Lucas 10

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ Yesu lɩɩ nala mɔllɩboto abee fi abee balɩya a kaŋ ba kpaa balɩya balɩya, a tɩŋ ba dɩ ba laa sɩya mʋ tɔnɩ hʋ abee leye hʋ buloŋ ʋ tɩɩ aa kyɛ dɩ ʋ mʋ.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Ɛɛ rɛ ka ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Baga hʋ kɩkʋmɩya yʋga, amɛ kɩkʋnna hʋ bɩ yʋga. Ɛɛ wɩya ma sʋla baga hʋ tɩɩna dɩ ʋ ta tʋŋtʋnna dɩ ba ko kʋŋ kɩna hʋ.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Ma sii mʋ! Ma kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ pebiisi, ŋ kɩ tɩŋ ma dɩ ma mʋ guwosi gboni tɩyaŋ.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Ma ta kol molbiye, a ta paa diikusi mɛ. Ma ta paa naatɔbɔ pɛ kɩna hʋ ma aa sɩ tʋʋ tɩyaŋ, a ta sɩŋ kyʋwalɩ nala mɛ kɩ pɩɩsɩ ŋmanɩɩ tɩyaŋ.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Dɩ mamaa rɛ ko mʋ gyʋʋ dɩya buloŋ, ma laa sɩya basɩ tɩya dɩya hʋ nala a baa, ‘Wɩɩsɩ sɩ leŋ dɩ ʋ fɩyɛlʋʋ we dɩya no tɩyaŋ.’
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Dɩ nal lɛ ko we doŋ, a kyo fɩyɛlʋʋ hʋ ma aa sʋla tɩya ba, ma leŋ dɩ ʋ hɔŋ abee laaŋfɩya anɩɩ ma aa sʋla gɛɛ. Amɛ dɩ nal ko tuwo dɩya hʋ tɩyaŋ a kyo fɩyɛlʋʋ hʋ, ma leŋ dɩ fɩyɛlʋʋ hʋ ma aa sʋla mɩɩgɩ ko ma lee.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Dɩ ba aa rɛ ko tɩya ma lɩpɩnɩɩ, ma we doŋ, a di aŋ kɩ nyʋwa kɩŋ hʋ kɛ buloŋ ba aa sɩ tɩya ma. Beewɩya tʋŋtʋnnɩ buloŋ maga dɩ ba tun-ʋ rɛ. Ma ta gɔllɩ kɩ pɩŋ nala dɩɩsɩ tɩyaŋ.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Dɩ mamaa rɛ ko mʋ tɔɔ buloŋ, dɩ ba laa ma weliŋ, kɩŋ kɛ buloŋ ba aa sɩ tɩya ma, ma di.
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 Ma tɩɩbɩ wɩɩla tɩmma aa we tɔɔ hʋ tɩyaŋ aŋ basɩ tɩya bee hʋ nala a baa, ‘Wɩɩsɩ koro hʋ ko kpaga ma rɛ.’
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Amɛ dɩ mamaa rɛ ko mʋ tɔɔ buloŋ, dɩ ba bɩ laa ma weliŋ, ma lɩɩ sɩŋ ŋmanɩɩ tɩyaŋ aŋ basɩ tɩya ba a baa,
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‘Ma bee hʋ taŋha aa mal á naasɩ tɩyaŋ, ba aa rɛ á piisi we ma tɩyaŋ nyɛ. Amɛ ʋ maga dɩ ma gyɩma rɛ anɩɩ Wɩɩsɩ koro hʋ ko kpaga ma rɛ.’
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Ŋ basɩ kɩ tɩya ma rɛ, Sarɩya hʋ kyɛdiilii, Wɩɩsɩ sɩ dɔgɩsɩ haŋ tɔɔ hʋ nala a te Sodɔm nala.”
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ baa, “Mamaa Kɔrazɩŋ tɩmma, ma tʋwara sɩ yʋga! Mamaa Bɛsaada tɩmma mɛ, ma tʋwara mɛ sɩ yʋga! Wɩmagɩla hʋ ba aa yaa ma tɩyaŋ, dɩ ba aa rɛ fa yaa ba Taaya abee Siidɔŋ nala tɩyaŋ, ba fa bɩ sɩ yaa gyegye ka dɩ ba paa ba logannɩ laalɩ, aŋ yaa tʋwɔl bʋgɩ ba tɩɩ a daga anɩɩ ba tɩsɩ kyogo rɛ, ba bɩrɩmɩ lɩɩ ba wɩbɔmɔ tɩyaŋ.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Sarɩya hʋ kyɛdiilii, Wɩɩsɩ sɩ fá Taaya abee Siidɔŋ nala sikii a te ma.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Mamaa Kapɛɛnam tɩmma, ma aa kyɛ dɩ ma kaŋ ma tɩɩ gyɩŋ wɩɩsɩbee rɛ. Amɛ Wɩɩsɩ sɩ kpa ma yuwo ta dɩ ma tuu gyʋʋ diŋ.”
