João 12
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARIB
1 Ʋ gyɩ kaa kyɛyɛ badʋ rɛ ka dɩ Gyuuma Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ pele. Ɛɛ rɛ Yesu sii mʋ Bɛɛtani, lee hʋ Laazʋrɔsɩ aa wee, baal hʋ ʋ fa aa kyise sʋʋ tɩyaŋ hʋ.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Doŋ tɩyaŋ nɛ ba marɩ kɩdiiliye dɩ ba hʋwɔlɩ ʋ. Laazʋrɔsɩ mɛ gyɩ pɛɛ nala hʋ bee Yesu aa hɔŋ kɩ di kɩna hʋ tɩyaŋ nɛ, ka Maata mɛ gyɩ pɛ kɩ kpaa kɩdiiliye hʋ.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Ɛɛ rɛ Mɛɛrɩ kpa tʋranɩɩ kɩdɩgɩ sʋwala aa sʋma weliŋ ka ʋ yalɩɩ mɛ hayɛ, ʋ kpa bɩsɩ mɩsɩ Yesu naasɩ, a kaŋ ʋ nyupʋna tɩɩgɩ. Ɛɛ rɛ tʋranɩɩ hʋ sʋwala sii tɔ dɩya hʋ buloŋ.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Dɩ Yesu hatɩnna hʋ kɩdɩgɩ ba aa yɩrɩ Gyudasɩ Isɩkarɔtɩ, nal hʋ fa aa ko kpa Yesu yallɩ hʋ, baa,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “Bee rɛ tɩŋ ba bɩ kpaa tʋranɩɩ no yallɩ a kpa molbiye hʋ tɩya nyaaba. Tʋranɩɩ no yalɩɩ fa sɩ maga nal kɩdɩgɩ biŋ piliŋ tuno.”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Ʋ aa basɩ gɛɛ, ʋ bɩ kɩɩ nɩɩ ʋ aa kyo nyaaba rɛ tɩŋ, amɛ ʋ fa yaa gaal lɛ. Ʋ rɛ fa aa biŋ ba molbiye, aa gaa lɩɩ kɩ yaa ʋ tɩɩ wɩkanɩya.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma leŋ haaŋ no bee laaŋfɩya, ʋ fa kpaa tʋranɩɩ no biŋ kɩ pɔ kyɛɛ hʋ ba aa sɩ hogo ŋ nɛ.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Ma bee nyaaba sɩ we doŋ saŋa buloŋ, amɛ ŋ beel-ma kɛ bɩ sɩ we doŋ kɩ mʋ deŋdeŋ.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Nɩgyamaa gyɩ nɩya anɩɩ Yesu we Bɛɛtani tɩyaŋ nɛ. Ɛɛ rɛ ba sii mʋ doŋ. Amɛ Yesu dʋŋ wɩya daa ba gyɩ mʋ doŋ. Ba gyɩ mʋwa ka dɩ ba pɛ na Laazʋrɔsɩ mɛ rɛ, nal hʋ Yesu aa kyise sʋʋ tɩyaŋ.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Ɛɛ rɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ vʋʋlɩ anɩɩ see dɩ ba kpʋ Laazʋrɔsɩ mɛ.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Beewɩya, Yesu aa kyisi Laazʋrɔsɩ sʋʋ tɩyaŋ wɩya, Gyuuma yʋga vɩya ba nɩhɩyasɩ hʋ nyʋwa rɛ, aŋ laa Yesu wɩya di.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Ʋ sɩgballɩya, gyamaa hʋ aa ko Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ nɩya anɩɩ Yesu aa ko Gyerusalɛm nɛ.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Ɛɛ rɛ ba buloŋ gyaa wɩɩwɩɩsɩ paaponni, a kaŋ mʋ dɩ ba kyeme ʋ, a kɩ yaa kyagɩŋsɩ yʋga a baa, “Ma dannɩ Wɩɩsɩ. Wɩɩsɩ sɩ kyiyeli nal hʋ aa ko á Tɩɩna Wɩɩsɩ feŋ tɩyaŋ. Wɩɩsɩ sɩ kyiyeli Iziral tɩmma kuwori hʋ.
