Lucas 19
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs VC
1 Nyɛ rɛ Yesu gyɩ bɩl mʋ lɩɩ Gyɛriko, a vala tɩŋ bee hʋ tɩyaŋ kɩ mʋ, dɩ baal kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Zakiyo rɛ gɛɛ.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ʋ fa yaa lampolaala nɩhɩyawʋ rɛ, a fa kaŋ kɩna mɛ weliŋ.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Zakiyo gyɩ aa kyɛ dɩ ʋ na haŋ nal hʋ iriŋ Yesu aa yaa rɛ, amɛ gyamaa gyɩ aa we doŋ wɩya, ʋ gyɩ bɩ wuwo dɩ ʋ na ʋ, beewɩya ʋ gyɩ yaa nɩkuu rɛ.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Ɛɛ rɛ ʋ parɩ nala hʋ buloŋ ta, aŋ fá mʋ sɩya, a gyɩŋ tɩya dɩ ʋ wuwo na Yesu. Ʋ gyɩ gyɩma anɩɩ Yesu sɩ ko tɩŋ tɩya hʋ memii baŋ nɛ.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Yesu aa ko tɩŋ tɩya hʋ memii kɩ baŋ, ʋ wil deŋ tɩya hʋ nyuu a na Zakiyo, a basɩ tɩya ʋ a baa, “Zakiyo, ko tuu lagɩ, beewɩya ɩ dɩyaŋ nɛ ŋ sɩ pɩŋ gyɩnaŋ.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Zakiyo aa nɩɩ gɛɛ, ʋ teŋ buloŋ fɩyɛlɩ. Ʋ gɩlɩŋsɩ ko tuu lagɩ lagɩ a kaŋ Yesu mʋ ʋ dɩya.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Nala hʋ buloŋ aa we doŋ aa naa gɛɛ, ba piili kɩ gʋrɩmɩ wɩya a baa, “A! Ma na baal no kɔnɩ aa mʋ dɩ ʋ pɩŋ wɩbɔŋyaal no dɩya tɩyaŋ.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Saŋa hʋ á Tɩɩna Yesu aa we Zakiyo dɩya tɩyaŋ, Zakiyo sii sɩŋ a basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ nɩhɩyawʋ, ŋ sɩnɩɩ no tɩyaŋ, ŋ sɩ kaŋ ŋ kɩna buloŋ kpaa leye balɩya, a kpa lɩdɩgɩ tɩya nyaaba. Ka dɩ mɩyaŋ nɛ fa firimi nal buloŋ mɛ, ŋ sɩ tuŋ ʋ tɩɩna maga gɛɛ ŋ aa firimi ʋ naaŋsɩɩnyʋwa bʋnaa.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Wɩɩsɩ laa ɩ bee ɩ dɩya nala buloŋ ta rɛ gyɩnaŋ. Beewɩya ɩ mɛ yaa Abɩraham doho nal lɛ.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye ko dɩ ŋ kyɛ na nala hʋ aa nyʋgɩsa rɛ, a laa ba ta.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Saŋa hʋ Yesu gyɩ aa ko kpaga Gyerusalɛm, ɛɛ rɛ ʋ maga namaga no tɩya nala hʋ aa gyegile kɩ nɩɩ wɩya hʋ ʋ aa basɩ. Beewɩya nala hʋ gyɩ aa bɩɩnɩ anɩɩ ʋ aa kpaga Gyerusalɛm nyɛ, Wɩɩsɩ koro hʋ koyi mɛ kpaga rɛ.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Ʋ gyɩ baa, “Nɩbal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ siye, a kɩ mʋ paalʋʋ bolii kɩdɩgɩ, dɩ ba holli ʋ ʋ bee koro, ka dɩ ʋ mɩɩgɩ ko.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Ʋ gyɩ aa sii dɩ ʋ mʋ, ʋ gyɩ yɩrɩ ʋ dɩya tʋŋtʋnna fi ko laŋŋɩ rɛ, a kpa salɩŋbidɩgɩ dɩgɩ tɩya ba kɩdɩgɩ buloŋ, aŋ baa dɩ ba kaŋ kɩ bɩrɩmɩ dɩ ʋ mʋ aŋ ko.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Amɛ nɩbal no bee nala gyɩ haasɩ ʋ rɛ weliŋ. Ʋ gyɩ aa mʋ ko teŋ, ba mɛ gyɩ sii tɩŋ tɩŋdaala dɩ ba kile ʋ lugo, a mʋ basɩ tɩya kuworibal hʋ lee ʋ aa mʋ dɩ ʋ holli ʋ koro hʋ, anɩɩ ba bɩ kyo dɩ baal hʋ yaa ba kuwori.