Lucas 20
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA
1 Kyɛɛ kɩdɩgɩ, Yesu gyɩ sii mʋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ rɛ a kɩ daga nala aŋ pɛ basɩ Wɩɩsɩ wɩweliye hʋ kɩ tɩya ba. Ɛɛ rɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla abee Gyuuma nɩhɩyasɩ sii kpa ko ʋ lee.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 A pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Degɛɛ rɛ ɩ kana a wuwo kɩ yaa wɩya no? Kɩbee rɛ tɩya ɩ ŋmanɩɩ ɩ kɩ yaa wɩya no buloŋ?”
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ mɛ sɩ pɩyɛsɩ ma wɩɩ, dɩ ma lɩɩ ʋ sɩɩ tɩya ŋ.
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 Aŋnɛ rɛ gyɩ tɩya Gyɔɔŋ ŋmanɩɩ ʋ kɩ fo nala wɩɩkyʋwalnɩɩ gɛɛ, Wɩɩsɩ rɛ koo nihuwobisi rɛ?”
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Nyɛ rɛ ba sɩŋ kɩ vʋʋlɩ dɩ ba kyɛ wɩɩ hʋ ʋ aa pɩyɛsɩ ba sɩɩ, a kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ a baa, “Wɩbee rɛ á sɩ basɩ? Dɩ ámaa rɛ baa Wɩɩsɩ rɛ tɩya Gyɔɔŋ gɛɛ ŋmanɩɩ, ʋ sɩ pɩyɛsɩ ma a baa dɩ bee rɛ yaŋ tɩŋ á gyɩ bɩ laa wɩya hʋ ʋ gyɩ aa basɩ di?
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Dɩ ámaa rɛ bɩl baa dɩ nihuwobisi rɛ tɩya ʋ gɛɛ ŋmanɩɩ, gyamaa no aa laŋŋa daha sɩ paa bʋwa yaga ma, beewɩya ba buloŋ laa di anɩɩ Gyɔɔŋ fa yaa Wɩɩsɩ tɩŋdaal lɛ.”
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya ʋ a baa, “Á bɩ gyɩŋ nal hʋ aa tɩya ʋ gɛɛ ŋmanɩɩ.”
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Doŋ nɛ Yesu mɛ basɩ tɩya ba a baa, “Tɔɔ, ŋ mɛ bɩ sɩ daga ma nal hʋ aa tɩya ŋ ŋmanɩɩ ŋ kɩ yaa wɩya no.”
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Ɛɛ rɛ Yesu gyɩ bɩl maga namaga a tɩya nala hʋ aa we doŋ a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ kpaa ʋ baga, a pɔ tɩsɩ badɔmɔŋ aa kaŋ nɔŋkyɩga a kɩɩ gɛɛ anɩɩ kyʋkyɔyɩ, ba kɩ yɩrɩ girepisi. Ɛɛ rɛ ʋ paa nala we dɩ ba kɩ deŋ baga hʋ, aŋ sii mʋ paalʋʋ kɩdɩgɩ, a pɩɩsɩ doŋ weliŋ.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Nyɛ rɛ tɩɩsɩ hʋ ko nɔnɔ a yaa tɔrɩɩ. Baga hʋ tɩɩna sii tɩŋ ʋ dɩya tʋŋtʋnna kɩdɩgɩ dɩ ʋ mʋ baga tʋŋtʋnna hʋ lee a laa ʋ tɩɩnɔnɔ tol ko tɩya ʋ. Ʋ sii mʋ, ba kana ʋ a ŋmaa ʋ weliŋ, aŋ kile ʋ ta, ʋ mɩɩgɩ kaŋ nohɩllɩ mʋ baga hʋ tɩɩna lee.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl tɩŋ ʋ tʋŋtʋnna hʋ kɩdɩgɩ mɛ. Ʋ mɛ bɩl mʋ. Baga tʋŋtʋnna hʋ ŋmaa ʋ mɛ, aŋ we ʋ hɩɩsɩ tɩyaŋ aŋ bɩl kile ʋ mɛ ta, ʋ mɛ mɩɩgɩ mʋ abee nohɩllɩ.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl tɩŋ nitoo hʋ tɩɩna. Ba bɩl ŋmaa ʋ mɛ we wɩɩla, aŋ kile ʋ ta.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 Ɛɛ rɛ baga hʋ tɩɩna baa, ‘Ɛɛ rɛ ŋ sɩ yaa? Ŋ sɩ tɩŋ ŋ biye tɩɩ. Kapuwo, ba sɩ tɩya ʋ kɛ gyɩrɩma.’ Ɛɛ rɛ ʋ sii tɩŋ ʋ biikyoolii ʋ mɛ kpa mʋ.
