Lucas 22

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ tɩyaŋ ba aa kyaŋ paanʋʋ hʋ ba aa bɩ wee sɩbʋl gyɩ ko kpaga rɛ.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Ɛɛ rɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ kɩ lʋga dɩ ba na ŋmanɩɩ hʋ ba aa sɩ tɩŋa a lʋwɔlɩ kpʋ Yesu, beewɩya ba gyɩ aa fá nala hʋ rɛ.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Ɛɛ rɛ Sɩtaanɩ ko gyʋʋ Yesu hatɩnna fi abee balɩya hʋ kɩdɩgɩ, ba kɩ yɩrɩ Gyudasɩ Isɩkarɔtɩ.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Nyɛ rɛ ʋ sii mʋ, ʋ bee Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee nala hʋ aa pɔ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ nɩhɩyasɩ vʋʋlɩ gɛɛ ʋ aa sɩ yaa a kpa Yesu yallɩ tɩya ba.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Ba tenni gyɩ fɩyɛlɩ weliŋ, ba laa nyʋwa anɩɩ ba sɩ tɩya ʋ molbiye.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Ɛɛ rɛ Gyudasɩ mɛ laa nyʋwa, aŋ piili kɩ kyɛ ŋmanɩɩ hʋ ʋ aa sɩ tɩŋa a kpa Yesu yallɩ tɩya ba dɩ nala bɩ gyɩma.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ tɩyaŋ, kyɛɛ kɩdɩgɩ rɛ we doŋ ba aa kyaŋ paanʋʋ ba aa bɩ wee sɩbʋl. Kyɛɛ no tɩɩ mɛ rɛ ba aa kpʋ pepɔrɔ hʋ ba aa sɩ kpa marɩ Kyɛbal hʋ kɩdiiliye.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Ɛɛ rɛ Yesu tɩŋ Piita abee Gyɔɔŋ, a baa dɩ ba mʋ marɩ Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ kɩdiiliye dɩ ba di.
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Nyɛ rɛ ba pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Lee tɩyaŋ nɛ ɩ kɩ kyɛ dɩ á mʋ marɩ kɩdiiliye hʋ?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Dɩ mamaa rɛ ko mʋ kɩ gyʋʋ bee hʋ, ma sɩ na baal kɩdɩgɩ dɩ ʋ baasɩ vii abee nɩɩ. Ma tɩŋa ʋ hal mʋ gyʋʋ dɩya hʋ ʋ aa sɩ gyʋʋ.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Dɩ mamaa rɛ ko gyʋʋ, ma basɩ tɩya dɩya hʋ tɩɩna dɩ ma nɩhɩyawʋ baa dɩ ma pɩyɛsɩ ʋ dɩ lee rɛ ʋ nɩhʋwala dɩya we, dɩ ʋ bee ʋ hatɩnna ko gyʋʋ hɔŋ di Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ kɩdiiliye?”
