João 13
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH
1 Ʋ gyɩ ko ka kyɛdɩgɩ rɛ ka dɩ Gyuuma Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ pele. Yesu gyɩ gyɩma anɩɩ saŋa hʋ ʋ aa sɩ lɩɩ dʋnɩya no tɩyaŋ a mʋ ʋ Kuwo lee pele rɛ. Ʋ gyɩ kyo nala hʋ aa tɩŋa ʋ hal lɛ dʋnɩya no tɩyaŋ weliŋ, ʋ ha sɩ kyo ba a kaŋ kɩ mʋ dʋnɩya tenii.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Kyɛɛ no dɩdaana, Yesu bee ʋ hatɩnna hʋ hɔŋ kɩ di kɩdiiliye. Saŋa no tɩyaŋ dɩ Sɩtaanɩ kɛ foŋ gyʋʋ Siimɔŋ biibaal Gyudasɩ Isɩkarɔtɩ hakɩla tɩyaŋ nɛ dɩ ʋ kpa Yesu yallɩ.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yesu gyɩ gyɩma anɩɩ ʋ Kuwo kpaa kɩŋ buloŋ dee rɛ tɩya ʋ. Ʋ tɩɩ fa gyɩma anɩɩ Wɩɩsɩ lee rɛ ʋ lɩɩ ko, ɛɛwɩya ʋ fa gyɩma anɩɩ ʋ bɩl aa mɩɩgɩ ʋ mʋ Wɩɩsɩ lee rɛ.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Ɛɛ rɛ Yesu sii kɩdiiliye hʋ nyuu, a wuri ʋ gabal biŋ, aŋ kpa bɔridʋba vʋwa ʋ tɩŋa,
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 aŋ yaa nɩɩ we kɩŋ tɩyaŋ, a piili kɩ sɔmɔ ʋ hatɩnna hʋ naasɩ aŋ kaŋ bɔrɩdʋba hʋ ʋ aa kpaa vʋwa ʋ tɩŋa a kɩ bɩllɩ ba naasɩ.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Ʋ aa ko pele Siimɔŋ Piita, ɛɛ rɛ Piita pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ŋ Tɩɩna, ɩ aa kyɛ dɩ ɩ sɔmɔ ŋ naasɩ rɛ?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Yesu basɩ tɩya ʋ a baa, “Gyɩnaŋ kɛ ɩ bɩ gyɩŋ wɩɩ no ŋ aa yaa memii, amɛ ʋ hal tɩyaŋ ɩ sɩ gyɩma ʋ memii.”
7 Jesus respondeu:
8 Piita bɩl basɩ tɩya ʋ a baa, “Ŋ bɩ sɩ laa nyʋwa dɩ ɩ sɔmɔ ŋ naasɩ maakyiye kɩdɩgɩ buloŋ.” Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Dɩ mɩyaŋ nɛ bɩ sɔmɔ ɩ naasɩ, ŋ beel-ɩ bɩl bɩ sɩ pɛ wɩɩ buloŋ.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Ɛɛ rɛ Piita bɩl baa, “Ŋ Tɩɩna, dɩ ɛɛ kɛ rɛ haa, ta sɔmɔ ŋ naasɩ dʋŋ, sɔmɔ ŋ nyuu abee ŋ nosi buloŋ.”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Nal hʋ buloŋ aa foo nɩɩ, ʋ teŋ lee buloŋ aa weliye rɛ, ʋ bɩl bɩ maga dɩ ʋ tɩɩna fo nɩɩ, see dɩ ʋ sɔmɔ ʋ naasɩ dʋŋ. Ma buloŋ yaŋ bɩ kaŋ bisiŋ, amɛ nɩdɩgɩ dʋŋ nɛ kaŋ bisiŋ ma tɩyaŋ.”