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 Abee gɛɛ buloŋ, ka ba gyɩ holli baal hʋ koro hʋ, ka ʋ mɩɩgɩ ko. Ʋ gyɩ aa mɩɩgɩ ko, ʋ yɩrɩ ʋ tʋŋtʋnna hʋ ʋ fa aa kpaa molbiye hʋ tɩya, dɩ ʋ na ba kɩdɩgɩ buloŋ aa naa tɔnɔ maga gɛɛ.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Nyɛ rɛ buŋbuŋ tʋŋtʋnnɩ ko basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Ŋ nɩhɩyawʋ, molbii hʋ ɩ aa kpaa tɩya ŋ hʋ, ŋ mɛ kaŋ tʋma rɛ a na maga gɛɛ fi a pɛ.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Ɛɛ rɛ ʋ nɩhɩyawʋ hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Gyaaŋbiye, gasɩbɩnaa! Ɩ yaa tʋŋtʋnnɩtɩɩ rɛ. Ɩ aa yaa gɛɛ a deŋ kɩbiibiye no nyuu weliŋ abee wɩtɩɩ nyɛ, ŋ sɩ leŋ dɩ ɩ kɩ deŋ tɔbala fi.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Ɛɛ rɛ tʋŋtʋnnɩlɩya hʋ tɩɩna mɛ ko ʋ lee a baa, ‘Ŋ nɩhɩyawʋ, molbii hʋ ɩ aa kpaa tɩya ŋ hʋ, ŋ mɛ kaŋ tʋma rɛ a na maga gɛɛ bʋnɔŋ a pɛ.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Ɛɛ rɛ ʋ nɩhɩyawʋ hʋ basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ mɛ sɩ kɩ deŋ tɔbala bɔnɔŋ.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 Ɛɛ rɛ tʋŋtʋnna hʋ kɩdɩgɩ mɛ ko a basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Ŋ nɩhɩyawʋ, na ɩ molbii hʋ ɩ aa kpaa tɩya ŋ. Ŋ kaŋ mʋ gulo gakɔsʋŋ tɩyaŋ nɛ a kpa faŋa.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Ŋ aa fá ɩ rɛ, beewɩya ɩ wɩya hayɛ rɛ kɩŋkaŋ. Ɩ aa kaŋ nala kɩna kɩ fasɩ rɛ aŋ aa kɩ kʋŋ kɩna mɛ ɩ aa bɩ doho.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Ɛɛ rɛ ʋ nɩhɩyawʋ hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Ɩ yaa tʋŋtʋnnɩbɔŋ nɛ. Wɩya hʋ ɩ aa basa tɩɩ rɛ ŋ sɩ kpa di ɩ sarɩya dɩ ɩ tele. Ɩ gyɩma anɩɩ ŋ wɩya hayɛ rɛ, ŋ kaŋ nala kɩna kɩ fasɩ, aŋ pɛ kɩ kʋŋ kɩna ŋ aa bɩ doho.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Bee rɛ yaŋ tɩŋ ɩ fa bɩ kaŋ ŋ molbii hʋ mʋ biŋ bangi tɩyaŋ? Ŋ fa aa mɩɩgɩ ko nyɛ, ŋ fa sɩ laa molbii hʋ abee ʋ tɔnɔ buloŋ.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ʋ tʋŋtʋnnɩ dɔŋtɩŋsɩ hʋ fa aa sɩŋ doŋ a baa, ‘Ma laa salɩŋbidɩgɩ hʋ ʋ lee, a kpa tɩya nal hʋ aa kaŋ kɩna fi hʋ.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Nɩhɩyawʋ, na ʋ kɛ foŋ kaŋ molbiye fi rɛ.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, ‘Nal hʋ aa kaŋ kɩna yʋga, Wɩɩsɩ sɩ marɩ kpa kɩna yʋga a pɛ a tɩya ʋ, amɛ nal hʋ aa bɩ kaŋ kɩna yʋga, mʋhʋ hʋ mɛ ʋ aa kana, Wɩɩsɩ sɩ kaŋ ba laa ʋ lee.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Ka nala hʋ mɛ aa haasɩ ŋ, a bɩ kyo dɩ ŋ yaa ba kuwori hʋ, ma kasɩ ba ko ŋ sɩya daha, a kpʋ ba ŋ sɩɩ tɩyaŋ.”’
