Lucas 20

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kyɛɛ kɩdɩgɩ, Yesu gyɩ sii mʋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ rɛ a kɩ daga nala aŋ pɛ basɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ kɩ tɩya ba. Ɛɛ rɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla abee Gyuuma nɩhɩyasɩ sii kpa ko ʋ lee.
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 A pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Degɛɛ rɛ ɩ kana a wuwo kɩ yaa wɩya no? Kɩbee rɛ tɩya ɩ ŋmanɩɩ ɩ kɩ yaa wɩya no buloŋ?”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ mɛ sɩ pɩyɛsɩ ma wɩɩ, dɩ ma lɩɩ ʋ sɩɩ tɩya ŋ.
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 Aŋnɛ rɛ gyɩ tɩya Gyɔɔŋ ŋmanɩɩ ʋ kɩ fo nala wɩɩkyʋwalnɩɩ gɛɛ, Wɩɩsɩ rɛ koo nihuwobisi rɛ?”
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Nyɛ rɛ ba sɩŋ kɩ vʋʋlɩ dɩ ba kyɛ wɩɩ hʋ ʋ aa pɩyɛsɩ ba sɩɩ, a kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ a baa, “Wɩbee rɛ á sɩ basɩ? Dɩ ámaa rɛ baa Wɩɩsɩ rɛ tɩya Gyɔɔŋ gɛɛ ŋmanɩɩ, ʋ sɩ pɩyɛsɩ ma a baa dɩ bee rɛ yaŋ tɩŋ á gyɩ bɩ laa wɩya hʋ ʋ gyɩ aa basɩ di?
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Dɩ ámaa rɛ bɩl baa dɩ nihuwobisi rɛ tɩya ʋ gɛɛ ŋmanɩɩ, gyamaa no aa laŋŋa daha sɩ paa bʋwa yaga ma, beewɩya ba buloŋ laa di anɩɩ Gyɔɔŋ fa yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ.”
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya ʋ a baa, “Á bɩ gyɩŋ nal hʋ aa tɩya ʋ gɛɛ ŋmanɩɩ.”
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Doŋ nɛ Yesu mɛ basɩ tɩya ba a baa, “Tɔɔ, ŋ mɛ bɩ sɩ daga ma nal hʋ aa tɩya ŋ ŋmanɩɩ ŋ kɩ yaa wɩya no.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Ɛɛ rɛ Yesu gyɩ bɩl maga namaga a tɩya nala hʋ aa we doŋ a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ kpaa ʋ baga, a pɔ tɩsɩ badɔmɔŋ aa kaŋ nɔŋkyɩga a kɩɩ gɛɛ anɩɩ kyʋkyɔyɩ, ba kɩ yɩrɩ girepisi. Ɛɛ rɛ ʋ paa nala we dɩ ba kɩ deŋ baga hʋ, aŋ sii mʋ paalʋʋ kɩdɩgɩ, a pɩɩsɩ doŋ weliŋ.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Nyɛ rɛ tɩɩsɩ hʋ ko nɔnɔ a yaa tɔrɩɩ. Baga hʋ tɩɩna sii tɩŋ ʋ dɩya tʋŋtʋnna kɩdɩgɩ dɩ ʋ mʋ baga tʋŋtʋnna hʋ lee a laa ʋ tɩɩnɔnɔ tol ko tɩya ʋ. Ʋ sii mʋ, ba kana ʋ a ŋmaa ʋ weliŋ, aŋ kile ʋ ta, ʋ mɩɩgɩ kaŋ nohɩllɩ mʋ baga hʋ tɩɩna lee.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl tɩŋ ʋ tʋŋtʋnna hʋ kɩdɩgɩ mɛ. Ʋ mɛ bɩl mʋ. Baga tʋŋtʋnna hʋ ŋmaa ʋ mɛ, aŋ we ʋ hɩɩsɩ tɩyaŋ aŋ bɩl kile ʋ mɛ ta, ʋ mɛ mɩɩgɩ mʋ abee nohɩllɩ.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl tɩŋ nitoo hʋ tɩɩna. Ba bɩl ŋmaa ʋ mɛ we wɩɩla, aŋ kile ʋ ta.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Ɛɛ rɛ baga hʋ tɩɩna baa, ‘Ɛɛ rɛ ŋ sɩ yaa? Ŋ sɩ tɩŋ ŋ biye tɩɩ. Kapuwo, ba sɩ tɩya ʋ kɛ gyɩrɩma.’ Ɛɛ rɛ ʋ sii tɩŋ ʋ biikyoolii ʋ mɛ kpa mʋ.
