João 12

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ʋ gyɩ kaa kyɛyɛ badʋ rɛ ka dɩ Gyuuma Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ pele. Ɛɛ rɛ Yesu sii mʋ Bɛɛtani, lee hʋ Laazʋrɔsɩ aa wee, baal hʋ ʋ fa aa kyise sʋʋ tɩyaŋ hʋ.
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 Doŋ tɩyaŋ nɛ ba marɩ kɩdiiliye dɩ ba hʋwɔlɩ ʋ. Laazʋrɔsɩ mɛ gyɩ pɛɛ nala hʋ bee Yesu aa hɔŋ kɩ di kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ, ka Maata mɛ gyɩ pɛ kɩ kpaa kɩdiiliye hʋ.
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 Ɛɛ rɛ Mɛɛrɩ kpa tʋranɩɩ kɩdɩgɩ sʋwala aa sʋma weliŋ ka ʋ yalɩɩ mɛ hayɛ, ʋ kpa bɩsɩ mɩsɩ Yesu naasɩ, a kaŋ ʋ nyupʋna tɩɩgɩ. Ɛɛ rɛ tʋranɩɩ hʋ sʋwala sii tɔ dɩya hʋ buloŋ.
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 Dɩ Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Gyudasɩ Isɩkarɔtɩ, nal hʋ fa aa ko kpa Yesu yallɩ hʋ, baa,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 “Bee rɛ tɩŋ ba bɩ kpaa tʋranɩɩ no yallɩ a kpa molbiye hʋ tɩya nyaaba. Tʋranɩɩ no yalɩɩ fa sɩ maga nal kɩdɩgɩ biŋ piliŋ tuno.”
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 Ʋ aa basɩ gɛɛ, ʋ bɩ kɩɩ nɩɩ ʋ aa kyo nyaaba rɛ tɩŋ, amɛ ʋ fa yaa gaal lɛ. Ʋ rɛ fa aa biŋ ba molbiye, aa gaa lɩɩ kɩ yaa ʋ tɩɩ wɩkanɩya.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma leŋ haaŋ no bee laaŋfɩya, ʋ fa kpaa tʋranɩɩ no biŋ kɩ pɔ kyɛɛ hʋ ba aa sɩ hogo ŋ nɛ.
7 Mas Jesus disse:
8 Ma bee nyaaba sɩ we doŋ saŋa buloŋ, amɛ ŋ beel-ma kɛ bɩ sɩ we doŋ kɩ mʋ deŋdeŋ.”
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 Nɩgyamaa gyɩ nɩya anɩɩ Yesu we Bɛɛtani tɩyaŋ nɛ. Ɛɛ rɛ ba sii mʋ doŋ. Amɛ Yesu dʋŋ wɩya daa ba gyɩ mʋ doŋ. Ba gyɩ mʋwa ka dɩ ba pɛ na Laazʋrɔsɩ mɛ rɛ, nal hʋ Yesu aa kyise sʋʋ tɩyaŋ.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 Ɛɛ rɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ vʋʋlɩ anɩɩ see dɩ ba kpʋ Laazʋrɔsɩ mɛ.
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 Beewɩya, Yesu aa kyisi Laazʋrɔsɩ sʋʋ tɩyaŋ wɩya, Gyuuma yʋga vɩya ba nɩhɩyasɩ hʋ nyʋwa rɛ, aŋ laa Yesu wɩya di.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Ʋ sɩgballɩya, gyamaa hʋ aa ko Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ nɩya anɩɩ Yesu aa ko Gyerusalɛm nɛ.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 Ɛɛ rɛ ba buloŋ gyaa wɩɩwɩɩsɩ paaponni, a kaŋ mʋ dɩ ba kyeme ʋ, a kɩ yaa kyagɩŋsɩ yʋga a baa, “Ma dannɩ Wɩɩsɩ. Wɩɩsɩ sɩ kyiyeli nal hʋ aa ko á Tɩɩna Wɩɩsɩ feŋ tɩyaŋ. Wɩɩsɩ sɩ kyiyeli Iziral tɩmma kuwori hʋ.
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 Nyɛ rɛ Yesu na kokubiye a kaŋ gyɩŋ. Ba fa sabɩ gɛɛ rɛ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ a baa,
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 “Zaayɔŋ nala, ma ta kɩ fáá kambɩŋ. Ma na, ma kuwori rɛ gyɩŋ kokubiye a kɩ ko.”
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 Yesu hatɩnna hʋ gyɩ bɩ gyɩŋ wɩya no buloŋ aa yaa, amɛ Wɩɩsɩ aa kyisi Yesu ʋ sii sʋʋ tɩyaŋ a laa feŋ hʋ gɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ba liisi anɩɩ wɩya hʋ ba aa saba Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ a mʋ kɩ tile Yesu tɩyaŋ, ba aa rɛ kɔnɩ ko yaa ʋ tɩyaŋ gɛɛ.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 Nɩgyamaa hʋ gyɩ aa we doŋ a na Yesu dɩ ʋ yɩrɩ Laazʋrɔsɩ a kyisi ʋ sʋʋ tɩyaŋ ʋ lɩɩ bʋwa hʋ tɩyaŋ nɛ gyɩ basɩ wɩɩ no kɩ tɩya nala.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 Nɩgyamaa hʋ gyɩ aa nɩya anɩɩ Yesu rɛ yaa wɩmagɩl no, ɛɛ rɛ tɩŋ ba buloŋ gyɩ ko lɩɩ dɩ ba kyeme ʋ.