10 Aí Jesus disse:
11 Yesu gyɩ gyɩŋ nal hʋ aa sɩ kpa ʋ yallɩ rɛ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ baa dɩ ba buloŋ daa kaŋ bisiŋ, dɩ see nɩdɩgɩ dʋŋ gɛɛ.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Yesu aa sɔmɔ ʋ hatɩnna hʋ naasɩ ko teŋ, ʋ bɩl kpa ʋ gabal hʋ laalɩ, a bɩl mʋ hɔŋ ʋ lɩhɔnɩɩ, aŋ pɩyɛsɩ ba a baa, “Ma gyɩŋ wɩɩ no ŋ aa yaa memii rɛ?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Ma kana ŋ kɩ yɩrɩ ma dɩdagɩl lɛ abee ma Tɩɩna. Ʋ yaa ŋmanɩɩ rɛ dɩ ma kɩ yɩrɩ ŋ gɛɛ, beewɩya ŋ kɔnɩ maga gɛɛ rɛ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Ŋ aa yaa ma Tɩɩna abee ma dɩdagɩl aŋ sɔmɔ ma naasɩ nyɛ, ʋ maga dɩ ma mɛ kɩ sɔmɔ dɔmɔŋ naasɩ rɛ.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ŋ laa sɩya yaa rɛ dɩ ma na, a mɛ wuwo yaa gɛɛ tɩɩ kɩ tɩya dɔmɔŋ.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, yoŋ buloŋ bɩ tee ʋ tɩɩna. Nal ba aa tɩma mɛ bɩ tee nal hʋ aa tɩma ʋ.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Nyɛ kɛ, ma aa gyɩŋ wɩtɩɩ no nyɛ, dɩ mamaa rɛ aa tɩŋa ʋ, Wɩɩsɩ sɩ kyiyeli ma.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Ma buloŋ daa ŋ kɩ daga. Ŋ gyɩŋ nala hʋ ŋ aa lɩya rɛ. Amɛ wɩɩ hʋ ba aa saba biŋ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ maga dɩ ʋ yaa rɛ. Ba basa anɩɩ ŋ bee nal hʋ aa pɛɛ dɔmɔŋ di kɩdiiliye rɛ sɩ mɩɩgɩ bɩrɩmɩ ŋ dɔŋ.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Ŋ basɩ wɩɩ no kɩ tɩya ma rɛ ka dɩ ʋ na yaa, dɩ gɛɛ rɛ kɔnɩ ko yaa, ma sɩ gyɩma anɩɩ mɩyaŋ nɛ yaa nal hʋ ŋ aa baa ŋ yaa.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, nal hʋ buloŋ aa kaŋ nal hʋ ŋ aa tɩma weliŋ, mɩyaŋ nɛ ʋ tɩɩna kaŋ weliŋ gɛɛ. Nal hʋ mɛ buloŋ aa kana ŋ weliŋ, nal hʋ aa tɩma ŋ mɛ rɛ ʋ tɩɩna kaŋ weliŋ gɛɛ.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Yesu aa basɩ wɩya no ko teŋ, ʋ tɩya buloŋ kyogi kɩŋkaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ basɩ polli tɩya ba a baa, “Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, ma kɩdɩgɩ rɛ sɩ kpa ŋ yallɩ.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ɛɛ rɛ ʋ hatɩnna hʋ mɩɩgɩ gal kɩ daasɩ dɔmɔŋ, ka wɩɩ hʋ kperi ba, beewɩya ba gyɩ bɩ gyɩŋ ba nal hʋ ʋ aa dagɩ.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Yesu hatɩnna hʋ tɩyaŋ nal hʋ wɩya ʋ fa aa kyo kɩŋkaŋ nɛ fa hɔŋ ʋ logiŋ.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ɛɛ rɛ Siimɔŋ Piita lɔgɩ ʋ anɩɩ ʋ pɩyɛsɩ Yesu na dɩ aŋnɛ rɛ ʋ kɩ daga gɛɛ?