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Tʋŋtʋnna hʋ aa naa biye hʋ dɩ ʋ aa ko, ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, ‘Baga hʋ tɩɩna biye tɩɩ rɛ nyɛ. Dɩ baga hʋ tɩɩna rɛ ko sʋba, biye no rɛ sɩ di ʋ kɩna hʋ buloŋ kyaŋ. Ma leŋ dɩ á kpʋ ʋ, aŋka dɩ baga hʋ bɩrɩmɩ á kɩŋ.’
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Ɛɛ rɛ ba kana ʋ tarɩ lɩɩ baga hʋ tɩyaŋ a ŋmaa ʋ kpʋ. Doŋ nɛ Yesu pɩyɛsɩ nala hʋ a baa, ‘Ɛɛ rɛ ma bɩɩnɩ anɩɩ baga hʋ tɩɩna sɩ yaa nala no?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Ʋ sɩ ko kpʋ tʋŋtʋnna hʋ buloŋ, aŋ kpa baga hʋ a tɩya nɩdʋŋsɩ.’
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Ɛɛ rɛ Yesu deŋ ba, aŋ pɩyɛsɩ ba a baa, ‘Ba sabɩ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ nɛ anɩɩ bʋyɩ hʋ dɩɩsaala hʋ aa vɩya ta, ʋ rɛ ko yaa dɩya hʋ bʋwa buloŋ sɩfɩyaŋ bʋyɩ. Wɩɩ no memii rɛ yaa bee?
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Nal hʋ buloŋ aa sɩ tele bʋyɩ no nyuu, ʋ tɩɩna sɩ kyɔrɩsɩ kyɔrɔkyɔrɔ. Dɩ bʋyɩ no mɛ rɛ ko tele nal buloŋ nyuu, ʋ sɩ nɔmɔ ʋ tɩɩna nʋgʋgʋ.”’
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla abee Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ kɩ lʋga dɩ ba kaŋ Yesu doŋ tɩyaŋ, beewɩya ba gyɩma anɩɩ ba aa rɛ ʋ maga namaga hʋ kɩ daga. Amɛ ba gyɩ aa fá nala hʋ aa we doŋ nɛ.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Ɛɛ rɛ ba kɩ kyɛ ŋmanɩɩ hʋ ba aa sɩ tɩŋa a kana ʋ. Nyɛ rɛ ba kaŋ molbiye mʋ kpala nala badɔmɔŋ, aŋ leŋ ba fugo mʋ Yesu lee gɛɛ anɩɩ ba aa yaa nɩtɩɩma. Ba baa dɩ ba mʋ magɩsɩ ʋ, a pɩyɛsɩ ʋ wɩya a na dɩ ʋ rɛ ko basɩ wɩɩ kyogi, dɩ ba tɩŋ gɛɛ tɩyaŋ kana ʋ mʋ we Roma nɩhɩyawʋ hʋ aa deŋ doŋ paalʋʋ nosi tɩyaŋ, dɩ ʋ yaa ʋ gɛɛ buloŋ ʋ aa kyɛ.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Ɛɛ rɛ nala hʋ ba aa turo we hʋ sii mʋ Yesu lee, a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Nɩhɩyawʋ, á gyɩma anɩɩ wɩya hʋ ɩ aa basɩ abee wɩya hʋ ɩ daga ma buloŋ yaa wɩtɩɩ rɛ. Á gyɩma anɩɩ ɩ aa daga Wɩɩsɩ ŋmanɩɩ tɩɩ rɛ, aŋ bee fá nal buloŋ mɛ sɩɩ.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Tɔɔ, á yaŋ aa kyɛ dɩ á gyɩma rɛ dɩ ʋ yaa ŋmanɩɩ rɛ dɩ á tuŋ lampoo a kɩ tɩya Roma paalʋʋ kuworibal hʋ koo ʋ bɩ yaa ŋmanɩɩ?”