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 “Ʋ sɩ daga ma dɩɩbal kɩdɩgɩ. Ʋ yaa sal nyuu dɩya rɛ, ba marɩ ʋ buloŋ weliŋ. Doŋ nɛ ma sɩ marɩ kɩdiiliye hʋ.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Nyɛ rɛ ba kpa mʋ a na wɩya hʋ buloŋ ʋ aa basɩ tɩya ba anɩɩ ba sɩ na. Ɛɛ rɛ ba marɩ Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal kɩdiiliye hʋ doŋ.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Kɩdiiliye hʋ dii saŋa aa ko pele, Yesu abee ʋ hatɩnna hʋ buloŋ hɔŋ dɩ ba di kɩna hʋ.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ fa paalɩ kyo dɩ ŋ beel-ma di kɩna no rɛ, aŋka dɩ ŋ na na tʋwara.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Beewɩya, ŋ bɩl bɩ sɩ maakyiye di kɩdiiliye no iriŋ, see saŋa hʋ Wɩɩsɩ koro hʋ aa sɩ ko. Ɛɛ tɩyaŋ nɛ ma sɩ gyɩŋ kɩdiiliye no dii memii.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Ɛɛ rɛ Yesu kpa gbaŋbiye bee sɩŋ, a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ, aŋ kpa tɩya ʋ hatɩnna hʋ aŋ baa, “Ma laa gbaŋbiye bee sɩŋ no a kaŋ kpaa dɔmɔŋ nyʋwa.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Ŋ basɩ kɩ tɩya ma rɛ, ŋ bɩl bɩ sɩ maakyiye nyʋwa sɩŋ no, see saŋa hʋ Wɩɩsɩ koro hʋ aa sɩ ko.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl kpa paanʋʋ mɛ, a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ aŋgyʋwasʋ aŋ kaŋ lɔgɔ lɔgɔ, a kpa tɩya ba aŋ baa, “Ŋ teŋbii rɛ nyɛ, ŋ kpa sʋla Wɩɩsɩ ma wɩya. Ma laa kyaŋ. Ma kɩ yaa nyɛ a kɩ liisi ŋ wɩya.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Ba aa dii kɩna hʋ teŋ, ʋ bɩl kpa gbaŋbiye hʋ abee sɩŋ a tɩya ba aŋ baa, “Gbaŋbiye no sɩŋ nɛ yaa nyʋʋfalɩɩ hʋ Wɩɩsɩ aa wee tɩya ma. Ŋ kyal hʋ aa gyaasa ma wɩya rɛ Wɩɩsɩ kpa we nyʋwa no.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Amɛ ma naa rɛ? Nal hʋ aa sɩ kpa ŋ yallɩ, ʋ we á tɩyaŋ daha. Ŋ beel-ʋ rɛ laŋŋa kɩ di kɩna hʋ nyɛ.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye, ŋ sɩ sʋba anɩɩ Wɩɩsɩ aa daga gɛɛ, amɛ nal hʋ aa sɩ kpa ŋ yallɩ, ʋ sɩ na tʋwara yʋga.”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Ɛɛ rɛ Yesu kpambɩsɩ hʋ piili kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ anɩɩ ba tɩyaŋ kɩbee rɛ sɩ yaa wɩɩ no?
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Yesu hatɩnna hʋ gyɩ kaŋ ba tɩyaŋ nɩbal wɩya kɩ kpa dɔmɔŋ nɛ.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Dʋnɩya no kuworo aa hɔŋ ba nala nyuu tɩyaŋ nɛ, a kaŋ ba kɩ fɩla, ka kuworo hʋ badɔmɔŋ mɛ aa kɩ kyɛ dɩ nala hʋ kaŋ ba kɩ yɩrɩ bɔnyɛ tɩmma.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Amɛ ʋ bɩ maga dɩ ma kɛ kɩ yaa gɛɛ. Ʋ maga dɩ ma tɩyaŋ nɩbal lɛ bɩrɩmɩ biibiye, dɩ ma sɩlaala mɛ tʋma kɩ tɩya ma.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Nal aa hɔnɔ aŋka nal kɩdɩgɩ yaa kɩdiiliye kɩ tɩya ʋ, ʋ bee nal hʋ aa yaa kɩdiiliye hʋ kɩ tɩya ʋ hʋ, ba kɩbee rɛ yaa nɩbal? Nal hʋ aa hɔnɔ, aŋka ba yaa kɩdiiliye kɩ tɩya ʋ, ʋ rɛ yaa nɩbal. Amɛ ŋ kɛ we ma lee rɛ, a tʋma kɩ tɩya ma.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 Ŋ tʋwara nayɩ tɩyaŋ, mamaa rɛ yaa nala hʋ aa sɩna ŋ hal, a bɩ vɩya ŋ ta.