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 Ɛɛ rɛ Farasiima hʋ basɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, “Á lʋga á wɩɩ hʋ kɩ lɔlɔ rɛ. Ma deŋ na, dʋnɩya nala buloŋ nɛ aa tɩŋa ʋ hal gɛɛ.”
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 Giriisi tɩmma badɔmɔŋ mɛ rɛ fa we nala hʋ gyɩ aa mʋʋ Gyerusalɛm Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ saŋa dɩ ba kyʋwalɩ Wɩɩsɩ hʋ tɩyaŋ.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 Ɛɛ rɛ nala no sii mʋ Fɩlɩpɩ lee, (Fɩlɩpɩ fa lɩɩ Bɛsaada aa we Galili paalʋʋ tɩyaŋ nɛ) a basɩ tɩya ʋ a baa, “Nɩhɩyawʋ, á aa kyɛ á na Yesu rɛ.”
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Fɩlɩpɩ mɛ sii mʋ basɩ tɩya Aŋduru. Ɛɛ rɛ ba buloŋ balɩya mʋ basɩ tɩya Yesu.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Nyɛ kɛ, saŋa hʋ pele rɛ dɩ Wɩɩsɩ daga mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye gaŋdarɩ.
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, dɩ ɩ rɛ bɩ kpaa miŋbii doho, dɩ ʋ sʋba, ʋ aa yaa miŋbidɩgɩ dʋŋ nɛ. Amɛ dɩ ɩ rɛ ko kpa ʋ doho dɩ ʋ sʋba ʋ aa we miŋbigyamaa rɛ.
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Nal hʋ buloŋ aa kyɩl ʋ tɩɩ wɩya, ʋ tɩɩna bɩ sɩ kaŋ kɩŋ buloŋ. Amɛ nal hʋ mɛ buloŋ aa bɩ kyɩl ʋ dʋŋ wɩya dʋnɩya no tɩyaŋ, ʋ tɩɩna yaa gɛɛ kɩ pɔ ʋ tɩɩ rɛ dɩ ʋ maakyiye na mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 Nal hʋ buloŋ aa kyɛ dɩ ʋ tʋma kɩ tɩya ŋ, see tɩɩna tɩŋa ŋ nyʋwa. Lee hʋ buloŋ ŋ aa wee, ʋ tɩɩna mɛ sɩ we doŋ. Nal hʋ buloŋ aa tʋma kɩ tɩya ŋ, ŋ Kuwo sɩ kpa ʋ tɩɩna yohuŋ.”
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 — ausente —
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 — ausente —
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Nɩgyamaa hʋ aa sɩŋ doŋ a nɩɩ taal hʋ, ba badɔmɔŋ baa dɩ duwoŋ nɛ nɔsɔ. Badɔmɔŋ mɛ baa dɩ malɩka rɛ basɩ wɩya tɩya ʋ.
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma wɩya rɛ tɩŋ taal no basɩ gɛɛ, ŋ wɩya daa.
30 Então Jesus explicou:
31 Saŋa hʋ Wɩɩsɩ aa sɩ di dʋnɩya nala sarɩya pele rɛ. Saŋa no tɩyaŋ nɛ ʋ sɩ kile Sɩtaanɩ, nal hʋ aa yaa dʋnɩya nala kuwori a ta ʋ kuwori kpasa tɩyaŋ.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Amɛ dɩ ba aa rɛ ko kpaasɩ ŋ mal daagarɩɩ hʋ nyuu tɩyaŋ, ŋ sɩ kaŋ nala buloŋ ko ŋ lee.”
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 (Ʋ aa basɩ wɩɩ no, sʋʋ hʋ iriŋ ʋ aa sɩ sʋba rɛ ʋ daga gɛɛ.)
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 Ɛɛ rɛ nala hʋ baa, “Ba daga ma á mɩrɩsɩ hʋ tɩyaŋ a baa, ‘Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya, ʋ bɩ sɩ sʋba, ʋ sɩ we doŋ deŋdeŋ kɩ mʋ. Ɛɛ rɛ ɩ yaŋ sɩ yaa baa dɩ ba sɩ kaŋ Nihuwobiŋ Biye a kpaasɩ mal daagarɩɩ tɩyaŋ? Aŋnɛ rɛ yaa Nihuwobiŋ Biye no wɩya ɩ aa basɩ?’
