Lucas 10

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ Yesu lɩɩ nala mɔllɩboto abee fi abee balɩya a kaŋ ba kpaa balɩya balɩya, a tɩŋ ba dɩ ba laa sɩya mʋ tɔnɩ hʋ abee leye hʋ buloŋ ʋ tɩɩ aa kyɛ dɩ ʋ mʋ.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Ɛɛ rɛ ka ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Baga hʋ kɩkʋmɩya yʋga, amɛ kɩkʋnna hʋ bɩ yʋga. Ɛɛ wɩya ma sʋla baga hʋ tɩɩna dɩ ʋ ta tʋŋtʋnna dɩ ba ko kʋŋ kɩna hʋ.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Ma sii mʋ! Ma kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ pebiisi, ŋ kɩ tɩŋ ma dɩ ma mʋ guwosi gboni tɩyaŋ.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Ma ta kol molbiye, a ta paa diikusi mɛ. Ma ta paa naatɔbɔ pɛ kɩna hʋ ma aa sɩ tʋʋ tɩyaŋ, a ta sɩŋ kyʋwalɩ nala mɛ kɩ pɩɩsɩ ŋmanɩɩ tɩyaŋ.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Dɩ mamaa rɛ ko mʋ gyʋʋ dɩya buloŋ, ma laa sɩya basɩ tɩya dɩya hʋ nala a baa, ‘Wɩɩsɩ sɩ leŋ dɩ ʋ fɩyɛlʋʋ we dɩya no tɩyaŋ.’
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Dɩ nal lɛ ko we doŋ, a kyo fɩyɛlʋʋ hʋ ma aa sʋla tɩya ba, ma leŋ dɩ ʋ hɔŋ abee laaŋfɩya anɩɩ ma aa sʋla gɛɛ. Amɛ dɩ nal ko tuwo dɩya hʋ tɩyaŋ a kyo fɩyɛlʋʋ hʋ, ma leŋ dɩ fɩyɛlʋʋ hʋ ma aa sʋla mɩɩgɩ ko ma lee.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Dɩ ba aa rɛ ko tɩya ma lɩpɩnɩɩ, ma we doŋ, a di aŋ kɩ nyʋwa kɩŋ hʋ kɛ buloŋ ba aa sɩ tɩya ma. Beewɩya tʋŋtʋnnɩ buloŋ maga dɩ ba tun-ʋ rɛ. Ma ta gɔllɩ kɩ pɩŋ nala dɩɩsɩ tɩyaŋ.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Dɩ mamaa rɛ ko mʋ tɔɔ buloŋ, dɩ ba laa ma weliŋ, kɩŋ kɛ buloŋ ba aa sɩ tɩya ma, ma di.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Ma tɩɩbɩ wɩɩla tɩmma aa we tɔɔ hʋ tɩyaŋ aŋ basɩ tɩya bee hʋ nala a baa, ‘Wɩɩsɩ koro hʋ ko kpaga ma rɛ.’
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Amɛ dɩ mamaa rɛ ko mʋ tɔɔ buloŋ, dɩ ba bɩ laa ma weliŋ, ma lɩɩ sɩŋ ŋmanɩɩ tɩyaŋ aŋ basɩ tɩya ba a baa,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 ‘Ma bee hʋ taŋha aa mal á naasɩ tɩyaŋ, ba aa rɛ á piisi we ma tɩyaŋ nyɛ. Amɛ ʋ maga dɩ ma gyɩma rɛ anɩɩ Wɩɩsɩ koro hʋ ko kpaga ma rɛ.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Ŋ basɩ kɩ tɩya ma rɛ, Sarɩya hʋ kyɛdiilii, Wɩɩsɩ sɩ dɔgɩsɩ haŋ tɔɔ hʋ nala a te Sodɔm nala.”
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ baa, “Mamaa Kɔrazɩŋ tɩmma, ma tʋwara sɩ yʋga! Mamaa Bɛsaada tɩmma mɛ, ma tʋwara mɛ sɩ yʋga! Wɩmagɩla hʋ ba aa yaa ma tɩyaŋ, dɩ ba aa rɛ fa yaa ba Taaya abee Siidɔŋ nala tɩyaŋ, ba fa bɩ sɩ yaa gyegye ka dɩ ba paa ba logannɩ laalɩ, aŋ yaa tʋwɔl bʋgɩ ba tɩɩ a daga anɩɩ ba tɩsɩ kyogo rɛ, ba bɩrɩmɩ lɩɩ ba wɩbɔmɔ tɩyaŋ.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Sarɩya hʋ kyɛdiilii, Wɩɩsɩ sɩ fá Taaya abee Siidɔŋ nala sikii a te ma.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Mamaa Kapɛɛnam tɩmma, ma aa kyɛ dɩ ma kaŋ ma tɩɩ gyɩŋ wɩɩsɩbee rɛ. Amɛ Wɩɩsɩ sɩ kpa ma yuwo ta dɩ ma tuu gyʋʋ diŋ.”
