Apocalipse 14
Wɩɩsɩ Nyʋʋfalɩɩ Teŋ (SIG) vs ARIB
1 Ɛɛ rɛ ŋ bɩl deŋ a na Pebiye hʋ dɩ ʋ sɩŋ Zaayɔŋ dogimo hʋ tɩyaŋ, ʋ bee nala tusi kɔɔ abee tusi mɔllɩbalɩya abee banaa (144,000). Ba sabɩ Pebiye hʋ feŋ abee ʋ Kuwo feŋ a mal nala no tilli tɩyaŋ.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ɛɛ rɛ ka ŋ nɩɩ taal dɩ ʋ lɩɩ wɩɩsɩbee a kɩɩ gɛɛ anɩɩ kyuuribal aa kyuuri, a bɩl kɩɩ gɛɛ anɩɩ duwoŋ aa nɔsɩ, a bɩl kɩɩ gɛɛ anɩɩ koniŋmaala aa ŋmaa konima.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Nala no sɩŋ kuworikpasa hʋ abee nɩhɩyasɩ hʋ abee kɩweye hʋ sɩya tɩyaŋ nɛ, a kɩ yɩɩ yɩɩfalɩɩ kɩdɩgɩ. Nal buloŋ fa bɩ wuwo gʋnnɩ yɩɩl hʋ, see nala tusi kɔɔ abee tusi mɔllɩbalɩya abee banaa hʋ dʋŋ, nala hʋ Wɩɩsɩ aa tuŋ laa nihuwobisi doho nala buloŋ tɩyaŋ.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Ba aa rɛ bɩ leŋ haana bisiŋ laga ba, beewɩya ba kɩdɩgɩ buloŋ bɩ maakyiye kyɛ haaŋ. Lee hʋ buloŋ Pebiye hʋ ko kɩ mʋ ba aa kɩ tɩŋa ʋ hal lɛ. Ba aa rɛ yaa nala hʋ Wɩɩsɩ aa tuŋ laa nihuwobisi buloŋ tɩyaŋ. Ba kpaa ba tɩya Wɩɩsɩ abee ʋ Pebiye hʋ rɛ anɩɩ nal aa kpaa ʋ panyʋwa laa sɩya kɩna a lɩɩ wɩɩsʋlɩɩ tɩya Wɩɩsɩ gɛɛ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Ba kɩdɩgɩ buloŋ bɩ maakyiye nyɩya wɩya; ba bɩ kaŋ wɩkyogii buloŋ mɛ.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Ɛɛ rɛ ŋ bɩl na malɩka kɩdɩgɩ dɩ ʋ aa gyaarɩ wɩɩsɩnyuu tɩyaŋ, a kol Wɩɩsɩ Wɩweliye hʋ aa we doŋ a kaŋ kɩ mʋ maakyiye buloŋ, dɩ ʋ kaŋ mʋ basɩ tɩya nal buloŋ aa we dʋnɩya lee buloŋ tɩyaŋ: nihuwobisi iriŋ buloŋ aa we paalʋʋ iriŋ buloŋ tɩyaŋ a kɩ basɩ taanɩ iriŋ iriŋ buloŋ.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ nɔsɩ abaa, “Ma kɩ fá Wɩɩsɩ, a kɩ kpa ʋ yohuŋ, beewɩya saŋa hʋ ʋ aa sɩ di dʋnɩya nala sarɩya pele rɛ. Ma kɩ kyʋwalɩ Wɩɩsɩ, ʋ rɛ taa wɩɩsɩnyuu abee taŋha nyuu abee mpʋwɔnʋʋ abee bulli buloŋ.”
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Ka malɩka-lɩya hʋ tɩɩna mɛ tɩŋ laasɩya kɩŋ hʋ tɩyaŋ a kɩ basɩ, “Baabilɔŋ tele rɛ! Baabilɔŋ tele rɛ! Tɔbal hʋ ba aa yɩrɩ Baabilɔŋ tele rɛ! Ʋ rɛ kpa ʋ sɔŋsɔŋbɔŋ hʋ a kyol dʋnɩya nala buloŋ. Ʋ sɔŋsɔŋ hʋ kɩɩ gɛɛ rɛ anɩɩ sɩduwo ʋ aa kpaa tɩya dʋnɩya nala buloŋ ba nyʋwa bugo.”
