Lucas 18
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NAA
1 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga tɩya ʋ hatɩnna hʋ, a daga ba anɩɩ ba aa yaa ba kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ saŋa buloŋ, aŋ ta leŋ dɩ ba tenni kɩ yʋwɔrɩ.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Ʋ baa, “Sarɩdiil kɩdɩgɩ rɛ gyɩ we tɔɔ kɩdɩgɩ tɩyaŋ. Ʋ gyɩ bee fá Wɩɩsɩ, a bee tɩya nihuwobisi mɛ gyɩrɩma.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Lohaaŋ kɩdɩgɩ mɛ rɛ gyɩ we tɔɔ hʋ tɩyaŋ. Saŋa buloŋ, ʋ gyɩ aa sii mʋ sarɩdiil no lee, a kɩ sʋla ʋ dɩ ʋ kyiyeli ʋ, a di sarɩya lo ʋ dɔŋtɩɩna kɩdɩgɩ tɩya ʋ.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Piili hʋ tɩyaŋ, lohaaŋ no gyɩ ville sarɩdiil no lee rɛ yʋga, ka ʋ vɩya ʋ kyiyelii. Amɛ akuu lohaaŋ hʋ aa vala kɩ ko ʋ lee kyɛɛ bee ʋ nyʋwa buloŋ wɩya, sarɩdiil hʋ bɩɩnɩ ʋ tɩya tɩyaŋ a baa, ‘Ŋ paalɩ bee fá Wɩɩsɩ, ŋ bee tɩya nihuwobisi mɛ gyɩrɩma,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 Amɛ lohaaŋ no aa vala kɩ dɔmɔ ŋ nyɛ, ŋ sɩ pɛ ʋ tɩyaŋ, a di sarɩya no tɩya ʋ. Dɩ gɛɛ daa, ʋ ha sɩ vɩya aŋ vala kɩ dɔmɔ ŋ dɩ ŋ lɔgʋ mʋ lɩɩ.’
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Ɛɛ rɛ á Tɩɩna Yesu mɩɩgɩ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, Sarɩdiil no aa ta bɩ kaŋ wɩtɩɩ, amɛ ma gyegili nɩɩ wɩɩ hʋ ʋ aa basa.
6 Então o Senhor disse:
7 Ma yaŋ bɩɩna anɩɩ Wɩɩsɩ kɛ rɛ bɩ sɩ wuwo pɛ ʋ nala tɩyaŋ dɩ ba laa wɩsʋma koo? Dɩ ba aa rɛ ŋmaa wulo kɩ tɩya ʋ wɩɩhaa abee tebine buloŋ, ʋ bɩ sɩ yaa gyegye, ka dɩ ʋ pɛ ba tɩyaŋ.
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Ŋ basɩ kɩ tɩya ma rɛ, ʋ sɩ di ba sarɩya lagɩlagɩ, a kpa wɩsʋma tɩya ba. Amɛ kyɛɛ hʋ Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye aa sɩ mɩɩgɩ ko, ŋ sɩ na nala aa laa Wɩɩsɩ di?”
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Nyɛ rɛ Yesu bɩl maga namaga no a tɩya nala hʋ aa laa ba tɩɩ di anɩɩ ba aa rɛ kaŋ tɩpʋlʋŋ a te nal buloŋ, aŋ kaŋ ba dɔŋtɩŋsɩ kɩ kʋwasɩ.
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Ʋ baa, “Baala balɩya rɛ gyɩ sii mʋ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ dɩ ba kyʋwalɩ Wɩɩsɩ. Kɩdɩgɩ gyɩ yaa Farasii rɛ, ka kɩdɩgɩ hʋ mɛ yaa lampolaal.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Ɛɛ rɛ Farasii hʋ sii sɩŋ, a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ ʋ tɩya tɩyaŋ a baa, ‘Ŋ Tɩɩna Wɩɩsɩ, ŋ aa kyʋwalɩ ɩ aŋgyʋwasʋ rɛ, beewɩya ŋ bɩ kɩɩ nala hʋ aa gɔllɩ kaŋ nala kɩna kɩ fasɩ, koo nala hʋ aa bɩ kaŋ wɩtɩɩ, koo nala hʋ aa gɔllɩ kyɛ nala haana kɩ baŋ. Ŋ bɩ kɩɩ lampolaal no mɛ aa we daha.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Ŋ aa vʋwa nyʋwa bʋlɩya rɛ yɔbɔ buloŋ tɩyaŋ. Kɩŋ hʋ buloŋ mɛ ŋ aa naa, ŋ aa kaŋ kpaa leye fi rɛ, a kpa lɩdɩgɩ tɩya ɩ.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Ka lampolaal hʋ mɛ mʋ sɩŋ libolii, a paalɩ bɩ kaŋ ʋ nyuu mɛ gye, aŋ paa ʋ nosi vʋwa ʋ nyuu aŋ baa, ‘Wɩɩsɩ, fá ŋ sikii. Ŋ yaa wɩbɔŋyaal lɛ.’