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 Ɛɛ rɛ ka Yesu bɩl basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Nal hʋ buloŋ aa gyegile nɩɩ ma nyʋwa, ŋ nyʋwa mɛ rɛ ʋ gyegile nɩɩ gɛɛ. Nal hʋ buloŋ mɛ aa vɩya ma nyʋwa, ŋ nyʋwa rɛ ʋ vɩya gɛɛ. Haŋ nal hʋ buloŋ mɛ aa vɩya ŋ nyʋwa, nal hʋ aa tɩma ŋ nyʋwa mɛ rɛ ʋ tɩɩna vɩya gɛɛ.”
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Ɛɛ rɛ Yesu hatɩnna mɔllɩboto abee fi abee balɩya hʋ mɩɩgɩ ko ʋ lee abee teŋfɩyɛlʋʋ, a basɩ tɩya ʋ a baa, “Á Tɩɩna, á aa mʋwa, dɩ ámaa rɛ ko nɔsɩ gyɩŋbɔmɔ ɩ feŋ tɩyaŋ, ba aa tɩŋ á nyʋwa rɛ, a yaa wɩɩ hʋ buloŋ á aa baa dɩ ba yaa.”
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ naa Sɩtaanɩ rɛ dɩ ʋ lɩɩ wɩɩsɩnyuu ko tuu tele gɛɛ anɩɩ duwoŋ aa lɩgɩsa.”
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Ma gyegile nɩɩ daha. Ŋ tɩya ma dee rɛ dɩ ma wuwo vala dʋma abee nʋʋŋsɩ nyuni tɩyaŋ, ka dɩ ba bɩ sɩ wuwo dʋŋ ma. A bɩl tɩya ma dee mɛ dɩ ma wuwo Sɩtaanɩ abee ʋ wɩɩ buloŋ. Ɛɛwɩya, wɩɩ buloŋ bɩ sɩ wuwo dɔŋ ma.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Amɛ ma ta leŋ dɩ ma tenni fɩyɛlɩ akuu gyɩŋbɔmɔ aa tɩŋ ma nyʋwa wɩya, ma leŋ dɩ ma tenni fɩyɛlɩ ba aa sabɩ ma fene biŋ wɩɩsɩbee tɩyaŋ wɩya.”
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Saŋa no tɩyaŋ, dɩ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ leŋ Yesu teŋ fɩyɛlɩ. Nyɛ rɛ ʋ baa, “Ŋ Kuwo, ɩ rɛ yaa wɩɩsɩnyuu abee taŋha buloŋ Tɩɩna. Ŋ aa kyʋwalɩ ɩ aŋgyʋwasʋ rɛ yʋga, beewɩya, wɩya hʋ ɩ aa kpaa faŋa wɩgyʋnna, ba aa rɛ ɩ kpaa daga nala hʋ aa bɩ yaa wɩgyʋnna. Wɩtɩɩ rɛ ŋ Kuwo, ɩ tɩɩ kyɛrɩ tɩyaŋ nɛ ɩ yaa wɩya no buloŋ.”
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ŋ Kuwo kpaa kɩŋ buloŋ dee tɩya ŋ nɛ. Nal buloŋ tuwo a gyɩŋ gɛɛ hʋ mɩyaŋ biye hʋ aa kɩya, see ŋ kuwo dʋŋ. Ŋ dʋŋ mɛ rɛ gyɩŋ gɛɛ ŋ kuwo aa kɩya, abee nala hʋ ŋ aa daga ɛɛ ŋ Kuwo hʋ aa kɩya a tɩya ŋ kyɛrɩ tɩyaŋ.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Nyɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ bɩrɩmɩ kyaasɩ ʋ hatɩnna hʋ dʋŋ aŋ basɩ tɩya ba a baa, “Ma nyuu sʋma rɛ abee ma aa na wɩya no.
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Ŋ basɩ kɩ tɩya ma rɛ, Wɩɩsɩ tɩŋdaala abee kuworo buloŋ fa aa kyɛ dɩ ba na wɩya no ma aa naa rɛ, amɛ ba bɩ wuwo na ba; a fa lʋga mɛ dɩ ba nɩɩ wɩya no ma aa nɩɩ, aŋ bɩ wuwo nɩɩ ba.”
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl kɩdɩgɩ ko kɩ kyɛ dɩ ʋ magɩsɩ Yesu, a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Nɩhɩyawʋ, ɛɛ rɛ ŋ sɩ yaa a kaŋ mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii?”
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Nyɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɛɛ rɛ ba sabɩ biŋ Wɩɩsɩ teŋ hʋ tɩyaŋ? Wɩya hʋ ba aa saba biŋ memii rɛ yaa bee ɩ lee?”
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Doŋ nɛ baal hʋ basɩ tɩya Yesu a baa, “Ba saba baa ‘Kyo ɩ tɩɩna Wɩɩsɩ abee ɩ tɩya buloŋ, abee ɩ dʋma buloŋ, abee ɩ dee buloŋ, abee ɩ hakɩla buloŋ, aŋ kyo ɩ dɔŋtɩɩna mɛ anɩɩ ɩ aa kyo ɩ tɩɩ gɛɛ.”’