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba aa baa, “Pʋlʋŋ hʋ bɩ sɩ we ma lee pɩɩsɩ. Pʋlʋŋ hʋ ha aa we doŋ nyɛ, ma kɩ vala pʋlʋŋ hʋ tɩyaŋ, dɩ bilhuu ta pirigi gyʋʋ ma, beewɩya nal hʋ aa vala bilhuu tɩyaŋ, ʋ bɩ gyɩŋ lee hʋ ʋ aa mʋʋ.
35 Jesus respondeu:
36 Nal hʋ aa tɩya pʋlʋŋ hʋ ha aa we ma lee nyɛ, ma laa ʋ wɩya di. Ɛɛ rɛ ma sɩ yaa nala hʋ aa we pʋlʋŋ tɩyaŋ.” Yesu aa basɩ wɩya no ko teŋ, ʋ sii lɩɩ a kana ʋ tɩɩ faŋa dɩ ba ta na ʋ.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 Abee wɩmagɩla hʋ buloŋ ʋ aa yaa ba sɩɩ tɩyaŋ, ka ba ha bɩ laa ʋ wɩya di.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 Ba aa bɩ laa ʋ wɩya di gɛɛ, ɛɛ leŋ wɩya hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaal Azaaya fa aa basa ko yaa wɩtɩɩ rɛ. Ʋ gyɩ baa,
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 Ɛɛ rɛ tɩŋ ba kɔnɩ gyɩ bɩ laa Wɩɩsɩ wɩya di gɛɛ. Beewɩya Azaaya gyɩ bɩl basɩ ba wɩya rɛ abaa,
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 “Wɩɩsɩ tɔɔ ba sɩya rɛ, dɩ ba ta wuwo na kɩŋ buloŋ.
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 Azaaya kɛ gyɩ laa sɩya na Yesu gaŋdarɩ aa sɩ kɩɩ gɛɛ rɛ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ basɩ ʋ wɩya gɛɛ.
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 Abee gɛɛ buloŋ, Gyuuma nɩhɩyasɩ yʋga gyɩ laa Yesu wɩya di rɛ, ka kambɩŋ gyɩ kaŋ ba Farasiima hʋ wɩya. Ɛɛ rɛ tɩŋ ba bɩ wuwo kyaasɩ basɩ anɩɩ ba laa ʋ wɩya di rɛ. Dɩ ba aa rɛ basɩ gɛɛ, ba fa sɩ kile ba ta ba wɩɩkyʋwaldɩya tɩyaŋ.
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Ba fa kyo dɩ nala kɩ bigisi ba rɛ a te Wɩɩsɩ aa sɩ kɩ bigisi ba. Ɛɛ rɛ tɩŋ ba fa kaŋ ba laadii faŋa.
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Ɛɛ rɛ Yesu heeli basɩ a baa, “Nal hʋ buloŋ aa laa ŋ wɩya di, nal hʋ aa tɩma ŋ wɩya mɛ rɛ ʋ tɩɩna laa di gɛɛ, ŋ dʋŋ wɩya daa.
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 Nal hʋ buloŋ aa naa ŋ, ʋ tɩɩna naa nal hʋ aa tɩma ŋ mɛ rɛ.
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Ŋ ko tuu dʋnɩya rɛ dɩ ŋ yaa dʋnɩya nala pʋlʋŋ a kyaanɩ tɩya ba. Ɛɛwɩya, nal hʋ buloŋ aa laa ŋ wɩya di, ʋ tɩɩna bɩl bɩ sɩ we bilhuu tɩyaŋ kɩ mʋ deŋdeŋ.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Nal hʋ buloŋ aa nɩɩ ŋ wɩbasɩya aŋ bee tɩŋ ba, ŋ bɩ sɩ di ʋ tɩɩna sarɩya, beewɩya ŋ bɩ ko dɩ ŋ di dʋnɩya nala sarɩya a kpa kyogisi tɩya ba. Amɛ ŋ ko dɩ ŋ laa dʋnɩya nala ta rɛ.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Sarɩdiil lɛ we doŋ ʋ aa sɩ di nal hʋ buloŋ aa vɩya ŋ wɩya sarɩya. Dʋnɩya kyɛtenii ŋ wɩbasɩya rɛ ba sɩ kpa di nal buloŋ aa bɩ laa ŋ wɩya di sarɩya a kpa kyogisi tɩya ʋ.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 Wɩtɩɩ rɛ ŋ kɩ basɩ, beewɩya wɩya hʋ ŋ aa basa, ŋ tɩɩ dee tɩyaŋ daa ŋ basɩ ba. Ŋ Kuwo hʋ aa tɩma ŋ, ʋ rɛ daga ŋ wɩya hʋ ŋ aa sɩ basɩ abee ɛɛ hʋ ŋ aa sɩ basɩ ba.
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 Ŋ gyɩma anɩɩ wɩya hʋ ʋ aa daga ŋ dɩ ŋ basɩ aa tɩya nala mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii rɛ. Ɛɛwɩya, wɩya hʋ buloŋ ŋ aa basɩ, ŋ Kuwo rɛ daga ŋ.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.