Atos 23
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ACF
1 Pɔɔl fa aa sɩŋ ba sɩya tɩyaŋ gɛɛ rɛ, ka ʋ sɩya buloŋ fa pɔ nɩhɩyasɩ hʋ aa laŋŋɩ kɩ vʋʋlɩ wɩya hʋ tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ basɩ tɩya ba a baa, “Ŋ kuwobalɩya, ŋ tɩŋ Wɩɩsɩ rɛ ŋ mɩɩbol buloŋ tɩyaŋ. Ɛɛwɩya, a kaŋ kɩ ko gyɩnaŋ sɩgballɩya no, ŋ hakɩla bɩ daga ŋ anɩɩ ŋ yaa wɩɩ kɩdɩgɩ buloŋ kyogi rɛ.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Ɛɛ rɛ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ ba aa yɩrɩ Ananiyasɩ basɩ tɩya nala hʋ aa sɩŋ kpaga Pɔɔl, a baa dɩ ba ŋmaa ʋ kyaŋkpaŋ tɩyaŋ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Ba aa ŋmaa ʋ gɛɛ, Pɔɔl mɛ tʋʋsɩ ʋ a baa, “Na ʋ aa kɩɩ gɛɛ anɩɩ gyee ba aa yaa tʋwɔl bʋgɩ! Ɩ aa yaŋ leŋ ba ŋmaa ŋ nyɛ, ɛɛ tɩɩ rɛ Wɩɩsɩ mɛ sɩ ŋmaa ɩ. Na ɩ hɔnɔ dɩ ɩ kpa mɩrɩsɩ hʋ Moosi aa saba biŋ dɩ á kɩ tɩŋa rɛ, a di ŋ sarɩya, aŋka ɩ baa dɩ ba ŋmaa ŋ. Wɩya no tɩɩ daa ɩ kɩ kyogi gɛɛ?”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 Nala hʋ aa sɩŋ kpaga Pɔɔl pɩyɛsɩ ʋ a baa, “Wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ daa ɩ kɩ tʋʋsɩ gɛɛ?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Nyɛ rɛ Pɔɔl bɩl baa, “Ŋ naabalɩya, ma kɩna sʋma rɛ. Ba saba Wɩɩsɩ tenni tɩyaŋ nɛ anɩɩ ʋ bɩ maga dɩ á basɩ wɩbɔmɔ a kɩ tɩya nal hʋ aa deŋ nala. Ŋ bɩ gyɩma anɩɩ ʋ rɛ yaa á wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyawʋ hʋ.”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Pɔɔl aa deŋ nala hʋ aa laŋŋɩ kɩ vʋʋlɩ wɩya hʋ tɩyaŋ, ʋ na anɩɩ ba badɔmɔŋ yaa nala hʋ ba aa yɩrɩ Sadusiima rɛ. Ba badɔmɔŋ mɛ yaa Farasiima. Nyɛ rɛ ʋ faasɩ basɩ tɩya nɩhɩyasɩ hʋ aa laŋŋɩ kɩ vʋʋlɩ wɩya hʋ a baa, “Ŋ naabalɩya, ŋ yaa Farasii rɛ, ŋ kuwo mɛ yaa Farasii. Ŋ laa di rɛ anɩɩ nala hʋ aa sʋba sɩ mɩɩgɩ sii sʋʋ tɩyaŋ a kaŋ mɩɩbol. Ɛɛ rɛ tɩŋ ba kɩ di ŋ sarɩya gɛɛ.”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 Ʋ aa basɩ wɩɩ no, nyʋʋtaaduwo gyʋʋ Farasiima hʋ abee Sadusiima hʋ, ba porigi dɔmɔŋ.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Sadusiima baa dɩ dɩ nal lɛ sʋba, ʋ bɩl bɩ sɩ wuwo sii sʋʋ tɩyaŋ a kaŋ mɩɩbol, aŋ bɩl basɩ baa dɩ malɩkasɩ mɛ tuwo, dɩ nɩdʋŋsɩ mɛ tuwo. Amɛ Farasiima hʋ kɛ baa dɩ wɩya no buloŋ we doŋ nɛ.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Nyɛ rɛ nala hʋ buloŋ sii a faasɩ kɩ yaa kyagɩŋsɩ. Wɩɩsɩ Teŋ dɩdagɩla hʋ badɔmɔŋ aa we Farasiima paati hʋ tɩyaŋ sii a faasɩ kaŋ wɩya hʋ kɩ tarɩ a baa, “Á kɛ bɩ naa wɩɩ hʋ baal no aa yaa kyogi. Dɩ nɩdɩma koo malɩka rɛ kɔnɩ basɩ wɩya hʋ tɩya ʋ, á bɩ sɩ wuwo gyɩma.”