Atos 14

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ikoniya tɩyaŋ mɛ, Pɔɔl bee Banabaasɩ gyɩ bɩl sii mʋ gyʋʋ Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya rɛ, a kɩ basɩ Wɩɩsɩ wɩya. Ɛɛ hʋ ba aa basɩ Wɩɩsɩ wɩya doŋ tɩyaŋ leŋ nɩgyamaa ko laa Yesu wɩya di, Gyuuma abee Giriisi tɩmma buloŋ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Amɛ Gyuuma hʋ aa bɩ laa Yesu wɩya di sii turo nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma we, ba baaŋ kɩ sii Yesu hatɩnna hʋ buloŋ aa we doŋ tɩyaŋ.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Pɔɔl bee Banabaasɩ gyɩ hɔŋ doŋ tɩyaŋ pɩɩsɩ rɛ weliŋ, a kɩ basɩ á Tɩɩna Yesu wɩya abee nyuduwo saŋa buloŋ. Ɛɛ rɛ Yesu mɛ pɛ ba tɩyaŋ, a tɩya ba dee ba wuwo kɩ yaa wɩmagɩla abee wɩkperiye. Wɩya no rɛ leŋ nala hʋ ko gyɩma anɩɩ á Tɩɩna bɔnyɛ hʋ wɩya ba aa basɩ kɔnɩ yaa wɩtɩɩ rɛ.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Doŋ tɩyaŋ nɛ nyʋʋtaaduwo gyʋʋ bee hʋ nala, ba porigi leye balɩya. Badɔmɔŋ sɩŋ Gyuuma hʋ hal, ka badɔmɔŋ mɛ sɩŋ Yesu kpambɩsɩ hʋ hal.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Ɛɛ rɛ nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma abee Gyuuma abee ba bee nɩhɩyasɩ sii yaa nyʋʋdɩgɩ dɩ ba dɔgɩsɩ Pɔɔl bee Banabaasɩ, aŋ yaga ba bee bʋwa.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Amɛ Pɔɔl bee Banabaasɩ aa ko gyɩŋ wɩɩ no tɩyaŋ, ba sii lɩɩ fá a mʋ Liisira, a lɩɩ doŋ kpa mʋ Dɛɛbi. Liisira bee Dɛɛbi buloŋ fa yaa tɔbala rɛ a we Lakooniya paalʋʋ tɩyaŋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ ba gɔllɩ mʋ tɔnɩ hʋ buloŋ aa golo doŋ paalʋʋ,
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 a basɩ á Tɩɩna Yesu Krisita wɩya doŋ buloŋ tɩyaŋ.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Ba gyɩ aa mʋʋ Lisitira gɛɛ, dɩ gbarɩgɩ kɩdɩgɩ we doŋ. Ba gyɩ lʋla ʋ bee gbarɩgɩsɩ rɛ. Ɛɛ wɩya ʋ ha bɩ maakyiye vala na.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Ʋ mɛ gyɩ hɔŋ gyamaa hʋ tɩyaŋ nɛ, a kɩ gyegili wɩya hʋ Pɔɔl gyɩ aa basɩ. Ɛɛ rɛ Pɔɔl deŋ ʋ gɛɛ sɩrɩtɩtɩ, a na dɩ gbarɩgɩ hʋ laa di ʋ tɩya tɩyaŋ anɩɩ Yesu rɛ sɩ wuwo tɩɩbɩ ʋ.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 Ɛɛ rɛ ʋ faasɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Sii sɩŋ ɩ naasɩ tɩyaŋ.” Ʋ teŋ nyagɩ sii sɩŋ ʋ naasɩ tɩyaŋ, a kɩ vala.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Gyamaa hʋ buloŋ fa aa laŋŋa aa na wɩɩ hʋ Pɔɔl aa yaa, ba piili kɩ yaa kyagɩŋsɩ a kɩ basɩ bee ba taal tɩyaŋ a baa, “Á tɔdʋnnɩ hʋ rɛ bɩrɩmɩ nihuwobisi a ko á lee.”