Atos 12

Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Saŋa no tɩyaŋ, Gyuuma paalʋʋ kuworibal feŋ nɛ fa yaa Hɛrɔtɩ. Ɛɛ rɛ ʋ mɛ sii piili a kɩ dɔgɩsɩ Krisitabiisi hʋ badɔmɔŋ.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Ʋ gyɩ leŋ ba kaŋ Gyɔɔŋ maana Gyemsi rɛ, a keri ʋ nyuu abee takoobii.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ʋ gyɩ aa na dɩ Gyuuma hʋ teŋ fɩyɛla abee wɩɩ hʋ ʋ aa yaa tɩyaŋ, ʋ bɩl leŋ ba kaŋ Piita mɛ tɔ dɩyaŋ. (Ba kyɛbal hʋ tɩyaŋ ba aa kyaŋ paanʋʋ ba aa bɩ wee sɩbʋl hʋ, ʋ tɩyaŋ nɛ ba gyɩ kaŋ Piita gɛɛ).
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Ba gyɩ aa kaŋ Piita, ba gyɩ kana ʋ mʋ tɔ dɩya tɩyaŋ nɛ. Ka Kuwori Hɛrɔtɩ leŋ laalyuwolo fi abee badʋ sɩŋ kɩ pɔ ʋ. Ba nala banaa gyɩ aa deŋ ʋ mʋ maga gɛɛ rɛ ka banaa mɛ bɩl ko laa ba. Kuwori Hɛrɔtɩ fa aa kyɛ dɩ Dɩɩsɩ-parɩ-banɩɩ Kyɛbal hʋ rɛ fa baŋ, ka dɩ ʋ yaŋ lɩɩ Piita nɩtɔdɩya hʋ tɩyaŋ, a tɩya nala hʋ dɩ ba di ʋ sarɩya.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Piita gyɩ we nɩtɔdɩya hʋ tɩyaŋ nɛ, ka Krisitabiisi hʋ aa laŋŋɩ saŋa buloŋ, a kyʋwalɩ Wɩɩsɩ kɩ tɩya ʋ sɩfɩyaŋ abee ba tɩsɩ buloŋ.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Nyɛ rɛ kyɛɛ kɩdɩgɩ tebine, Piita gyɩ pɩŋ laalyuwol hʋ aa deŋ ʋ balɩya tʋtʋʋ, ka ba kaŋ kyɔrʋmɔ balɩya vʋwa ʋ a mʋ mal ba kɩdɩgɩ buloŋ tɩyaŋ. Ka laalyuwolo mɛ ha sɩŋ pɔ nɩtɔdɩya hʋ dimbeenyʋwa. Ʋ sɩya rɛ fa sɩ sii gballɩ dɩ Hɛrɔtɩ lɩɩ ʋ nɩtɔdɩya hʋ tɩyaŋ a tɩya bee hʋ nala dɩ ba di ʋ sarɩya.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Nyɛ rɛ malɩka kɩdɩgɩ pirigi ko sɩŋ Piita lee. Nɩtɔdɩya hʋ buloŋ kyaanɩ. Nyɛ rɛ malɩka hʋ ko pɩyɛsɩ Piita vaaŋ tɩyaŋ, a kyisi ʋ, a basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ sii lagɩ. Nyɛ rɛ kyɔrʋmɔ hʋ pirigi yɔrɩmɩ lɩɩ Piita nosi tɩyaŋ a tuu tele.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ basɩ tɩya ʋ a baa, “Sii paa ɩ kɩna laalɩ aŋ paa ɩ naatɔbɔ mɛ we. Doŋ nɛ Piita yaa gɛɛ. Malɩka hʋ bɩl basɩ tɩya ʋ a baa, ‘Kpa ɩ wagyɛ tɔ, a kɩ tɩŋa ŋ hal.”’