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Ɛɛ rɛ malɩka-too hʋ mɛ kɩ tɩŋ ba hal, a mɛ kɩ nɔsɩ abaa, “Nala hʋ buloŋ aa kyʋwalɩ ɔhɔ-kɩŋ hʋ abee kɩŋ hʋ ba aa mɔɔ ʋ kɩɩ ʋ, aŋ kaŋ ʋ magɩl hʋ ba tilli tɩyaŋ koo ba nosi tɩyaŋ,
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 Wɩɩsɩ sɩ na baaŋ kɩŋkaŋ ba nyuu tɩyaŋ, a dɔgɩsɩ ba kɩŋkaŋ. Ʋ sɩ kɩɩ gɛɛ anɩɩ ba aa nyʋwa sɩduwo Wɩɩsɩ baaŋ nɩɩnyʋwagbaŋbiye tɩyaŋ. Ba sɩ kpa diŋ bee gyɩrɩbʋyɩ a kɩ dɔgɩsɩ ba malɩkasɩ abee Pebiye hʋ sɩya tɩyaŋ.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Nyʋwɔsɩ hʋ aa lɩɩ diŋ hʋ ba aa kpaa kɩ dɔgɩsɩ ba tɩyaŋ sɩ sii kɩ gyɩŋ wɩɩsɩnyuu deŋdeŋ kɩ mʋ. Nala buloŋ aa kyʋwalɩ ɔhɔ-kɩŋ hʋ abee kɩŋ hʋ ba aa mɔɔ ʋ kɩɩ ʋ, abee nala hʋ aa kaŋ ʋ feŋ magɩl hʋ, ba bɩ sɩ maakyiye na wiyese wɩɩhaa abee tebine buloŋ.”
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Ba nyɛ tɩyaŋ ʋ maga dɩ Wɩɩsɩ nala buloŋ kaŋ mala rɛ, nala hʋ aa tɩŋ Wɩɩsɩ nyʋwa, aŋ kaŋ wɩtɩɩ Yesu tɩŋɩɩ tɩyaŋ.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Ɛɛ rɛ ka ŋ bɩl nɩɩ taal kɩdɩgɩ dɩ ʋ lɩɩ wɩɩsɩbee aa baa, “Sabɩ wɩɩ no biŋ: Nyusʋŋtɩmma rɛ yaa nala hʋ aa sʋba a lɩɩ gyɩnaŋ kaŋ kɩ mʋ akuu ba aa tɩŋ á Tɩɩna Yesu abee wɩtɩɩ wɩya.” Doŋ nɛ Wiyesi Welii hʋ mɛ laa baa, “Wɩtɩɩ rɛ, ba kɔnɩ yaa nyusʋŋtɩmma rɛ! Ba sɩ wiyesi ba tʋma tɩyaŋ, beewɩya ba wɩyaalɩya sɩ tɩŋ ba hal.”
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Ɛɛ rɛ ŋ bɩl deŋ a na taalpʋlʋŋ. Nal aa kɩɩ Nihuwobiŋ hɔŋ taal hʋ tɩyaŋ, a kyige salma kuworinyupugi, aŋ kolo gyasiye aa di nyamanyama ʋ noŋ tɩyaŋ.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Ɛɛ rɛ malɩka kɩdɩgɩ lɩɩ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ tɩyaŋ a ko lɩɩ, a nɔsɩ basɩ tɩya nal hʋ aa hɔŋ taal hʋ tɩyaŋ abaa, “Kpa ɩ gyasiye hʋ a kʋŋ kɩna beewɩya kɩna hʋ kʋmɩɩ saŋa pele rɛ. Dʋnɩya buloŋ bɩya a yaa kʋmɩɩ rɛ.”
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Ɛɛ rɛ nal hʋ aa hɔŋ taal hʋ tɩyaŋ kpa ʋ gyasiye hʋ a viri kʋma dʋnɩya buloŋ.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Ɛɛ rɛ malɩka kɩdɩgɩ mɛ lɩɩ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal hʋ aa we wɩɩsɩbee tɩyaŋ a ko lɩɩ, a mɛ kol gyasiye aa dɩ nyamanyama.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Ɛɛ rɛ malɩka hʋ aa deŋ diŋ hʋ nyuu mɛ lɩɩ Wɩɩkyʋwaldɩɩbal kogu hʋ logiŋ a ko lɩɩ, a yɩrɩ nal hʋ aa kol gyasiye hʋ aa di nyamanyama a nɔsɩ basɩ tɩya ʋ abaa, “Kpa ɩ gyasiye hʋ a keri vaanɩ tɩya hʋ nɔŋ-kyɩga, beewɩya ba bɩya rɛ.”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 — ausente —
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 — ausente —
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.