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Tʋŋtʋnna hʋ aa naa biye hʋ dɩ ʋ aa ko, ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, ‘Baga hʋ tɩɩna biye tɩɩ rɛ nyɛ. Dɩ baga hʋ tɩɩna rɛ ko sʋba, biye no rɛ sɩ di ʋ kɩna hʋ buloŋ kyaŋ. Ma leŋ dɩ á kpʋ ʋ, aŋka dɩ baga hʋ bɩrɩmɩ á kɩŋ.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ɛɛ rɛ ba kana ʋ tarɩ lɩɩ baga hʋ tɩyaŋ a ŋmaa ʋ kpʋ. Doŋ nɛ Yesu pɩyɛsɩ nala hʋ a baa, ‘Ɛɛ rɛ ma bɩɩnɩ anɩɩ baga hʋ tɩɩna sɩ yaa nala no?
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Ʋ sɩ ko kpʋ tʋŋtʋnna hʋ buloŋ, aŋ kpa baga hʋ a tɩya nɩdʋŋsɩ.’
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Ɛɛ rɛ Yesu deŋ ba, aŋ pɩyɛsɩ ba a baa, ‘Ba sabɩ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ nɛ anɩɩ bʋyɩ hʋ dɩɩsaala hʋ aa vɩya ta, ʋ rɛ ko yaa dɩya hʋ bʋwa buloŋ sɩfɩyaŋ bʋyɩ. Wɩɩ no memii rɛ yaa bee?
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Nal hʋ buloŋ aa sɩ tele bʋyɩ no nyuu, ʋ tɩɩna sɩ kyɔrɩsɩ kyɔrɔkyɔrɔ. Dɩ bʋyɩ no mɛ rɛ ko tele nal buloŋ nyuu, ʋ sɩ nɔmɔ ʋ tɩɩna nʋgʋgʋ.”’
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla abee Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ kɩ lʋga dɩ ba kaŋ Yesu doŋ tɩyaŋ, beewɩya ba gyɩma anɩɩ ba aa rɛ ʋ maga namaga hʋ kɩ daga. Amɛ ba gyɩ aa fá nala hʋ aa we doŋ nɛ.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Ɛɛ rɛ ba kɩ kyɛ ŋmanɩɩ hʋ ba aa sɩ tɩŋa a kana ʋ. Nyɛ rɛ ba kaŋ molbiye mʋ kpala nala badɔmɔŋ, aŋ leŋ ba fugo mʋ Yesu lee gɛɛ anɩɩ ba aa yaa nɩtɩɩma. Ba baa dɩ ba mʋ magɩsɩ ʋ, a pɩyɛsɩ ʋ wɩya a na dɩ ʋ rɛ ko basɩ wɩɩ kyogi, dɩ ba tɩŋ gɛɛ tɩyaŋ kana ʋ mʋ we Roma nɩhɩyawʋ hʋ aa deŋ doŋ paalʋʋ nosi tɩyaŋ, dɩ ʋ yaa ʋ gɛɛ buloŋ ʋ aa kyɛ.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Ɛɛ rɛ nala hʋ ba aa turo we hʋ sii mʋ Yesu lee, a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Nɩhɩyawʋ, á gyɩma anɩɩ wɩya hʋ ɩ aa basɩ abee wɩya hʋ ɩ daga ma buloŋ yaa wɩtɩɩ rɛ. Á gyɩma anɩɩ ɩ aa daga Wɩɩsɩ ŋmanɩɩ tɩɩ rɛ, aŋ bee fá nal buloŋ mɛ sɩɩ.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Tɔɔ, á yaŋ aa kyɛ dɩ á gyɩma rɛ dɩ ʋ yaa ŋmanɩɩ rɛ dɩ á tuŋ lampoo a kɩ tɩya Roma paalʋʋ kuworibal hʋ koo ʋ bɩ yaa ŋmanɩɩ?”