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Amɛ Yesu kɛ gyɩ gyɩŋ ba dawarɩ hʋ buloŋ, a basɩ tɩya a ba a baa,
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 “Ma kaŋ molbinʋʋ hʋ ko dɩ ŋ na.” Ba aa kpaa molbinʋʋ hʋ tɩya ʋ, ʋ mɩɩgɩ pɩyɛsɩ ba a baa, “Kɩbee nyuu abee ʋ feŋ nɛ ba kpa biŋ molbii hʋ tɩyaŋ nyɛ?” Ɛɛ rɛ ba baa dɩ Roma paalʋʋ kuworibal hʋ feŋ abee ʋ nyuu rɛ.”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Ɛɛ kɛ, kɩŋ hʋ aa yaa Roma paalʋʋ kuworibal hʋ kɩŋ, ma kpa tɩya ʋ, ka kɩŋ hʋ mɛ aa yaa Wɩɩsɩ kɩŋ, ma kpa tɩya Wɩɩsɩ.”
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ʋ aa basɩ gɛɛ, ba bɩl bɩ naa wɩɩ buloŋ ba aa sɩ wuwo tɩŋ gɛɛ tɩyaŋ kana ʋ nala aa we doŋ sɩya tɩyaŋ. Wɩya hʋ ʋ aa basa yaa ba wɩkperii rɛ, ba nyʋʋsɩ buloŋ mɛ fɩyɛlɩ.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Ɛɛ rɛ Sadusiima badɔmɔŋ mɛ sii ko Yesu lee. Nala no gyɩ laa di rɛ anɩɩ nala hʋ aa sʋba bɩl bɩ sɩ wuwo sii sʋʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ba pɩyɛsɩ Yesu a baa,
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 “Á nɩhɩyawʋ, Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ, Moosi daga ma anɩɩ dɩ baal lɛ kpaa haaŋ, dɩ ʋ bee haaŋ hʋ bɩ kaŋ biye, aŋka dɩ baal hʋ sʋba, dɩ ʋ maga ʋ naabiye kpa lohaaŋ hʋ rɛ a lʋl biisi tɩya ʋ maana hʋ aa sʋba.
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Tɔɔ, nɩmmabalɩya bapɛ rɛ gyɩ we doŋ, ba buloŋ yaa baala. Ba kɩhɩyawʋ tɩɩna kpa haaŋ. Ʋ bee haaŋ hʋ bɩ lʋl biye, ka ʋ sʋba.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Ɛɛ rɛ ʋ katɩyal kpa haaŋ hʋ. Ʋ beel-ʋ mɛ bɩ lʋl biye, aŋ ka ʋ mɛ sʋba.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Too hʋ tɩɩna mɛ kpa haaŋ hʋ. Ɛɛ tɩɩ puu ʋ mɛ. Nyɛ rɛ nɩmmabalɩya no bapɛ buloŋ kpa haaŋ hʋ, a sʋba mʋ teŋ dɩ ba kɩdɩgɩ buloŋ bee haaŋ hʋ bɩ lʋl biye.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ haaŋ hʋ mɛ sii sʋba.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Kyɛɛ hʋ nala aa sɩ mɩɩgɩ sii sʋʋ tɩyaŋ, baala no bapɛ tɩyaŋ kɩbee rɛ sɩ tɩŋ haaŋ hʋ? Beewɩya ba buloŋ bapɛ rɛ ʋ yala ko baŋ parɩ.”