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Ɛɛ rɛ ka Yesu bɩl basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Nal hʋ buloŋ aa gyegile nɩɩ ma nyʋwa, ŋ nyʋwa mɛ rɛ ʋ gyegile nɩɩ gɛɛ. Nal hʋ buloŋ mɛ aa vɩya ma nyʋwa, ŋ nyʋwa rɛ ʋ vɩya gɛɛ. Haŋ nal hʋ buloŋ mɛ aa vɩya ŋ nyʋwa, nal hʋ aa tɩma ŋ nyʋwa mɛ rɛ ʋ tɩɩna vɩya gɛɛ.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Ɛɛ rɛ Yesu hatɩnna mɔllɩboto abee fi abee balɩya hʋ mɩɩgɩ ko ʋ lee abee teŋfɩyɛlʋʋ, a basɩ tɩya ʋ a baa, “Á Tɩɩna, á aa mʋwa, dɩ ámaa rɛ ko nɔsɩ gyɩŋbɔmɔ ɩ feŋ tɩyaŋ, ba aa tɩŋ á nyʋwa rɛ, a yaa wɩɩ hʋ buloŋ á aa baa dɩ ba yaa.”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ naa Sɩtaanɩ rɛ dɩ ʋ lɩɩ wɩɩsɩnyuu ko tuu tele gɛɛ anɩɩ duwoŋ aa lɩgɩsa.”
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl basɩ tɩya ba a baa, “Ma gyegile nɩɩ daha. Ŋ tɩya ma dee rɛ dɩ ma wuwo vala dʋma abee nʋʋŋsɩ nyuni tɩyaŋ, ka dɩ ba bɩ sɩ wuwo dʋŋ ma. A bɩl tɩya ma dee mɛ dɩ ma wuwo Sɩtaanɩ abee ʋ wɩɩ buloŋ. Ɛɛwɩya, wɩɩ buloŋ bɩ sɩ wuwo dɔŋ ma.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Amɛ ma ta leŋ dɩ ma tenni fɩyɛlɩ akuu gyɩŋbɔmɔ aa tɩŋ ma nyʋwa wɩya, ma leŋ dɩ ma tenni fɩyɛlɩ ba aa sabɩ ma fene biŋ wɩɩsɩbee tɩyaŋ wɩya.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Saŋa no tɩyaŋ, dɩ Wɩɩsɩ Wiyesi Welii hʋ leŋ Yesu teŋ fɩyɛlɩ. Nyɛ rɛ ʋ baa, “Ŋ Kuwo, ɩ rɛ yaa wɩɩsɩnyuu abee taŋha buloŋ Tɩɩna. Ŋ aa kyʋwalɩ ɩ aŋgyʋwasʋ rɛ yʋga, beewɩya, wɩya hʋ ɩ aa kpaa faŋa wɩgyʋnna, ba aa rɛ ɩ kpaa daga nala hʋ aa bɩ yaa wɩgyʋnna. Wɩtɩɩ rɛ ŋ Kuwo, ɩ tɩɩ kyɛrɩ tɩyaŋ nɛ ɩ yaa wɩya no buloŋ.”
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Ɛɛ rɛ ʋ bɩl basɩ tɩya ʋ hatɩnna hʋ a baa, “Ŋ Kuwo kpaa kɩŋ buloŋ dee tɩya ŋ nɛ. Nal buloŋ tuwo a gyɩŋ gɛɛ hʋ mɩyaŋ biye hʋ aa kɩya, see ŋ kuwo dʋŋ. Ŋ dʋŋ mɛ rɛ gyɩŋ gɛɛ ŋ kuwo aa kɩya, abee nala hʋ ŋ aa daga ɛɛ ŋ Kuwo hʋ aa kɩya a tɩya ŋ kyɛrɩ tɩyaŋ.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Nyɛ rɛ Yesu mɩɩgɩ bɩrɩmɩ kyaasɩ ʋ hatɩnna hʋ dʋŋ aŋ basɩ tɩya ba a baa, “Ma nyuu sʋma rɛ abee ma aa na wɩya no.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Ŋ basɩ kɩ tɩya ma rɛ, Wɩɩsɩ tɩŋdaala abee kuworo buloŋ fa aa kyɛ dɩ ba na wɩya no ma aa naa rɛ, amɛ ba bɩ wuwo na ba; a fa lʋga mɛ dɩ ba nɩɩ wɩya no ma aa nɩɩ, aŋ bɩ wuwo nɩɩ ba.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl kɩdɩgɩ ko kɩ kyɛ dɩ ʋ magɩsɩ Yesu, a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Nɩhɩyawʋ, ɛɛ rɛ ŋ sɩ yaa a kaŋ mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Nyɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɛɛ rɛ ba sabɩ biŋ Wɩɩsɩ teŋ hʋ tɩyaŋ? Wɩya hʋ ba aa saba biŋ memii rɛ yaa bee ɩ lee?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Doŋ nɛ baal hʋ basɩ tɩya Yesu a baa, “Ba saba baa ‘Kyo ɩ tɩɩna Wɩɩsɩ abee ɩ tɩya buloŋ, abee ɩ dʋma buloŋ, abee ɩ dee buloŋ, abee ɩ hakɩla buloŋ, aŋ kyo ɩ dɔŋtɩɩna mɛ anɩɩ ɩ aa kyo ɩ tɩɩ gɛɛ.”’