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Amɛ Yesu kɛ gyɩ gyɩŋ ba dawarɩ hʋ buloŋ, a basɩ tɩya a ba a baa,
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 “Ma kaŋ molbinʋʋ hʋ ko dɩ ŋ na.” Ba aa kpaa molbinʋʋ hʋ tɩya ʋ, ʋ mɩɩgɩ pɩyɛsɩ ba a baa, “Kɩbee nyuu abee ʋ feŋ nɛ ba kpa biŋ molbii hʋ tɩyaŋ nyɛ?” Ɛɛ rɛ ba baa dɩ Roma paalʋʋ kuworibal hʋ feŋ abee ʋ nyuu rɛ.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Ɛɛ kɛ, kɩŋ hʋ aa yaa Roma paalʋʋ kuworibal hʋ kɩŋ, ma kpa tɩya ʋ, ka kɩŋ hʋ mɛ aa yaa Wɩɩsɩ kɩŋ, ma kpa tɩya Wɩɩsɩ.”
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Ʋ aa basɩ gɛɛ, ba bɩl bɩ naa wɩɩ buloŋ ba aa sɩ wuwo tɩŋ gɛɛ tɩyaŋ kana ʋ nala aa we doŋ sɩya tɩyaŋ. Wɩya hʋ ʋ aa basa yaa ba wɩkperii rɛ, ba nyʋʋsɩ buloŋ mɛ fɩyɛlɩ.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Ɛɛ rɛ Sadusiima badɔmɔŋ mɛ sii ko Yesu lee. Nala no gyɩ laa di rɛ anɩɩ nala hʋ aa sʋba bɩl bɩ sɩ wuwo sii sʋʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ba pɩyɛsɩ Yesu a baa,
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 “Á nɩhɩyawʋ, Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ, Moosi daga ma anɩɩ dɩ baal lɛ kpaa haaŋ, dɩ ʋ bee haaŋ hʋ bɩ kaŋ biye, aŋka dɩ baal hʋ sʋba, dɩ ʋ maga ʋ naabiye kpa lohaaŋ hʋ rɛ a lʋl biisi tɩya ʋ maana hʋ aa sʋba.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Tɔɔ, nɩmmabalɩya bapɛ rɛ gyɩ we doŋ, ba buloŋ yaa baala. Ba kɩhɩyawʋ tɩɩna kpa haaŋ. Ʋ bee haaŋ hʋ bɩ lʋl biye, ka ʋ sʋba.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Ɛɛ rɛ ʋ katɩyal kpa haaŋ hʋ. Ʋ beel-ʋ mɛ bɩ lʋl biye, aŋ ka ʋ mɛ sʋba.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 Too hʋ tɩɩna mɛ kpa haaŋ hʋ. Ɛɛ tɩɩ puu ʋ mɛ. Nyɛ rɛ nɩmmabalɩya no bapɛ buloŋ kpa haaŋ hʋ, a sʋba mʋ teŋ dɩ ba kɩdɩgɩ buloŋ bee haaŋ hʋ bɩ lʋl biye.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ haaŋ hʋ mɛ sii sʋba.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Kyɛɛ hʋ nala aa sɩ mɩɩgɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, baala no bapɛ tɩyaŋ kɩbee rɛ sɩ tɩŋ haaŋ hʋ? Beewɩya ba buloŋ bapɛ rɛ ʋ yala ko baŋ parɩ.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ basɩ tɩya ba a baa, “Gyɩnaŋ dʋnɩya no tɩyaŋ kɛ, baala aa paa haana rɛ, haana mɛ kɩ yala balama.