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Nyɛ rɛ Yesu na kokubiye a kaŋ gyɩŋ. Ba fa sabɩ gɛɛ rɛ Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ a baa,
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 “Zaayɔŋ nala, ma ta kɩ fáá kambɩŋ. Ma na, ma kuwori rɛ gyɩŋ kokubiye a kɩ ko.”
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Yesu hatɩnna hʋ gyɩ bɩ gyɩŋ wɩya no buloŋ aa yaa, amɛ Wɩɩsɩ aa kyisi Yesu ʋ sii sʋʋ tɩyaŋ a laa feŋ hʋ gɛɛ hal tɩyaŋ nɛ ba liisi anɩɩ wɩya hʋ ba aa saba Wɩɩsɩ teŋ tɩyaŋ a mʋ kɩ tile Yesu tɩyaŋ, ba aa rɛ kɔnɩ ko yaa ʋ tɩyaŋ gɛɛ.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Nɩgyamaa hʋ gyɩ aa we doŋ a na Yesu dɩ ʋ yɩrɩ Laazʋrɔsɩ a kyisi ʋ sʋʋ tɩyaŋ ʋ lɩɩ bʋwa hʋ tɩyaŋ nɛ gyɩ basɩ wɩɩ no kɩ tɩya nala.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Nɩgyamaa hʋ gyɩ aa nɩya anɩɩ Yesu rɛ yaa wɩmagɩl no, ɛɛ rɛ tɩŋ ba buloŋ gyɩ ko lɩɩ dɩ ba kyeme ʋ.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Ɛɛ rɛ Farasiima hʋ basɩ tɩya dɔmɔŋ a baa, “Á lʋga á wɩɩ hʋ kɩ lɔlɔ rɛ. Ma deŋ na, dʋnɩya nala buloŋ nɛ aa tɩŋa ʋ hal gɛɛ.”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Giriisi tɩmma badɔmɔŋ mɛ rɛ fa we nala hʋ gyɩ aa mʋʋ Gyerusalɛm Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ saŋa dɩ ba kyʋwalɩ Wɩɩsɩ hʋ tɩyaŋ.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Ɛɛ rɛ nala no sii mʋ Fɩlɩpɩ lee, (Fɩlɩpɩ fa lɩɩ Bɛsaada aa we Galili paalʋʋ tɩyaŋ nɛ) a basɩ tɩya ʋ a baa, “Nɩhɩyawʋ, á aa kyɛ á na Yesu rɛ.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Fɩlɩpɩ mɛ sii mʋ basɩ tɩya Aŋduru. Ɛɛ rɛ ba buloŋ balɩya mʋ basɩ tɩya Yesu.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Nyɛ kɛ, saŋa hʋ pele rɛ dɩ Wɩɩsɩ daga mɩyaŋ Nihuwobiŋ Biye gaŋdarɩ.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Wɩtɩɩ rɛ ŋ basɩ kɩ tɩya ma, dɩ ɩ rɛ bɩ kpaa miŋbii doho, dɩ ʋ sʋba, ʋ aa yaa miŋbidɩgɩ dʋŋ nɛ. Amɛ dɩ ɩ rɛ ko kpa ʋ doho dɩ ʋ sʋba ʋ aa we miŋbigyamaa rɛ.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Nal hʋ buloŋ aa kyɩl ʋ tɩɩ wɩya, ʋ tɩɩna bɩ sɩ kaŋ kɩŋ buloŋ. Amɛ nal hʋ mɛ buloŋ aa bɩ kyɩl ʋ dʋŋ wɩya dʋnɩya no tɩyaŋ, ʋ tɩɩna yaa gɛɛ kɩ pɔ ʋ tɩɩ rɛ dɩ ʋ maakyiye na mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Nal hʋ buloŋ aa kyɛ dɩ ʋ tʋma kɩ tɩya ŋ, see tɩɩna tɩŋa ŋ nyʋwa. Lee hʋ buloŋ ŋ aa wee, ʋ tɩɩna mɛ sɩ we doŋ. Nal hʋ buloŋ aa tʋma kɩ tɩya ŋ, ŋ Kuwo sɩ kpa ʋ tɩɩna yohuŋ.”