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Nyɛ rɛ ʋ tɩŋa ʋ hal lɩɩ nɩtɔdɩya hʋ tɩyaŋ. Ʋ aa tɩŋ malɩka hʋ hal gɛɛ, ka ʋ ha fa bɩ gyɩma dɩ wɩɩ hʋ malɩka hʋ aa yaa yaa wɩtɩɩ rɛ, koo ʋ aa duwoso rɛ.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Ba mʋ gallɩ laalyuwolo hʋ aa sɩŋ sɩya a kɩ deŋ nɩtɔdɩya hʋ a bɩl mʋ gallɩ laalyuwolo hʋ badɔmɔŋ mɛ aa sɩŋ hal a mɛ ha kɩ deŋ nɩtɔdɩya hʋ, a mʋ pele hɔgɩ boro hʋ aa tɔɔ pagɩbal hʋ aa gyʋʋ bee hʋ. Ɛɛ rɛ boro hʋ suri ʋ tɩɩ tɩyaŋ ba mʋ lɩɩ. Ba lɩɩ kpa ŋmanɩɩ kɩdɩgɩ a vala kɩ mʋ. Ba aa kpa vala mʋhʋ malɩka hʋ leŋ Piita ta doŋ, aŋ mʋ.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Doŋ tɩyaŋ nɛ Piita hakɩla yaŋ ko, ʋ gyɩma anɩɩ wɩya hʋ aa yaa hʋ yaa wɩtɩɩ rɛ. Ɛɛ rɛ ʋ baa, “Nyɛ kɛ, ŋ gyɩma anɩɩ Wɩɩsɩ rɛ tɩŋ ʋ malɩka dɩ ʋ ko laa ŋ ta Kuwori Hɛrɔtɩ nosi tɩyaŋ abee wɩbɔmɔ hʋ buloŋ Gyuuma hʋ fa aa liisi dɩ ba yaa ŋ.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Piita aa ko gyɩŋ nyɛ tɩyaŋ, ʋ kpa mʋ Gyɔɔŋ Maakɩ nɩɩna Mɛɛrɩ dɩya. Ʋ mʋʋ doŋ dɩ nɩgyamaa laŋŋa a kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Ɛɛ rɛ Piita mʋ ŋmaa pagɩbal hʋ boro. Haŋtolibiye kɩdɩgɩ aa yaa dʋŋdɔbɩɩ haŋ dɩya hʋ tɩyaŋ, ba kɩ yɩrɩ Roda, ko lɩɩ dɩ ʋ na nal hʋ aa ŋmaa boro hʋ.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Ʋ aa ko nɩɩ tɩɩna taal, ʋ gyɩma anɩɩ Piita rɛ. Ʋ teŋ buloŋ fɩyɛlɩ kɩŋkaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ bɩl bɩ suro boro hʋ, aŋ mɩɩgɩ fá gyʋʋ basɩ tɩya nala hʋ aa we dɩya hʋ tɩyaŋ anɩɩ Piita rɛ sɩŋ gyaŋhala tɩyaŋ.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Ɛɛ rɛ ba mɩɩgɩ basɩ tɩya ʋ dɩ ʋ aa yaarɩ rɛ. Ka ʋ ha vɩya aŋ baa dɩ wɩtɩɩ rɛ ʋ kɩ basɩ. Ɛɛ rɛ ba baa dɩ gɛɛ kɛ Piita dʋma rɛ ʋ na gɛɛ.
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Ba aa basɩ wɩya no buloŋ gɛɛ, ka Piita mɛ ha sɩŋ kɩ ŋmaa boro hʋ. Ɛɛ rɛ ba ko kaŋ boro hʋ suri dɩ ʋ rɛ sɩna gɛɛ, ba buloŋ nyʋʋsɩ fɩyɛlɩ kɩŋkaŋ.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Ɛɛ rɛ Piita kaŋ ʋ noŋ viri ba dɩ ba leŋ kyagɩŋsɩ, aŋ basɩ tɩya ba ɛɛ hʋ Wɩɩsɩ aa lɩɩ ʋ nɩtɔdɩya hʋ tɩyaŋ. Ʋ baa dɩ ba basɩ wɩɩ no tɩya Gyemsi abee ba nɩkaalɩya hʋ mɛ aa laa Yesu wɩya di. Ʋ aa basɩ wɩya no buloŋ ko teŋ ʋ leŋ ba aŋ mʋ lee kɩdɩgɩ.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Ʋ sɩya aa gballa kyɩkyʋwala ba kyɛ Piita lɔlɔ. Ɛɛ rɛ nyʋʋtaaduwo gyʋʋ ba, ba hakɩllɩ buloŋ vʋgɩmɩ, ba kɩ pɩyɛsɩ dɔmɔŋ anɩɩ lee rɛ Piita we?
