Atos 23
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NAA
1 Pɔɔl fa aa sɩŋ ba sɩya tɩyaŋ gɛɛ rɛ, ka ʋ sɩya buloŋ fa pɔ nɩhɩyasɩ hʋ aa laŋŋɩ kɩ vʋʋlɩ wɩya hʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ kuwobalɩya, ŋ tɩŋ Wɩɩsɩ rɛ ŋ mɩɩbol buloŋ tɩyaŋ. Ɛɛwɩya, a kaŋ kɩ ko gyɩnaŋ sɩgballɩya no, ŋ hakɩla bɩ daga ŋ anɩɩ ŋ yaa wɩɩ kɩdɩgɩ buloŋ kyogi rɛ.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ɛɛ rɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ ba aa yɩrɩ Ananiyasɩ basɩ tɩya nala hʋ aa sɩŋ kpaga Pɔɔl, a baa dɩ ba ŋmaa ʋ kyaŋkpaŋ tɩyaŋ.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Ba aa ŋmaa ʋ gɛɛ, Pɔɔl mɛ tʋʋsɩ ʋ a baa, “Na ʋ aa kɩɩ gɛɛ anɩɩ gyee ba aa yaa tʋwɔl bʋgɩ! Ɩ aa yaŋ leŋ ba ŋmaa ŋ nyɛ, ɛɛ tɩɩ rɛ Wɩɩsɩ mɛ sɩ ŋmaa ɩ. Na ɩ hɔnɔ dɩ ɩ kpa mɩrɩsɩ hʋ Moosi aa saba biŋ dɩ á kɩ tɩŋa rɛ, a di ŋ sarɩya, aŋka ɩ baa dɩ ba ŋmaa ŋ. Wɩya no tɩɩ daa ɩ kɩ kyogi gɛɛ?”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Nala hʋ aa sɩŋ kpaga Pɔɔl pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ daa ɩ kɩ tʋʋsɩ gɛɛ?”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Nyɛ rɛ Pɔɔl bɩl baa, “Ŋ naabalɩya, ma kɩna sʋma rɛ. Ba saba Wɩɩsɩ tenni tɩyaŋ nɛ anɩɩ ʋ bɩ maga dɩ á basɩ wɩbɔmɔ a kɩ tɩya nal hʋ aa deŋ nala. Ŋ bɩ gyɩma anɩɩ ʋ rɛ yaa á wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ.”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Pɔɔl aa deŋ nala hʋ aa laŋŋɩ kɩ vʋʋlɩ wɩya hʋ tɩyaŋ, ʋ na anɩɩ ba badɔmɔŋ yaa nala hʋ ba aa yɩrɩ Sadusiima rɛ. Ba badɔmɔŋ mɛ yaa Farasiima. Nyɛ rɛ ʋ faasɩ basɩ tɩya nɩhɩyasɩ hʋ aa laŋŋɩ kɩ vʋʋlɩ wɩya hʋ a baa, “Ŋ naabalɩya, ŋ yaa Farasii rɛ, ŋ kuwo mɛ yaa Farasii. Ŋ laa di rɛ anɩɩ nala hʋ aa sʋba sɩ mɩɩgɩ sii sʋʋ tɩyaŋ a kaŋ mɩɩbol. Ɛɛ rɛ tɩŋ ba kɩ di ŋ sarɩya gɛɛ.”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Ʋ aa basɩ wɩɩ no, nyʋʋtaaduwo gyʋʋ Farasiima hʋ abee Sadusiima hʋ, ba porigi dɔmɔŋ.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Sadusiima baa dɩ dɩ nal lɛ sʋba, ʋ bɩl bɩ sɩ wuwo sii sʋʋ tɩyaŋ a kaŋ mɩɩbol, aŋ bɩl basɩ baa dɩ malɩkasɩ mɛ tuwo, dɩ nɩdʋŋsɩ mɛ tuwo. Amɛ Farasiima hʋ kɛ baa dɩ wɩya no buloŋ we doŋ nɛ.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Nyɛ rɛ nala hʋ buloŋ sii a faasɩ kɩ yaa kyagɩŋsɩ. Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ badɔmɔŋ aa we Farasiima paati hʋ tɩyaŋ sii a faasɩ kaŋ wɩya hʋ kɩ tarɩ a baa, “Á kɛ bɩ naa wɩɩ hʋ baal no aa yaa kyogi. Dɩ nɩdɩma koo malɩka rɛ kɔnɩ basɩ wɩya hʋ tɩya ʋ, á bɩ sɩ wuwo gyɩma.”