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 — ausente —
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 — ausente —
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Nɩgyamaa hʋ aa sɩŋ doŋ a nɩɩ taal hʋ, ba badɔmɔŋ baa dɩ duwoŋ nɛ nɔsɔ. Badɔmɔŋ mɛ baa dɩ malɩka rɛ basɩ wɩya tɩya ʋ.
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba a baa, “Ma wɩya rɛ tɩŋ taal no basɩ gɛɛ, ŋ wɩya daa.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Saŋa hʋ Wɩɩsɩ aa sɩ di dʋnɩya nala sarɩya pele rɛ. Saŋa no tɩyaŋ nɛ ʋ sɩ kile Sɩtaanɩ, nal hʋ aa yaa dʋnɩya nala kuwori a ta ʋ kuwori kpasa tɩyaŋ.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Amɛ dɩ ba aa rɛ ko kpaasɩ ŋ mal daagarɩɩ hʋ nyuu tɩyaŋ, ŋ sɩ kaŋ nala buloŋ ko ŋ lee.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 (Ʋ aa basɩ wɩɩ no, sʋʋ hʋ iriŋ ʋ aa sɩ sʋba rɛ ʋ daga gɛɛ.)
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Ɛɛ rɛ nala hʋ baa, “Ba daga ma á mɩrɩsɩ hʋ tɩyaŋ a baa, ‘Krisita hʋ, laataal hʋ Wɩɩsɩ aa lɩya, ʋ bɩ sɩ sʋba, ʋ sɩ we doŋ deŋdeŋ kɩ mʋ. Ɛɛ rɛ ɩ yaŋ sɩ yaa baa dɩ ba sɩ kaŋ Nihuwobiŋ Biye a kpaasɩ mal daagarɩɩ tɩyaŋ? Aŋnɛ rɛ yaa Nihuwobiŋ Biye no wɩya ɩ aa basɩ?’
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Ɛɛ rɛ Yesu basɩ tɩya ba aa baa, “Pʋlʋŋ hʋ bɩ sɩ we ma lee pɩɩsɩ. Pʋlʋŋ hʋ ha aa we doŋ nyɛ, ma kɩ vala pʋlʋŋ hʋ tɩyaŋ, dɩ bilhuu ta pirigi gyʋʋ ma, beewɩya nal hʋ aa vala bilhuu tɩyaŋ, ʋ bɩ gyɩŋ lee hʋ ʋ aa mʋʋ.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Nal hʋ aa tɩya pʋlʋŋ hʋ ha aa we ma lee nyɛ, ma laa ʋ wɩya di. Ɛɛ rɛ ma sɩ yaa nala hʋ aa we pʋlʋŋ tɩyaŋ.” Yesu aa basɩ wɩya no ko teŋ, ʋ sii lɩɩ a kana ʋ tɩɩ faŋa dɩ ba ta na ʋ.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Abee wɩmagɩla hʋ buloŋ ʋ aa yaa ba sɩɩ tɩyaŋ, ka ba ha bɩ laa ʋ wɩya di.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Ba aa bɩ laa ʋ wɩya di gɛɛ, ɛɛ leŋ wɩya hʋ Wɩɩsɩ tɩŋdaal Azaaya fa aa basa ko yaa wɩtɩɩ rɛ. Ʋ gyɩ baa,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Ɛɛ rɛ tɩŋ ba kɔnɩ gyɩ bɩ laa Wɩɩsɩ wɩya di gɛɛ. Beewɩya Azaaya gyɩ bɩl basɩ ba wɩya rɛ abaa,
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 “Wɩɩsɩ tɔɔ ba sɩya rɛ, dɩ ba ta wuwo na kɩŋ buloŋ.
