Atos 14
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NTLH
1 Ikoniya tɩyaŋ mɛ, Pɔɔl bee Banabaasɩ gyɩ bɩl sii mʋ gyʋʋ Gyuuma wɩɩkyʋwaldɩya rɛ, a kɩ basɩ Wɩɩsɩ wɩya. Ɛɛ hʋ ba aa basɩ Wɩɩsɩ wɩya doŋ tɩyaŋ leŋ nɩgyamaa ko laa Yesu wɩya di, Gyuuma abee Giriisi tɩmma buloŋ.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Amɛ Gyuuma hʋ aa bɩ laa Yesu wɩya di sii turo nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma we, ba baaŋ kɩ sii Yesu hatɩnna hʋ buloŋ aa we doŋ tɩyaŋ.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Pɔɔl bee Banabaasɩ gyɩ hɔŋ doŋ tɩyaŋ pɩɩsɩ rɛ weliŋ, a kɩ basɩ á Tɩɩna Yesu wɩya abee nyuduwo saŋa buloŋ. Ɛɛ rɛ Yesu mɛ pɛ ba tɩyaŋ, a tɩya ba dee ba wuwo kɩ yaa wɩmagɩla abee wɩkperiye. Wɩya no rɛ leŋ nala hʋ ko gyɩma anɩɩ á Tɩɩna bɔnyɛ hʋ wɩya ba aa basɩ kɔnɩ yaa wɩtɩɩ rɛ.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Doŋ tɩyaŋ nɛ nyʋʋtaaduwo gyʋʋ bee hʋ nala, ba porigi leye balɩya. Badɔmɔŋ sɩŋ Gyuuma hʋ hal, ka badɔmɔŋ mɛ sɩŋ Yesu kpambɩsɩ hʋ hal.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Ɛɛ rɛ nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma abee Gyuuma abee ba bee nɩhɩyasɩ sii yaa nyʋʋdɩgɩ dɩ ba dɔgɩsɩ Pɔɔl bee Banabaasɩ, aŋ yaga ba bee bʋwa.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Amɛ Pɔɔl bee Banabaasɩ aa ko gyɩŋ wɩɩ no tɩyaŋ, ba sii lɩɩ fá a mʋ Liisira, a lɩɩ doŋ kpa mʋ Dɛɛbi. Liisira bee Dɛɛbi buloŋ fa yaa tɔbala rɛ a we Lakooniya paalʋʋ tɩyaŋ. Ɛɛ hal tɩyaŋ ba gɔllɩ mʋ tɔnɩ hʋ buloŋ aa golo doŋ paalʋʋ,
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 a basɩ á Tɩɩna Yesu Krisita wɩya doŋ buloŋ tɩyaŋ.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Ba gyɩ aa mʋʋ Lisitira gɛɛ, dɩ gbarɩgɩ kɩdɩgɩ we doŋ. Ba gyɩ lʋla ʋ bee gbarɩgɩsɩ rɛ. Ɛɛ wɩya ʋ ha bɩ maakyiye vala na.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Ʋ mɛ gyɩ hɔŋ gyamaa hʋ tɩyaŋ nɛ, a kɩ gyegili wɩya hʋ Pɔɔl gyɩ aa basɩ. Ɛɛ rɛ Pɔɔl deŋ ʋ gɛɛ sɩrɩtɩtɩ, a na dɩ gbarɩgɩ hʋ laa di ʋ tɩya tɩyaŋ anɩɩ Yesu rɛ sɩ wuwo tɩɩbɩ ʋ.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Ɛɛ rɛ ʋ faasɩ basɩ tɩya ʋ a baa, “Sii sɩŋ ɩ naasɩ tɩyaŋ.” Ʋ teŋ nyagɩ sii sɩŋ ʋ naasɩ tɩyaŋ, a kɩ vala.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Gyamaa hʋ buloŋ fa aa laŋŋa aa na wɩɩ hʋ Pɔɔl aa yaa, ba piili kɩ yaa kyagɩŋsɩ a kɩ basɩ bee ba taal tɩyaŋ a baa, “Á tɔdʋnnɩ hʋ rɛ bɩrɩmɩ nihuwobisi a ko á lee.”