba a baa, “Gyerusalɛm haana, ma ta kɩ wii ŋ wɩya. Ma kɩ wii ma tɩɩ ma abee ma biisi wɩya.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Saŋa kɩdɩgɩ sɩ pele dɩ nala baa, ‘Haana hʋ aa yaa hapɩra, haana hʋ aa bɩ lʋl biisi na, abee haana hʋ aa bɩ dɩyɛsɩ biisi na, ma yaa nyusʋŋtɩmma rɛ.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Saŋa no tɩɩ tɩyaŋ, nala sɩ kɩ kyɛ dɩ ba faŋa dogiŋsi hala, koo dɩ dogiŋsi tele tɔ ba.
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Dɩ daasɔnɔ rɛ ko kɩ di diŋ, aŋnɛ rɛ bɩl sɩ kɩ basɩ daahɩlɩya mɛ wɩya?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Ba gyɩ aa kaŋ Yesu kɩ mʋ dɩ ba kpʋ gɛɛ, wɩbɔŋyaala balɩya mɛ rɛ ba gyɩ kaŋ pɛ ʋ tɩyaŋ.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Ɛɛ rɛ ba mʋ pele lee hʋ ba aa yɩrɩ “Nyukuŋkogilo.” Doŋ tɩyaŋ nɛ ba kpaasɩ Yesu abee wɩbɔŋyaala hʋ balɩya daagarɩya nyuni tɩyaŋ. Kɩdɩgɩ we Yesu noduu dɩɩlaŋ, kɩdɩgɩ mɛ we ʋ nogɔbɔ dɩɩlaŋ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Ɛɛ rɛ Yesu kyʋwalɩ Wɩɩsɩ a baa, “Ŋ Kuwo, kpa wɩɩ no ba aa yaa kyɛ ba, beewɩya ba bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ buloŋ ba aa yaa.” Ɛɛ rɛ ka ba yuwo gbaŋŋa, a kaŋ Yesu gannɩ kpaa dɔmɔŋ.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Nala badɔmɔŋ mɛ gyɩ sɩŋ doŋ a kɩ deŋ, aŋka Gyuuma nɩhɩyasɩ kɩ yaa ʋ sɩya, a baa, “Na ʋ baa ʋ rɛ yaa Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya, a laa nala kɩ ta, ma leŋ dɩ ʋ laa ʋ tɩɩ ta dɩ á na.”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Laalyuwolo hʋ mɛ kɩ yaa ʋ sɩya, a yaa sɩkyaakyaa mʋ we ʋ nyʋwa tɩyaŋ dɩ ʋ nyʋwa,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 aŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Dɩ ɩ rɛ kɔnɩ yaa Gyuuma kuwori kɛ, laa ɩ tɩɩ ta dɩ á na.”
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ba gyɩ saba mal ʋ daagarɩɩ hʋ tɩyaŋ nɛ a baa, “Gyuuma kuwori hʋ rɛ nyɛ.”
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Ɛɛ rɛ wɩbɔŋyaala hʋ kɩdɩgɩ mɛ aa saga ʋ daagarɩɩ tɩyaŋ tʋʋsɩ Yesu a baa, “Na ɩ baa ɩ rɛ yaa Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya, koo ŋ nyɩya rɛ? Ɛɛ kɛ laa ɩ tɩɩ ta, aŋ laa ma mɛ ta dɩ á na.”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Ɛɛ rɛ ʋ dɔŋtɩɩna wɩbɔŋyaal hʋ nɔsɩ ʋ a baa, “Ɩ bee fá Wɩɩsɩ koo? Á beel-ʋ buloŋ we tʋwarɩdɩgɩ tɩyaŋ nɛ.