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Nyɛ rɛ ba marɩ kaŋ wɩɩ hʋ kɩ kpa dɔmɔŋ, lee hʋ buloŋ nɩma. Kambɩŋ kaŋ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ anɩɩ ba sɩ kaŋ Pɔɔl tarɩ pʋ̃ʋ̃. Ɛɛ rɛ ʋ leŋ ʋ laalyuwolo hʋ gyʋʋ nala hʋ tɩyaŋ a lorigi laa Pɔɔl, a kana ʋ kaŋ mʋ laalyuwolo dɩɩduwo hʋ.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Lee aa ko bɩl, haŋ tebine hʋ tɩɩ á Tɩɩna Yesu ko Pɔɔl lee, a sɩŋ ʋ logiŋ, aŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Kana ɩ tɩɩ. Ʋ maga dɩ ɩ di ŋ daŋsɩya rɛ a basɩ ŋ wɩya Roma tɩyaŋ anɩɩ ɩ aa basɩ ŋ wɩya Gyerusalɛm tɩyaŋ gɛɛ.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Ʋ sɩya aa gballa, Gyuuma badɔmɔŋ laŋŋɩ dɔmɔŋ a kɩ vʋʋlɩ dɩ ba kpʋ Pɔɔl. Ba ŋmɩyɛsa rɛ anɩɩ dɩ ba aa rɛ ko bɩ kpʋ ʋ, ba bɩ sɩ di kɩna, a bɩ sɩ nyʋwa nɩɩ mɛ.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Nala hʋ fa aa hɔŋ vʋʋlɩ wɩɩ no fa tee nala mɔllɩbalɩya.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Ɛɛ rɛ ba sii mʋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ hʋ abee bee hʋ nɩhɩyasɩ lee a basɩ tɩya ba a baa, “Á ŋmɩyɛsa rɛ anɩɩ dɩ ámaa rɛ ko bɩ kpʋʋ Pɔɔl, á bɩ sɩ di kɩna koo a nyʋwa nɩɩ mɛ.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Ɛɛwɩya, ma bee nala hʋ aa laŋŋɩ kɩ vʋʋlɩ wɩya nɩhɩyasɩ, ma tɩma dɩ ba mʋ basɩ tɩya Roma laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ dɩ ʋ leŋ dɩ Pɔɔl ko ma lee. Ma fugo baa dɩ ma aa kyɛ dɩ ma marɩ pɩyɛsɩ ʋ weliŋ nɛ, a gyɩŋ wɩɩ hʋ ʋ kɔnɩ aa yaa. Á sɩ yaa siri, dɩ ʋ rɛ leŋ dɩ ʋ kɩ ko, ʋ bɩ sɩ pele ma lee, ka dɩ á kpʋ ʋ ŋmanɩɩ tɩyaŋ.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Ɛɛ rɛ Pɔɔl dɩya toluu biibaal mɛ nɩɩ ba aa vʋʋlɩ wɩɩ hʋ. Ɛɛ rɛ ʋ sii mʋ gyʋʋ laalyuwolo dɩɩduwo hʋ, a basɩ wɩɩ hʋ tɩya Pɔɔl.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Nyɛ rɛ Pɔɔl yɩrɩ laalyuwolo nɩhɩyasɩ hʋ kɩdɩgɩ a basɩ tɩya ʋ a baa, “Kaŋ bapʋwasɩbiye no mʋ ma nɩhɩyawʋ hʋ lee, ʋ kaŋ wɩɩ rɛ dɩ ʋ basɩ tɩya ʋ.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Ɛɛ rɛ ʋ kana ʋ mʋ ba nɩhɩyawʋ hʋ lee a basɩ tɩya ʋ a baa, “Pɔɔl, nal hʋ ba aa kaŋ tɔ dɩya hʋ tɩyaŋ nɛ yɩrɩ ŋ a basɩ tɩya ŋ baa dɩ ŋ kaŋ bapʋwasɩbiye no ko ɩ lee, dɩ ʋ kaŋ wɩɩ rɛ dɩ ʋ basɩ tɩya ɩ.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Ɛɛ rɛ nɩhɩyawʋ hʋ kaŋ biye hʋ noŋ tɩyaŋ, ba fasɩ lɩɩ mʋhʋ, ʋ fɩyɛlɩ pɩyɛsɩ ʋ dɩ wɩbee rɛ ʋ kana dɩ ʋ basɩ tɩya ʋ?