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Ɛɛ rɛ ba baa dɩ Banabaasɩ rɛ yaa Zeeyosi, ka Pɔɔl mɛ yaa Hɛɛmɩsɩ. (Zeeyosi rɛ fa yaa ba paalʋʋ buloŋ tɔdʋŋbal, ka Hɛɛmɩsɩ mɛ yaa tɔdʋŋbal no tɩŋdaal, aa laa ʋ wɩya buloŋ basɩ kɩ tɩya ʋ). Pɔɔl fa aa basɩ wɩya hʋ buloŋ nɛ tɩŋ ba baa dɩ ʋ rɛ yaa Hɛɛmɩsɩ gɛɛ.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Zeeyosi toŋo fa sɩŋ bee hʋ samanɩ tɩyaŋ nɛ, ba aa mʋ kɩ marɩ. Nyɛ rɛ toŋo hʋ tɩɩna sii kaŋ nɔbolli abee tɩɩfɩɩla a kaŋ ko Zeeyosi vʋgɩmarɩ dɩya hʋ dimbeenyʋwa. Doŋ nɛ bee hʋ nala buloŋ laŋŋɩ, a kɩ kyɛ dɩ ba marɩ vʋga no tɩya Pɔɔl bee Banabaasɩ.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Banabaasɩ bee Pɔɔl aa ko nɩɩ wɩɩ hʋ ba aa kyɛ dɩ ba yaa, ba kaŋ ba tɩɩ gannɩ kɩyɛsɩ, (Ba aa kaŋ ba gannɩ kɩyɛsɩ hʋ daga anɩɩ ba bɩ laa nyʋwa dɩ ba yaa wɩɩ hʋ ba aa kyɛ dɩ ba yaa), aŋ fá gyʋʋ nala hʋ tɩyaŋ a heeli kɩ basɩ,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Á kyaŋsɩ, bee rɛ tɩŋ ma kɩ yaa nyɛ? Á mɛ yaa nihuwobisi rɛ anɩɩ ma kɩdɩgɩ buloŋ aa we daha, á bɩ yaa tɔdʋnnɩ. Á ko dɩ á basɩ á Tɩɩna Yesu wɩweliye hʋ rɛ tɩya ma, dɩ ma wuwo leŋ ma tɔdʋnnɩ abee ma vʋga no marɩɩ ta aŋ mɩɩgɩ tɩŋ Wɩɩsɩ hʋ aa weye, beewɩya vʋga marɩɩ bɩ kaŋ tɔnɔ buloŋ. Ʋ rɛ taa wɩɩsɩnyuu abee taŋha nyuu, fuwoni abee kɩŋ kɛ buloŋ aa we dʋnɩya tɩyaŋ daha.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Faafaa hʋ tɩyaŋ, Wɩɩsɩ fa leŋ á naabaala ta rɛ ba kɩ tɩŋ ba tɩɩ ŋmaŋsɩ.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Abee gɛɛ buloŋ, ʋ ha fa leŋ nala gyɩŋ haŋ Wɩɩsɩ hʋ iriŋ ʋ aa yaa rɛ, a kuu wɩweliye hʋ ʋ aa yaa kɩ tɩya ba tɩyaŋ. Ʋ aa leŋ duwoŋ kɩ nɩɩ rɛ, a leŋ baga kɩna marɩ ba saŋa tɩyaŋ, ma na kɩdiiliye a di kɩ vɔgɔ, aŋ leŋ ma buloŋ kaŋ teŋfɩyɛlʋʋ.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Banabaasɩ bee Pɔɔl gyɩ basɩ wɩya no buloŋ nɛ, ka nala hʋ ha vɩya aŋ kɩ kyɛ dɩ ba marɩ ba vʋga hʋ tɩya ba. Ɛɛ rɛ Pɔɔl bee Banabaasɩ sʋl ba abee sɩfɩyasɩ, ka ba na ko leŋ.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Nyɛ rɛ dɩ Gyuuma badɔmɔŋ mɛ lɩɩ Aŋtiyɔki aa we Pisidɩya paalʋʋ tɩyaŋ a ko Lisitira, badɔmɔŋ mɛ lɩɩ Ikoniya a ko. Nyɛ rɛ ba ko mʋrɩ nɩgyamaa we, ba sii pɛ ba tɩyaŋ, ba paa bʋwa yaga Pɔɔl ʋ yiyegi. Ɛɛ rɛ ba kana ʋ tuuri lɩɩ ta ba bee hʋ samanɩ tɩyaŋ, beewɩya, ba kɛ fa liise anɩɩ ʋ sʋba rɛ.