Apocalipse 14
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs NVT
1 Ɛɛ rɛ ŋ bɩl deŋ a na Pebiye hʋ dɩ ʋ sɩŋ Zaayɔŋ dogimo hʋ tɩyaŋ, ʋ bee nala tusi kɔɔ abee tusi mɔllɩbalɩya abee banaa (144,000). Ba sabɩ Pebiye hʋ feŋ abee ʋ Kuwo feŋ a mal nala no tilli tɩyaŋ.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Ɛɛ rɛ ka ŋ nɩɩ taal dɩ ʋ lɩɩ wɩɩsɩbee a kɩɩ gɛɛ anɩɩ kyuuribal aa kyuuri, a bɩl kɩɩ gɛɛ anɩɩ duwoŋ aa nɔsɩ, a bɩl kɩɩ gɛɛ anɩɩ koniŋmaala aa ŋmaa konima.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Nala no sɩŋ kuworikpasa hʋ abee nɩhɩyasɩ hʋ abee kɩweye hʋ sɩya tɩyaŋ nɛ, a kɩ yɩɩ yɩɩfalɩɩ kɩdɩgɩ. Nal buloŋ fa bɩ wuwo gʋnnɩ yɩɩl hʋ, see nala tusi kɔɔ abee tusi mɔllɩbalɩya abee banaa hʋ dʋŋ, nala hʋ Wɩɩsɩ aa tuŋ laa nihuwobisi doho nala buloŋ tɩyaŋ.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Ba aa rɛ bɩ leŋ haana bisiŋ laga ba, beewɩya ba kɩdɩgɩ buloŋ bɩ maakyiye kyɛ haaŋ. Lee hʋ buloŋ Pebiye hʋ ko kɩ mʋ ba aa kɩ tɩŋa ʋ hal lɛ. Ba aa rɛ yaa nala hʋ Wɩɩsɩ aa tuŋ laa nihuwobisi buloŋ tɩyaŋ. Ba kpaa ba tɩya Wɩɩsɩ abee ʋ Pebiye hʋ rɛ anɩɩ nal aa kpaa ʋ panyʋwa laa sɩya kɩna a lɩɩ wɩɩsʋlɩɩ tɩya Wɩɩsɩ gɛɛ.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Ba kɩdɩgɩ buloŋ bɩ maakyiye nyɩya wɩya; ba bɩ kaŋ wɩkyogii buloŋ mɛ.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Ɛɛ rɛ ŋ bɩl na malɩka kɩdɩgɩ dɩ ʋ aa gyaarɩ wɩɩsɩnyuu tɩyaŋ, a kol Wɩɩsɩ Wɩweliye hʋ aa we doŋ a kaŋ kɩ mʋ maakyiye buloŋ, dɩ ʋ kaŋ mʋ basɩ tɩya nal buloŋ aa we dʋnɩya lee buloŋ tɩyaŋ: nihuwobisi iriŋ buloŋ aa we paalʋʋ iriŋ buloŋ tɩyaŋ a kɩ basɩ taanɩ iriŋ iriŋ buloŋ.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ nɔsɩ abaa, “Ma kɩ fá Wɩɩsɩ, a kɩ kpa ʋ yohuŋ, beewɩya saŋa hʋ ʋ aa sɩ di dʋnɩya nala sarɩya pele rɛ. Ma kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ, ʋ rɛ taa wɩɩsɩnyuu abee taŋha nyuu abee mpʋwɔnʋʋ abee bulli buloŋ.”
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Ka malɩka-lɩya hʋ tɩɩna mɛ tɩŋ laasɩya kɩŋ hʋ tɩyaŋ a kɩ basɩ, “Baabilɔŋ tele rɛ! Baabilɔŋ tele rɛ! Tɔbal hʋ ba aa yɩrɩ Baabilɔŋ tele rɛ! Ʋ rɛ kpa ʋ sɔŋsɔŋbɔŋ hʋ a kyol dʋnɩya nala buloŋ. Ʋ sɔŋsɔŋ hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ sɩduwo ʋ aa kpaa tɩya dʋnɩya nala buloŋ ba nyʋwa bugo.”