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Azaaya kɛ gyɩ laa sɩya na Yesu gaŋdarɩ aa sɩ kɩɩ gɛɛ rɛ, ɛɛ rɛ tɩŋ ʋ basɩ ʋ wɩya gɛɛ.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Abee gɛɛ buloŋ, Gyuuma nɩhɩyasɩ yʋga gyɩ laa Yesu wɩya di rɛ, ka kambɩŋ gyɩ kaŋ ba Farasiima hʋ wɩya. Ɛɛ rɛ tɩŋ ba bɩ wuwo kyaasɩ basɩ anɩɩ ba laa ʋ wɩya di rɛ. Dɩ ba aa rɛ basɩ gɛɛ, ba fa sɩ kile ba ta ba wɩɩkyʋwaldɩya tɩyaŋ.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Ba fa kyo dɩ nala kɩ bigisi ba rɛ a te Wɩɩsɩ aa sɩ kɩ bigisi ba. Ɛɛ rɛ tɩŋ ba fa kaŋ ba laadii faŋa.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Ɛɛ rɛ Yesu heeli basɩ a baa, “Nal hʋ buloŋ aa laa ŋ wɩya di, nal hʋ aa tɩma ŋ wɩya mɛ rɛ ʋ tɩɩna laa di gɛɛ, ŋ dʋŋ wɩya daa.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Nal hʋ buloŋ aa naa ŋ, ʋ tɩɩna naa nal hʋ aa tɩma ŋ mɛ rɛ.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Ŋ ko tuu dʋnɩya rɛ dɩ ŋ yaa dʋnɩya nala pʋlʋŋ a kyaanɩ tɩya ba. Ɛɛwɩya, nal hʋ buloŋ aa laa ŋ wɩya di, ʋ tɩɩna bɩl bɩ sɩ we bilhuu tɩyaŋ kɩ mʋ deŋdeŋ.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Nal hʋ buloŋ aa nɩɩ ŋ wɩbasɩya aŋ bee tɩŋ ba, ŋ bɩ sɩ di ʋ tɩɩna sarɩya, beewɩya ŋ bɩ ko dɩ ŋ di dʋnɩya nala sarɩya a kpa kyogisi tɩya ba. Amɛ ŋ ko dɩ ŋ laa dʋnɩya nala ta rɛ.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Sarɩdiil lɛ we doŋ ʋ aa sɩ di nal hʋ buloŋ aa vɩya ŋ wɩya sarɩya. Dʋnɩya kyɛtenii ŋ wɩbasɩya rɛ ba sɩ kpa di nal buloŋ aa bɩ laa ŋ wɩya di sarɩya a kpa kyogisi tɩya ʋ.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Wɩtɩɩ rɛ ŋ kɩ basɩ, beewɩya wɩya hʋ ŋ aa basa, ŋ tɩɩ dee tɩyaŋ daa ŋ basɩ ba. Ŋ Kuwo hʋ aa tɩma ŋ, ʋ rɛ daga ŋ wɩya hʋ ŋ aa sɩ basɩ abee ɛɛ hʋ ŋ aa sɩ basɩ ba.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Ŋ gyɩma anɩɩ wɩya hʋ ʋ aa daga ŋ dɩ ŋ basɩ aa tɩya nala mɩɩbol hʋ aa bɩ kaŋ tenii rɛ. Ɛɛwɩya, wɩya hʋ buloŋ ŋ aa basɩ, ŋ Kuwo rɛ daga ŋ.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.