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Á kɛ maga dɩ ba yaa ma nyɛ rɛ, beewɩya á yaa wɩbɔŋ nɛ. Amɛ baal no kɛ bɩ yaa wɩɩ buloŋ kyogi.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Ɛɛ rɛ ka ʋ basɩ tɩya Yesu a baa, “Yesu, dɩ ɩ rɛ ko di ɩ koro hʋ, ta ko yeŋŋi ŋ wɩya.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Doŋ nɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ɩ, ŋ beel-ɩ sɩ we wɩɩsɩbee tɩyaŋ gyɩnaŋ.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Wɩɩsɩ aa ko maga nyutʋtʋʋ saŋa gɛɛ, wɩɩsɩ pirigi nyʋgɩsɩ, ka lee buloŋ bɩl gɛɛ timm, a mʋ pele dɩdaana kerifi boto, ka lee bɩl na kyaanɩ.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Patɩɩsa hʋ fa aa bori Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ kɩyɛsɩ balɩya.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Ɛɛ rɛ ka Yesu kyiyesi yʋga a baa, “Ŋ Kuwo, ŋ kpaa ŋ tɩɩ a we ɩ nosi tɩyaŋ nɛ.” Nyɛ rɛ ʋ basɩ, aŋ wiyesi ʋ wiyesi-kateŋse aŋ sʋba.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ fa aa sɩŋ doŋ aa naa wɩɩ hʋ aa yaa, ʋ dannɩ Wɩɩsɩ a baa, “Wɩtɩɩ, baal no kɔnɩ fa yaa tɩpʋlʋŋ tɩɩna rɛ.”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Nala hʋ buloŋ fa aa laŋŋa doŋ aa naa wɩɩ hʋ aa yaa, ba mɩɩgɩ mʋ dɩɩsɩ abee tɩkyogi.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Nala hʋ buloŋ fa aa gyɩŋ Yesu abee haana hʋ buloŋ fa aa tɩŋ ʋ hal a lɩɩ Galili ko, ba sɩŋ libolii rɛ aŋ kɩ deŋ wɩya hʋ buloŋ aa yaa.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Ɛɛ rɛ ʋ sii mʋ Pilato lee, a sʋla ʋ dɩ ʋ tɩya ʋ ŋmanɩɩ dɩ ʋ kpa Yesu mʋ hogo. Pilato tɩya ʋ ŋmanɩɩ.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Nyɛ rɛ ʋ mʋ lallɩ Yesu daagarɩɩ hʋ nyuu tɩyaŋ, a we ʋ liŋe, aŋ kpa ʋ mʋ hogo bʋbʋwa kɩdɩgɩ ba aa lurigo tɩyaŋ. Ba ha gyɩ bɩ maakyiye hogo nal buloŋ doŋ.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Wɩɩ no gyɩ yaa Alagyima kyɛɛ rɛ, dɩ ba gyɩ yaŋ kɩ yaa siri dɩ ba piili Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ wɩkanɩya.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Haana hʋ gyɩ aa tɩŋ Yesu hal a lɩɩ Galili paalʋʋ ko sii tɩŋ Gyosɛfʋ hal a mʋ dɩ ba na ɛɛ ba aa hogo Yesu bʋbʋwa hʋ tɩyaŋ.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Ɛɛ rɛ ba mɩɩgɩ mʋ dɩya haŋ dɩdaana hʋ, a marɩ kɩna badɔmɔŋ sʋwala aa sʋma gɛɛ anɩɩ tʋranɩɩ dɩ ba kaŋ mʋ tɩsɩ ʋ dɩ ʋ ta pʋw. Amɛ haŋ dɩdaana hʋ tɩɩ mɛ rɛ ba Kyɛwiyesii hʋ kyɛɛ wɩkanɩya aa piili. Ɛɛ rɛ tɩŋ ba gyɩ bɩl bɩ wuwo mɩɩgɩ mʋ bɩl hʋ lee. Nyɛ rɛ ba wiyesi haŋ kyɛɛ hʋ anɩɩ Wɩɩsɩ mɩrɩsɩ hʋ aa daga gɛɛ.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.