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Ɛɛ rɛ ʋ baa, “Gyuuma nɩhɩyasɩ vʋʋla rɛ dɩ ba basɩ tɩya ɩ dɩ ɩ kyiye leŋ dɩ Pɔɔl ko nɩhɩyasɩ hʋ aa laŋŋɩ kɩ vʋʋlɩ wɩya lee. Ba sɩ fugo baa dɩ ba aa kyɛ dɩ ba marɩ pɩyɛsɩ ʋ weliŋ nɛ a gyɩŋ wɩɩ hʋ ʋ kɔnɩ aa yaa.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Amɛ ta laa nyʋwa, beewɩya nala hʋ badɔmɔŋ sɩ faŋa ŋmanɩɩ tɩyaŋ a kɩ pɔ ʋ. Ba tee baala mɔllɩ balɩya. Ba ŋmɩyɛsa rɛ anɩɩ dɩ ba aa rɛ ko bɩ kpʋ Pɔɔl, ba bɩ sɩ di kɩna a bɩ sɩ nyʋwa nɩɩ mɛ. Ba kɛ yaa ba siri rɛ dɩ ɩ rɛ ko tɩya ʋ ŋmanɩɩ dɩ ʋ ko.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Ʋ aa basɩ gɛɛ ko teŋ, nɩhɩyawʋ hʋ basɩ tɩya bapʋwasɩbiye hʋ baa, “Ta ko basɩ wɩɩ no ɩ aa basɩ tɩya ŋ, a tɩya nal buloŋ.” Ɛɛ rɛ ka ʋ ta biye hʋ, ʋ mʋ.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Nyɛ rɛ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ yɩrɩ ʋ laalyuwolo nɩhɩyasɩ balɩya a basɩ tɩya ba a baa, “Ma lɩɩ laalyuwolo kɔɔsɩbalɩya dɩ ba yaa siri dɩ ba bee Pɔɔl mʋ Sizaariya, a pɛ gyagyɩnna mɔllɩboto bee fi tɩyaŋ, abee tiŋ-yuwolo kɔɔsɩbalɩya. Ma leŋ dɩ ba yaa siri, a lɩɩ tebine no kerifi nibi saŋa.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Ma kyɛ gyaagʋ tɩya Pɔɔl dɩ ʋ mɛ gyɩŋ, a kana ʋ weliŋ a kaŋ mʋ Sizaariya, a kana ʋ mʋ we Roma nɩhɩyawʋ hʋ aa deŋ paalʋʋ hʋ ba kɩ yɩrɩ Fɛlisi nosi tɩyaŋ.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Ɛɛ rɛ ka laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ sabɩ teŋ a tɩya ba dɩ ba kaŋ mʋ tɩya Fɛlisi wɩɩ no wɩya. Nyɛ rɛ ʋ basɩ we teŋ hʋ tɩyaŋ:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Mɩyaŋ Kilodiyasi Lisiyasɩ rɛ sabɩ teŋ no kɩ tɩya ɩ, ŋ nɩhɩyawʋ kuwori Fɛlisi. Ŋ aa kyʋwalɩ ɩ weliŋ.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Baal no ŋ aa leŋ ba kaŋ kɩ ko ɩ lee nyɛ, Gyuuma rɛ fa kana ʋ dɩ ba kpʋ. Ba aa kyɛ dɩ ba yaa ɛɛ hʋ tɩyaŋ nɛ, ŋ nɩɩ anɩɩ ʋ yaa Roma tɩɩna rɛ. Nyɛ rɛ ŋ kaŋ ŋ laalyuwolo mʋ, á lorigi laa ʋ ba nosi tɩyaŋ.