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Nyɛ rɛ ba marɩ kaŋ wɩɩ hʋ kɩ kpa dɔmɔŋ, lee hʋ buloŋ nɩma. Kambɩŋ kaŋ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ anɩɩ ba sɩ kaŋ Pɔɔl tarɩ pʋ̃ʋ̃. Ɛɛ rɛ ʋ leŋ ʋ laalyuwolo hʋ gyʋʋ nala hʋ tɩyaŋ a lorigi laa Pɔɔl, a kana ʋ kaŋ mʋ laalyuwolo dɩɩduwo hʋ.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Lee aa ko bɩl, haŋ tebine hʋ tɩɩ á Tɩɩna Yesu ko Pɔɔl lee, a sɩŋ ʋ logiŋ, aŋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Kana ɩ tɩɩ. Ʋ maga dɩ ɩ di ŋ daŋsɩya rɛ a basɩ ŋ wɩya Roma tɩyaŋ anɩɩ ɩ aa basɩ ŋ wɩya Gyerusalɛm tɩyaŋ gɛɛ.”
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Ʋ sɩya aa gballa, Gyuuma badɔmɔŋ laŋŋɩ dɔmɔŋ a kɩ vʋʋlɩ dɩ ba kpʋ Pɔɔl. Ba ŋmɩyɛsa rɛ anɩɩ dɩ ba aa rɛ ko bɩ kpʋ ʋ, ba bɩ sɩ di kɩna, a bɩ sɩ nyʋwa nɩɩ mɛ.
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Nala hʋ fa aa hɔŋ vʋʋlɩ wɩɩ no fa tee nala mɔllɩbalɩya.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Ɛɛ rɛ ba sii mʋ Gyuuma wɩɩkyʋwal sɩlaala nɩhɩyasɩ hʋ abee bee hʋ nɩhɩyasɩ lee a basɩ tɩya ba a baa, “Á ŋmɩyɛsa rɛ anɩɩ dɩ ámaa rɛ ko bɩ kpʋʋ Pɔɔl, á bɩ sɩ di kɩna koo a nyʋwa nɩɩ mɛ.
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Ɛɛwɩya, ma bee nala hʋ aa laŋŋɩ kɩ vʋʋlɩ wɩya nɩhɩyasɩ, ma tɩma dɩ ba mʋ basɩ tɩya Roma laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ dɩ ʋ leŋ dɩ Pɔɔl ko ma lee. Ma fugo baa dɩ ma aa kyɛ dɩ ma marɩ pɩyɛsɩ ʋ weliŋ nɛ, a gyɩŋ wɩɩ hʋ ʋ kɔnɩ aa yaa. Á sɩ yaa siri, dɩ ʋ rɛ leŋ dɩ ʋ kɩ ko, ʋ bɩ sɩ pele ma lee, ka dɩ á kpʋ ʋ ŋmanɩɩ tɩyaŋ.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Ɛɛ rɛ Pɔɔl dɩya toluu biibaal mɛ nɩɩ ba aa vʋʋlɩ wɩɩ hʋ. Ɛɛ rɛ ʋ sii mʋ gyʋʋ laalyuwolo dɩɩduwo hʋ, a basɩ wɩɩ hʋ tɩya Pɔɔl.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Nyɛ rɛ Pɔɔl yɩrɩ laalyuwolo nɩhɩyasɩ hʋ kɩdɩgɩ a basɩ tɩya ʋ a baa, “Kaŋ bapʋwasɩbiye no mʋ ma nɩhɩyawʋ hʋ lee, ʋ kaŋ wɩɩ rɛ dɩ ʋ basɩ tɩya ʋ.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Ɛɛ rɛ ʋ kana ʋ mʋ ba nɩhɩyawʋ hʋ lee a basɩ tɩya ʋ a baa, “Pɔɔl, nal hʋ ba aa kaŋ tɔ dɩya hʋ tɩyaŋ nɛ yɩrɩ ŋ a basɩ tɩya ŋ baa dɩ ŋ kaŋ bapʋwasɩbiye no ko ɩ lee, dɩ ʋ kaŋ wɩɩ rɛ dɩ ʋ basɩ tɩya ɩ.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 Ɛɛ rɛ nɩhɩyawʋ hʋ kaŋ biye hʋ noŋ tɩyaŋ, ba fasɩ lɩɩ mʋhʋ, ʋ fɩyɛlɩ pɩyɛsɩ ʋ dɩ wɩbee rɛ ʋ kana dɩ ʋ basɩ tɩya ʋ?