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Ŋ Kuwo tɩya ŋ ŋmanɩɩ rɛ dɩ ŋ yaa kuworibal. Ɛɛ tɩɩ rɛ ŋ mɛ sɩ tɩya ma ŋmanɩɩ dɩ ma yaa kuworibala.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Dɩ ŋ beel-ma buloŋ maakyiye wuwo di kɩdiiliye ŋ koro hʋ tɩyaŋ. Ma sɩ hɔŋ kuworikpasɩnɩ nyuni a kɩ deŋ Iziral tɩmma bekyige fi abee balɩya hʋ nyuu.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya Siimɔŋ Piita a baa, “Siimɔŋ, gyegili nɩɩ daha! Sɩtaanɩ ko sʋla ŋmanɩɩ rɛ dɩ ʋ magɩsɩ ma, a tʋwasɩ ma niweliye a lɩɩ ma nɩbɔmɔ tɩyaŋ, anɩɩ ba aa kyaarɩ mɩya, a lɩɩ miŋbii aŋ ka mɩŋgyɔrʋ gɛɛ.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Amɛ ŋ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ tɩya ɩ Siimɔŋ nɛ, dɩ ɩ Wɩɩsɩ laadii ta ko nyʋgɩsɩ. Dɩ ɩ rɛ ko mɩɩgɩ ko ŋ lee, pɛ ɩ dɔŋtɩŋsɩ hʋ mɛ tɩyaŋ dɩ ba sɩŋ ba Wɩɩsɩ laadii tɩyaŋ weliŋ.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Ɛɛ rɛ Piita basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ Tɩɩna, dɩ ba aa rɛ sɩ kana ɩ tɔ dɩyaŋ, ŋ yaa siri rɛ dɩ ba kana ŋ mɛ tɔ. Dɩ ba sɩ kpʋ ɩ mɛ, ŋ yaa siri rɛ dɩ ŋ beel-ɩ buloŋ sʋba.”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Piita, ŋ basɩ kɩ tɩya ɩ rɛ, gyibala ha bɩ sɩ wɩɩ gyɩnaŋ tebine no, aŋka dɩ ɩ tʋwa naaŋsɩɩnyʋwa bʋto anɩɩ ɩ bɩ gyɩma ŋ.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Saŋa hʋ ŋ gyɩ aa tɩŋ ma, ma gyɩ bɩ kolo molbiye, a bɩ paa diikusi, a bɩ paa naatɔbɔ tʋŋnyʋwa bʋlɩya bʋlɩya mɛ, aŋ mʋ. Ma gyɩ yaŋ aa mʋwa, bekiŋ nɛ ma gyɩ kyɛ lɔlɔ?” Ba baa dɩ ba gyɩ bɩ kyɛɛ kɩŋ buloŋ lɔlɔ.
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Doŋ nɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Amɛ nyɛ kɛ, ma nal hʋ buloŋ aa kaŋ molbiye koo diiku, ʋ maga dɩ ʋ kpa kolo rɛ. Ma nal hʋ mɛ buloŋ aa bɩ kaŋ takoobii, ʋ maga dɩ ʋ kpa ʋ gabal yallɩ rɛ a yɔbɔ kɩdɩgɩ.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Ba saba Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ nɛ a baa, ‘Ba kana ʋ pɛ wɩbɔŋyaala tɩyaŋ nɛ’. Wɩya no buloŋ, ŋ wɩya rɛ ba sabɩ gɛɛ. Ba buloŋ sɩ yaa ŋ tɩyaŋ nɛ, dɩ wɩya hʋ buloŋ ba aa saba ŋ wɩya kɔnɩ su ba bʋʋsɩ.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Á Tɩɩna, deŋ na, takoobiye balɩya rɛ nyɛ.” Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Tɔɔ, ba maga rɛ.”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Ɛɛ rɛ Yesu sii lɩɩ Gyerusalɛm tɩyaŋ, a mʋ gyɩŋ Olivi dogimo hʋ nyuu, anɩɩ ʋ aa kɩ yaa gɛɛ saŋa buloŋ. Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ mɛ sii tɩŋa ʋ hal mʋ.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Ba aa mʋʋ pele doŋ, ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ma kɩ sʋla Wɩɩsɩ, dɩ Sɩtaanɩ ta wuwo mʋrɩ ma.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ʋ aa basɩ gɛɛ teŋ, ʋ parɩ ʋ hatɩnna hʋ mʋ sɩya mʋhʋ, a tuu gbinni a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ, a baa,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 “Ŋ Kuwo, dɩ ʋ ko yaa ɩ kyɛrɩ, lɩɩ ŋ tʋwara no aa ko tɩyaŋ. Amɛ mɩyaŋ kɛ kyɛrɩ daa, leŋ dɩ ɩ kyɛrɩ yaa.”