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Wɩya hʋ buloŋ ɩ aa basa yaa wɩtɩɩ rɛ. Dɩ ɩ rɛ aa tɩŋ ba, ɩ sɩ kaŋ mɩɩbol.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Nyɛ rɛ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl hʋ ha kɩ kyɛ dɩ ʋ daga anɩɩ ʋ yaa nɩtɩɩ rɛ. Ɛɛ rɛ ʋ bɩl pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Aŋnɛ rɛ yaa ŋ dɔŋtɩɩna?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Doŋ tɩyaŋ nɛ Yesu maga namaga no a baa, “Baal kɩdɩgɩ rɛ gyɩ siye, a lɩɩ Gyerusalɛm a kɩ mʋ Gyɛriko. Ʋ aa mʋʋ hʋ tɩyaŋ nɛ, gaala ko lɩɩ bori ʋ ŋmanɩɩ, a kaŋ ʋ kɩŋ kɩŋ buloŋ laa, aŋ ŋmaa ʋ a bɔŋsɩ, aŋ vɩya ʋ ta doŋ, ʋ pɩŋ kɩ kyɛ dɩ ʋ sʋba.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Ɛɛ rɛ dɩ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaal kɩdɩgɩ mɛ kpaa ŋmanɩɩ hʋ kɩ ko. Ʋ aa ko a na baal hʋ, ʋ tɩŋ gama, a kpala baŋ mʋ.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Ɛɛ rɛ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal tʋŋtʋnnɩ kɩdɩgɩ mɛ bɩl kɩ ko, a na ʋ, a mɛ kpala tɩŋ gama baŋ mʋ.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Ɛɛ rɛ dɩ Samaarɩya tɩmma baal kɩdɩgɩ mɛ fa kpaa ŋmanɩɩ hʋ kɩ ko. Ʋ aa ko na baal hʋ, sikii kana ʋ.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Ʋ kpa mʋ pele ʋ, a sasɩ ʋ dʋgʋlɩya hʋ, a we luliye aŋ vʋwa, aŋ kpa ʋ saga ʋ tɩɩ kokumo tɩyaŋ a kana ʋ mʋ nɩhʋwala dɩya kɩdɩgɩ, a leŋ ba kɩ deŋ ʋ.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Ʋ sɩgballɩya, ʋ sii kpa molbii tɩya dɩya hʋ tɩɩna aŋ basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Kɩ deŋ ʋ nyuu tɩyaŋ weliŋ. Dɩ mɩyaŋ nɛ ko mɩɩgɩ ko, kyɩŋ mɔɔgɛɛ buloŋ ɩ aa ŋmaa pɛ baal hʋ nyuu tɩyaŋ, ŋ sɩ tuŋ tɩya ɩ.’
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl hʋ a baa, ‘Ɩ aa naa, nala no boto tɩyaŋ, kɩbee rɛ yaa baal hʋ gaala aa ŋmaa hʋ dɔŋtɩɩna?’
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ɛɛ rɛ Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩl hʋ baa, ‘Baal hʋ aa fáá ʋ sikii hʋ.’ Yesu yaŋ basɩ tɩya ʋ, ‘Tɔɔ, ɩ mɛ mʋ a kɩ yaa gɛɛ tɩɩ.”’
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ sii kpa ŋmanɩɩ kɩ mʋ, a ko pele tɔɔ kɩdɩgɩ. Haaŋ kɩdɩgɩ gyɩ we tɔɔ no tɩyaŋ, ba kɩ yɩrɩ Maata. Ɛɛ rɛ ʋ kaŋ Yesu gyʋʋ ʋ dɩya.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Maata nɩɩnatoluu mɛ fa we doŋ, ba kɩ yɩrɩ Mɛɛrɩ. Yesu aa hɔŋ dɩya hʋ tɩyaŋ, Mɛɛrɩ ko hɔŋ ʋ logiŋ a kɩ gyegile wɩya hʋ ʋ aa basɩ,
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 ka Maata sii mɛ fɩyɛsɩ, ʋ kɩ tʋŋ tʋma dɩya hʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ na dɩ tʋma hʋ yʋga tɩya ʋ, ʋ ko basɩ tɩya Yesu a baa, “Ŋ Tɩɩna, ɩ bɩ naa ŋ naabiye aa leŋ tʋma hʋ buloŋ tɩya ŋ dʋŋ? Leŋ dɩ ʋ sii ko lɩɩ kyiyeli ŋ.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Maata, ɩ leŋ wɩgyamaa rɛ kɩ dɔm-ɩ.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Amɛ wɩdɩgɩ dʋŋ nɛ yaa sɩfɩyaŋ wɩɩ. Haŋ wɩɩ hʋ rɛ Mɛɛrɩ kɛ kpa gɛɛ. Nal buloŋ mɛ bɩ sɩ wuwo kaŋ wɩɩ no laa ʋ lee.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.