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Yesu aa basɩ wɩya no ko teŋ, ʋ sii kpa ŋmanɩɩ, a laa ʋ hatɩnna hʋ sɩya, ba kɩ mʋ Gyerusalɛm.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Ba aa ko kpaga Bɛtifage abee Bɛɛtani, a ko pele Olivi dogimo hʋ lee, ɛɛ rɛ Yesu lɩɩ ʋ hatɩnna hʋ tɩyaŋ nala balɩya a tɩŋ ba a baa,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Ma mʋ tɔɔ hʋ aa we ma sɩya. Dɩ mamaa rɛ ko mʋ, ma sɩ na kokubiye dɩ ba kaŋ vʋwa sɩgɩ. Nal buloŋ ha bɩ maakyiye gyɩna ʋ. Ma puri a kaŋ ko.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Dɩ nal buloŋ nɛ ko pɩyɛsɩ ma a baa dɩ bee rɛ tɩŋ ma kɩ puri, ma baa dɩ Tɩɩna hʋ rɛ baa dɩ ma puri kaŋ ko.”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ba aa mʋʋ doŋ, wɩya hʋ buloŋ kɔnɩ yaa rɛ anɩɩ gɛɛ Yesu aa basɩ tɩya ba.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ba aa puri kokubiye hʋ tɩyaŋ nɛ, ʋ tɩmma pɩyɛsɩ ba a baa, “Bee rɛ tɩŋ ma kɩ puri kokubiye hʋ?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya ba a baa, “Tɩɩna hʋ rɛ aa kyɛ ʋ.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ɛɛ rɛ ba kaŋ kokubiye hʋ mʋ tɩya Yesu, a wuri ba gabala a dɔbɔ kokubiye hʋ tɩyaŋ, aŋ tɩga tɩya Yesu ʋ gyɩŋ.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Ʋ aa gyɩŋ kokubiye hʋ kɩ mʋ tɩyaŋ, nala kpa ba gabala a gyarɩ ŋmanɩɩ hʋ tɩyaŋ, ʋ kɩ vala ba tɩyaŋ.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Yesu aa mʋʋ kpaga Gyerusalɛm, lee hʋ ŋmanɩɩ hʋ a lɩɩ Olivi dogimo hʋ nyuu tuu, nɩgyamaa hʋ fa aa tɩŋ ʋ hal piili kɩ gyʋwɔsɩ, a kɩ dannɩ Wɩɩsɩ yʋga akuu wɩmagɩla hʋ buloŋ ba aa naa wɩya.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ba baa, “Wɩɩsɩ sɩ pɛ kuwori hʋ aa ko á Tɩɩna Wɩɩsɩ feŋ tɩyaŋ. Fɩyɛlʋʋ sɩ we Wɩɩsɩbee tɩyaŋ, ka dɩ Wɩɩsɩ feŋ mɛ yɩrɩ.”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ɛɛ rɛ Farasiima badɔmɔŋ fa aa we nɩgyamaa hʋ tɩyaŋ basɩ tɩya Yesu a baa, “Nɩhɩyawʋ, basɩ tɩya ɩ hatɩnna hʋ dɩ ba leŋ kyagɩŋsɩ.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma leŋ dɩ ŋ basɩ tɩya ma, dɩ nala no rɛ tallɩ ba nyʋʋsɩ mɛ, bʋwa no tɩɩ sɩ sii dannɩ Wɩɩsɩ.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Yesu aa ko kpaga Gyerusalɛm a na tɔɔ hʋ, ʋ tɩya buloŋ gyɩ kyogi, ʋ wii bee hʋ bee ʋ nala wɩya, aŋ baa,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 “Ŋ fa kyo dɩ ma bee no nala gyɩŋ wɩɩ hʋ ma aa sɩ yaa a hɔŋ abee laaŋfɩya rɛ gyɩnaŋ, amɛ lagɩlagɩ no ʋ yaa wɩfaŋɩɩ rɛ ma lee.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Kyɛɛ kɩdɩgɩ sɩ pele dɩ ma dɔmɔ ko kyige ma bee no, a tɔ ma we, dɩ ma kyɛ lee lɔlɔ dɩ ma lɩɩ fá.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Ba sɩ kpʋ bee no nal nal buloŋ, aŋ kyeŋŋi bee hʋ mɛ buloŋ. Bʋdɩgɩ mɛ bɩ sɩ ka dɔbɔ ʋ dɔŋtɩɩna tɩyaŋ. Beewɩya, saŋa hʋ tɩyaŋ Wɩɩsɩ aa ko dɩ ʋ laa ma ta, ma vɩya ʋ nyʋwa rɛ.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Nyɛ rɛ Yesu sii mʋ gyʋʋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ, a na dɩ nala aa yallɩ kɩna doŋ. Ɛɛ rɛ ʋ piili kil ba kɩ ta ba kɩ lɩɩ,
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 aŋ basɩ tɩya ba a baa, “Ba saba Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ nɛ a baa dɩ Wɩɩsɩ baa: ‘Ŋ dɩya sɩ yaa lee hʋ nala aa sɩ kɩ kyʋwalɩ ŋ nɛ’. Aŋka ma kɛ mɩɩgɩ kaŋ bɩrɩmɩ gaala dɩya.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Kyɛɛ kɛ buloŋ nɛ Yesu gyɩ aa kɩ daga nala Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ abee Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla abee Gyuuma nɩhɩyasɩ kɩ kyɛ dɩ ba kpʋ ʋ.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Amɛ ba gyɩ bɩ gyɩŋ ŋmanɩɩ hʋ ba aa sɩ tɩŋa kpʋ ʋ, beewɩya nala hʋ buloŋ fa aa we doŋ gyegile kɩ nɩɩ wɩya hʋ ʋ aa basɩ rɛ abee sɩfɩyasɩ a bee kyɛ dɩ wɩdɩgɩ mɛ bɩ ba dɩgɩŋ.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.