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, saŋa hʋ ba aa kyʋwalɩ Wɩɩsɩ hʋ teŋ, ba balɩya tɩyaŋ, lampolaal hʋ rɛ yaa tɩpʋlʋŋ tɩɩna Wɩɩsɩ sɩya tɩyaŋ. Nal hʋ buloŋ aa kpa ʋ tɩɩ yohuŋ, Wɩɩsɩ sɩ kana ʋ fʋŋɩsɩ. Amɛ nal hʋ buloŋ aa kaŋ ʋ tɩɩ kɩ hʋwɔlɩ, Wɩɩsɩ sɩ kpa ʋ yohuŋ.”
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Nala badɔmɔŋ mɛ rɛ gyɩ sii kaŋ ba biibiisi ko Yesu lee dɩ ʋ kpa ʋ nosi dɔbɔ ba tɩyaŋ, a sʋla Wɩɩsɩ tɩya ba. Yesu hatɩnna hʋ na ba, a nɔsɩ ba.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Ɛɛ rɛ Yesu yɩrɩ biibiisi hʋ, aŋ basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ma leŋ dɩ biibiisi hʋ ko ŋ lee. Ma ta kil ba. Nala hʋ aa kɩɩ biibiisi no, ba aa rɛ we Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ.”
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Nyɛ rɛ ʋ bɩl basɩ tɩya nala hʋ a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, dɩ ɩ bɩ yelli Wɩɩsɩ anɩɩ biibiye aa yelli ʋ kuwo abee ʋ naa gɛɛ, ɩ bɩ sɩ wuwo na Wɩɩsɩ koro hʋ gyʋʋ.”
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Ɛɛ rɛ Gyuuma nɩhɩyawʋ kɩdɩgɩ ko Yesu lee a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Nɩhɩyawelii, ɛɛ rɛ ŋ sɩ yaa a kaŋ mɩɩbol aa bɩ kaŋ tenii?”
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bee rɛ tɩŋ ɩ yɩrɩ ŋ nɩhɩyawelii? Nal buloŋ bɩ weliye, see Wɩɩsɩ dʋŋ.
19 Jesus respondeu:
20 Na ɩ gyɩŋ wɩya hʋ Moosi aa saba biŋ dɩ ma kɩ tɩŋa hʋ rɛ? Ba aa rɛ nyɛ: Ta kyɛɛ nal haaŋ koo nal bala. Ta kpʋʋ nal. Ta gaa. Dɩ ɩ rɛ yaa daŋsɩya wɩɩ tɩyaŋ, ta nyɩya wɩya, kɩ fá ɩ kuwo abee ɩ naa.”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Ɛɛ rɛ baal hʋ baa, “Ŋ aa tɩŋ wɩya no kɛ buloŋ nɛ a lɩɩ ŋ biibiri tɩyaŋ buloŋ.”
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Ʋ aa basɩ gɛɛ, Yesu bɩl basɩ tɩya ʋ a baa, “Wɩdɩgɩ rɛ kaa ɩ ha aa sɩ yaa. Mʋ kpa ɩ kɩŋ kɩŋ buloŋ yallɩ, a kpa molbiye hʋ tɩya nyaaba, aŋ ko kɩ tɩŋa ŋ. Dɩ ɩ rɛ yaa gɛɛ, ɩ sɩ kaŋ kɩna wɩɩsɩbee tɩyaŋ.”
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Baal hʋ aa nɩɩ wɩɩ no, ʋ tɩya buloŋ kyogi, beewɩya ʋ gyɩ kaŋ kɩna rɛ weliŋ.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Yesu aa naa dɩ ʋ tɩya kyogo gɛɛ, ʋ baa, “Ʋ yaa wɩduwo rɛ anɩɩ kɩna tɩmma aa sɩ wuwo gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ.
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Nyɔgɩmaa aa sɩ tɩŋ gahaŋ sɩɩ lɩɩ, ʋ rɛ yaa mɔl a te gɛɛ kɩna tɩɩna aa sɩ yaa a gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Nala hʋ aa nɩɩ Yesu aa basɩ gɛɛ, ba pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Kɩbee rɛ yaŋ Wɩɩsɩ sɩ laa ta?”