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Wɩya hʋ buloŋ ɩ aa basa yaa wɩtɩɩ rɛ. Dɩ ɩ rɛ aa tɩŋ ba, ɩ sɩ kaŋ mɩɩbol.”
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Nyɛ rɛ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl hʋ ha kɩ kyɛ dɩ ʋ daga anɩɩ ʋ yaa nɩtɩɩ rɛ. Ɛɛ rɛ ʋ bɩl pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Aŋnɛ rɛ yaa ŋ dɔŋtɩɩna?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Doŋ tɩyaŋ nɛ Yesu maga namaga no a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ siye, a lɩɩ Gyerusalɛm a kɩ mʋ Gyɛriko. Ʋ aa mʋʋ hʋ tɩyaŋ nɛ, gaala ko lɩɩ bori ʋ ŋmanɩɩ, a kaŋ ʋ kɩŋ kɩŋ buloŋ laa, aŋ ŋmaa ʋ a bɔŋsɩ, aŋ vɩya ʋ ta doŋ, ʋ pɩŋ kɩ kyɛ dɩ ʋ sʋba.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Ɛɛ rɛ dɩ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaal kɩdɩgɩ mɛ kpaa ŋmanɩɩ hʋ kɩ ko. Ʋ aa ko a na baal hʋ, ʋ tɩŋ gama, a kpala baŋ mʋ.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Ɛɛ rɛ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal tʋŋtʋnnɩ kɩdɩgɩ mɛ bɩl kɩ ko, a na ʋ, a mɛ kpala tɩŋ gama baŋ mʋ.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 Ɛɛ rɛ dɩ Samaarɩya tɩmma baal kɩdɩgɩ mɛ fa kpaa ŋmanɩɩ hʋ kɩ ko. Ʋ aa ko na baal hʋ, sikii kana ʋ.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Ʋ kpa mʋ pele ʋ, a sasɩ ʋ dʋgʋlɩya hʋ, a we luliye aŋ vʋwa, aŋ kpa ʋ saga ʋ tɩɩ kokumo tɩyaŋ a kana ʋ mʋ nɩhʋwala dɩya kɩdɩgɩ, a leŋ ba kɩ deŋ ʋ.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Ʋ sɩgballɩya, ʋ sii kpa molbii tɩya dɩya hʋ tɩɩna aŋ basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Kɩ deŋ ʋ nyuu tɩyaŋ weliŋ. Dɩ mɩyaŋ nɛ ko mɩɩgɩ ko, kyɩŋ mɔɔgɛɛ buloŋ ɩ aa ŋmaa pɛ baal hʋ nyuu tɩyaŋ, ŋ sɩ tuŋ tɩya ɩ.’
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl hʋ a baa, ‘Ɩ aa naa, nala no boto tɩyaŋ, kɩbee rɛ yaa baal hʋ gaala aa ŋmaa hʋ dɔŋtɩɩna?’
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl hʋ baa, ‘Baal hʋ aa fáá ʋ sikii hʋ.’ Yesu yaŋ basɩ tɩya ʋ, ‘Tɔɔ, ɩ mɛ mʋ a kɩ yaa gɛɛ tɩɩ.”’
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ sii kpa ŋmanɩɩ kɩ mʋ, a ko pele tɔɔ kɩdɩgɩ. Haaŋ kɩdɩgɩ gyɩ we tɔɔ no tɩyaŋ, ba kɩ yɩrɩ Maata. Ɛɛ rɛ ʋ kaŋ Yesu gyʋʋ ʋ dɩya.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Maata nɩɩnatoluu mɛ fa we doŋ, ba kɩ yɩrɩ Mɛɛrɩ. Yesu aa hɔŋ dɩya hʋ tɩyaŋ, Mɛɛrɩ ko hɔŋ ʋ logiŋ a kɩ gyegile wɩya hʋ ʋ aa basɩ,
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 ka Maata sii mɛ fɩyɛsɩ, ʋ kɩ tʋŋ tʋma dɩya hʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ na dɩ tʋma hʋ yʋga tɩya ʋ, ʋ ko basɩ tɩya Yesu a baa, “Ŋ Tɩɩna, ɩ bɩ naa ŋ naabiye aa leŋ tʋma hʋ buloŋ tɩya ŋ dʋŋ? Leŋ dɩ ʋ sii ko lɩɩ kyiyeli ŋ.”
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Maata, ɩ leŋ wɩgyamaa rɛ kɩ dɔm-ɩ.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 Amɛ wɩdɩgɩ dʋŋ nɛ yaa sɩfɩyaŋ wɩɩ. Haŋ wɩɩ hʋ rɛ Mɛɛrɩ kɛ kpa gɛɛ. Nal buloŋ mɛ bɩ sɩ wuwo kaŋ wɩɩ no laa ʋ lee.”
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.