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Ɛɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ basɩ tɩya ba a baa, “Gyɩnaŋ dʋnɩya no tɩyaŋ kɛ, baala aa paa haana rɛ, haana mɛ kɩ yala balama.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Amɛ saŋa hʋ nala hʋ aa sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ a kaŋ mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii hʋ tɩyaŋ kɛ, baala bɩl bɩ sɩ kɩ paa haana, haana mɛ bɩl bɩ sɩ kɩ yala balama.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Ba buloŋ aa mɩɩgɩ ba kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ malɩkasɩ. Ba bɩl bɩ sɩ kɩ sʋba. Wɩɩsɩ aa kyisi ba sʋʋ tɩyaŋ wɩya, ba yaa Wɩɩsɩ biisi rɛ.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Moosi daga anɩɩ nala hʋ aa sʋba sɩ mɩɩgɩ sii sʋʋ tɩyaŋ nɛ a kaŋ mɩɩbol. Wɩɩsɩ teŋ logiŋ kɩdɩgɩ tɩyaŋ ba fa saba rɛ anɩɩ Moosi naa dɩ diŋ we tɩɩbiye kɩdɩgɩ tɩyaŋ nɛ, aŋ bee di tɩya hʋ bee ɔhɔ hʋ aa we doŋ buloŋ, ka Moosi basɩ baa, ‘Á Tɩɩna Wɩɩsɩ yaa Abɩraham abee Azɩkɩ abee Gyeekɔbɩ Wɩɩsɩ rɛ.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Ʋ aa basɩ nyɛ daga anɩɩ Wɩɩsɩ yaa weye Wɩɩsɩ rɛ, ʋ bɩ yaa sʋʋnɩ Wɩɩsɩ, beewɩya Wɩɩsɩ kɛ lee nal buloŋ weye rɛ.”’
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla badɔmɔŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Nɩhɩyawʋ, ɩ bee nyɩya! Ɩ basɩ ba bʋʋsɩŋ nɛ.”
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Beewɩya ba gyɩ bɩl bɩ kaŋ nyʋwa ba aa sɩ pɩyɛsɩ ʋ wɩɩ buloŋ.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ba a baa, “Ɛɛ rɛ ba sɩ wuwo baa dɩ Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya, sɩ yaa Deviti nihii rɛ?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Deviti tɩɩ basa Wɩɩsɩ teŋ logiŋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Yɩɩla tɩyaŋ nɛ a baa,
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 ka dɩ ŋ yuwo di ɩ dɔmɔ buloŋ teŋ’.
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Deviti tɩɩ yɩrɩ nal no ʋ Tɩɩna rɛ. Ɛɛ rɛ ʋ yaŋ sɩ yaa a yaa Deviti nihii dʋŋ?”
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Nala hʋ buloŋ gyɩ aa gyegile kɩ nɩɩ Yesu wɩbasɩɩ hʋ tɩyaŋ nɛ, ʋ mɩɩgɩ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa,
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 “Ma pɔ ma tɩɩ ma weliŋ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla no wɩya. Ba aa gɔllɩ kɩ baŋ abee ba gadoliye rɛ gyiyegyiye, a kɩ kyɛ dɩ nala yʋwɔgɩ kɩ kyʋwalɩ ba. Dɩ ba aa rɛ ko mʋ wɩɩkyʋwaldɩya koo laŋŋɩbal buloŋ, ba aa kɩ kyɛ dɩ ba hɔŋ nɩbala lɩhɔnɩya rɛ.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Ba aa fugo kyʋwalɩ Wɩɩsɩ kɩ pɩɩsɩ rɛ, a kaŋ lohaana kɩna kɩ fasɩ. Saŋa hʋ Wɩɩsɩ aa sɩ di dʋnɩya sarɩya, ba tʋwara bɩ sɩ kyallɩ.”
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.