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Doŋ nɛ malɩka lɩɩ wɩɩsɩbee a ko tuu fɩyɛlɩ ʋ bembii.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Ʋ tɩya gyɩ kyogo rɛ kɩŋkaŋ buloŋ. Ɛɛ rɛ ʋ faasɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ abee sɩfɩyasɩ. Ʋ suwolii paalɩ kɩ tuu taŋha gɛɛ anɩɩ kyal.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Ʋ aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ hʋ teŋ, ʋ sii a mɩɩgɩ mʋ ʋ hatɩnna hʋ lee, dɩ ba pɩŋ doo, beewɩya tɩkyogi hʋ gyɩ leŋ lɔl gyʋʋ ba rɛ weliŋ.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Ɛɛ rɛ Yesu ko pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma kɔnɩ pɩŋ kɩ pɩŋ doo rɛ? Ma sii a kɩ sʋla Wɩɩsɩ, dɩ Sɩtaanɩ ta wuwo mʋrɩ ma.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Yesu ha gyɩ aa basɩ wɩya hʋ tɩyaŋ nɛ, dɩ Yesu hatɩnna fi abee balɩya hʋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Gyudasɩ rɛ gyɩ mʋ laa nɩygamaa sɩya gɛɛ ba kɩ ko ʋ lee. Ba aa ko pele, Gyudasɩ vala a mʋ guwori Yesu.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Gyudasɩ, ɩ kɔnɩ ko guwori ŋ nɛ dɩ ɩ kpa Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye yallɩ koo?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Yesu hatɩnna hʋ fa aa we doŋ a na wɩɩ hʋ aa kyɛ dɩ ʋ yaa, ɛɛ rɛ ba pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Á Tɩɩna, á kyuri á takoobiye koo?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Nyɛ rɛ Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ teŋ kyuri takoobii, a ŋmaŋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ dɩya yoŋ noduu dɩgɩŋ kyɔl.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Ʋ maga rɛ. Ma leŋ.” Ʋ basɩ gɛɛ rɛ, aŋ dige baal hʋ dɩgɩŋ, ʋ mɩɩgɩ taasɩ.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee nala hʋ aa pɔ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ nɩhɩyasɩ abee ba bee nɩhɩyasɩ hʋ aa ko dɩ ba kana ʋ, a baa, “Ŋ yaa biibɔŋ nɛ, ma sii kol takoobiye abee daŋgulo a kɩ ko dɩ ma kana ŋ?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Ŋ beel-ma buloŋ nɛ fa aa we Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ kyɛɛ bee ʋ nyʋwa buloŋ, aŋka ma bɩ lʋga dɩ ma kana ŋ doŋ. Amɛ saŋa no rɛ Wɩɩsɩ tɩya ma ŋmanɩɩ dɩ ma kana ŋ. Saŋa no tɩyaŋ mɛ rɛ wɩbɔmɔ kuwori, Sɩtaanɩ mɛ we ʋ tʋma tɩyaŋ.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Ɛɛ rɛ ba kaŋ Yesu, a kana ʋ kɩ mʋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ dɩya, ka Piita mɛ daasɩ kɩ tɩŋ ba hal.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Ba mʋwa dɩ ba tuu diŋ gyaŋwuwo hʋ tɩyaŋ nala kɩ wiyeni. Nyɛ rɛ Piita mʋ pɛ nala hʋ aa wiyeni diŋ hʋ tɩyaŋ a hɔŋ.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Haŋtolibiye kɩdɩgɩ mɛ gyɩ we ba tɩyaŋ, a yaa dɩya hʋ tʋŋtʋnnɩ. Ʋ aa naa Piita dɩ ʋ hɔŋ kɩ wiyeni diŋ hʋ, ɛɛ rɛ ʋ deŋ ʋ sɩya tɩyaŋ gɛɛ sɩrɩtɩtɩ, aŋ baa, “Baal no mɛ fa aa tɩŋ Yesu hal lɛ.”