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Amɛ saŋa hʋ nala hʋ aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ a kaŋ mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii hʋ tɩyaŋ kɛ, baala bɩl bɩ sɩ kɩ paa haana, haana mɛ bɩl bɩ sɩ kɩ yala balama.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Ba buloŋ aa mɩɩgɩ ba kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ malɩkasɩ. Ba bɩl bɩ sɩ kɩ sʋba. Wɩɩsɩ aa kyisi ba sʋʋ tɩyaŋ wɩya, ba yaa Wɩɩsɩ biisi rɛ.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Moosi daga anɩɩ nala hʋ aa sʋba sɩ mɩɩgɩ sii sʋʋ tɩyaŋ nɛ a kaŋ mɩɩbol. Wɩɩsɩ teŋ logiŋ kɩdɩgɩ tɩyaŋ ba fa saba rɛ anɩɩ Moosi naa dɩ diŋ we tɩɩbiye kɩdɩgɩ tɩyaŋ nɛ, aŋ bee di tɩya hʋ bee ɔhɔ hʋ aa we doŋ buloŋ, ka Moosi basɩ baa, ‘Á Tɩɩna Wɩɩsɩ yaa Abɩraham abee Azɩkɩ abee Gyeekɔbɩ Wɩɩsɩ rɛ.
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Ʋ aa basɩ nyɛ daga anɩɩ Wɩɩsɩ yaa weye Wɩɩsɩ rɛ, ʋ bɩ yaa sʋʋnɩ Wɩɩsɩ, beewɩya Wɩɩsɩ kɛ lee nal buloŋ weye rɛ.”’
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla badɔmɔŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Nɩhɩyawʋ, ɩ bee nyɩya! Ɩ basɩ ba bʋʋsɩŋ nɛ.”
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Beewɩya ba gyɩ bɩl bɩ kaŋ nyʋwa ba aa sɩ pɩyɛsɩ ʋ wɩɩ buloŋ.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Ɛɛ rɛ ba sɩ wuwo baa dɩ Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya, sɩ yaa Deviti nihii rɛ?
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Deviti tɩɩ basa Wɩɩsɩ teŋ logiŋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Yɩɩla tɩyaŋ nɛ a baa,
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 ka dɩ ŋ yuwo di ɩ dɔmɔ buloŋ teŋ’.
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Deviti tɩɩ yɩrɩ nal no ʋ Tɩɩna rɛ. Ɛɛ rɛ ʋ yaŋ sɩ yaa a yaa Deviti nihii dʋŋ?”
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Nala hʋ buloŋ gyɩ aa gyegile kɩ nɩɩ Yesu wɩbasɩɩ hʋ tɩyaŋ nɛ, ʋ mɩɩgɩ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa,
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 “Ma pɔ ma tɩɩ ma weliŋ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla no wɩya. Ba aa gɔllɩ kɩ baŋ abee ba gadoliye rɛ gyiyegyiye, a kɩ kyɛ dɩ nala yʋwɔgɩ kɩ kyʋwalɩ ba. Dɩ ba aa rɛ ko mʋ wɩɩkyʋwaldɩya koo laŋŋɩbal buloŋ, ba aa kɩ kyɛ dɩ ba hɔŋ nɩbala lɩhɔnɩya rɛ.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Ba aa fugo kyʋwalɩ Wɩɩsɩ kɩ pɩɩsɩ rɛ, a kaŋ lohaana kɩna kɩ fasɩ. Saŋa hʋ Wɩɩsɩ aa sɩ di dʋnɩya sarɩya, ba tʋwara bɩ sɩ kyallɩ.”
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.