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Ɛɛ rɛ ʋ baa, “Gyuuma nɩhɩyasɩ vʋʋla rɛ dɩ ba basɩ tɩya ɩ dɩ ɩ kyiye leŋ dɩ Pɔɔl ko nɩhɩyasɩ hʋ aa laŋŋɩ kɩ vʋʋlɩ wɩya lee. Ba sɩ fugo baa dɩ ba aa kyɛ dɩ ba marɩ pɩyɛsɩ ʋ weliŋ nɛ a gyɩŋ wɩɩ hʋ ʋ kɔnɩ aa yaa.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Amɛ ta laa nyʋwa, beewɩya nala hʋ badɔmɔŋ sɩ faŋa ŋmanɩɩ tɩyaŋ a kɩ pɔ ʋ. Ba tee baala mɔllɩ balɩya. Ba ŋmɩyɛsa rɛ anɩɩ dɩ ba aa rɛ ko bɩ kpʋ Pɔɔl, ba bɩ sɩ di kɩna a bɩ sɩ nyʋwa nɩɩ mɛ. Ba kɛ yaa ba siri rɛ dɩ ɩ rɛ ko tɩya ʋ ŋmanɩɩ dɩ ʋ ko.”
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Ʋ aa basɩ gɛɛ ko teŋ, nɩhɩyawʋ hʋ basɩ tɩya bapʋwasɩbiye hʋ baa, “Ta ko basɩ wɩɩ no ɩ aa basɩ tɩya ŋ, a tɩya nal buloŋ.” Ɛɛ rɛ ka ʋ ta biye hʋ, ʋ mʋ.
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Nyɛ rɛ laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ yɩrɩ ʋ laalyuwolo nɩhɩyasɩ balɩya a basɩ tɩya ba a baa, “Ma lɩɩ laalyuwolo kɔɔsɩbalɩya dɩ ba yaa siri dɩ ba bee Pɔɔl mʋ Sizaariya, a pɛ gyagyɩnna mɔllɩboto bee fi tɩyaŋ, abee tiŋ-yuwolo kɔɔsɩbalɩya. Ma leŋ dɩ ba yaa siri, a lɩɩ tebine no kerifi nibi saŋa.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 Ma kyɛ gyaagʋ tɩya Pɔɔl dɩ ʋ mɛ gyɩŋ, a kana ʋ weliŋ a kaŋ mʋ Sizaariya, a kana ʋ mʋ we Roma nɩhɩyawʋ hʋ aa deŋ paalʋʋ hʋ ba kɩ yɩrɩ Fɛlisi nosi tɩyaŋ.”