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Ɛɛ rɛ Kuwori Hɛrɔtɩ baa dɩ ba kyɛ kaŋ Piita ko. Nyɛ rɛ ba kyɛ ʋ lɔlɔ. Kuwori Hɛrɔtɩ marɩ pɩyɛsɩ laalyuwolo hʋ dɩ ʋ gyɩŋ ɛɛ hʋ wɩya hʋ aa vala, aŋ baa dɩ ba kpʋ ba. Ɛɛ hal tɩyaŋ nɛ Kuwori Hɛrɔtɩ sii Gyudɩya paalʋʋ tɩyaŋ, a kpa mʋ Sizaariya, a hɔŋ doŋ.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Saŋa no tɩyaŋ, Kuwori Hɛrɔtɩ gyɩ naa baaŋ nɛ kɩŋkaŋ Taaya bee Siidɔŋ tɩmma nyuu tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ba sii yaa nyʋʋdɩgɩ mʋ dɩ ba na Kuwori Hɛrɔtɩ. Nyɛ rɛ ba laa sɩya mʋ na Bilasitu, nal hʋ aa deŋ Kuwori hʋ dɩya, dɩ ʋ pɛ ba tɩyaŋ. Ɛɛ rɛ ʋ laa nyʋwa dɩ ʋ sɩ pɛ ba tɩyaŋ. Nyɛ rɛ ba kpa mʋ Hɛrɔtɩ lee, a sʋla ʋ dɩ ʋ leŋ dɩ ba beel-ʋ mɩɩgɩ marɩ dɔmɔŋ. Kuwori Hɛrɔtɩ paalʋʋ rɛ Taaya bee Siidɔŋ tɩmma kɩdiiliye fa aa lɩɩ kɩ ko. Ɛɛ rɛ tɩŋ ba gyɩ ko dɩ ba beel-ʋ mɩɩgɩ marɩ dɔmɔŋ gɛɛ.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Nyɛ rɛ Kuwori Hɛrɔtɩ tɩya ba kyɛɛ dɩ ba ko. Kyɛɛ hʋ aa ko pele, Kuwori Hɛrɔtɩ sii laalɩ ʋ kuwori gannɩ a lɩɩ hɔŋ ʋ kuworikpasa nyuu tɩyaŋ a basɩ wɩya kɩ tɩya nala hʋ.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Ɛɛ rɛ nala hʋ buloŋ kyɩɩrɩ yʋga, a kɩ basɩ, “Nihuwobiŋ wɩbasɩɩ daa nyɛ, Wɩɩsɩ rɛ aa basɩ.”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Ba gyɩ aa basɩ gɛɛ, Kuwori Hɛrɔtɩ gyɩ bɩ basɩ tɩya ba anɩɩ ʋ bɩ yaa Wɩɩsɩ, aŋ mɩɩgɩ laa Wɩɩsɩ yohuŋ tɩya ʋ tɩɩ. Ɛɛ rɛ tɩŋ, haŋ lagɩlagɩbiye hʋ, malɩka ko tuu ŋmaa ʋ biŋ wɩɩla, kyaaŋkyʋwana gyʋʋ kpa ʋ tɩya buloŋ di ʋ sʋba.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Ka Wɩɩsɩ wɩya hʋ kɛ ha marɩ taalɩ gyʋʋ kɩ mʋ lee buloŋ, nɩgyamaa nɩɩ a laa di.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Saŋa no tɩyaŋ, dɩ Banabaasɩ bee Sɔɔl mɛ gyɩ teŋ wɩɩ hʋ ba aa ko Gyerusalɛm dɩ ba yaa rɛ. Ɛɛ rɛ ba kaŋ Gyɔɔŋ Maakɩ pɛ ba tɩyaŋ, a mɩɩgɩ mʋ Aŋtiyɔki.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.