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Ɛɛ tɩyaŋ nɛ Yesu hatɩnna hʋ aa we doŋ sii mʋ sɩŋ gol ʋ. Doŋ nɛ ʋ sii, ba mɩɩgɩ gyʋʋ dɩya. A sii ʋ sɩgballɩya, ʋ bee Banabaasɩ kpa mʋ Dɛɛbi.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Pɔɔl bee Banabaasɩ gyɩ basɩ Yesu wɩweliye hʋ Dɛɛbi tɩyaŋ mɛ rɛ. Ba wɩbasɩɩ hʋ tɩyaŋ nala yʋga gyɩ ko laa Yesu wɩya di rɛ, aŋ bɩrɩmɩ ʋ hatɩnna. Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩŋ, a mɩɩgɩ paa ba naabʋʋsɩ, a mʋ Lisitira, a sii doŋ a bɩl kpa mʋ Ikoniya, a bɩl lɩɩ doŋ mɛ a mɩɩgɩ mʋ Aŋtiyɔki hʋ aa we Pisidɩya paalʋʋ tɩyaŋ.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Leye no buloŋ nɛ ba pele, a basɩ Wɩɩsɩ wɩya tɩya nala hʋ aa laa Yesu wɩya di dɩ ba leŋ dɩ ba laadii yʋga, a leŋ dɩ ba tenni polli dɩ ba wuwo kaŋ kenyiri abee Yesu Krisita tɩŋɩɩ tɩyaŋ, aŋ ta ko kpa ta. Ba basɩ tɩya ba rɛ anɩɩ á nala hʋ aa laa Yesu wɩya di sɩ na tʋwara rɛ kɩŋkaŋ, ka dɩ á na gyʋʋ Wɩɩsɩ koro hʋ tɩyaŋ.
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Tɔɔ hʋ kɛ buloŋ tɩyaŋ nala aa laa Yesu wɩya di aŋ aa kɩ laŋŋɩ, ba gyɩ aa lɩɩ nala rɛ ba tɩyaŋ dɩ ba yaa ba sɩlaala. Dɩ ba gyɩ ko lɩɩ sɩlaala buloŋ, ba aa vʋwa nyʋwa rɛ, a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ tɩya ba, aŋ kpa ba we á Tɩɩna Yesu nosi tɩyaŋ. Beewɩya, á Tɩɩna Yesu rɛ ba yelli wɩɩ buloŋ tɩyaŋ.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Nyɛ rɛ ba gɔllɩ Pisidɩya paalʋʋ buloŋ teŋ aŋ bɩl kpa mʋ Pamfilɩya paalʋʋ mɛ.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Pamfilɩya paalʋʋ tɩyaŋ, Pɛɛga rɛ ba laa sɩya mʋ, a basɩ Wɩɩsɩ wɩya doŋ. A bɩl lɩɩ doŋ mɛ a kpa tuu mʋ Atalɩya.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Doŋ tɩyaŋ nɛ ba sɩŋ kpa nɩɩduworiboribal, a mɩɩgɩ mʋ Aŋtiyɔki. Beewɩya Aŋtiyɔki tɩyaŋ nɛ ba fa kpa ba we Wɩɩsɩ nosi tɩyaŋ dɩ ʋ pɛ ba tɩyaŋ dɩ ba wuwo tʋŋ Wɩɩsɩ tʋma hʋ. Wɩɩsɩ dee tɩyaŋ mɛ yaŋ, tʋma hʋ ba aa lɩɩ ba dɩ ba tʋma, ba wuwo na ba sɩɩ rɛ.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Ba aa mɩɩgɩ ko Aŋtiyɔki, ba yɩrɩ nala hʋ buloŋ aa laa Yesu wɩya di a ko laŋŋɩ, a kpa wɩweliye hʋ buloŋ Wɩɩsɩ aa leŋ ba wuwo yaa a basɩ tɩya ba, a bɩl basɩ tɩya ba ɛɛ Wɩɩsɩ aa suri ŋmanɩɩ tɩya nala hʋ aa bɩ yaa Gyuuma mɛ, ba mɛ laa Yesu wɩya di.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Ɛɛ rɛ ka Pɔɔl bee Banabaasɩ hɔŋ Aŋtiyɔki tɩyaŋ, ba bee nala hʋ aa laa Yesu wɩya di we doŋ peŋgyamaa.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.