56 — ausente —
57 Ɛɛ rɛ Piita baa, “Haŋtolibiye, ŋ paalɩ bɩ gyɩma ʋ mɛ gba.”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Mʋhʋ sʋwaa dɩ baal kɩdɩgɩ mɛ na ʋ a baa, “Ɩ mɛ yaa ba kɩdɩgɩ rɛ.” Ɛɛ rɛ Piita bɩl baa, “Ŋ bagyʋwa, ŋ kɛ daa.”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ʋ bɩl bɩ pɩɩsa, dɩ baal kɩdɩgɩ mɛ rɛ gɛɛ, a hara pɔ anɩɩ Piita yaa Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ rɛ, dɩ beewɩya ʋ yaa Galili tɩɩna rɛ.
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Ɛɛ rɛ Piita bɩl basɩ tɩya ʋ mɛ a baa, “Ŋ bagyʋwa, ŋ paalɩ bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ ɩ aa basɩ tɩyaŋ.” Piita aa yaŋ basɩ gɛɛ, ʋ nyʋwa ha bɩ tele taŋha, dɩ gyibal wiye.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ɛɛ rɛ á Tɩɩna Yesu galdaasɩ, a deŋ Piita sɩya tɩyaŋ. Doŋ nɛ ʋ liisi wɩɩ hʋ Yesu fa aa basɩ tɩya ʋ anɩɩ ʋ sɩ tʋwa naaŋsɩɩnyʋwa bʋto a baa dɩ ʋ bɩ gyɩma ʋ, ka dɩ gyibal na wii.
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Ɛɛ rɛ Piita sii lɩɩ bee a wɩɩ weliŋ.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Ɛɛ rɛ nala hʋ aa pɔ Yesu kɩ huuri ʋ, aŋ kɩ ŋmaa ʋ.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Ba gyɩ vʋwa ʋ sɩya tɔ rɛ, aŋ aa ŋmaa ʋ, aŋ pɩyɛsɩ ʋ dɩ ʋ daga nal hʋ aa ŋmaa ʋ.
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Ba gyɩ basɩ wɩya mɛ rɛ yʋga a tʋʋsɩ ʋ.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Ʋ sɩgballɩya, Gyuuma bee nɩhɩyasɩ abee Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla buloŋ laŋŋɩ, aŋ leŋ ba kaŋ Yesu ko ba sɩya.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Ɛɛ rɛ ba pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Daga ma, ɩ rɛ yaa Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya?” Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Dɩ mɩyaŋ nɛ basɩ tɩya ma mɛ, ma bɩ sɩ laa di.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Dɩ mɩyaŋ nɛ yaŋ bɩl pɩyɛsɩ ma wɩɩ mɛ, ma bɩ sɩ lɩɩ ʋ sɩɩ tɩya ŋ.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Amɛ a lɩɩ nyɛ a kaŋ kɩ mʋ, Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye sɩ hɔŋ Wɩɩbal hʋ noduu logiŋ tɩyaŋ.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Ɛɛ rɛ ba buloŋ pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɩ rɛ yaŋ yaa Wɩɩsɩ Biye hʋ koo?” Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ma basɩ, ma aa baa dɩ mɩyaŋ nɛ yaa Wɩɩsɩ biye hʋ.”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Ɛɛ rɛ nala hʋ baa, “Á bɩl bee kyɛ daŋsɩya tɩɩna buloŋ. Á tɩɩ mɛ nɩɩ wɩɩ hʋ ʋ tɩɩ nyʋwa tɩyaŋ nɛ.”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.