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Ɛɛ rɛ malɩka-too hʋ mɛ kɩ tɩŋ ba hal, a mɛ kɩ nɔsɩ abaa, “Nala hʋ buloŋ aa kyʋwalɩ ɔhɔ-kɩŋ hʋ abee kɩŋ hʋ ba aa mɔɔ ʋ kɩɩ ʋ, aŋ kaŋ ʋ magɩl hʋ ba tilli tɩyaŋ koo ba nosi tɩyaŋ,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 Wɩɩsɩ sɩ na baaŋ kɩŋkaŋ ba nyuu tɩyaŋ, a dɔgɩsɩ ba kɩŋkaŋ. Ʋ sɩ kɩɩ gɛɛ anɩɩ ba aa nyʋwa sɩduwo Wɩɩsɩ baaŋ nɩɩnyʋwagbaŋbiye tɩyaŋ. Ba sɩ kpa diŋ bee gyɩrɩbʋyɩ a kɩ dɔgɩsɩ ba malɩkasɩ abee Pebiye hʋ sɩya tɩyaŋ.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Nyʋwɔsɩ hʋ aa lɩɩ diŋ hʋ ba aa kpaa kɩ dɔgɩsɩ ba tɩyaŋ sɩ sii kɩ gyɩŋ wɩɩsɩnyuu deŋdeŋ kɩ mʋ. Nala buloŋ aa kyʋwalɩ ɔhɔ-kɩŋ hʋ abee kɩŋ hʋ ba aa mɔɔ ʋ kɩɩ ʋ, abee nala hʋ aa kaŋ ʋ feŋ magɩl hʋ, ba bɩ sɩ maakyiye na wiyese wɩɩhaa abee tebine buloŋ.”
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Ba nyɛ tɩyaŋ ʋ maga dɩ Wɩɩsɩ nala buloŋ kaŋ mala rɛ, nala hʋ aa tɩŋ Wɩɩsɩ nyʋwa, aŋ kaŋ wɩtɩɩ Yesu tɩŋɩɩ tɩyaŋ.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Ɛɛ rɛ ka ŋ bɩl nɩɩ taal kɩdɩgɩ dɩ ʋ lɩɩ wɩɩsɩbee aa baa, “Sabɩ wɩɩ no biŋ: Nyusʋŋtɩmma rɛ yaa nala hʋ aa sʋba a lɩɩ gyɩnaŋ kaŋ kɩ mʋ akuu ba aa tɩŋ á Tɩɩna Yesu abee wɩtɩɩ wɩya.” Doŋ nɛ Wiyesi Welii hʋ mɛ laa baa, “Wɩtɩɩ rɛ, ba kɔnɩ yaa nyusʋŋtɩmma rɛ! Ba sɩ wiyesi ba tʋma tɩyaŋ, beewɩya ba wɩyaalɩya sɩ tɩŋ ba hal.”
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Ɛɛ rɛ ŋ bɩl deŋ a na taalpʋlʋŋ. Nal aa kɩɩ Nihuwobiŋ hɔŋ taal hʋ tɩyaŋ, a kyige salma kuworinyupugi, aŋ kolo gyasiye aa di nyamanyama ʋ noŋ tɩyaŋ.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Ɛɛ rɛ malɩka kɩdɩgɩ lɩɩ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ a ko lɩɩ, a nɔsɩ basɩ tɩya nal hʋ aa hɔŋ taal hʋ tɩyaŋ abaa, “Kpa ɩ gyasiye hʋ a kʋŋ kɩna beewɩya kɩna hʋ kʋmɩɩ saŋa pele rɛ. Dʋnɩya buloŋ bɩya a yaa kʋmɩɩ rɛ.”
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Ɛɛ rɛ nal hʋ aa hɔŋ taal hʋ tɩyaŋ kpa ʋ gyasiye hʋ a viri kʋma dʋnɩya buloŋ.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Ɛɛ rɛ malɩka kɩdɩgɩ mɛ lɩɩ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ aa we wɩɩsɩbee tɩyaŋ a ko lɩɩ, a mɛ kol gyasiye aa dɩ nyamanyama.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ aa deŋ diŋ hʋ nyuu mɛ lɩɩ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal kogu hʋ logiŋ a ko lɩɩ, a yɩrɩ nal hʋ aa kol gyasiye hʋ aa di nyamanyama a nɔsɩ basɩ tɩya ʋ abaa, “Kpa ɩ gyasiye hʋ a keri vaanɩ tɩya hʋ nɔŋ-kyɩga, beewɩya ba bɩya rɛ.”
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 — ausente —
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 — ausente —
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.