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Ɛɛ rɛ ba baa dɩ Banabaasɩ rɛ yaa Zeeyosi, ka Pɔɔl mɛ yaa Hɛɛmɩsɩ. (Zeeyosi rɛ fa yaa ba paalʋʋ buloŋ tɔdʋŋbal, ka Hɛɛmɩsɩ mɛ yaa tɔdʋŋbal no tɩŋdaal, aa laa ʋ wɩya buloŋ basɩ kɩ tɩya ʋ). Pɔɔl fa aa basɩ wɩya hʋ buloŋ nɛ tɩŋ ba baa dɩ ʋ rɛ yaa Hɛɛmɩsɩ gɛɛ.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Zeeyosi toŋo fa sɩŋ bee hʋ samanɩ tɩyaŋ nɛ, ba aa mʋ kɩ marɩ. Nyɛ rɛ toŋo hʋ tɩɩna sii kaŋ nɔbolli abee tɩɩfɩɩla a kaŋ ko Zeeyosi vʋgɩmarɩ dɩya hʋ dimbeenyʋwa. Doŋ nɛ bee hʋ nala buloŋ laŋŋɩ, a kɩ kyɛ dɩ ba marɩ vʋga no tɩya Pɔɔl bee Banabaasɩ.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Banabaasɩ bee Pɔɔl aa ko nɩɩ wɩɩ hʋ ba aa kyɛ dɩ ba yaa, ba kaŋ ba tɩɩ gannɩ kɩyɛsɩ, (Ba aa kaŋ ba gannɩ kɩyɛsɩ hʋ daga anɩɩ ba bɩ laa nyʋwa dɩ ba yaa wɩɩ hʋ ba aa kyɛ dɩ ba yaa), aŋ fá gyʋʋ nala hʋ tɩyaŋ a heeli kɩ basɩ,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Á kyaŋsɩ, bee rɛ tɩŋ ma kɩ yaa nyɛ? Á mɛ yaa nihuwobisi rɛ anɩɩ ma kɩdɩgɩ buloŋ aa we daha, á bɩ yaa tɔdʋnnɩ. Á ko dɩ á basɩ á Tɩɩna Yesu wɩweliye hʋ rɛ tɩya ma, dɩ ma wuwo leŋ ma tɔdʋnnɩ abee ma vʋga no marɩɩ ta aŋ mɩɩgɩ tɩŋ Wɩɩsɩ hʋ aa weye, beewɩya vʋga marɩɩ bɩ kaŋ tɔnɔ buloŋ. Ʋ rɛ taa wɩɩsɩnyuu abee taŋha nyuu, fuwoni abee kɩŋ kɛ buloŋ aa we dʋnɩya tɩyaŋ daha.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Faafaa hʋ tɩyaŋ, Wɩɩsɩ fa leŋ á naabaala ta rɛ ba kɩ tɩŋ ba tɩɩ ŋmaŋsɩ.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Abee gɛɛ buloŋ, ʋ ha fa leŋ nala gyɩŋ haŋ Wɩɩsɩ hʋ iriŋ ʋ aa yaa rɛ, a kuu wɩweliye hʋ ʋ aa yaa kɩ tɩya ba tɩyaŋ. Ʋ aa leŋ duwoŋ kɩ nɩɩ rɛ, a leŋ baga kɩna marɩ ba saŋa tɩyaŋ, ma na kɩdiiliye a di kɩ vɔgɔ, aŋ leŋ ma buloŋ kaŋ teŋfɩyɛlʋʋ.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Banabaasɩ bee Pɔɔl gyɩ basɩ wɩya no buloŋ nɛ, ka nala hʋ ha vɩya aŋ kɩ kyɛ dɩ ba marɩ ba vʋga hʋ tɩya ba. Ɛɛ rɛ Pɔɔl bee Banabaasɩ sʋl ba abee sɩfɩyasɩ, ka ba na ko leŋ.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Nyɛ rɛ dɩ Gyuuma badɔmɔŋ mɛ lɩɩ Aŋtiyɔki aa we Pisidɩya paalʋʋ tɩyaŋ a ko Lisitira, badɔmɔŋ mɛ lɩɩ Ikoniya a ko. Nyɛ rɛ ba ko mʋrɩ nɩgyamaa we, ba sii pɛ ba tɩyaŋ, ba paa bʋwa yaga Pɔɔl ʋ yiyegi. Ɛɛ rɛ ba kana ʋ tuuri lɩɩ ta ba bee hʋ samanɩ tɩyaŋ, beewɩya, ba kɛ fa liise anɩɩ ʋ sʋba rɛ.