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩɩ hʋ aa kperi nihuwobiŋ, ʋ bɩ kpere Wɩɩsɩ kɛ.”
27 Mas Jesus respondeu:
28 Ɛɛ rɛ Piita basɩ tɩya ʋ a baa, “Deŋ na, á kɛ leŋ á kɩŋ kɩŋ buloŋ ta rɛ aŋ kɩ tɩŋa ɩ hal.”
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, nal hʋ buloŋ aa sɩ kuu Wɩɩsɩ koro hʋ wɩya a leŋ ʋ dɩya abee ʋ haaŋ koo ʋ naabalɩya koo ʋ kuwo abee ʋ naa koo ʋ biisi,
29 Jesus lhes respondeu:
30 Wɩɩsɩ sɩ tɩya ʋ tɩɩna kɩna yʋga a te kɩna hʋ ʋ aa leŋ ta. Dɩ ʋ rɛ ko sʋba mɛ, Wɩɩsɩ sɩ tɩya ʋ mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Ɛɛ rɛ Yesu kaŋ ʋ hatɩnna fi abee balɩya hʋ gɩɩgɩ lɩɩ, a basɩ tɩya ba a baa, “Ma gyegili nɩɩ daha. Á aa mʋ Gyerusalɛm nɛ. Doŋ tɩyaŋ, Mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye wɩya hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaala hʋ aa saba biŋ, ba buloŋ sɩ ko su ba bʋʋsɩ.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Ba sɩ kpa ŋ we nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma nosi tɩyaŋ dɩ ba yaa ŋ sɩya. Ba sɩ tʋʋsɩ ŋ aŋ pɛ tʋ naŋtʋwɔl mɛ we ŋ tɩyaŋ.
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Ba sɩ vɩɩrɩ ŋ aŋ kpʋ ŋ, amɛ ŋ sɩ sii sʋʋ tɩyaŋ ʋ kyɛtoo kyɛɛ.”
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Amɛ Yesu hatɩnna hʋ gyɩ bɩ gyɩŋ wɩya no memii. Wɩya no buloŋ gyɩ yaa wɩfaŋɩya rɛ ba lee. Ba gyɩ bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ wɩya Yesu aa basɩ.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ aa mʋʋ hʋ tɩyaŋ nɛ, ba mʋ kpaga tɔɔ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Gyɛriko. Dɩ banyʋlʋŋ kɩdɩgɩ mɛ hɔŋ ŋmanɩɩ hʋ nyʋwa a kɩ sʋla kɩna.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nyʋlʋŋ hʋ aa nɩɩ nɩgyamaa hʋ aa baŋ dɔmɔ, ʋ pɩyɛsɩ a baa, “Bee rɛ aa yaa?”
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Ɛɛ rɛ ba basɩ tɩya ʋ anɩɩ Yesu aa lɩɩ Nazarɛti rɛ aa baŋ.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Ɛɛ rɛ ʋ yɩrɩ Yesu a baa, “Yesu, Deviti nihii, fá ŋ sikii.”
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Nala hʋ aa we ʋ sɩya nɔsɩ ʋ, dɩ ʋ leŋ ʋ kyagɩŋsɩ hʋ. Amɛ ʋ marɩ yɩrɩ yʋga a te gɛɛ a baa, “Yesu, Deviti nihii, fá ŋ sikii.”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Ɛɛ rɛ Yesu sɩŋ aŋ baa dɩ ba kaŋ nyʋlʋŋ hʋ ko ʋ lee.
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 Ba aa kana ʋ ko pele, Yesu pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Bekiŋ nɛ ɩ kɩ kyɛ dɩ ŋ yaa tɩya ɩ?” Ʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ nɩhɩyawʋ, ŋ aa kyɛ dɩ ŋ bɩl kɩ na rɛ.”
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ, “Ɩ sɩya suro rɛ. Ɩ aa laa Wɩɩsɩ dɩ rɛ rɛ tɩŋ ɩ deye.”
42 Jesus lhe disse:
43 Doŋ nɛ ʋ sɩya pirigi suri, ʋ sii kɩ tɩŋ Yesu hal a kɩ dannɩ Wɩɩsɩ. Nɩgyamaa hʋ buloŋ aa naa gɛɛ, ba buloŋ mɛ kɩ dannɩ Wɩɩsɩ.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.