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Ɛɛ rɛ ka laalyuwolo nɩhɩyawʋ hʋ sabɩ teŋ a tɩya ba dɩ ba kaŋ mʋ tɩya Fɛlisi wɩɩ no wɩya. Nyɛ rɛ ʋ basɩ we teŋ hʋ tɩyaŋ:
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 “Mɩyaŋ Kilodiyasi Lisiyasɩ rɛ sabɩ teŋ no kɩ tɩya ɩ, ŋ nɩhɩyawʋ kuwori Fɛlisi. Ŋ aa kyʋwalɩ ɩ weliŋ.
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 Baal no ŋ aa leŋ ba kaŋ kɩ ko ɩ lee nyɛ, Gyuuma rɛ fa kana ʋ dɩ ba kpʋ. Ba aa kyɛ dɩ ba yaa ɛɛ hʋ tɩyaŋ nɛ, ŋ nɩɩ anɩɩ ʋ yaa Roma tɩɩna rɛ. Nyɛ rɛ ŋ kaŋ ŋ laalyuwolo mʋ, á lorigi laa ʋ ba nosi tɩyaŋ.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Ŋ fa aa kyɛ dɩ ŋ gyɩŋ wɩɩ hʋ ʋ aa yaa kyogi rɛ. Nyɛ rɛ ŋ kana ʋ mʋ ba nɩhɩyasɩ hʋ aa hɔŋ kɩ vʋʋlɩ wɩya lee.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Ba aa pɩyɛsɩ ʋ wɩya hʋ tɩyaŋ, ŋ na anɩɩ ʋ bɩ kyogo wɩɩ buloŋ a maga dɩ ba kpʋ ʋ, koo dɩ ba kana ʋ tɔ dɩya tɩyaŋ. Wɩɩ hʋ ba aa baa dɩ ʋ yaa kyogi mɩɩgɩ mʋ kɩ tile ba tɩɩ sɩŋsɩ tɩyaŋ nɛ.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Ba basɩ tɩya ŋ anɩɩ Gyuuma badɔmɔŋ vʋʋla rɛ dɩ ba kpʋ ʋ. Ɛɛ rɛ tɩŋ ŋ baa dɩ ba kana ʋ ko tɩya ɩ lagɩ. Ka ŋ yaŋ basɩ tɩya ba anɩɩ ba ko ɩ lee, a daga wɩɩ hʋ ʋ aa yaa kyogi ba, a tɩya ɩ.”
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Ʋ aa sabɩ teŋ hʋ ko teŋ, laalyuwolo hʋ kɔnɩ yaa gɛɛ hʋ ʋ aa basɩ tɩya ba dɩ ba yaa rɛ. Haŋ tebine hʋ buloŋ, ba kaŋ Pɔɔl mʋ pele tɔɔ kɩdɩgɩ ba kɩ yɩrɩ Aŋtipaatirisi.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Ʋ sɩya aa gballa, laalyuwolo hʋ aa val naasɩ hʋ, mɩɩgɩ ko ba dɩɩduwo hʋ, aŋka gyagyɩnna hʋ kana ʋ mʋ Sizaariya.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 Ba aa mʋʋ pele doŋ, ba kpa Pɔɔl tɩya ba paalʋʋ hʋ didenni hʋ aŋ kpa teŋ hʋ mɛ pɛ tɩya ʋ.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Nyɛ rɛ Fɛlisi karɩmɩ teŋ hʋ ko teŋ, aŋ mɩɩgɩ pɩyɛsɩ Pɔɔl lee hʋ ʋ aa lɩya. Ɛɛ rɛ ʋ baa dɩ ʋ lɩɩ Silisɩya paalʋʋ rɛ. Ʋ aa nɩɩ gɛɛ,
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 ʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Dɩ ɩ nala hʋ rɛ ko ko, ŋ sɩ nɩɩ wɩɩ hʋ ɩ aa kana dɩ ɩ basɩ, aŋka dɩ ŋ na di ɩ sarɩya.” Ɛɛ rɛ ka ʋ leŋ ba kaŋ Pɔɔl mʋ we kuwori Hɛrɔtɩ aa saa ʋ dɩya hʋ tɩyaŋ, a leŋ laalyuwolo kɩ pɔ ʋ doŋ tɩyaŋ.
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.