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Ɛɛ tɩyaŋ nɛ Yesu hatɩnna hʋ aa we doŋ sii mʋ sɩŋ gol ʋ. Doŋ nɛ ʋ sii, ba mɩɩgɩ gyʋʋ dɩya. A sii ʋ sɩgballɩya, ʋ bee Banabaasɩ kpa mʋ Dɛɛbi.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Pɔɔl bee Banabaasɩ gyɩ basɩ Yesu wɩweliye hʋ Dɛɛbi tɩyaŋ mɛ rɛ. Ba wɩbasɩɩ hʋ tɩyaŋ nala yʋga gyɩ ko laa Yesu wɩya di rɛ, aŋ bɩrɩmɩ ʋ hatɩnna. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩŋ, a mɩɩgɩ paa ba naabʋʋsɩ, a mʋ Lisitira, a sii doŋ a bɩl kpa mʋ Ikoniya, a bɩl lɩɩ doŋ mɛ a mɩɩgɩ mʋ Aŋtiyɔki hʋ aa we Pisidɩya paalʋʋ tɩyaŋ.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Leye no buloŋ nɛ ba pele, a basɩ Wɩɩsɩ wɩya tɩya nala hʋ aa laa Yesu wɩya di dɩ ba leŋ dɩ ba laadii yʋga, a leŋ dɩ ba tenni polli dɩ ba wuwo kaŋ kenyiri abee Yesu Krisita tɩŋɩɩ tɩyaŋ, aŋ ta ko kpa ta. Ba basɩ tɩya ba rɛ anɩɩ á nala hʋ aa laa Yesu wɩya di sɩ na tʋwara rɛ kɩŋkaŋ, ka dɩ á na gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Tɔɔ hʋ kɛ buloŋ tɩyaŋ nala aa laa Yesu wɩya di aŋ aa kɩ laŋŋɩ, ba gyɩ aa lɩɩ nala rɛ ba tɩyaŋ dɩ ba yaa ba sɩlaala. Dɩ ba gyɩ ko lɩɩ sɩlaala buloŋ, ba aa vʋwa nyʋwa rɛ, a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ tɩya ba, aŋ kpa ba we á Tɩɩna Yesu nosi tɩyaŋ. Beewɩya, á Tɩɩna Yesu rɛ ba yelli wɩɩ buloŋ tɩyaŋ.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Nyɛ rɛ ba gɔllɩ Pisidɩya paalʋʋ buloŋ teŋ aŋ bɩl kpa mʋ Pamfilɩya paalʋʋ mɛ.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Pamfilɩya paalʋʋ tɩyaŋ, Pɛɛga rɛ ba laa sɩya mʋ, a basɩ Wɩɩsɩ wɩya doŋ. A bɩl lɩɩ doŋ mɛ a kpa tuu mʋ Atalɩya.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩŋ kpa nɩɩduworiboribal, a mɩɩgɩ mʋ Aŋtiyɔki. Beewɩya Aŋtiyɔki tɩyaŋ nɛ ba fa kpa ba we Wɩɩsɩ nosi tɩyaŋ dɩ ʋ pɛ ba tɩyaŋ dɩ ba wuwo tʋŋ Wɩɩsɩ tʋma hʋ. Wɩɩsɩ dee tɩyaŋ mɛ yaŋ, tʋma hʋ ba aa lɩɩ ba dɩ ba tʋma, ba wuwo na ba sɩɩ rɛ.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Ba aa mɩɩgɩ ko Aŋtiyɔki, ba yɩrɩ nala hʋ buloŋ aa laa Yesu wɩya di a ko laŋŋɩ, a kpa wɩweliye hʋ buloŋ Wɩɩsɩ aa leŋ ba wuwo yaa a basɩ tɩya ba, a bɩl basɩ tɩya ba ɛɛ Wɩɩsɩ aa suri ŋmanɩɩ tɩya nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma mɛ, ba mɛ laa Yesu wɩya di.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Ɛɛ rɛ ka Pɔɔl bee Banabaasɩ hɔŋ Aŋtiyɔki tɩyaŋ, ba bee nala hʋ aa laa Yesu wɩya di we doŋ peŋgyamaa.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.