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ŋ fa aa kyɛ dɩ ŋ gyɩŋ wɩɩ hʋ ʋ aa yaa kyogi rɛ. Nyɛ rɛ ŋ kana ʋ mʋ ba nɩhɩyasɩ hʋ aa hɔŋ kɩ vʋʋlɩ wɩya lee.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Ba aa pɩyɛsɩ ʋ wɩya hʋ tɩyaŋ, ŋ na anɩɩ ʋ bɩ kyogo wɩɩ buloŋ a maga dɩ ba kpʋ ʋ, koo dɩ ba kana ʋ tɔ dɩya tɩyaŋ. Wɩɩ hʋ ba aa baa dɩ ʋ yaa kyogi mɩɩgɩ mʋ kɩ tile ba tɩɩ sɩŋsɩ tɩyaŋ nɛ.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ba basɩ tɩya ŋ anɩɩ Gyuuma badɔmɔŋ vʋʋla rɛ dɩ ba kpʋ ʋ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ŋ baa dɩ ba kana ʋ ko tɩya ɩ lagɩ. Ka ŋ yaŋ basɩ tɩya ba anɩɩ ba ko ɩ lee, a daga wɩɩ hʋ ʋ aa yaa kyogi ba, a tɩya ɩ.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Ʋ aa sabɩ teŋ hʋ ko teŋ, laalyuwolo hʋ kɔnɩ yaa gɛɛ hʋ ʋ aa basɩ tɩya ba dɩ ba yaa rɛ. Haŋ tebine hʋ buloŋ, ba kaŋ Pɔɔl mʋ pele tɔɔ kɩdɩgɩ ba kɩ yɩrɩ Aŋtipaatirisi.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Ʋ sɩya aa gballa, laalyuwolo hʋ aa val naasɩ hʋ, mɩɩgɩ ko ba dɩɩduwo hʋ, aŋka gyagyɩnna hʋ kana ʋ mʋ Sizaariya.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Ba aa mʋʋ pele doŋ, ba kpa Pɔɔl tɩya ba paalʋʋ hʋ didenni hʋ aŋ kpa teŋ hʋ mɛ pɛ tɩya ʋ.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Nyɛ rɛ Fɛlisi karɩmɩ teŋ hʋ ko teŋ, aŋ mɩɩgɩ pɩyɛsɩ Pɔɔl lee hʋ ʋ aa lɩya. Ɛɛ rɛ ʋ baa dɩ ʋ lɩɩ Silisɩya paalʋʋ rɛ. Ʋ aa nɩɩ gɛɛ,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 ʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Dɩ ɩ nala hʋ rɛ ko ko, ŋ sɩ nɩɩ wɩɩ hʋ ɩ aa kana dɩ ɩ basɩ, aŋka dɩ ŋ na di ɩ sarɩya.” Ɛɛ rɛ ka ʋ leŋ ba kaŋ Pɔɔl mʋ we kuwori Hɛrɔtɩ aa saa ʋ dɩya hʋ tɩyaŋ, a leŋ laalyuwolo kɩ pɔ ʋ doŋ tɩyaŋ.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.