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ɛɛ rɛ hatɩnnɩ hʋ fa aa hɔŋ Yesu logiŋ hʋ marɩ fasɩ mʋ kpaga Yesu a pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ŋ Tɩɩna, aŋnɛ rɛ?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Ɛɛ rɛ Yesu baa, “Ŋ aa sɩ kpa paanʋʋ hʋ yuu dɩsɩ a tɩya nal hʋ, ʋ rɛ gɛɛ.” Ɛɛ rɛ ʋ kpaa paanʋʋ hʋ a yuu dɩsɩ a kpa tɩya Gyudasɩ, Siimɔŋ Isɩkarɔtɩ biibaal hʋ.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Gyudasɩ aa yɩya laa paanʋʋ hʋ teŋ, Sɩtaanɩ ko gyʋʋ ʋ. Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ʋ, “Wɩɩ hʋ ɩ aa kyɛ dɩ ɩ yaa, kɩ yaa lagɩ lagɩ.”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Nɩkaalɩya hʋ buloŋ fa aa di kɩdiiliye hʋ gyɩ bɩ gyɩŋ wɩɩ hʋ aa tɩŋ ʋ fa basɩ gɛɛ tɩya Gyudasɩ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Gyudasɩ rɛ fa aa biŋ ba molbiye. Ɛɛ wɩya Yesu hatɩnna hʋ badɔmɔŋ kɛ fa bɩɩna anɩɩ Yesu fa aa kyɛ dɩ Gyudasɩ mʋ yɔbɔ kɩna hʋ ba aa sɩ di rɛ gbɩyala hʋ tɩyaŋ, koo ʋ baa ʋ kaŋ kɩŋ nɛ a lɩɩ tɩya nyaaba.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Gyudasɩ aa laa paanʋʋ hʋ teŋ, ʋ nyagɩ sii lɩɩ lagɩ lagɩ. Saŋa no tɩyaŋ dɩ lee gyɩ bile rɛ.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Gyudasɩ aa lɩya ko teŋ, ɛɛ rɛ Yesu baa, “Nyɛ kɛ, Wɩɩsɩ daga mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye gaŋdarɩ rɛ a tɩya nala. Ʋ sɩ tɩŋa ŋ tɩyaŋ a leŋ dɩ nala na ʋ gaŋdarɩ.”
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Ɛɛ rɛ Yesu bɩl baa, “Dɩ Wɩɩsɩ rɛ si tɩŋa ŋ tɩyaŋ a daga ʋ gaŋdarɩ aa maga gɛɛ, ɛɛ tɩɩ rɛ Wɩɩsɩ sɩ tɩŋa ʋ tɩɩ mɛ tɩyaŋ a daga mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye gaŋdarɩ aa maga gɛɛ. Ʋ bɩ sɩ pɩɩsɩ ka dɩ ʋ yaa wɩya no buloŋ.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Ŋ nikyooliye, ŋ bɩl bɩ sɩ we ma lee pɩɩsɩ. Ma sɩ deŋ kyɛ ŋ. Amɛ, wɩɩ hʋ ŋ aa basɩ tɩya Gyuuma nɩhɩyasɩ hʋ, ʋ tɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma mɛ. Lee hʋ ŋ aa sɩ mʋ, ma bɩ sɩ wuwo mʋ doŋ.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Mɩrɩfalɩɩ rɛ ŋ biŋ kɩ tɩya ma. Ʋ rɛ nyɛ: Ma kyo dɔmɔŋ, anɩɩ ŋ aa kyo ma gɛɛ.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Dɩ mamaa rɛ kyo dɔmɔŋ, ɛɛ tɩyaŋ nɛ nala buloŋ sɩ tɩŋa a gyɩma anɩɩ ma kɔnɩ yaa ŋ hatɩnna rɛ.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Ɛɛ rɛ Siimɔŋ Piita pɩyɛsɩ Yesu a baa, “Ŋ Tɩɩna, lee rɛ ɩ kɩ mʋ?” Ɛɛ rɛ Yesu mɛ basɩ tɩya ʋ a baa, “Lee hʋ ŋ aa mʋʋ lagɩlagɩ no, ɩ bɩ sɩ wuwo tɩŋa ŋ mʋ doŋ, amɛ ŋ mʋyɩ hal tɩyaŋ nɛ ɩ sɩ wuwo kile ŋ lugo.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Ɛɛ rɛ Piita bɩl pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ŋ Tɩɩna, bee rɛ tɩŋ ŋ bɩ sɩ wuwo tɩŋa ɩ hal lagɩlagɩ no? Ŋ paalɩ yaa siri rɛ dɩ ŋ kpa ŋ mɩɩbol lenni sʋʋ ɩ wɩya.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Ɛɛ rɛ Yesu pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Ɩ kɔnɩ yaa siri dɩ ɩ kpa ɩ mɩɩbol lenni sʋʋ ŋ wɩya rɛ? Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ɩ, ka dɩ gyibal na wii gyɩnaŋ, ɩ sɩ tʋwa naaŋsɩɩnyʋwa bʋto anɩɩ ɩ bɩ gyɩma ŋ.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.